Η Sam, ταξιδεύοντας από το Λίβερπουλ στο Λονδίνο προσπαθώντας να βρει μια ένωση κορυφαίων ταχυδακτυλουργών, το Daedalus Club, πέφτει σε καταιγίδα, παίρνει λάθος δρόμο και η μοτοσυκλέτα της παθαίνει βλάβη. Μουσκεμένη, πεινασμένη και απένταρη, φτάνει στο βικτωριανό σπίτι του καθηγητή και προσποιείται τη νέα του γραμματέα που στάλθηκε από το πανεπιστήμιο. Αναλαμβάνει λοιπόν να τον βοηθήσει στο νέο του πείραμα βρίσκοντάς του μερικούς εθελοντές. Αυτό που δε γνωρίζει είναι πως ο Styles βασανίζεται από οράματα της συζύγου του, που λάτρευε, και προσπαθεί όχι μόνο να επικοινωνήσει μαζί της αλλά ίσως και να πετύχει κάτι παραπάνω. Μέχρι εδώ σίγουρα δεν πρόκειται για την πιο πρωτότυπη σεναριακή ιδέα, μα το Gray Matter αποκτά μια τρομερή δυναμική λόγω της διαμετρικής αντίθεσης ανάμεσα στους χαρακτήρες του. Όπου ο καθηγητής, βουτηγμένος στην απώλεια και τη θλίψη του, βλέπει παραφυσικά φαινόμενα και διακρίνει σημάδια της συζύγου του, η Sam βλέπει απλά επαγγελματικές μεθόδους συναδέλφων ταχυδακτυλουργών.
Ο ρομαντισμός και διχασμός του Styles ενισχύεται από τη μάσκα που φορά στο καμένο μισό του προσώπου του, μια ευθεία αναφορά στο «Φάντασμα της Όπερας» που δίνει έντονο τόνο στο χαρακτήρα του. Αντίστοιχα, η goth εμφάνιση της Sam («πρώην goth» όπως δηλώνει η ίδια) ταιριάζει με το παρελθόν της αλλά έρχεται σε αντίθεση με τον πνευματώδη και ζωντανό τρόπο της να αντιμετωπίζει τα πράγματα. Ο υλικός κόσμος λοιπόν σε αντίθεση με τον πνευματικό, ο επιστημονικός ορθολογισμός αντιμέτωπος με το συναίσθημα και το ανεξήγητο και ένας απομονωμένος μισάνθρωπος απέναντι σε μια νέα, ενεργητική κοπέλα. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες έχουν επίσης αρκετό βάθος και αποτελούν ένα ζωντανό και ενδιαφέρον καστ. Από την πρόσχαρη και περιποιητική οικονόμο του Dr Styles μέχρι τον τοπικό έμπορο τρικ και από τον απότομο μεταπτυχιακό φοιτητή μέχρι το μικρό κοριτσάκι που αποκαλεί «τέρας» τον καθηγητή, όλοι προσθέτουν το δικό τους ξεχωριστό λιθαράκι στο παιχνίδι.
Για τους πιο παλιούς, στο θέμα της ατμόσφαιρας ίσως να μην ξεπερνά τα Gabriel Knight μα μπορεί να σταθεί άνετα, και με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, δίπλα τους. Στο gameplay, το Gray Matter είναι αρκετά πρωτότυπο με τον τρόπο του, χωρίς να ξεφεύγει πολύ από τις νόρμες του είδους. Σε καθένα από τα οκτώ κεφάλαια ο παίκτης ελέγχει είτε τη Sam είτε το Dr Styles. Ο χειρισμός είναι καθαρά point-and-click χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα, αλλά αντί για κάποιο hint system (δημοφιλής λύση στα νεότερα adventures) έχει επιλεγεί η πολύ καλύτερη λύση του highlight. Με ένα πλήκτρο εμφανίζονται όλα τα αντικείμενα με τα οποία μπορεί να αλληλεπιδράσει ο παίκτης στο χώρο, γλιτώνοντας έτσι το pixel hunting. Ακόμα και χωρίς αυτό όμως, οι γρίφοι λύνονται με βάση τη λογική, και μάλιστα όχι του παραλόγου.
