Οι όποιες επιφυλάξεις μας κάμφθηκαν από το γεγονός ότι πίσω από την κάμερα ήταν ο God-gifted Darren Aronofsky και μπροστά από αυτή, η λατρεμένη μας Natalie Portman. Η ταινία αποτελεί ένα αμάλγαμα όπου συμβιώνει αρμονικά η γαλήνη και η τελειότητα με την παράνοια και τη φρίκη. Μία μοναδική συνύπαρξη(;) του Λευκού και του Μαύρου (Κύκνου), ένα επικό κινηματογραφικό Yin και Yang. Σημείο αναφοράς η Λίμνη των Κύκνων (1875 - 1876) του Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840 - 1893), ένα από τα σημαντικότερα έργα της Ρομαντικής εποχής. Την παράσταση αποφασίζει να ανεβάσει στο New York City Ballet Company, ο σκηνοθέτης/χορογράφος Thomas Leroy (Vincent Casell).
Αθεράπευτα ερωτύλος και παθιασμένος με το μπαλέτο. Βρίσκεται σε αναζήτηση της νέας Βασίλισσας των Κύκνων. Επικρατέστερες υποψήφιες για το διπλό ρόλο του Λευκού/Μαύρου Κύκνου είναι η ταλαντούχα, εύθραυστη αλλά στρατιωτικά πειθαρχημένη Nina Sayers (Natalie Portman) καθώς και η χαρισματική, άκρως ερωτική αλλά απείθαρχη Lily (Mila Kunis). Η φαινομενικά αυτή αθώα ιστορία όμως εξελίσσεται σε ένα εφιαλτικό ταξίδι, όπου τα όρια του πραγματικού από την ψευδαίσθηση δεν είναι ορατά. Η παράνοια καραδοκεί και αναδύεται απειλητικά. Κάπως έτσι μας προετοιμάζει για ένα ανέλπιστα τραγικό φινάλε οδηγούμενο από μία ανατροπή της τελευταίας στιγμής.
Η Nina Sayers αποτελεί τον ιδανικό Λευκό Κύκνο. Γλυκύτατη, αθώα, αέρινη αλλά χωρίς ίχνος πάθους. Στον αντίποδα η Lily υπολείπεται σε τεχνική αλλά έχει τον απαραίτητο ερωτισμό και το μπριο που απαιτεί ο Μαύρος Κύκνος. Ο ρόλος όμως είναι μόνο ένας. Η τεχνική αρτιότητα της Nina τελικά επικρατεί και αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα της δεσποτικής/τυραννικής/υπερπροστατευτικής μητέρας της Erica Sayers (Barbara Hershey). Μοναδικό εμπόδιο της Nina είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Πρέπει να σπάσει τα δεσμά της και να απελευθερώσει τα πιο ζωώδη ένστικτα της ώστε να ενσαρκώσει πιστά το ρόλο του Μαύρου Κύκνου. Η ερωτική πολιορκία του μέντορά της, ο χρόνια καταπιεσμένος ερωτισμός της, οι λεσβιακές αποκλίσεις της, η ψυχαναγκαστική μητέρα της, ο πειρασμός/απειλή της Lily και η τραγική παρουσία της παλιάς και ξεπεσμένης μούσας της Beth Macintyre (Winona Ryder) συνθέτουν ένα ασπρόμαυρο καμβά όπου φλερτάρει συνεχώς η ψύχωση με την άσβεστη επιθυμία για επιτυχία.
