Η συσκευή ανακοινώθηκε σε ειδική εκδήλωση που έγινε στο Λονδίνο ανήμερα της 25ης Μαρτίου, στην οποία ο υπογράφων είχε την ευκαιρία να παραβρεθεί. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης οι εκπρόσωποι της εταιρείας δεν αναφέρθηκαν καθόλου στα τεχνικά χαρακτηριστικά της συσκευής, αλλά αφιέρωσαν όλο το χρόνο για να παρουσιάσουν τις δυνατότητές της. Πριν όμως πάμε να δούμε όλα τα καινούρια πράγματα που φέρνει το νέο HTC One, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στα βασικά τεχνικά του χαρακτηριστικά:
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Διαστάσεις: 146,4 x 70,6 x 9,4 mm
Βάρος: 160 γραμμάρια
Οθόνη: 5’’,1920x1080 Super LCD3 (441ppi)
Κάμερα: 4 MPixel (Ultrapixel μεγέθους 1/3’’) με LED Flash, 1080p video + 2η κάμερα / 5Mpixel μπροστινή κάμερα
Αποθηκευτικός χώρος: ενσωματωμένα 16GB, επεκτάσιμα με κάρτες microSD
Συνδεσιμότητα: LTE, Wi-Fi 802.11 ac (WiFi Direct, WiFi hotspot, DLNA), Bluetooth 4.0 με A2DP, NFC, MHL, USB OTG
Λειτουργικό σύστημα: Android 4.4.2
Επεξεργαστής: Qualcomm Snapdragon 801, 2.3GHz (τετραπύρηνος)
Γραφικά: Adreno 330
Μπαταρία: Li-Po 2600 mAh
Τιμή: €749
Η συσκευή έρχεται στην ίδια συσκευασία με αυτή του περσινού μοντέλου και περιλαμβάνει την ίδια τη συσκευή, ένα ζευγάρι ακουστικά, φορτιστή με καλώδιο mini USB, ένα pin για να ανοίξουμε τις θύρες nano SIM (σαν των iPhone 5/5s/5c) και microSD, μια λαστιχένια διάφανη θήκη, καθώς και τα απαραίτητα εγχειρίδια. Το τηλέφωνο κυκλοφορεί σε τρία -μεταλλικά- χρώματα, ασημί όπως το περσινό, χρυσό και γκρί που είναι το χρώμα της συσκευής δοκιμής. Κατασκευαστικά, η εταιρεία βελτίωσε κατά πολύ το τηλέφωνο, προσφέροντας μια συσκευή που το σώμα της (με εξαίρεση την οθόνη) είναι κατά 90% μεταλλικό έναντι 70% του προηγούμενου One. Πλέον, το αλουμίνιο καλύπτει εξ’ ολοκλήρου το σώμα, ενώ η επεξεργασία που έχει υποστεί είναι υποδειγματική. Η HTC έχει επιλέξει να το βουρτσίσει, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα από τη μια να υπάρχουν γραμμές κατά μήκος των μεταλλικών επιφανειών και από την άλλη να μεταφέρει μια ακόμα καλύτερη αίσθηση στο χέρι. Αν το περσινό έδινε την αίσθηση μιας ελαφρώς τραχιάς επιφάνειας, το φετινό είναι σαν βούτυρο. Κάποιοι ίσως παραπονεθούν ότι γλιστράει, κάτι που όμως σε εμάς δεν έγινε αντιληπτό. Οι τέσσερις γωνίες του τηλεφώνου έχουν λειανθεί ακόμα περισσότερο και είναι πιο κουρμπαριστές από ποτέ, ενώ συνολικά η συναρμογή είναι άριστη, χωρίς να αφήνει καμία αίσθηση ατέλεια. Ακόμα και η mini USB είσοδος είναι ποιοτική. Γενικότερα, το HTC One είναι ένα από τα ποιοτικότερα smartphone που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ και σίγουρα μια όαση μέσα στην έρημο των πλαστικών Android συσκευών.
