Από μικρός, το ενδιαφέρον του τράβηξαν πολύ γρήγορα οι τέχνες, θα αποθαρρύνονταν όμως πολύ γρήγορα από τα στερεότυπα της Ιαπωνικής κοινωνίας της εποχής, καθώς επίσης και από έναν συγγενή του που ήταν καλλιτέχνης και αντιμετώπιζε πολλά οικονομικά προβλήματα. Όπως είχε αναφέρει, «[...] Τα όνειρά μου να γίνω σκηνοθέτης ή συγγραφέας ήρθαν πολύ γρήγορα σε σύγκρουση με τον άγραφο κανόνα της κοινωνίας. Έκανε τη ζωή μου πολύ δύσκολη και ένιωσα μεγάλη μοναξιά και απόρριψη». Με την αποφοίτησή του από το κολέγιο το 1986, η σκέψη της εργασίας σε κάποια ασφαλιστική εταιρία ή κάτι παρόμοιο δεν του φαινόταν ιδιαίτερα ελκυστική και έτσι αποφάσισε να μην παρατήσει το όνειρό του. Μετά από αρκετές προσπάθειες, κατάφερε να εξασφαλίσει μια θέση στο τμήμα του MSX της Konami σαν «σχεδιαστής». «Το θυμάμαι πολύ καλά», λέει ο Kojima «Όλοι έλεγαν: Μην το κάνεις, μην το κάνεις. Λίγο αφότου μπήκα στην Konami, πήγα σε ένα γάμο όπου μου ζητήθηκε να κάνω την ομιλία. Στην Ιαπωνία πάντα γίνεται μια παρουσίαση του ομιλητή και ο τελετάρχης είπε στο κοινό: Αυτός είναι Hideo Kojima, ένας άνθρωπος με μεγάλο ταλέντο, που το πετάει στην Konami. Συναντήθηκα, επίσης, με έναν παλιό φίλο από το κολέγιο, σε ένα τρένο και με ρώτησε απλά: γιατί, κουνώντας το κεφάλι του. Η γνώμη των ανθρώπων έχει αλλάξει από τότε. Πλέον με χαιρετούν με μεγάλο θαυμασμό. Από την άλλη, βέβαια, δε νομίζω ότι η μητέρα μου έχει πει ποτέ σε κανέναν ότι εργάζομαι στον κλάδο των videogames».
Ο πρώτος τίτλος πάνω στον οποίον δούλεψε ο Kojima ήταν το Penguin Adventure, η συνέχεια του Antarctic Adventure για το MSX, σαν βοηθός σκηνοθέτη. Την επόμενη χρονιά του ζητήθηκε να αναλάβει ένα άλλο project για το MSX2, το Metal Gear. Στο παιχνίδι καλούμαστε να χειριστούμε έναν πράκτορα των Ειδικών Δυνάμεων με την κωδική ονομασία Solid Snake, ο οποίος στέλνεται στο “Outer Heaven” για να εξουδετερώσει ένα mech με πυρηνικά όπλα, το οποίο ονομάζεται... Metal Gear. Περιορισμένος από το hardware, όσον αφορά το σύστημα μάχης που οραματιζόταν, ο Kojima εμπνεύστηκε από την ταινία «The Great Escape» (1963) για να δημιουργήσει -ουσιαστικά- ένα από τα πρώτα stealth παιχνίδια, όπου οι παίκτες ενθαρρύνονταν να αποφεύγουν την απευθείας αντιπαράθεση με τους εχθρούς. Λίγο καιρό αργότερα, κυκλοφόρησε ένα port του παιχνιδιού για το NES, ο Kojima όμως δεν ενεπλάκη με την κυκλοφορία, επικρίνοντας κάποιες αλλαγές που έγιναν σε αυτή την έκδοση.
