Του χρήστη Chased
Όχι, δεν είναι η αρχή κάποιας ψυχικής ή σωματικής ασθένειας. Είναι, απλά, η αρχή ενός μικρού ταξιδιού στην χώρα των παιχνιδιών επιβίωσης από φυσικές καταστροφές ή disaster games, όπως είναι, ίσως, πιο γνωστά.
Στο κείμενο αυτό, θα παρουσιάσουμε, ίσως και με λίγο συναίσθημα, τους κυριότερους εκπροσώπους του είδους, σε survival action-adventure κατηγορία, στις κονσόλες και θα παραλείψουμε παιχνίδια στρατηγικής ή εξομοίωσης, στα οποία για παράδειγμα ο παίκτης καλείται να χτίσει οχυρά και ζώνες προστασίας για να επιβιώσουν οι χαρακτήρες τους οποίους δεν ελέγχει άμεσα, παιχνίδια που, κατά κύριο λόγο, είναι flash. Τα τελευταία, αν και μπορεί κάποιος να τα βρει πολύ εύκολα, κάνοντας απλά μια αναζήτηση στο ίντερνετ, δεν εξυπηρετούν το σκοπό αυτού του άρθρου.
Η αρχή έγινε στο PlayStation2, με το παιχνίδι S.O.S. The Final Escape, ή αλλιώς γνωστό και με τον αμερικάνικο τίτλο του Disaster Report, της Irem, το Φεβρουάριο του 2003. Το σενάριο μας τοποθετεί στο 2005 στο τεχνητό Stiver Island. Πρόκειται για ένα άκρως απόρρητο κυβερνητικό πρόγραμμα, που ολοκληρώθηκε το 2001 με τη συμμετοχή των κορυφαίων μηχανικών, συμβούλων και σχεδιαστών από όλο τον κόσμο και εξελίχθηκε σε πόλο έλξης επιχειρήσεων και τουρισμού. Στην περιπέτειά μας, αναλαμβάνουμε το ρόλο ενός νεαρού δημοσιογράφου, ονόματι Keith Helm, ο οποίος καταφθάνει στην πρωτεύουσα του νησιού για να ξεκινήσει την ονειρεμένη του δουλειά ως συντάκτης της σεβαστής και δημοφιλούς εφημερίδας “Town Crier”. Στην πορεία προς τον εργασιακό του χώρο την πρώτη ημέρα, συμβαίνει κάτι αναπάντεχο: ένας ισχυρός σεισμός δονεί όλο το νησί και προκαλεί τεράστιες ζημιές, με τον χαρακτήρα μας να πέφτει αναίσθητος ανάμεσα στα καθίσματα του τρένου που τον μετέφερε μαζί με άλλους επιβάτες, στην πόλη. Λίγο αργότερα, έχοντας ανακτήσει πλήρως τις αισθήσεις του, βγαίνει έξω αντικρίζοντας συντρίμμια και λίγο παραπέρα, ένα ελικόπτερο διάσωσης να φορτώνει επιβάτες. Οι ελπίδες του Keith πέφτουν κατακόρυφα όταν, λόγω ενός ισχυρού μετασεισμού, το διασωστικό ελικόπτερο εγκαταλείπει την αποστολή του, καθώς η πλατφόρμα στην οποία στηριζόταν υποχωρεί.
Μην έχοντας πολλά εφόδια και καμία ένδειξη για επόμενη προσπάθεια διάσωσης, ο Keith ξεκινά μόνος του για την πόλη, με την ελπίδα να συναντήσει άλλους επιζώντες και να μάθει για τα σχεδιασμένα κέντρα διάσωσης για να εγκαταλείψει το νησί. Από πολύ νωρίς, συναντά την Karren Morris, μία επιζούσα της καταστροφής. Το δίδυμο συνεχίζει προς την πόλη και αργότερα, με τη βοήθεια και άλλων χαρακτήρων, θα προσπαθήσει να επιβιώσει και να συλλέξει πληροφορίες για πράγματα και καταστάσεις τα οποία κινούν τις υποψίες για ίντριγκες, δολοπλοκίες και κρυφές ατζέντες. Ο κάθε ένας χαρακτήρας έχει τις δικές του προτεραιότητες, στις οποίες θα πρέπει να δοθεί προσοχή μέσα στο γενικό χαμό που επικρατεί στο νησί.
