Ο κεντρικός χαρακτήρας επιστρέφει νύχτα στο χωριό του έχοντας ειδοποιηθεί από τη μητέρα του πως είναι ανάγκη να του μιλήσει για τον πατέρα του. Το χωριό και η περιοχή, όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, θυμίζουν έντονα ελληνική επαρχία, με πετρόχτιστα σπίτια, κοιλάδες, βράχια και απόκρημνες πλαγιές. Πλησιάζοντας, μια κατολίσθηση καταστρέφει το αυτοκίνητό του και όταν τελικά φτάνει στο χωριό ανακαλύπτει πως είναι έρημο εκτός από μια κρατούμενη σε ένα υπόγειο. Η κοπέλα τον προειδοποιεί να προσέχει, και σύντομα ο παίκτης συναντά μυστήριες φιγούρες με μανδύες που δεν προμηνύουν κάτι θετικό. Κάπου εκεί ο παίκτης αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν του χωριού, αναζητώντας την εξαφανισμένη πια κοπέλα και το τι έχει συμβεί. Το σενάριο δε μπορεί να χαρακτηριστεί ακριβώς πρωτότυπο, ειδικά από τη στιγμή που η Nocturnal Works ακολουθεί την πεπατημένη του "μυστική αίρεση θέλει να αναστήσει αρχαία σατανική θεότητα". Η ελληνικότητα της ιστορίας αφορά κάποια ονόματα, στοιχεία μηχανικής και πληροφορίες για τα Ελευσίνια Μυστήρια και παίζει διακοσμητικό παρά ουσιαστικό ρόλο.
Αυτό που διασκεδάζει στον τίτλο είναι οι μικρές λεπτομέρειες του ελληνικού χωριού που όλοι γνωρίσαμε και θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια. Πέρα από την προσοχή στην απόδοση της αρχιτεκτονικής (τετράγωνα πετρόχτιστα σπίτια, πλακόστρωτα, κλασσικές πινακίδες) που συναντάται σε τόσα μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας, ο περίγυρος βρίθει από άμεσα αναγνωρίσιμα στοιχεία. Το "Καφενείο το Πλατάνι" με τον αντίστοιχο πλάτανο στην πλατεία, σκουριασμένες βρύσες με κομμένα πράσινα λάστιχα στην αυλή, οι κλασσικοί πρασινοκίτρινοι τενεκέδες για λάδι, το παρατημένο μηχανάκι έξω από το χωριό, πεταμένα μπιτόνια στο ρέμα, τα γκρίζα ρολόγια της ΔΕΗ, κουτιά με Tried και ένα σωρό πραγματάκια σίγουρα θα φέρουν χαμόγελα. Ο παίκτης, πάντως, θα απορήσει με τη γύμνια του εσωτερικού των σπιτιών που μοιάζουν περισσότερο με άδειες χαμοκέλες ή αποθήκες παρά με σύγχρονα οικήματα (εξαίρεση το δίπατο μοντέρνο σπίτι του δήμαρχου). Οπτικά, τα παραπάνω είναι το μόνο θετικό στοιχείο. Ο τίτλος δε δικαιολογεί τη χρήση της Unreal 3. Οι σκιές είναι είτε εντελώς ανύπαρκτες είτε υποτυπώδεις, τα textures είναι μετριότατα και το optimization κακό. Σε όλη τη διάρκεια του review το frame rate ήταν πολύ χαμηλό, γεμάτο σπασίματα και θύμιζε slide show. Επίσης ενδεικτική ήταν η αδυναμία ενεργοποίησης του anti-aliasing στο αρχικό μενού, με τον τίτλο να κρασάρει κάθε φορά.
Το animation είναι επίσης κακό, θυμίζοντας τίτλο της πρώτης γενιάς 3D, και χαλάει ακόμα περισσότερο το αποτέλεσμα. Η εικόνα ήταν, με λίγα απλά λόγια, αυτή μιας beta έκδοσης παρά ενός ελεγμένου προϊόντος. Ο χάρτης του Eleusis είναι, τουλάχιστον, ικανοποιητικός σε μέγεθος και με αρκετή προσοχή στη σχεδίαση ώστε και να μην επαναλαμβάνεται και να ενσωματώνει αρμονικά εναλλαγές και διαφορετικές τοποθεσίες. Κρυμμένα περάσματα, αρχαία θέατρα, πλατώματα, περίχωρα και άλλα στοιχεία δημιουργούν συνθέτουν έναν ενδιαφέροντα περίγυρο που, τουλάχιστον στην αρχή, προκαλεί και προδιαθέτει για εξερεύνηση. Στην αρχή, όμως, γιατί το backtracking του τίτλου είναι πάρα πολύ. Ο παίκτης θα βρεθεί να γυρνά γύρω γύρω σε εντελώς άδειες περιοχές μεταφέροντας αντικείμενα, σε βαθμό που γίνεται κουραστικό.