Το επόμενο project που επιμελήθηκε ήταν το Snatcher για το MSX 2, ένα adventure τοποθετημένο σε έναν post-apocalyptic κόσμο, βαθιά εμπνευσμένο από ταινίες όπως το Blade Runner και Terminator. Το Snatcher ήταν ένας από τους πιο πρωτοποριακούς τίτλους της εποχής του, λαμβάνοντας καλές κριτικές που επικεντρώνονταν στον πλούσιο, “ώριμο” κόσμο του και τον άρτιο τεχνικό τομέα, πλευρές στις οποίες το Snatcher έκανε μεγάλα βήματα σε σχέση με άλλα παιχνίδια της εποχής. Η επόμενη δεκαετία θα έβρισκε τον Kojima απασχολημένο με διάφορα projects που θα άφηναν το στίγμα τους στο gaming, μέχρι και σήμερα. Το 1990 κυκλοφόρησε το SD Snatcher, ένα RPG spin-off του πρωτότυπου Snatcher. Παρά το γεγονός ότι η καλλιτεχνική προσέγγιση του παιχνιδιού διέφερε αρκετά από τον προκάτοχό του, το SD Snatcher ενσωμάτωνε ένα first-person, turn-based σύστημα μάχης, στο οποίο οι παίκτες μπορούσαν να σημαδέψουν μέρη του σώματος. Ο μηχανισμός αυτός θα γινόταν πολύ δημοφιλής αρκετά χρόνια αργότερα, καθώς υιοθετήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό από το Fallout 3 της Bethesda.
Λόγω της επιτυχίας του αρχικού Metal Gear στο NES, η Konami αποφάσισε να δημιουργήσει μια συνέχεια του παιχνιδιού, το Snake's Revenge, χωρίς τη συμμετοχή του Hideo Kojima. Ενώ μια μέρα γύριζε σπίτι, ο Kojima συνάντησε ένα από τα μέλη της ομάδας που εργάστηκε για το παιχνίδι και τον ρώτησε αν θα μπορούσε να δημιουργήσει μια «πραγματική» συνέχεια του Metal Gear. Έτσι, ο Kojima σχεδίασε το δικό του sequel, με τίτλο Metal Gear 2: Solid Snake. To Metal Gear 2 πήγε το stealth genre ένα βήμα παραπέρα, ενσωματώνοντας πολλά καινούρια στοιχεία στο gameplay. Οι παίκτες πλέον μπορούσαν να συρθούν σε δυσπρόσιτα σημεία και να κρυφτούν, ενώ επίσης μπορούσαν να αποσπάσουν την προσοχή των εχθρών, χτυπώντας σε διάφορες επιφάνειες. Οι εχθροί είχαν αναβαθμισμένο AI και αίσθηση του ήχου και της όρασης, ενώ το radar και το σύστημα συναγερμού έκανε την τακτική προσέγγιση σημαντικότερη. Ο οπτικός και ηχητικός τομέας ήταν σαφώς αναβαθμισμένος, ενώ η ιστορία εμβάθυνε ακόμη περισσότερο, αγγίζοντας θέματα όπως η ίδια η φύση του πολέμου και των πυρηνικών όπλων.
Το 1994 κυκλοφόρησε το Policenauts, ένα sci-fi adventure με film noire αισθητική, για το NEC PC-9821, ενώ τις επόμενες χρονιές κυκλοφόρησαν port του για τα 3DO, Saturn και PlayStation, αυτή τη φορά υπό την επίβλεψη του. Παρά τις όποιες προσπάθειες και ανακοινώσεις, το Policenauts δεν κυκλοφόρησε ποτέ στα Αγγλικά, κυρίως λόγω προβλημάτων που υπήρχαν στο synching των διαλόγων με τα cut-scenes. Η μεγάλη στιγμή για τον Hideo Kojima θα ερχόταν στο τέλος της δεκαετίας, με την κυκλοφορία ενός τίτλου που θεωρείται ακόμα και σήμερα ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ -αλλάζοντας άρδην τη σκηνή και δημιουργώντας μια ολόκληρη σχολή. Το 1998 κυκλοφόρησε αποκλειστικά για το Sony PlayStation το Metal Gear Solid. Το γνωστό όνομα “Metal Gear” υπήρχε στον τίτλο, αλλά τα τρισδιάστατα γραφικά και το υψηλής ποιότητας voice acting που επέτρεπαν οι δυνατότητας της κονσόλας της Sony, θα έφερναν τον κόσμο αντιμέτωπο με μια διαφορετική και καινούρια εμπειρία.