Η εμπειρία της Jensen διαπερνά τον τίτλο από την αρχή μέχρι το τέλος του, προσφέροντάς μας εξαιρετικά καλοσχεδιασμένες προκλήσεις που συνδυάζουν ευρηματικότητα, δυσκολία, ταχυδακτυλουργία (ναι ναι!) και κοινό νου στις κατάλληλες δόσεις. Όλες οι ενέργειες του παίκτη εντάσσονται σε μια ευρύτερη λογική, χωρίς να κατακερματίζεται το παιχνίδι σε επιμέρους τμήματα ή να «σπάει» η ροή. Επιπλέον, στην αρχή κάθε κεφαλαίου υπάρχει ένας κατάλογος με το τι πρέπει να κάνει ο παίκτης και το ποσοστό ολοκλήρωσης της κάθε «ενότητας». Αυτές οι ενότητες δεν ενώνονται αλυσιδωτά, μα όποτε ο συμμετέχων νιώσει να κολλάει μπορεί πολύ άνετα να ασχοληθεί με άλλο μέρος του κεφαλαίου. Υπάρχουν πάντως δύο ενστάσεις. Η πρώτη αφορά το ότι η διάρκεια είναι άνισα κατανεμημένη ανάμεσα στους δυο χαρακτήρες, με τη Sam να ευνοείται αρκετά. Η δεύτερη την… κάπως περίεργη επιλογή να μη μπορούμε να ξαναμιλήσουμε με ένα χαρακτήρα για κάποιο θέμα μα να πρέπει υποχρεωτικά να ανατρέξουμε στο σημειωματάριο.
Εκεί που το Gray Matter χωλαίνει είναι στον τομέα των γραφικών, που αποτελούνται από δισδιάστατους χώρους και τρισδιάστατα μοντέλα. Αν και τα backgrounds βρίθουν λεπτομερειών και καλλιτεχνικής προσέγγισης και είναι πανέμορφα, το animation των χαρακτήρων είναι προβληματικό. Περπατούν βαριά, στρέφονται γύρω από τον άξονά τους όταν αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον και τα interaction animations είναι προκάτ. Αξίζει να σημειωθεί πάντως η πολύ μεγάλη λεπτομέρεια και ιστορική ακρίβεια στην αναπαράσταση της Οξφόρδης και, γενικά, των τοποθεσιών του παιχνιδιού. Παντού υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες και πιστές απεικονίσεις κτιρίων, αντικειμένων και πραγματικών γεγονότων, κάτι που βελτιώνει πολύ την ατμόσφαιρα και δίνει έναν αυθεντικό αγγλικό αέρα.
Ο ήχος χρίζει ιδιαίτερης μνείας. Υπεύθυνος είναι ο Robert Holmes, σύζυγος της Jane Jensen και συνθέτης των Gabriel Knight. Η δουλειά του στο Gray Matter είναι τουλάχιστον ισάξια και δένει πάρα πολύ με τη φιλοσοφία του τίτλου, αλλά στο παιχνίδι θα ακούτε συνήθως τα ίδια θέματα. Όσο όμορφη και αν είναι μια μελωδία (που εν προκειμένω είναι πανέμορφη), κάπου κουράζει. Τα voice overs απεναντίας είναι ιδανικά, με άψογες αγγλικές προφορές και ηθοποιία, ειδικά για το Dr Styles. Το Gray Matter λοιπόν, παρά τα ελαττώματά του, τα καταφέρνει και τα καταφέρνει πολύ καλά. Μένοντας ταγμένο σε παραδοσιακές φόρμες χειρισμού και gameplay, καταφέρνει όχι μόνο να ικανοποιήσει πλήρως τους παλιότερους αλλά και να γίνει προσιτό σε μια νέα γενιά παιχτών .
Βοηθά τον παίκτη χωρίς να τον παίρνει από το χεράκι και η διάρκειά του (12 με 15 ώρες) είναι ιδανική. Είναι ο σημαντικότερος τίτλος του είδους εδώ και χρόνια, και με ένα πιο πρωτότυπο θέμα ή πιο φρέσκια και τολμηρή ματιά θα στεκόταν στο ίδιο επίπεδο με τα κορυφαία «ύστερα» adventures Syberia και Longest Journey. Τώρα βρίσκεται ένα σκαλί πιο χαμηλά, που όμως δεν είναι καθόλου άσχημα. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί η πολύ καλή προτεινόμενη τιμή του για την ελληνική αγορά, που είναι 30 ευρώ για PC και 35 ευρώ για Xbox 360.