Παίζοντας, ο χρήστης επισκέπτεται όλη την πόλη και ενώ αυτή φαντάζει ως μονότονη, η ποικιλία στο περιβάλλον είναι επιβλητικά μεγάλη! Καθώς η περιπέτεια εξελίσσεται, ο παίκτης καλείται να σκαρφαλώσει κτίρια και ερείπια, να οδηγήσει οχήματα όπως ποδήλατα και βάρκες, να αποδράσει από επισφαλείς εγκαταστάσεις και μονοπάτια, να ξεφύγει από τμήματα της πόλης που βυθίζονται και, αργότερα, όταν θα αποκαλυφθούν περισσότερες λεπτομέρειες, να αποδράσει από μη φιλικά προσκείμενους σε αυτόν χαρακτήρες. Στην πορεία, συλλέγει πολλά αντικείμενα, άλλα χρήσιμα και άλλα όχι, τα οποία πρέπει να διαχειριστεί στον περιορισμένο χώρο των σακιδίων του, με σκοπό να προφυλαχτεί από τις δύσκολες συνθήκες και να αποφύγει τη σωματική κούραση αλλά και να ξεπεράσει κάποια εμπόδια για να προχωρήσει πιο κάτω. Στους διαλόγους, δίνονται πολλές επιλογές απαντήσεων, αρκετές από τις οποίες μπορούν να αλλάξουν τις τοποθεσίες που ο παίκτης θα επισκεφθεί, προσφέροντας έτσι αρκετά υψηλό replayability, σε συνδυασμό μάλιστα και με τα πάρα πολλά collectibles.
Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στο παιχνίδι είναι η διάρκειά του, καθώς και η ύπαρξη πολλών επιλογών τερματισμού. Από τις 6 ώρες, περίπου και μετά, στη διάθεση του παίκτη δίνονται πολλές, διαφορετικές επιλογές και σε διαφορετικά σημεία, χωρίς όμως να προδίδουν έκδηλα ότι το αποτέλεσμα είναι ο τερματισμός. Έτσι, το πόσο θα προχωρήσει το σενάριο και πώς ακριβώς, εξαρτάται από τον ίδιο τον παίκτη. Τέσσερα χρόνια μετά, η Irem είχε έτοιμο το δεύτερο παιχνίδι της σειράς, ξανά ως αποκλειστικότητα για το PlayStation 2. Τον Ιούνιο του 2007 κυκλοφόρησε στην Ευρώπη ως Raw Danger, ενώ λίγες μέρες αργότερα κυκλοφόρησε και στην Αμερική με την ίδια ονομασία. Η παραγωγός εταιρεία είχε αποφασίσει να αλλάξει αρκετά τη δομή του παιχνιδιού, βελτιώνοντας τα λάθη του προκατόχου του, χωρίς όμως να χαλάσει την ατμόσφαιρα, το στυλ και το gameplay, τα οποία είναι και τα σημαντικότερα στοιχεία της σειράς. Αυτή τη φορά, το project θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.