Το νέο HTC One έχει αρκετές ομοιότητες με τον προκάτοχό του, αλλά ακόμα περισσότερες αλλαγές. Από πλευράς διαστάσεων, είναι ελαφρώς ψηλότερο καθώς ενσωματώνει μεγαλύτερης διαγωνίου οθόνη. Για να μη μεγαλώσει πάρα πολύ το σώμα, η εταιρεία αφαίρεσε τα capacitive πλήκτρα και πλέον ο έλεγχος του λειτουργικού γίνεται μέσα από soft buttons που εμφανίζονται μέσα στην ίδια την οθόνη. Το power πλήκτρο βρίσκεται στο πάνω δεξί μέρος της συσκευής, δυσκολεύοντας το χρήστη να το φτάσει, κάτι που γίνεται μόνο με δείκτη. Επειδή όμως η HTC έχει ενσωματώσει μια σειρά από gesture κινήσεις, ελαχιστοποιούνται οι φορές που κάποιος θα το χρησιμοποιήσει. Δίπλα στο power button υπάρχει και ο αισθητήρας IrDA που χρησιμεύει για τον έλεγχο συσκευών, με το σχετικό software φέτος να είναι βελτιωμένο, προσφέροντας και πληροφορίες για τα κανάλια, χωρίς όμως προς το παρόν να υποστηρίζεται η Ελλάδα σε αυτή τη λειτουργία (αν και η υπάρχει η επιλογή της χώρας μας). Στη δεξιά πλευρά και κοντά στην κορυφή του τηλεφώνου βρίσκουμε τη θύρα για κάρτες microSD, ενώ από κάτω της υπάρχει ένα διπλό πλήκτρο για την αυξομείωση της έντασης. Στην αριστερή πλευρά έχει τοποθετηθεί η θύρα για την κάρτα SIM, ενώ στο κάτω μέρος βρίσκουμε τη mini USB θύρα με λειτουργίες USB OTG και MHL, καθώς και την έξοδο ακουστικών.
Στο πίσω μέρος της συσκευής συναντάμε κεντρικά τοποθετημένο το σκαλιστό λογότυπο της HTC, ενώ στην κορυφή της πλάτης υπάρχει το ζεύγος των φωτογραφικών μηχανών. Πρόκειται για το πλέον ξεχωριστό χαρακτηριστικό του HTC, καθώς η μόνη φορά που είχαμε δει δυο φακούς σε μια συσκευή ήταν σε τηλέφωνα με δυνατότητα 3D φωτογράφισης και καταγραφής βίντεο. Εδώ η λειτουργία είναι εντελώς διαφορετική, καθώς η κάτω κάμερα είναι η ίδια κάμερα Ultrapixel (ανάλυσης 4Mpixel, αλλά χωρίς οπτικό σταθεροποιητή εικόνας) και βγάζει τις φωτογραφίες, ενώ η δεύτερη χρησιμοποιείται για να καταγράψει επιπλέον πληροφορίες, επιτρέποντας στο χρήστη να κάνει post editing στις λήψεις, για το οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω. Δίπλα στην κεντρική κάμερα υπάρχει ένα διπλό Led flash, το οποίο λειτουργεί όπως αυτό του iPhone 5S, με το ένα LED να φωτίζει λευκό και το άλλο κάποιο άλλο, ταιριαστό, χρώμα ώστε το τελικό αποτέλεσμα να έχει όσο το δυνατόν σωστότερα χρώματα. Το μπροστινό μέρος του HTC One καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος του από την οθόνη. Πρόκειται για ένα Full HD panel τεχνολογίας Super LCD3, το οποίο προσφέρει κορυφαία οπτική εμπειρία, όπως άλλωστε μας έχει συνηθίσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια. Η φωτεινότητα βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, οι γωνίες θέασης είναι κορυφαίες (αν και υπάρχει ελαφρά μείωση του contrast σχεδόν άμεσα), ενώ και χρωματικά τα καταφέρνει άριστα. Καθώς η διαγώνιος μεγάλωσε κατά 0.3 ίντσες, η πυκνότητα μειώθηκε έναντι του προκατόχου του, ακόμα και έτσι όμως μιλάμε για ένα νούμερο που ξεπερνάει κατά πολύ τα 400ppi, κάτι που σημαίνει ότι το ανθρώπινο μάτι δε μπορεί να διακρίνει pixels και ατέλειες.