Jane Jensen. Επικός αναμένεται και αυτός ο τίτλος. Από την άλλη, καλό θα ήταν να μην προχωρήσει κανείς σε σύγκριση με το Gabriel Knight. Μιλάμε για άλλη εντελώς εποχή, μιας και την εποχή των κλασικών adventures, το κοινό εκτιμούσε τέτοιου είδους games παραπάνω και έκαναν και διαφορετικό "θόρυβο" με την κυκλοφορία τους. Παρόλα αυτά, θα προσπαθήσω να του ρίξω μια ματιά!
Ωραίο review Γιάννη..το παιχνίδι ειναι έπος στο είδος του,καιρό έχω να δω κάτι τόσο καλό...το τερμάτισα πριν κάνα μήνα,και το ευχαριστήθηκα μέχρι το τέλος,είχε και κάποιες μικρές ανατροπές και αυτο είναι πολυ καλό..γενικά είναι δουλεμένο παιχνιδάκι..@GeorgeGR ρίξε του μία ματιά...αξίζει..ειδικά αμα είσαι φάν των αdventure,point and click..!Εγώ πάντως ελπίζω ακόμα σε Syberia 3..αυτή τη σειρά με στιγμάτισε πολύ...δεν ξέρω γιατί..έπος απλά
Ένα υπέροχο και μαγικό παιχνίδι που με γύρισε πίσω στις πιο αγνές στιγμές του gaming. το πήρα και το τελείωσα σε μία μέρα μονορούφι, δεν μπόρεσα να κρατηθώ!
η τιμή για το xbox μπορεί να είναι πολύ καλή αλλά αν κάποιος έχει PC, ας το πάρει εκεί. δοκίμασα το demo στο 360 και ο χειρισμός είναι πάρα πολύ κακός.
Το παιχνίδι είναι καταπληκτικό... Σε ταξιδεύει και κάνει πραγματικά το μυαλό σου να δουλεύει για να προχωρήσει η ιστορία.!!!
@romanos.romaidis και εγώ περιμένω το Syberia to 3.... Ή μάλλον για την ακρίβεια το ελπίζωωωωω!!! Και εγώ έχω κολλήσει με αυτή τη σειρά!!! Καταπληκτικό!!
Αλλά καιρό είχα να παίξω ένα τέτοιο andventure σαν το Gray matter και το ευχαριστήθηκα πολύ!!! Με γύρισε σε άλλες εποχές!!!
ναι βρε katerinaki, kai esi mazi mas eisai, stin palia genia, tote pou ena paixnidi eixe tin logiki enos interactive taksidiou me arxi mesi kai telos :)
Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας παιδιά! Το Gray Matter όντως είναι κάτι που είχε ανάγκη το είδος - ένα "μεγάλο όνομα". Είναι τόσο ποιοτικό και προσβάσιμο που μπορεί να φέρει και νέους παίχτες κοντά στα "true" adventures. Αν ξεπεράσουν το animation βεβαίως...
Η σύγκριση με τα Gabriel Knight, ευτυχώς ή δυστυχώς, είναι αναπόφευκτη και βρίσκεται στο μυαλό όλων. Είναι σα να παίξεις παιχνίδι του Benoit Sokal (το Paradise ή το Sinking Island) και να μην το συγκρίνεις με τα Syberia.
Τέλος, αν δεν το έχετε ήδη κάνει, ρίχτε μια ματιά στο λίγο παλιότερο The Whispered World!
Φαίνεται πολύ καλό παιχνιδάκι από ότι φαίνεται.. Θα πάει για αγορά στο PC...
@Γιάννη θα ρίξω μια ματιά στο The Whispered World που ανέφερες,το τσέκαρα στο ίντερνετ και φαίνεται πολύ καλό!Επίσης Γιάννη δες λίγο και αυτό http://www.youtube.com/watch?v=pmyeEDEu2Aw&feature=player_embedded ,φαίνεται ωραίο, αλλά μέχρι στιγμής δεν το έχω βρει στα αγγλικά,υπάρχει μόνο στα Γερμανικά!Ααα και κάτι άλλο adventure fans,σας άρεσε το Tunguska Secret Files?:)
Εντυπωσιακό φαίνεται..
καλουτσικο φενεται
Καλό αλλά έχω καλύτερα που με απασχολούν :P
Ένα Check στο Skroutz θα σας υπενθυμίσει από ποια Ελληνικά μαγαζιά δεν ψωνίζουμε ποτέ . Δεν μπορώ να καταλάβω για πόσο ηλίθιους νομίζουν ότι μπορούν να μας περάσουν μερικά άτομα στο χώρο.
Τα μόνα που έχουν τη προτεινόμενη τιμή είναι τα Multirama και Plaisio.