Στο sequel λοιπόν, μεταφερόμαστε στα Χριστούγεννα του 2010 στην Geo City, μία πόλη σχεδιασμένη ως η ασφαλέστερη στον κόσμο και δομημένη ως ένα τεράστιο τεχνολογικό επίτευγμα, έχοντας ένα υπόγειο και ένα υπέργειο τμήμα. Ο παίκτης παίρνει στον έλεγχό του τον Joshua Harwell -αν και μπορεί να αλλάξει το ονοματεπώνυμό του, πριν ξεκινήσει το παιχνίδι- ενός κολλεγιόποαιδου που εργάζεται ως σερβιτόρος στην τελετή εγκαινίων της πόλης. Κατά τη διάρκεια της τελετής κι ενώ ο καιρός δυσκολεύει τα πράγματα, η βροχόπτωση φθάνει σε σημεία ρεκόρ και το φράγμα του ποταμού Hudson καταρρέει. Τότε είναι που αρχίζουν τα προβλήματα για τους κατοίκους και την πόλη, καθώς αυτή είναι χτισμένη μετά το φράγμα. Κι αυτή τη φορά, στο παιχνίδι υπάρχουν συνομωσίες, κρυφά σχέδια και μυστικά για να ανακαλυφθούν και να διορθωθούν, αν θελήσουμε. Η νέα μας περιπέτεια χωρίζεται σε έξι κεφάλαια, στα οποία ελέγχουμε διαφορετικούς χαρακτήρες, με τον κάθε ένα να έχει τη δική του ιστορία και όλες μαζί να μπλέκονται μεταξύ τους, δημιουργώντας το τελικό αποτέλεσμα που δεν είναι άλλο από μία ακόμα πανέμορφη εμπειρία.
Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, το παιχνίδι ξεκινά με τον παίκτη να αναλαμβάνει το ρόλο του Joshua ως σερβιτόρου σε μία δεξίωση. Μερικά σερβιρίσματα και λίγα θελήματα μετά, η καταστροφή χτυπά και ο κίνδυνος είναι εμφανής σε όλους. Αμέσως μετά, ο παίκτης καλείται να αποδράσει από το κτίριο που, όσο περνάει η ώρα, γίνεται και πιο επικίνδυνο. Αυτό όμως είναι μόνο η αρχή. Βγαίνοντας στην πόλη, ο Joshua θα συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα και θα έρθει αντιμέτωπος με ακόμα πιο σκληρές συνθήκες και νέους κινδύνους! Στο δεύτερο κεφάλαιο, ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο μίας κοπέλας, της Amber Brazil, η οποία συνελήφθη για το φόνο του αδερφού της και κρατείται προσωρινά. Μία κατολίσθηση ανοίγει δρόμο και η Amber έχει την ευκαιρία να ξεφύγει και να «καθαρίσει» το όνομά της. Εδώ ακριβώς, είναι και ένα πολύ δυνατό χαρτί του παιχνιδιού. Οι ιστορίες των ανθρώπων πλέκονται μεταξύ τους και κάποιες επιλογές που κάνει ο παίκτης, επηρεάζουν τα σενάρια των επόμενων χαρακτήρων!
Ο μετρητής κούρασης έχει αντικατασταθεί από τον μετρητή υγρασίας και θερμότητας και ο παίκτης πρέπει να φροντίζει να παραμένει, όσο το δυνατόν, στεγνός και ζεστός, καταναλώνοντας φαγητά και χυμούς, χρησιμοποιώντας έμπλαστρα και δημιουργώντας εστίες φωτιάς για να στεγνώνει. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται και το saving στο παιχνίδι. Τα φαγητά και τα ποτά προστατεύουν τον παίκτη από το κρύο, για λίγη ώρα. Μπορούμε να παραχωρήσουμε οποιοδήποτε αντικείμενο στους NPC που μπορεί να έχουμε στην παρέα μας. Όμως όλα αυτά δεν είναι εύκολα. Ο παίκτης πρέπει να... μαγειρεύει κιόλας! Μέσα στον περιορισμένο χώρο των σακιδίων, ο παίκτης μπορεί να χρειαστεί να κρατάει τηγάνια, φαγητά και υλικά που θα του επιτρέψουν να μαγειρέψει, όταν βρει την ευκαιρία. Φυσικά, αυτό δεν είναι απαραίτητο, καθώς υπάρχουν πολλές επιλογές ενδυμασίας -με ό,τι ρούχα βάλει ο νους σας- κάποιες από τις οποίες προφυλάσσουν από το κρύο ή από την υγρασία ή και τα δύο. Τα ρούχα βρίσκονται σε πολλά σημεία, συνήθως σε σπίτια και μπορούμε να αλλάξουμε ανά πάσα στιγμή, θυσιάζοντας όμως χώρο. Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, η απόδραση δεν είναι εύκολη υπόθεση! Θα χρειαστεί να σκεφτούμε, να σκαρφαλώσουμε, να βρούμε επιζώντες, να αλληλοβοηθηθούμε με άλλους χαρακτήρες, να οδηγήσουμε οχήματα, να κρυφτούμε, να κάνουμε διαχείριση χώρου και αντικειμένων, να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις και να γίνουμε... διαιτητές σε διαφωνίες άλλων! Για άλλη μία φορά, στους διαλόγους έχουμε πολλές επιλογές με διαφορετικά αποτελέσματα και συνέπειες, ενώ και πάλι προσφέρονται πολλά φινάλε και σε πολλά, μα πάρα πολλά, σημεία μέσα στην ιστορία. Ανάλογα την εξέλιξη ενός κεφαλαίου, επηρεάζονται και τα υπόλοιπα, ενώ οι σχέσεις που αναπτύσσουμε με τους NPC χαρακτήρες παίζουν καθοριστικό ρόλο σε κάποια σημεία. Το συναίσθημα είναι μοναδικό!