Στο MGS, οι παίκτες αναλάμβαναν για άλλη μια φορά τον ρόλο του Solid Snake, ο οποίος εισχωρεί σε μια εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στην Αλάσκα, η οποία έχει καταληφθεί από μια ομάδα αποστατών των Ειδικών Δυνάμεων με την ονομασία FOXHOUND. Εκεί, ο Snake θα πρέπει να σώσει τον επικεφαλής της DARPA και τον πρόεδρο της ArmsTech, καθώς επίσης και να εξουδετερώσει τους τρομοκράτες και την πυρηνική απειλή. Ο τίτλος παρέμενε πιστός στο πνεύμα των προκατόχων του, με το Stealth να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτή τη φορά όμως οι τρεις διαστάσεις έδωσαν καινούριο νόημα στους μηχανισμούς gameplay. Οι παίκτες μπορούσαν πάλι να κρυφτούν και να δημιουργήσουν θορύβους για να αποσπάσουν τους εχθρούς, πάντα με την βοήθεια του radar, το οποίο ενημέρωνε και για το οπτικό πεδίο τους. Στη διάθεσή του, ο Snake είχε μια πληθώρα από gadgets, όπως γυαλιά υπέρυθρων, ενώ σε κάποια σημεία του παιχνιδιού υπήρχαν boss-fights, στα οποία έπρεπε να αναγνωριστεί (και να εκμεταλλευθεί αναλόγως) η αδυναμία του κάθε boss. Όσοι έχουν παίξει το MGS, ακόμη θυμούνται τον Psycho Mantis και τις «ικανότητες» που είχε πάνω στο gamepad και την memory card. Τα cut-scenes που χρησιμοποιούσαν την μηχανή γραφικών του παιχνιδιού προσέφεραν μια πολύ έντονη κινηματογραφική αίσθηση, τα οποία σε συνδυασμό με την γραφή του Kojima δημιούργησαν μια πρωτοποριακή ατμόσφαιρα, καθιστώντας το MGS ένα από τα πιο καινοτόμα παιχνίδια -και σίγουρα ότι πλησιέστερο σε κινηματογραφική ταινία είχε δημιουργηθεί μέχρι τότε.
Το MGS δημιούργησε τεράστια επιτυχία, με διθυραμβικές κριτικές και πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις από το σύνολο του τύπου. Ο Kojima απέκτησε τον τίτλο του superstar και αυτό ήταν μόνο το ξεκίνημα στη μεγάλη πορεία του... Η δεκαετία του 2000 θα ξεκινούσε με τον καλύτερο τρόπο για τον Kojima, και την κυκλοφορία του Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty, για το PlayStation 2. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα τρομοκρατών που αυτοαποκαλούνται “Sons of Liberty” και απαιτούν τεράστια λύτρα ως αντάλλαγμα για τη ζωή του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, απειλώντας να δημιουργήσουν τεράστιες καταστροφές αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Πρωταγωνιστής του MGS2 είναι ο Raiden, ένας νεαρός πράκτορας, ο οποίος αναλαμβάνει να φέρει αυτή τη δύσκολη αποστολή εις πέρας. Το gameplay του MGS2 προχωρούσε τη φόρμα του πρώτου, επιφέροντας καινοτομίες όπως αναβαθμισμένες ικανότητες και gadgets, χρήση ακόμη περισσότερων παραμέτρων στους stealth μηχανισμούς, αλλά και αναβαθμισμένο AI, το οποίο θεωρούνταν ως η καλύτερη υλοποίηση ΑΙ για χρόνια.
Το MGS2 εξέπληξε με την εξέλιξη του gameplay, των γραφικών και του ήχου, αλλά κυρίως λόγω της θεματολογίας του, η οποία πραγματεύονταν θέματα όπως η λογοκρισία, η χειραγώγηση, καθώς και η ίδια η δημοκρατία. Οι κριτικές που το συνόδευσαν ήταν εξαιρετικές, συνεχίζοντας έτσι την πολύ καλή πορεία του -ουσιαστικά, rebooted- franchise. Μετά την κυκλοφορία του MGS2, ο Kojima κυκλοφόρησε το Zone of the Enders, ενώ το 2003 κυκλοφόρησε το Boktai για το Game Boy Advance, ένα παιχνίδι στο οποίο οι παίκτες αναλάμβαναν τον ρόλο ενός κυνηγού βαμπίρ που είχε στην κατοχή του ένα “ηλιακό” όπλο, το οποίο φόρτιζε από τον ηλιακό συλλέκτη που βρίσκονταν... στο πίσω μέρος του cartridge του παιχνιδιού(!). Το 2004 ήταν η χρονιά του επόμενου τίτλου Metal Gear, του Metal Gear Solid 3: Snake Eater. Τοποθετημένο στη Σοβιετική Ένωση του Ψυχρού Πολέμου, το παιχνίδι εξιστορεί την περιπέτεια του πράκτορα της FOX, Naked Snake, ο οποίος αναλαμβάνει να σώσει έναν σχεδιαστή όπλων και να σαμποτάρει ένα υπερ-όπλο που βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Το MGS3 αποχωρεί από τα urban σκηνικά των προκατόχων του και προσαρμόζεται σε ένα πιο «ανοικτό» πεδίο δράσης, στην ζούγκλα. Ο βασικός πυρήνας gameplay παραμένει αναλλοίωτος, με ελάχιστες προσθήκες όπως unarmed μάχη και λεπτομερέστερη απεικόνιση -και θεραπεία- τραυματισμών του Snake.