Παιδια ωραια τα review ετσι μου αρεσε γιατι ειναι κατατοπιστικο , εχω σιχαθει τα ξενα video review .
Καλό δείχνει, αλλά ο τεχνικός τομέας με χαλάει. Είμαι ένθερμος fan της Jensen, κατατάσσοντας τα Gabriel Knight ανάμεσα στα 5 αγαπημένα μου παιχνίδια, όλων των εποχών, ωστόσο το συγκεκριμένο δείχνει να παραείναι low budget.
Δυστυχώς η βιομηχανία "ξεπέρασε" τα adventure και όσο κι αν τα αναπολούμε εμείς οι παλιοί, μάλλον προχωρήσαμε κι εμείς παρακάτω.
Ωστόσο, το χρωστάω στον εαυτό μου και στην Jensen να το δοκιμάσω. Ίσως αν το βρω σε προσφορά, σε μερικούς μήνες αν όχι νωρίτερα... Θα το τσιμπήσω πάντως σίγουρα κάποια στιγμή.
Lovesfool εγώ θα σου έλεγα να το δοκιμάσεις, έστω και καθυστερημένος. Τεχνικά το σημαντικότερο μειονέκτημα είναι το animation, όπως γράφω, αλλά αν το ξεπεράσεις αυτό δε θα απογοητευτείς.
Διαφωνώ πάντως στο ότι η βιομηχανία ξεπέρασε τα adventures. Βλέπουμε τα τελευταία 4 - 5 χρόνια όλο και περισσότερους τίτλους, έστω και μετριοκαλούς (The Abbey, A Vampyre Story, Runaway, Darkfall, οι αναβιώσεις της Telltale και αρκετά ακόμα), η indie κοινότητα στηρίζει φανατικά το είδος με homebrew ή digitally distributed τίτλους και, κυρίως, βλέπουμε επιστροφή του adventure gameplay με άλλους μηχανισμούς. Heavy Rain, Amnesia, L.A. Noire πάνω απ'όλα...Άσε που ετοιμάζεται και το πρώτο 3D adventure (ναι 3D με γυαλιά) που θα λέγεται The Rockin' Dead! Μάλλον για comeback πρόκειται!
Αυτό που διαφέρει με το παρελθόν είναι πως δεν υπάρχουν μεγάλες εταιρίες που να στηρίζουν το είδος (Sierra, Lucas) και πως τα adventures δεν είναι mainstream. Κάποτε δεν ήταν ούτε τα RPG όμως, ρόδα είναι και γυρίζει.
Να πω επίσης πως θα υπάρξουν νέα και για άλλα παιχνίδια του είδους, οπότε stay tuned.
Ενδιαφέρον φαίνεται...
Να κάνω και μία πρόταση? Καλό θα ήταν για τίτλους που υπάρχουν και σε pc έκδοση, στο τέλος της παρουσίασης να αναγράφονται και οι ελάχιστες απαιτήσεις τους. :)
@Nfs_Maniac καλή η ιδέα σου,και γω δεν θα έλεγα όχι σε κάτι τέτοιο..:)
Σωστή σκέψη κι έχετε δίκιο, αν και το Google κάνει ακόμα καλή τη δουλειά του. Θα το προτείνω στους αρμόδιους πάντως! Για την ώρα, ορίστε οι απαιτήσεις.
Minimum --- P4 @ 1,4 - 512 MB RAM για XP ή 1 GB για Vista/7 - VGA 128 MB με shaders 2.0, ξεκινώντας από ATI 9800 Pro, GeForce 6200TC, Intel GMA X3200
Recommended --- Intel core duo @ 2,4 - 1 GB RAM για XP ή 2 GB για Vista/7 - VGA 256 MB με shaders 3.0, ξεκινώντας από ΑΤΙ 2ΧΧΧ και nVidia 8XXX
Μίλτο, πολύ σωστό θα το βάλουμε στο πρόγραμμα, για να δούμε το πως θα το ταιριάξουμε και με τη βαθμολογία που έρχεται διαφορετικά από το μηχανισμό. Θα το μεταφέρω το ζήτημα στον IT :P
Θα πάει για αγορά στο pc
35E έχει αρχική τιμή στο xbox, νομίζω πως είναι πολύ καλή και λογική!
Φαινενται εντυπωσιακοτατο.. Ειναι κριμα που δεν θα ερθει η αναγνωρισει που του πρεπει λογω l.a. noire... Θα περιμενω να πεσει η τιμη του και μετα θα το αγορασω μαλλον..
καλουτσικο...