Στον τομέα των γραφικών, οι βελτιώσεις σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι είναι εμφανείς, αν και στην προσπάθειά της να χωρέσει τόσα πολλά εφέ, αντικείμενα και βάθος ορίζοντα, η Irem αναγκάστηκε να θυσιάσει υφές, σκιές και frame rate. Το τελευταίο, αν και όχι και πάρα πολύ συχνό σε πτώσεις, μπορεί να φτάσει σε ενοχλητικά επίπεδα, όμως δεν στερεί πολλά από τη συνολική εμπειρία που αποκομίζει ο παίκτης. Για άλλη μία φορά, η ποικιλία στο περιβάλλον είναι πολύ μεγάλη, καθώς ο ήρωας «επισκέπτεται» πολλά τμήματα της πόλης, ενώ τα χρώματα, παρά το γεγονός ότι το παιχνίδι αναπαριστά μια τεράστια καταστροφή, δίνουν έναν όμορφο τόνο.
Επόμενη στάση μας, στον Οκτώβριο του 2008. Το παιχνίδι Disaster: Day of Crisis, της Monolith Soft, κυκλοφορεί στην Ευρώπη για την τρέχουσα κονσόλα της Nintendo, το Wii. Ένα παιχνίδι που εξέδωσε η ίδια η Nintendo και, δυστυχώς, οι κάτοχοι της κονσόλας στην Αμερική δεν μπόρεσαν να απολαύσουν, καθώς η εταιρεία αποφάσισε ότι με βάση τις πωλήσεις στην Ευρώπη, δεν άξιζε να κυκλοφορήσει στην εκεί αγορά. Ο τίτλος μάς μεταφέρει σε μία φανταστική πόλη της Αμερικής, την Blue Ridge City και μας δίνει τον έλεγχο του Raymond Bryce, ενός πρώην μέλους του Αμερικανικού Ναυτικού και της Διεθνούς Ομάδας Διάσωσης. Οι τύψεις βασανίζουν το μυαλό του Ray, καθώς σε μία αποστολή διάσωσης σε βουνό, το κοντινό ηφαίστειο Mt. Aguilas εκρήγνυται απρόσμενα, σκοτώνοντας όλη την ομάδα του και τους τραυματίες, εκτός από τον ίδιο και τον καλύτερό του φίλο. Στην προσπάθεια των δύο διασωστών να γλιτώσουν, τα πράγματα πηγαίνουν πολύ στραβά και ο φίλος του Ray, Steve, τραυματίζεται και καταλήγει να κρέμεται πάνω από μία χαράδρα. Ο Ray προσπαθεί να τον σώσει όμως ο Steve αντιλαμβάνεται πως είναι πλέον αργά και μόνο ο ένας τους μπορεί να σωθεί. Έτσι, αποφασίζει να απελευθερώσει το φίλο του από το βάρος αυτό και αυτοκτονεί. Ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί να συγχωρέσει τον εαυτό του και τον κατηγορεί πως αυτός ευθύνεται. Έναν χρόνο μετά, ο ήρωας ακόμα βασανίζεται και αδυνατεί να μιλήσει στην αδερφή του φίλου του, παρά το ότι εκείνος του είχε πει να μην το σκέφτεται και του είχε παραχωρήσει ένα κειμήλιο να της το δώσει.