Τα gadgets και τα όπλα προσαρμόζονται με τη σειρά τους (καθώς η ιστορία εκτυλίσσεται το 1964) ενώ πολύ σημαντικό ρόλο στο stealth κομμάτι παίζει πλέον το καμουφλάζ - και η χρήση του για την αποφυγή αναγνώρισης από τους εχθρούς. Η υποδοχή του Snake Eater ήταν θερμή από κοινό και κριτικούς, με θετικά reviews και υψηλές πωλήσεις. Πολύ καλή εντύπωση άφησε στους fans το γεγονός πως ο Naked Snake θύμιζε πάρα πολύ τον Solid Snake, καθώς ο Raiden δεν έλαβε μεγάλης εκτίμησης από την μεγάλη πλειοψηφία. Η κινηματογραφική προσέγγιση του Kojima ήταν και πάλι παρούσα, συνεχίζοντας την -πολύ καλή- παράδοση της σειράς. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το Boktai 2, κάνοντας ακόμα μεγαλύτερη χρήση του ηλιακού συλλέκτη και το Metal Gear Solid: Acid, για το PSP. Το Acid ήταν ένα turn-based παιχνίδι, δίνοντας περισσότερο έμφαση στη στρατηγική. To sequel του, Acid 2, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2006. Το καλοκαίρι του 2008 είδε το φως η τελευταία (μέχρι στιγμής) κυκλοφορία της σειράς MGS, με το Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, για το PlayStation 3.
Τοποθετημένο στο προσεχές μέλλον, το έτος 2014, ο Solid Snake αναλαμβάνει μια τελευταία αποστολή, να εξουδετερώσει τον Liquid Ocelot και να σώσει τον κόσμο από τον κίνδυνο μιας παγκόσμιας τρομοκρατικής απειλής. Ο Solid Snake επιστρέφει με μικροπροσθήκες στο gameplay, όπως το Psyche (που επηρεάζει την ψυχολογία του και κατά συνέπεια τις επιδόσεις του), καθώς και διαφοροποιημένη απεικόνιση της δράσης. Ο βασικός πυρήνας παραμένει αναλλοίωτος, ενώ ο τεχνικός τομέας εκμεταλλεύεται στο έπακρο τα τεχνικά χαρακτηριστικά του PS3, κερδίζοντας τους επαίνους από σύσσωμο τον τύπο και τους gamers. Οι κριτικοί έκαναν λόγο για ένα από τα αρτιότερα παιχνίδια που έχουν φτιαχτεί ποτέ, και το MGS4 έγινε ένα από τα λίγα παιχνίδια που έλαβαν “τέλεια” βαθμολογία στην πλειοψηφία των site και περιοδικών του χώρου. Έχοντας γράψει ιστορία με τα έργα του, δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να συνοψίσει την προσφορά του Hideo Kojima στη βιομηχανία των videogames. Δημιουργός μιας από τις πιο καινοτόμες και δημοφιλείς σειρές όλων των εποχών και κατά συνέπεια ενός ολόκληρου genre, ο Kojima δεν επαναπαύεται ποτέ, πάντοτε βρίσκοντας τρόπους να πάει το gaming μπροστά. Τρόπους που δύσκολα θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος άλλος. Αρνούμενος να συμβιβαστεί, δεν φοβάται να θέσει τους gamers αντιμέτωπους με θέματα που ξεπερνούν το gaming, αγγίζοντας και άλλες, πολύ πιο ευαίσθητες πλευρές της ζωής μας -και όχι μόνο.