Όπως είπαμε, η HTC αφαίρεσε τα 2 capacitive πλήκτρα, αν και έχει μείνει ολόκληρη γραμμή κάτω από την οθόνη στην οποία υπάρχει το λογότυπο της εταιρείας. Το τηλέφωνο, προφανώς, διατήρησε και το ζεύγος ηχείων Boomsound με την κορυφαία απόδοση από πλευράς ποιότητας και την πολύ μεγάλη ένταση και αυτός είναι ο λόγος που το HTC One είναι αρκετά ψηλό, ψηλότερο και από το LG G2 που έχει μεγαλύτερη οθόνη. Έτσι, το bezel στο πάνω και κάτω μέρος της συσκευής είναι μεγάλο, όχι όμως τόσο στις δυο πλευρές. Στο πάνω μέρος της πρόσοψης και δεξιά από το ηχεία υπάρχει η μπροστινή κάμερα, η οποία μάλιστα χρησιμοποιεί αισθητήρα υψηλότερης ανάλυσης από τη κεντρική και συγκεκριμένα της τάξης των 5Mpixel, με αρκετά ευρυγώνιο φακό. Είναι η πρώτη φορά που συναντάμε σε smartphone μπροστινή κάμερα, η οποία προσφέρει μεγαλύτερη ανάλυση από τη πίσω με την HTC να το δικαιολογεί λέγοντας ότι η τάση για την αυτοφωτογράφιση (κοινώς selfies) είναι τεράστια, οπότε θέλησε να δώσει τη δυνατότητα σε όλους τους «νάρκισσους» να βγάζουν πολύ καλύτερες φωτογραφίες.Πηγαίνοντας στα ενδότερα τώρα, το νέο HTC One χρησιμοποιεί ότι καλύτερο όσον αφορά στο hardware. Ο επεξεργαστής είναι ο νέος Snapdragon 801 της Qualcomm, ένα τετραπύρηνο μοντέλο που λειτουργεί στα 2.3GHz, ενσωματώνει το Adreno 330 υποσύστημα γραφικών και συνοδεύεται από 2GB μνήμη. Το συγκεκριμένο SoC είναι σχεδόν ίδιο με τον Snapdragon 800, ωστόσο προσφέρει κάποιες βελτιστοποιήσεις όσον αφορά στη διαχείριση ενέργειας και υψηλότερους χρονισμούς στο υποσύστημα γραφικών. Οι επιδόσεις που προσφέρει βρίσκονται στα ίδια ή και λίγο καλύτερα επίπεδα με αυτά του 800 σε χρήση CPU, όμως σε επίπεδο γραφικών παρατηρούμε μια σημαντική αύξηση των επιδόσεων. Όσον αφορά στην ίδια την κατανάλωση ενέργειας και κατ’ επέκταση στην αυτονομία, εδώ τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα, με το νέο HTC One να αντέχει περισσότερο από το προκάτοχό του, παρόλο που η οθόνη είναι μεγαλύτερη. Σίγουρα ρόλο παίζει και η ελαφρώς μεγαλύτερης χωρητικότητας μπαταρία, αλλά είναι φανερό πως το νέο SoC βοηθάει και αυτό από τη πλευρά του. Αξίζει να αναφέρουμε πως το τηλέφωνο έχει και ένα νέο mode λειτουργίας που ονομάζεται Extreme Power Saving. Μόλις αυτό ενεργοποιηθεί, το interface αλλάζει σε ένα απλοϊκό με ελάχιστες επιλογές ενώ ταυτόχρονα κλείνουν πολλές ενεργοβόρες λειτουργίες τις συσκευής. Σύμφωνα με την HTC, έχοντας ενεργό αυτό το mode, το τηλέφωνο μπορεί να βγάλει 15 ώρες stand by με 5% μπαταρία, λειτουργία ιδιαίτερα χρήσιμη στην περίπτωση που σε κάποιον τελειώνει η μπαταρία και δεν υπάρχει άμεση δυνατότητα επαναφόρτισης.