Έχοντας εγκαταλείψει την Ομάδα Διάσωσης και ζώντας μία πιο ήρεμη ζωή, ο Ray λαμβάνει ένα μήνυμα από τον ειδικό πράκτορα Olson, του FBI, ο οποίος τον συναντά και τον ενημερώνει για μία τρομοκρατική ομάδα, ονόματι «SURGE», η οποία έχει κλέψει ένα σημαντικό αριθμό πυρηνικών κεφαλών και απειλεί την κυβέρνηση για τα δικά της συμφέροντα. Ο Ray διστάζει, αλλά στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι η ομάδα αυτή έχει απαγάγει το σεισμολόγο, Δρ. Davis και τη βοηθό του, Lisa Hewitt, την αδερφή του πρώην συνεργάτη και φίλου του ήρωα, Steve. O Ray πλέον το έχει πάρει προσωπικά και ορκίζεται να σώσει την Lisa και να πάρει εκδίκηση, στο όνομα του φίλου του. Έτσι, ξεκινάει το ταξίδι του πρωταγωνιστή μας, μία περιπέτεια που θα περάσει τον Ray δια πυρός και σιδήρου... και νερού και αέρα... και γης!
Το gameplay χωρίζεται σε τέσσερα, διαφορετικά τμήματα. Εξερεύνηση και ελεύθερη κίνηση, οδήγηση, μάχες, λοιπές ενέργειες. Το πρώτο κομμάτι είναι και το μεγαλύτερο. Στην πορεία του, ο παίκτης, βρίσκει επιζώντες που συνήθως, αν όχι πάντα, χρειάζονται διάσωση. Οι διασώσεις αυτές γίνονται με πολλούς τρόπους, όπως κολυμπώντας, σκαρφαλώνοντας, σηκώνοντας χαλάσματα ή πετώντας σωσίβια, ενώ οι προσπάθειες του παίκτη ανταμείβονται με Battle Points, τα οποία χρησιμεύουν σε αγορές όπλων και αναβαθμίσεις ως in-game νομίσματα, ανάλογα του πόσο γρήγορα θα τα καταφέρει. Ο Ray πρέπει να προσέχει την αντοχή του καθώς και τους χτύπους της καρδιάς του και σε περιοχές όπου υπάρχει νερό ή καπνός, πρέπει να έχει υπόψιν του και την πληρότητα των πνευμόνων του. Στην οδήγηση, αν και είναι σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού, δεν έχει δοθεί πολλή έμφαση. Ο παίκτης χρησιμοποιεί το χειριστήριο γυρισμένο στα πλάγια, με την επιτάχυνση και την επιβράδυνση να πραγματοποιούνται μέσω πλήκτρων και η κατεύθυνση του οχήματος να δίνεται μέσω κίνησης του Wii Remote. Στο τρίτο κομμάτι, τις μάχες, η κάμερα αλλάζει σε πρώτο πρόσωπο και η κίνηση του παίκτη γίνεται αυτόματα, με εμάς να καλούμαστε να τα βγάλουμε εις πέρας σε καταστάσεις αλά Time Crisis. Οι υπόλοιπες ενέργειες είναι στο gameplay σαν τις διασώσεις, χωρίς κάποιον να πρέπει να διασωθεί.