Βρίσκοντας τρόπους να παραμένει σε εγρήγορση, ο Hideo Kojima πάντα θα απασχολεί το κοινό με το κάθε project του. Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, δεν έχει σημασία. Οτιδήποτε φέρει το όνομα του είναι συνώνυμο με την απαράμιλλη ποιότητα που χαρακτηρίζει κάθε του κίνηση τα τελευταία 25 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της βράβευσης του για την προσφορά του, το 2008 στα MTV Game Awards, ο Hideo Kojima δήλωσε: «Πρέπει να πω, παρά το γεγονός ότι έλαβα αυτό το βραβείο, πως δε θα παραιτηθώ. Θα συνεχίσω να φτιάχνω παιχνίδια για όσο ζω». Το ελπίζουμε…
na poume mono oti to zone of the enders kikloforise poli prin to mgs2 kathos ihe k to demo tou mazi, k to mgs2 logo tou raiden den elave k tis kaliteris apodohis apo tous fans k to kino genikotera
Τώρα τι να πούμε για τον Hideo? Ότι και να πούμε λίγο θα είναι!
(παίδες, θέλω αφιέρωμα στον αγαπημένο μου... Levine)
Οτι και να πει κανεις ειναι λιγο. Για μενα τo MGS (και ολη η σειρα) ειναι οτι καλυτερο εχω παιξει ποτε. Το καλυτερο story σε video game ever και το καλυτερο gameplay. Μοναδικος,ευρυματικος και αξιοπιστος. Τελος
προσκυνώ....
snake,snake,SNAKEEEEEEEEEEE!
NO PLACE FOR HIDEO
Να πω μια αλληγορική υπερβολή?Ο Hideo Kojima και εν συνεχεία το διημιούργημα του,ήτανε ότι πιο θετικό γεννήθηκε απο το εξάμβλωμα που αμόλησε το Enolla Gay.Με κάθε σεβασμό στους Ιάπωνες και τον όλεθρο που ζήσανε.
1ον ειμαι τρελος Fan των Μetal Gear Solid...Τα θεωρω εργα τεχνης και οχι απλα ενα video game...
2ον οπως συνεπαγεται ειμαι και τρελος fan tou Kojima...Ο ανθρωπος ειναι ενας μικρος θεος....!!
3ον(και τελευταιο)Καταπληκτικο αφιερωμα Κωνσταντινε....!!Το απολαυσα απο την πρωτη λεξη μεχρι και την τελευταια του...!!!Σ
I riked it! :D
''Τα θεωρω εργα τεχνης και οχι απλα ενα video game...''
+1
προσκυνω και υποκλινομαι...στον μεγαλο hideo..που εφερε στο κοσμο το πανω απο ενα game...δεν ειναι απλως ποιηματα ειναι εργα τεχνης...
απλα ενα απο τα σιμαντικοτερα franchize!!!απο τι θυμαμαι ο kojima δεν ειχε ασχολιθει με το mgs acid διορτηοστε με ανα κανω λαθος!!!
εχει βγαλει το metal gear,οπωτε μεγα respect!
Πρέπει να ομολογήσω ότι τον Hideo Kojima τον έχω θεοποιήσει καλώς ή κακώς από τη σειρά Metal Gear Solid. ΜΠορεί όχι τόσο από το Metal gear Solid 1 αλλά από το Metal Gear Solid 2 και μετά.
Θεωρώ φανταστικό όχι μόνο τα μηνύματα που έχει η σειρά αυτή αλλά και το γεγονός ότι υπάρχει η δυνατότητα ακόμα και σε πόλεμο (οποιασδήποτε κλίμακας) να χρησιμοποιείται η μη θανάσιμη τακτική το οποίο μας δείχνει ότι τι να σκοτώσεις σε αυτά τα παιχνίδια είναι απλά μια επιλογή. Πρέπει να ομολογήσω πως κάθε τίτλος της σειράς είχε τουλάχιστον μια πρωτοτυπία, δηλαδή ήταν μπροστά από την εποχή του.
Μακάρι να συνεχιστεί η μαγεία και στους επόμενους τίτλους. Αγαπητέ κύριε Καλκάνη με συγκινήσατε. Συγχαρητήρια για το άρθρο σας.
Από τα μεγαλύτερα ονόματα της βιομηχανίας! Πολύ καλό άρθρο, μπράβο!