Όπως γράψαμε και στην αρχή της παρουσίασης, το νέο HTC One έρχεται με ανανεωμένο το Sense interface, το οποίο έχει φτάσει αισίως στην έκδοση 6.0 και αναφέρεται από την HTC σαν Sixth Sense (έκτη αισθηση). Το Blinkfeed είναι παρόν, προσφέροντας περισσότερες πηγές, αλλαγμένο τρόπο εμφάνισης των ειδήσεων καθώς το scrolling είναι πλέον ελεύθερο και όχι σε μορφή σελίδων, ενώ προσφέρει και τη δυνατότητα αναζήτησης λέξεων, εμφανίζοντας το feed περιεχόμενο συμβατό με τη λέξη αυτή. Η HTC μάλιστα ανέφερε πως έχει ειδικό SDK για το Blinkfeed (όπως επίσης και για την ίδια την κάμερα) ούτως ώστε όσοι ενδιαφέρονται να φέρουν το περιεχόμενό τους μέσα σε αυτό. Το υπόλοιπο interface δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα, πέρα από το γεγονός ότι προσφέρονται περισσότερες επιλογές όσον αφορά στα χρώματα του interface. Πέρα από το blinkfeed, υπάρχουν και οι παραδοσιακές οθόνες του Android, ενώ το μενού με τις εγκατεστημένες εφαρμογές είναι παρόμοιο, προσφέροντας τα εικονίδια σε σελίδες τοποθετημένες η μια κάτω από την άλλη. Κάποιες άλλες αλλαγές που αφορούν στη χρήση του κινητού και προσφέρονται μέσω από το Sense 6.0 είναι τα gesture controls, τα οποία επιταχύνουν πολλές λειτουργίες. Πλέον με διπλό κλικ πάνω στην οθόνη αυτή ενεργοποιείται και εμφανίζει τη lock screen, με σύρσιμο προς τα πάνω ή προς τα κάτω -πάντα με κλειστή την οθόνη- ξεκλειδώνει πλήρως το τηλέφωνο, ενώ σέρνοντας το δάχτυλο από τα αριστερά προς τα δεξιά, η οθόνη ανοίγει στο Blinkfeed. Επιπλέον, σηκώνοντας το τηλέφωνο σε portrait θέση και πατώντας ένα από τα δυο volume control πλήκτρα, ενεργοποιείται η φωτογραφική μηχανή. Όλα τα παραπάνω κάνουν τη ζωή με το HTC One σίγουρα ευκολότερη, επιταχύνοντας πολλές από τις χρήσεις που αναζητά ο κάτοχός του.