Για παράδειγμα, κάποια στιγμή ο Ray πέφτει από αεροπλάνο και ο παίκτης ελέγχει τα αλεξίπτωτο για να κρατήσει τον χαρακτήρα εντός ορίων. Σε όλες τις ενέργειές μας, χρησιμοποιούμε ως ένα βαθμό τα motion controls που προσφέρει το χειριστήριο, είτε πολύ είτε λίγο. Ένα στοιχείο για το οποίο δεν μπορεί να αποφασίσει κανείς ακόμα αν είναι καλό ή όχι, είναι ότι τίποτα δεν επαναλαμβάνεται. Όταν θα κάνουμε μία διάσωση, για παράδειγμα κολυμπώντας, το παιχνίδι μας μαθαίνει τον χειρισμό και φυλάσσει το tutorial σε μία λίστα, αλλά ποτέ ξανά δεν θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι παρόμοιο! Αυτό, από τη μία πλευρά, είναι θετικό γιατί δεν γίνεται να βαρεθούμε το παιχνίδι, από την άλλη όμως, είναι αρνητικό καθ' ότι αφελές και μη λογικό. Υπάρχουν κάποιες διαδικασίες που πολύ θα θέλαμε να τις ξανακάνουμε. Τουλάχιστον δεν θα μας λείψει το CPR. Από αυτό κάνουμε πολλά... Οι 23 στο σύνολο πίστες, μπορούν να παιχθούν ξανά, ανά πάσα στιγμή για καλύτερο σκορ, με μόνη προϋπόθεση να τις έχουμε «ξεκλειδώσει» στο campaign του παιχνιδιού.
Ένα από τα πολύ δυνατά χαρτιά του παιχνιδιού, είναι ο οπτικός τομέας! Η δουλειά που έχει γίνει είναι απλά εξαιρετική! Αν και τα μοντέλα των χαρακτήρων δεν είναι το ατού της απεικόνισης, τα υπόλοιπα στοιχεία είναι πανέμορφα δοσμένα. Μέσα σε αυτό το ταξίδι, περνάμε από περιοχές όπου η γη σείεται, από άλλες όπου βρέχει πύρινες μπάλες ηφαιστειακών πετρωμάτων και η λάβα μας κόβει το δρόμο, αλλού τυφώνες και βροχή μας κάνουν να μη βλέπουμε μπροστά μας και αλλού οι πλημμύρες απειλούν την υγεία μας σε ύψιστο βαθμό, αλλά μένουμε εκεί για να θαυμάσουμε τα εφέ! Ειδικά το νερό, δείχνει υπέροχο και τα βίντεο είναι σε σχετικά υψηλά standards.
Κλείνοντας, αξίζει να αναφέρουμε άλλα δύο παιχνίδια. Το πρώτο έιναι το Disaster Report 3 και το δεύτερο είναι το Disaster Report 4... Και τα δύο παιχνίδια της Irem. Όμως για αυτά, δυστυχώς, είναι δύσκολο να γραφτεί κάτι. Το ένα κυκλοφόρησε ως αποκλειστικότητα του PSP, αλλά μόνο στην Ιαπωνία. Από τα διαθέσιμα βίντεο και με βάση την ιστορία αυτών των παιχνιδιών, είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι πρόκειται για άλλο ένα πολύ καλό τίτλο αυτού του franchise. Το άλλο, ενώ ήταν προγραμματισμένη η κυκλοφορία του για τις 10 Μαρτίου του 2011 στο PS3, έλαβε καθυστέρηση για να ολοκληρωθεί αλλά την αμέσως επόμενη ημέρα, συνέβη ο καταστροφικός σεισμός στην Ιαπωνία. Ο τίτλος είχε ως υπόθεση, σεισμό στην Ιαπωνία, οπότε όπως είναι λογικό και αναμενόμενο, ακυρώθηκε.