Εδώ εισέρχεται και η σημαντικότερη αποτυχία του Eleusis: η πλήρης απουσία της αίσθησης του τρόμου, και σε μεγάλο βαθμό η έλλειψη ατμόσφαιρας. Η φτώχεια του οπτικού τομέα, και κυρίως η απουσία σκιών, σε συνδυασμό με το ανοιχτό περιβάλλον δε δημιουργούν το απαιτούμενο αίσθημα κινδύνου σε κανένα σημείο. Σύντομα ο παίκτης αντιλαμβάνεται πως οι απειλές περιορίζονται σε κάποιο λύκο ή κάποιο κουκουλοφόρο με πυρσό (νυχτιάτικα) από τους οποίους θα τρέξει να ξεφύγει μέχρι να τον παρατήσουν. O υπαινιγμός του τρόμου, η "αόρατη απειλή", η αίσθηση του κακού, απλά δεν υπάρχουν. Οι μικρές λεπτομέρειες που δίνουν ψυχή, υπόβαθρο και παρελθόν σε ένα μέρος επίσης δεν υπάρχουν - αντί για δυσοίωνες εικόνες και αναφορές, ο παίκτης διαβάζει σημειώματα του τύπου "χάλασε η ζυγαριά, πήγαινέ τη στο σιδερά". Μόνη ανάπαυλα κάποια ημερολόγια που εξελίσσουν το έτσι κι αλλιώς ανέμπνευστο σενάριο και κάποια βιβλία που προσφέρουν πληροφορίες για το μυθολογικό και ιστορικό υπόβαθρο του παιχνιδιού. Η συνολική διάρκεια του τίτλου κυμαίνεται στις 4 με 5 ώρες, αν και μπορεί να επιμηκυνθεί αν ο παίκτης κολλήσει.
Το gameplay απαρτίζεται λοιπόν από περιπλάνηση και πολύ απλούς γρίφους συνδυασμούς αντικειμένων. Επειδή σε ένα ανοιχτό περιβάλλον ο παίκτης είναι εύκολο να χάσει άσκοπα το χρόνο του, δίνονται αρκετά σαφείς στόχοι και ξεκάθαρες οδηγίες για το τι πρέπει να γίνει. Η δυσκολία του τίτλου έχει να κάνει με την παρατηρητικότητα και την ενδελεχή εξερεύνηση, καθώς εύκολα μπορεί να παραβλεφθεί κάτι. Από την άλλη, οι γρίφοι περιορίζονται στη χρήση του σωστού αντικειμένου χωρίς να απαιτείται πολλή σκέψη. Αν δεν υπήρχε το υπερβολικό backtracking η υλοποίηση θα ήταν λειτουργική και αρκετά ρεαλιστική, αλλά το ότι απαιτείται πολύς και επαναλαμβανόμενος ποδαρόδρομος κάνει τη διαδικασία ανιαρή. Οι φορές που ο παίκτης αλληλεπιδρά με κάποιο χαρακτήρα μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού (και πάλι όχι όλα), ενώ συνήθως προσπαθεί να αποφύγει την αλληλεπίδραση τρέχοντας.
Παρά τις υποσχέσεις λοιπόν, το Eleusis δεν καταφέρνει να δώσει κάτι ιδιαίτερο και μένει σε ένα μετριότατο επίπεδο. Η ελληνική μυθολογία βρίθει αποτρόπαιων εικόνων και εγκλημάτων, που ξεκινούν από τα ομαδικά φονικά και την αιμομιξία φτάνοντας μέχρι τον κανιβαλισμό και τις ανθρωποθυσίες. Αντί να τραβήξουν από ένα άγνωστο στο ευρύ κοινό πρωτογενές υλικό, που θα μπορούσε να εξάψει και να δώσει κάτι διαφορετικό, οι developers κατέφυγαν ουσιαστικά σε μια έτοιμη συνταγή με αρχαιοελληνικά ονόματα. Η υλοποίηση του ελληνικού χωριού έχει ενδιαφέρον τόσο για το εγχώριο όσο και για το διεθνές κοινό, και σε γενικές γραμμές είναι εικαστικά σωστή. Η κυριότερη επιτυχία σημειώνεται στον ανοιχτό χάρτη, που είναι αρκετά καλοσχεδιασμένος και θυμίζει όντως ελληνική επαρχία. Από την άλλη, σα horror game είναι απλά αποτυχημένο και σαν adventure ανεκτό. Το αίσθημα του τρόμου απουσιάζει παντελώς και η ομορφιά της περιπλάνησης στη νυχτερινή εξοχή καταπλακώνεται από την επανάληψη.
Τεχνικά, παρά τη χρήση της Unreal 3, ο τίτλος δεν αντέχει σε κριτική. Τέλος, από πλευράς gameplay η επαρκής υλοποίηση δεν αρκεί να προσδώσει ενδιαφέρον, ειδικά καθώς το σενάριο κυλά σπασμωδικά, δεν πείθει και δεν κάνει τον παίκτη να νιώσει μέρος του κόσμου. Το Eleusis συστήνεται σε όσους θέλουν να στηρίξουν μια (υπερ)φιλόδοξη ελληνική προσπάθεια και στους φιλοπερίεργους, αλλά πέρα από την ιδιαιτερότητα της ελληνικής επαρχίας προσφέρει ελάχιστα πράγματα.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Ως Ελευσίνιος νομίζω ότι επιβάλλεται να το δοκιμάσω.