Προετοιμαστείτε για ένα μοναδικό ταξίδι των αισθήσεων καθώς η λεπτεπίλεπτη και άσπιλη Nina βυθίζεται σε μία σκοτεινή διάσταση ζηλοφθονίας, ερωτικών (και όχι μόνο) παραισθήσεων, ίντριγκας και φόνων… άνευ προηγουμένου. Ο Λευκός Άγγελος αυτοανακηρύσσεται ως Έκπτωτος και σταδιακά μεταμορφώνεται σε μορφή Καταραμένη. Τα παιχνίδια με τους καθρέφτες, η συνεχής εναλλαγή του άσπρου και του μαύρου στα πλάνα, οι εμμονές, το βαθύτατα ερωτικό στοιχείο αποτελούν ορισμένες μόνο από τις ψηφίδες που χρησιμοποιεί περίτεχνα ο Aronofsky για να συνθέσει ένα άρτιο αισθητικά παζλ που ιντριγκάρει συνεχώς το μυαλό μας από την πρώτη έως και την τελευταία στιγμή.
Ειδικά στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας ξεκινάει ένα απίστευτο κρεσέντο όπου ο σκηνοθέτης μας βομβαρδίζει ανελέητα με εικόνες και ήχους, η δραματουργική του αφήγηση απογειώνεται και μας προετοιμάζει για την Έλευση του Τραγικού. Η σκηνή της Μεταμόρφωσης του Λευκού Κύκνου αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τη μαεστρία του Darren να οπτικοποιεί τα αισθήματα αποδίδοντάς τα με τόση ένταση ώστε να στοιχειώνει τον θεατή. Αναμφισβήτητα, ρόλος καριέρας και Οσκαρική ερμηνεία για τη Natalie Portman που δίνει ρεσιτάλ. Έξοχος ο Vincent Casell ως ο σάτυρος μέντορας/χορογράφος σκηνοθέτης. Άκρως αισθησιακή και ανατρεπτική η ερμηνεία της Mila Kunis. Συγκλονιστική η ερμηνεία της Winona Ryder ως ξεπεσμένης μπαλαρίνας που καταλήγει σε αξιολύπητο ναυάγιο της ζωής. Ρεαλιστική ερμηνεία πολλαπλών αναγνώσεων αυτή της Barbara Hershey ως πρώην αποτυχημένη μπαλαρίνα γεμάτη ιδεοληψίες που καταπιέζει αφόρητα την πρωταγωνίστρια Nina.
Ξεχωριστής αναφοράς χρήζει η μουσική επένδυση της ταινίας, δια χειρός Clint Mansell που ανυψώνει και φορτίζει κυριολεκτικά τις αισθήσεις συνεισφέροντας τα μέγιστα στη δραματουργική κορύφωση. Μη γελιέστε, το Black Swan δεν είναι απλά μία ιστορία για το μπαλέτο. Πρόκειται για ένα στιλιζαρισμένα εφιαλτικό ταξίδι του μυαλού που αναδύει τα πιο τρομακτικά και αρχέγονα ένστικτά μας.
Η ανθρώπινη ζωή χάνει την αξία της και το μακελειό αναλαμβάνει τα ηνία της εξέλιξης. Η γλυκόπικρη γεύση που θα σας αφήσει η ταινία θα ταλανίζει το μυαλό σας για ώρες (αν όχι για μέρες). Γιατί τελικά το Λευκό και το Μαύρο δεν μπορούν να συνυπάρχουν… αρμονικά! Η ταινία της χρονιάς για το 2011. Τελεία και Παύλα!!!
Μετά από τέτοιο review πως να μη ψηθείς να την δεις την ταινία; Πολύ ωραίο το κείμενο και μπράβο στον συντάκτη.
Να κάνω μόνο μια μικρή παρατήρηση αν μου επιτρέπεται, προσωπικά με ξενερώνει λίγο όταν διαβάζω σε reviews για ανατροπή στο τέλος, νιώθω σα να έχω φάει spoiler ακόμα και όταν δεν έχει ειπωθεί κάτι ουσιαστικό. Απλά τώρα θα ξέρω από την αρχή ότι θα γίνει κάποια ανατροπή και το μυαλό μου θα προσπαθεί να την προβλέψει.
Παρακαλώ περισσότερες φωτογραφίες της Mila Kunis.