Τελειώνοντας, κάπου εδώ, αυτό το αφιέρωμα, αναρωτιόμαστε τους λόγους για τους οποίους το συγκεκριμένο είδος παιχνιδιών δεν φαίνεται να έχει μεγάλη απήχηση, ενώ υπάρχουν πολλές και πολύ επιτυχημένες ανάλογες ταινίες. Ένας πιθανός λόγος είναι η διαφήμιση. Ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει διαφημίσεις για αυτά τα παιχνίδια. Η παραγωγή τους ήταν σχεδόν κάθε φορά προβληματική, με καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων και στο τέλος, η κυκλοφορία τους γινόταν σαν από αγγαρεία. Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει! Τί φταίνε όμως οι ψυχές των φίλων του είδους; Δεν είμαστε λίγοι, πιστέψτε μας. Ακόμα και όσοι δεν είναι οπαδοί του είδους, δεν μπορεί παρά να απολαύσουν την εμπειρία που προσφέρεται! Ακούμε και διαβάζουμε πολύ συχνά, από παίκτες σε όλον τον κόσμο, για επιβίωση, αγωνία, επιλογές και ιστορία που θα καθορίζεται από αυτές, πρωτότυπα σενάρια, καλό και πλούσιο gameplay και άλλα πολλά... Όταν όλα αυτά παρέχονται με ασφάλεια και μάλιστα σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο, γιατί κλείνουμε τα μάτια;
Η ταινία «2012» ήταν τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Το ίδιο και η ταινία «Μετά την επόμενη μέρα». Σχεδόν όλοι έφυγαν εντυπωσιασμένοι και παντού ακούγονται καλά λόγια, ειδικά για τη δεύτερη. Αυτό το συναίσθημα μας προσφέρεται απλόχερα από τα παιχνίδια τα οποία παρουσιάστηκαν! Πόσο μάλλον στον χώρο μας, όπου η διαδραστικότητα πηγαίνει την εμπειρία πολλά βήματα πιο πέρα. Ας την αγκαλιάσουμε! Αξίζει! Αλλιώς, ας περιμένουμε την 21η Δεκεμβρίου του 2012! Πού ξέρετε; Ίσως τότε να αναπτύσσεται το Disaster Report 5 με τη βοήθεια της «Σύμπαν Engine»...
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Katapliktiko afieroma
Ωραίο αφιέρωμα φίλε Chased,να σαι καλά.Από όσα αναφέρονται έχω ασχοληθεί μόνο με το πρώτο disaster report, το οποίο μου είχε αρέσει αρκετά.Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό και λείπει είναι το I am alive,έχω ασχοληθεί μόνο με το demo και σκοπεύω να το τσιμπήσω όποτε υπάρχει ώρα διαθέσιμη.
Άψογο αφιέρωμα φίλε Chased.Περίμενα βέβαια ότι θα έβλεπα κάτι και για το I Am Alive αλλά δεν πειράζει.Πρέπει να τα βάλω στο πρόγραμμα και ταυτόχρονα να βρω το Raw danger και γιατί όχι translation patch για το Disaster Report 3.
Μόλις διάβασα το αφιέρωμα Chased..υποκλίνομαι φίλε!Εκπληκτικό και με πολλές,(μα πάρα πολλές!)λεπτομέρειες για μια σειρά(και είδος)παιχνιδιών που δεν είχα ιδέα για την ύπαρξή της!Όταν ένα παιχνίδι έχει ίντριγκα,συνωμοσία,δολοπλοκία,εξερεύνηση,αίσθηση επιβίωσης,δράση,πολλά μονοπάτια και άφθονο replayability τότε τι παραπάνω να ζητήσεις...είναι ένα εκπληκτικό πακέτο!Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να απορήσεις πως είναι δυνατόν να μην έχεις ακούσει ποτέ γι'αυτά τα παιχνίδια..μα την απάντηση την έδωσες στην προτελευταία παράγραφο.Κατά ολοκληρωτικό ποσοστό μηδαμινή διαφήμιση.Κρίμα που έμαθα γι'αυτά τα διαμάντια μετά από τόσο καιρό.
Εικόνα
Λουκά να κρατάει εικόνισμα τσης Παναγίας και να φωνάζει αλλοπαρμένη .
