Από την Άγρια Δύση μεταπηδάμε στη σύγχρονη Δύση, με όλες τις αλλαγές του σήμερα. Και, αν σκεφτεί κανείς τη λαθρομετανάστευση στο Rio Grande και το φράχτη στα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού καθώς και τον πόλεμο μεταξύ του μεξικανικού κράτους και των καρτέλ ναρκωτικών (πόλεμο που πλέον διεξάγεται ανάμεσα σε Αστυνομία / Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιωτικούς στρατούς των μεγαλοβαρόνων, και συγκρίνεται σε αγριότητα μόνο με τις γενοκτονίες στην Αφρική), η Δύση είναι πιο άγρια από ποτέ.
Μετά από μια βομβιστική ενέργεια του Mendoza Cartel, ο βετεράνος αστυνομικός Ben McCall, o πράκτορας της Δίωξης Ναρκωτικών Eddie Guerra και η πράκτορας του FBI Kim Evans συμμαχούν απρόθυμα για να πάρουν εκδίκηση. Εκτός όμως από τους εμπόρους ναρκωτικών θα πρέπει να έχουν το νου τους ο ένας στον άλλο - κάποιος είναι διπλός πράκτορας. Στο campaign αυτό μεταφράζεται σε διπλό ή τριπλό drop-in / drop-out co-op, διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ο παίκτης επιλέγει το χαρακτήρα του (πράγμα που επηρεάζει και την εξέλιξη του σεναρίου με τμήματα μοναδικά για τον καθένα) και οι άλλοι δύο ελέγχονται από την ΑΙ ή τους φίλους του αναλαμβάνοντας διαφορετικούς ρόλους.
Ενώ πχ ο ένας τρέχει να γλιτώσει ο άλλος προσπαθεί να τον φτάσει, ή ενώ ο ένας οδηγά ο άλλος πυροβολεί. Κάτι νέο είναι η μέθοδος για την πλευροκόπηση των εχθρών και την κάλυψη των συμμάχων. Γίνεται μέσω του HUD και με το highlighting θέσεων που καταλαμβάνει ο καθένας. Έτσι, το άδειασμα δωματίων από τους κακούς γίνεται πιο ενδιαφέρον. Για να σπάσει το πιστολίδι υπάρχει και οδήγηση, ενώ επειδή το πρωταγωνιστικό τρίο είναι αστυνομικοί δε θα μπορούν να σκοτώνουν πολίτες. Τέλος, το bullet time επιστρέφει όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι, μαζί με πολλά άλλα στοιχεία γνωστά από το παρελθόν σαν το μηχανισμό door flanking που τώρα εφαρμόζεται σε τρία άτομα.
Κυρίαρχο σε όλα τα παραπάνω είναι το πόσο σοβαρό - ή σοβαροφανές - είναι το Call of Juarez: The Cartel. Αυτό που έχει αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής είναι μια στοίβα στερεοτύπων, ματσό συμπεριφοράς και πολύ βρισίματος. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό (έχει σταματήσει να είναι κακό από τότε που βγήκε το Duke Nukem 3D), αλλά για ένα παιχνίδι που θέλει να μεταφέρει την ατμόσφαιρα της Άγριας Δύσης στο σήμερα ίσως δεν είναι ο καλύτερος δρόμος. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να φανεί ώριμο ένα παιχνίδι πέρα από την ακατάλληλη γλώσσα, το γυμνό και τις θάλασσες τεστοστερόνης.
Μέχρι στιγμής το τρίτο μέρος της σειράς ρισκάρει σε πολλά επίπεδα. Το co-op μοιάζει διασκεδαστικό όσο πάντα αλλά σε θέματα σεναρίου, μεταφοράς της εποχής και νοοτροπίας προβλέπεται ή παταγώδης αποτυχία ή cult classic. Πώς αλλιώς να αντιμετωπίσεις ένα “western” με πολυβόλα που ο πρωταγωνιστής βρίζει σε κάθε πρόταση; Αναμένεται μέσα στον Ιούλιο.
This is a very interesting game
Κι εμένα μου έχει τραβήξει την προσοχή. Ευελπιστώ να μη βγει πατάτα στο τέλος...
80% Πατάτα