Πάρα πολύ καλή ταινία, πιστεύω το Όσκαρ θα το τσιμπήσει άνετα!
Πολύ ωραίο το review! Δεν υπάρχει περίπτωση να μη δω την ταινία μέχρι το τέλος της εβδομάδας!!! :)
από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει. η Νάταλι το αξίζει παραπάνω, ειδικά για μια σκηνή με τη Μίλα :)
Για εμενα το 10 ειναι καπως υπερβολικο, η ταινια ειναι εξαιρετικη και μου αρεσε παρα παρα πολυ αλλα ειχε μερικα βαρετα σημεια στην αρχη.Βεβαια ισως ειναι σκοπιμο οπως γινεται και στα περισσοτερα θριλερ αλλα για εμενα ειναι ενα μειων..To φιναλε παντως ηταν οντως ανεπαναληπτο!
Moar mila kunis!
Την βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σαν ταινία από πολλές απόψεις και δε μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από την οθόνη του κινηματογράφου. Δυο τρείς σκηνές ψευτοεντυπωσιασμού αν έλειπαν και θα ήταν για μένα αριστούργημα. Απλά δε τις χρειαζόταν... Μόλα ταύτα άκρως σαγηνευτική και επικίνδυνα σκοτεινή ταινία.
Απο της καλυτερες ταινίες που εχω δει τα τελευταια χρονια!!! Μπορει να μην με ενδιαφερει καθολου το μπαλετο αλλα καταφερε να μου κρατησει αμείοτο το ενδιαφερον σε ολο της την διαρκεια!!! Και έχει και καταπληκτικό finalle κατα την γνώμη μου!!
Ekliiiseee eisitirio gia tin ethousa 8 tou manchester odeon telos!!! ;)
Την είδα την κυριακή που μας πέρασε με την αδερφή μου. Θεϊκή η Portman, απλά. Και είναι από τις ταινίες που η μουσική φτιάχνει τις σκηνές. Πολύ μελαγχολία και στεναχώρια πάντως.
Ισως τελικά θα πρέπει να περάσω μία βόλτα από το cinema να την δώ.Ολοι μιλάνε με τα καλύτερα λόγια.Ακόμα και στο actiontrip έγινε θέμα...Πολύ καλό review!
καλο φενεται αλλα δεν ειμαι σιγουρος ακομα...
Εξαιρετική ταινία. Σε καθηλώνει η μεταμόρφωση και τα στάδιά της μέσα στην διάρκεια της ταινίας αλλά και η κορύφωσή της!
Την ανατροπή που την είδατε? Απο την αρχή της ταινίας σου έρχεται στο μυαλό τι παίζει και σκέφτεσαι "μπα, δεν μπορεί να είναι αυτό, κάτι άλλο θα παίζει".....αλλά που....
Ωραίο εικαστικά αλλά μέχρι εκεί. Σενάριο δεν υπάρχει και όσοι λένε οτι ο σκηνοθέτης της αναφερόμενης ταινίας έχει concept τις εμμονές αυτό δεν δικαιολογεί το αποτέλεσμα του Μαύρου Κύκνου.
Η ταινιάρα της χρονιάς. η Portman για μια ακόμα φορά αποδεικνύει το μεγαλείο της ενώ ο Arronofsky κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού όπως πάντα με την άριστη τεχνική του και την υποβλητική του ατμόσφαιρα.
10 στα 10 από εμένα.
10 einai ligo ipervoliko alla h tainia htan pragmatika iperoxh ena 9 :D
Είναι αρκετά καλή ταινία.Την είδα :)
πολυ καλη ταινια...πολυ καλο review
πολυ ωραία ταινία σίγουρα.
φοβερή ταινία αλλά νομίζω δεν είναι για όλα τα γούστα .κάποιοι θα την βρουν πολύ βαρετή. από εμένα 10
τι ωραιααααα ταινια...τι καταπληκτικη ερμηνεια... εκλαψα βεβαια στο τελος......