Οκ μπορει το παιχνιδι να μην ειναι στο επιπεδο παιχνιδιων οπως το Syberia αλλα με την τιμη στα 12 ευρω πιστευω μπορουμε να το στηριξουμε...
Τετοιες προσπαθειες πρεπει να στηριζονται απο οσους μπορουν να τις στηριξουν. Η επιστυχια ορισμενων indie τιτλων εχει μεγαλο αντικτυπο στη βιομηχανια του gaming γενικοτερα.
Μπορω να πω οτι απο τα screenshots που ειδα πρεπει να εχει γινει πολυ καλη δουλεια τουλαχιστον στα γραφικα.
Συμφωνώ με τον JamesHetfield. Η τιμή του στο steam είναι μόνο 11,99 ευρώ και πολύ πιθανόν τη περίοδο των γιορτών, να έχει και κάποια έκπτωση και να είναι ακόμα φθηνότερο. Επιβάλλεται νομίζω να στιρίζουμε ελληνικές προσπάθειες, και ας μην είναι στα επίπεδα παλιών κλασσικών adventures. Στη τελική, απο κάπου ξεκινάει κανείς. Για να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για ανάλογες παραγωγές παιχνιδιών απο ελληνικές εταιρίες, θα πρέπει αυτές οι εταιρίες να λαμβάνουν τη στήριξη όλων μας στα πρώτα τους βήματα ..... Απο μένα μπράβο στα παιδία και σίγουρη αγορά !!!!!!!!!!!
Αν τελικά αγοράσετε το Eleusis, πείτε μου πώς σας φάνηκε :)
Ο πήχυς στα ανεξάρτητα (γιατί, υπάρχουν κι άλλα?) adventures πάντως έχει ανέβει πάρα πολύ, και ας μη σε λένε Telltale. Όσοι παρακολουθείτε τα reviews εδώ να είστε σε ετοιμότητα.
μου αρεσει η προσπαθεια
καπως και απο καπου πρεπει να γινει μια αρχη - αν σκεφτουμε οτι στη χωρα μας οι υποδομες για τη συγκεκριμενη βιομηχανια ειναι σχεδον ανυπαρκτες και παλι καλα να λεμε που υπαρχουν ελαχιστοι ρομαντικοι που προσπαθουν. Εφοσον υπαρχει εστω και η απειροελαχιστη πιθανοτητα να μπουν θεμελια για game development και να δημιουργηθουν θεσεις απασχολησης εστω για καμια δεκαρια ατομα τοτε η καλοπροαιρετη κριτικη αλλα και η στηριξη απο πλευρας ελληνικου κοινου θα πρεπει να θεωρειται δεδομενη.
Για αρχη λοιπον ειναι μια χαρα ο τιτλος. Να υπαρξει συνεχεια και βελτιωση ειναι το ζητουμενο.
ΥΓ. Ειμαστε σιγουροι οτι ο Αγγλος θα διαβασει "Ελευσις" και οχι "Ελιουσις"? Just wondering....
6.5 απο μενα ..το 5 πολυ αυστηρο κατα τη γνώμη μου..το τερματισα σημερα, πολυ ατμοσφαιρικό και δε χρειάζεται σόνυ και ντε αφού έχει πολλη εξερεύνηση σε σκοτάδι σε πάτρια εδάφη να πρέπει να γινει εντελώς χεσμεντέ, διότι οι γρίφοι ειναι απλωμένοι σε εκταση και άντε μετα να εξερευνούσες!!για το animation συμφωνω, αλλά για τη μοναξιά που χαρακτηριζει το παιχνίδι, ειναι ακριβώς αυτο που του πάει γάντι στον τιτλο!!παντως τα λεφτά δεν ειναι για κλαψιμο!το περιβαλλον ειναι εξαιρετικο απο γραφικά και πρωτογνωρο να περιπλανιεσαι σε full 3d σε χωριο που θυμίζει ΜΑΝΗ!!
Τα αγόρασα χτες από το site τους κάτι λιγότερο από 6 ευρώ μέσω του humble widget. Σου δίνει DRM-free έκδοση και Steam key. Η προσφορά νομίζω ισχύει για μια εβδομάδα ακόμη. Δεν έχω προλάβει να το βάλω για να πω εντυπώσεις αλλά φαίνεται αρκετά ατμοσφαιρικό. Το γεγονός ότι εξελίσεται στην ελληνική ύπαιθρο με πολλά γνώριμα στοιχεία είναι και αυτό που με τράβηξε περισσότερο.
woot nice !!!
Αξιζει αγορά μόνο και μόνο γιατί είναι ελληνικό
Καλη προσπαθεια που πρεπει να την στηριζουμε