Αφήσαμε για το τέλος τη φωτογραφική μηχανή, καθώς εδώ έχουμε μια ξεχωριστή υλοποίηση από πλευράς HTC, λόγω της ύπαρξης δυο φακών/αισθητήρων. Όπως γράψαμε και νωρίτερα, η HTC δεν άλλαξε καθόλου την προσέγγισή της όσον αφορά στη βασική φωτογραφική μηχανή, χρησιμοποιώντας πρακτικά τον ίδια συνδυασμό αισθητήρα/φακού με πέρυσι, μόνο που φέτος το HTC One έχασε τον οπτικό σταθεροποιητή εικόνας. Σύμφωνα με την HTC η λογική του να χρησιμοποιείται ένας σχετικά μεγάλος αισθητήρας με όχι τόσο μεγάλη ανάλυση προσφέρει πλεονέκτημα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Αυτό σίγουρα ισχύει, όμως η έλλειψη του σταθεροποιητή εικόνας φέτος δυσκολεύει τα πράγματα, γιατί ναι μεν ο αισθητήρας μπορεί να απορροφήσει περισσότερο φως ανά pixel, ωστόσο όταν η ταχύτητα κλείστρου μειωθεί αρκετά, τότε οι φωτογραφίες εμφανίζονται κουνημένες. Επιπλέον, η μικρή ανάλυση του αισθητήρα έχει σαν αποτέλεσμα οι φωτογραφίες (είτε μέρας είτε νύχτας) να έχουν μικρή λεπτομέρεια, με τη διαφορά σε λήψεις με καλό φωτισμό να είναι τεράστια σε σύγκριση με άλλες συσκευές που έχουμε πάνω από 8 Mpixel. Πέρα από την Ultrapixel κάμερα, είπαμε πως το HTC One έχει και ένα δεύτερο σετ αισθητήρα/φακού, που χρησιμοποιείται για να λαμβάνει ενδείξεις του χώρου. Με αυτό τον τρόπο, όταν φωτογραφίζουμε κάτι, έχουμε στη συνέχεια τη δυνατότητα να αλλάξουμε το σημείο εστίασης σε κάποιο άλλο ή να χρησιμοποιήσουμε μια σειρά από εφέ για να δημιουργήσουμε μια εντυπωσιακή, σταθερή ή κινούμενη, λήψη. Αν και αντίστοιχες ικανότητες προσφέρουν και κάποια Lumia με την εφαρμογή Refocus, εδώ το αποτέλεσμα είναι καλύτερο, καθώς ο δεύτερος αισθητήρας βοηθάει ώστε το smartphone να αντιληφθεί τον χώρο.
Βέβαια, το πόσο καλά μπορεί να λειτουργήσει η δυνατότητα αυτή εξαρτάται και από το φόντο σε μια φωτογραφία, όμως σε γενικές γραμμές το HTC One φαίνεται να αντιλαμβάνεται πολύ καλά το χώρο και να ξεχωρίζει το προς εστίαση θέμα από τα υπόλοιπα, ακόμα και όταν δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Η λειτουργία Ufocus προσφέρεται μόνο στις απλές φωτογραφίες και συνοδεύεται από επιπλέον λειτουργίες όπως το Foregrounder που περνάει με ένα εφέ το κομμάτι της φωτογραφίας, το οποίο είναι εκτός εστίας, το Copy & Paste που μας επιτρέπει να απομονώσουμε το εστιασμένο θέμα, να το αντιγράψουμε και να το ξανακολλήσουμε σε άλλο σημείο της ίδιας φωτογραφίας και το Dimension Plus το οποίο δημιουργεί μια 3D απεικόνιση της λήψης και η οποία γίνεται αντιληπτή όταν κουνάμε στο χώρο το smartphone. Το software προσφέρει ακόμα μια σειρά από φίλτρα και κάδρα για να παραμετροποιήσουμε τη φωτογραφία (αντίστοιχα όπως κάνει το Instagram). Από εκεί και πέρα, υπάρχουν λειτουργίες όπως το HDR (με μέτριο αποτέλεσμα), το Dual Capture (που χρησιμοποιούνται στιγμιότυπα και από τις δυο κάμερες σε μια φωτογραφία), η πανοραμική φωτογράφιση (με καλό κόλλημα, αλλά χαμηλή ανάλυση) και μια σειρά από χειροκίνητες ρυθμίσεις κατά τη φωτογράφιση (ISO, ισορροπία λευκού, ταχύτητα κλείστρου, εστίαση). Όσον αφορά στο video, μέγιστη ανάλυση είναι αυτή των 1920x1080 pixel στα 30fps, με τον αισθητήρα να μη μπορεί να υποστηρίξει 4K video λόγω… έλλειψης pixel. Η ποιότητα του βίντεο είναι καλή, ενώ υποστηρίζεται και λειτουργία slow motion σε πολύ χαμηλότερη ανάλυση.