" DISASTER GAMES ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ,ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ )
---------
Σοβαρα μιλώντας τα παραπάνω παιχνίδια ήταν πολύ ποιοτικά σε συγκριση πάντα με τα παιχνίδια που κυκλοφορουσαν τοτε
Γιατι αν τα συγκρίνεις με σημερινά παιχνίδια όπως το επερχόμενο The last of us ή ακόμη και το downloadable Ι am Alive άστο καλύτερα πάμε για ψάρεμα .
Πολύ ωραίο το άρθρο Chased! Μου αρέσουν τα Disaster παινχίδια / ταινίες. Μακάρι να έβγαιναν πιο πολλά και πιό συχνά!
ΥΓ: Το 'I Am Alive' είναι παιχνιδάρα. Μην ξεχνάμε πως είναι Arcade... Αν βγεί δεύτερο, σε νορμάλ και ολοκληρωμένη έκδοση, θα τα σπάει. Μην ξεχνάμε πως είναι της Ubisoft και έτσι και αυτή δώσει την πρέπουσα σημασία, θα κάνει πράγματα και θαύματα!
To 'The Last of Us' επίσης είναι πολλά υποσχόμενο, αν και δυστοιχός, όσοι δεν έχουν PS3 θα μείνουν με τον καημό (και είμαι και εγώ ανάμεσα σ'αυτούς...)
Τρομερο αφιερωμα, συγχαρητηρια!
Δεν ειχα ιδεα για την υπαρξη αυτων των τιτλων και φαινονται πολυ ενδιαφεροντες. Σιγουρα θα ψαξω το ενα για το wii και το αλλο για το ps2, να σαι καλα που μας αποκαλυψες αυτα τα διαμαντια. Μου θυμιζουν αλλες εποχες που κατι μικρες κι ασημες παραγωγες ειχαν να σου προσφερουν πολλα και μαλιστα διαφορετικα.
Διαβάζοντας αυτό το ομολογουμένως καταπληκτικό και περιεκτικό άρθρο του Chased, με έκανε να νιώσω λίγο χαμένος και αποπροσανατολισμένος (κοιτούσα περα δωθε) και αναρωτιόμουν πως και δεν έχω ασχοληθεί ποτε με αυτούς τους τίτλους.
Από ότι κατάλαβα, ελάχιστοι είχαμε γνώση της εν λόγω σειράς, αλλά νομίζω πλέον όλοι θα ψαχτούμε! ;)
Ωραίο αφιέρωμα Chased, εκτός από το Disaster: Day of Crisis τα άλλα δεν τα ήξερα
πολυ ωραιο αφιερωμα...8ελουμε και αλλα...:)
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! ;)
Το I Am Alive αποκλείστηκε με συνοπτικές διαδικασίες για πάρα πολλούς λόγους, καθώς επίσης και άλλα παιχνίδια όπως τα Firefighter 18.
Το The Last of Us αποκλείστηκε και αυτό για διάφορους λόγους, αλλά κυρίως γιατί δεν ταιριάζει στο σκοπό του άρθρου.
Δεν έχει να κάνει με το αν αυτά τα παιχνίδια είναι καλά ή όχι, όμως.
Altair, αν βρεις κανένα τέτοιο patch, πέτα μια βόλτα κι από 'δώ το PSP σου, ΟΚ? Χεχεχεχεχε!
Ωραίο άρθρο...
Παρόλα αυτά υπήρχαν διαφημιστικά spots για το Disaster day of crisis, τόσο σε Ιαπωνία όσο και Ηνωμένο Βασίλειο...:)
Το γνωρίζω, Shrink, αλλά νομίζω πως δεν πιάνονται αυτές οι διαφημίσεις που ονλάιν έγιναν μόνο σε ανύπαρκτα sites και στην τηλεόραση έγιναν δύο μέρες πριν την κυκλοφορία και σταμάτησαν αμέσως μετά...
Βασικά, αμέσως μετά την ανακοίνωση του τίτλου και τα πρώτα trailers των 30 δευτερολέπτων, δεν υπήρχε τίποτα για χρόνια και μετά βγήκαν άλλα δύο που έπαιξαν 2-3 μέρες...Αυτό δεν λέγεται διαφήμιση...