Φτάνοντας στο τέλος της παρουσίασής μας, καταλήγουμε σε ένα απλό συμπέρασμα. Η HTC πήρε μια, κατά γενική ομολογία, επιτυχημένη συνταγή, τη βελτίωσε στα σημεία και τη φέρνει στην αγορά για να κονταροχτυπηθεί με τα υπόλοιπα flagship τηλέφωνα του ανταγωνισμού. Μεγάλο πλεονέκτημα του HTC One είναι η εξαιρετική ποιότητα υλικών και συναρμογής που κάνει το smartphone να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα μεταξύ των πολλών Android συσκευών. Το smartphone δίνει μια premium αίσθηση που πολλοί αναζητούν και δύσκολα βρίσκεται σε άλλες συσκευές με το λειτουργικό της Google. Από εκεί και πέρα, η εταιρεία δεν ρίσκαρε εφοδιάζοντας το τηλέφωνο με high end υποσυστήματα και μια εξαιρετική οθόνη, βελτίωσε την αυτονομία, αναβάθμισε τη λειτουργικότητα του interface και πρόσθεσε αυτό που πολλοί ζητούσαν, μια θέση για κάρτες μνήμης micro SD.
Στον τομέα της κάμερας βέβαια οι αλλαγές είναι περισσότερο gimmicks, με τη δυνατότητα για hardware refocus μετά τη λήψη της φωτογραφίας να είναι το ξεχωριστό πλεονέκτημα, όμως τελικά η Ultrapixel κάμερα εξακολουθεί να είναι μια πρόταση που δεν ικανοποιεί όλο τον κόσμο, ειδικά μετά την απώλεια του OIS. Οι λάτρεις των selfies βέβαια έχουν κάθε λόγο να χαίρονται με τη προσθήκη μιας 5άρας κάμερας στην πρόσοψη. Όλα τα παραπάνω έρχονται πάντως με υψηλότερο κόστος σε σχέση με τη τιμή κυκλοφορίας του περσινού HTC, το οποίο είχε μάλιστα 32GB χώρου (αλλά όχι κάρτα microSD). Το αν αξίζει τα €749 είναι θέμα που αποφασίζει ο καθένας ξεχωριστά, γιατί τελικά αυτά είναι τα χρήματα που κοστολογούνται όλα τα flagships αυτή την εποχή. Το πρόβλημα (τόσο για το One όσο και για όλα τα νέα high end smartphone που κυκλοφορούν αυτή την εποχή) είναι ότι πλέον κανείς βρίσκει ελαφρώς παλαιότερα μοντέλα με πολύ λιγότερα χρήματα (πχ. LG G2, Xperia Z1, Galaxy Note III, Galaxy S4), τα οποία όμως προσφέρουν με τη σειρά τους ξεχωριστά χαρακτηριστικά.
Οι 3 τελευταίες γραμμές του κειμένου προλάβανε το σχόλιο μου.Ναι,εξαιρετικό κινητό αλλά όταν με λιγότερα από τα μισά χρήματα μπορείς να πάρεις κινητό με τα ίδια πάνω κάτω χαρακτηριστικά το θεωρώ πολυτέλεια.Πόσο μάλλον αν το συγκρίνεις με το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ LG G2 και την ΤΡΟΜΕΡΗ πια τιμή του.
πολύ αναλυτικό το review σου Δημήτρη και μου λύθηκαν και μένα αρκετές απορίες για το συγκεκριμένο κινητό...θα συμφωνήσω με τον mystreious και κατ'επέκταση με σένα ότι τα παλαιά μοντέλα άνετα ικανοποιούν τον μέσο καταναλωτή.....και δεν χρειάζεται να ξοδέψεις ακόμα περισσότερα χρήματα...το ποσό των 300-400 ευρώ είναι (υπερ)αρκετό.