Η παραπάνω ιστορία δεν αποτελεί απόλυτη μυθοπλασία, αλλά ένα σημαντικό κομμάτι της φετινής έκδοσης της σειράς NBA 2K και συγκεκριμένα το My Player, ένα mode που επιστρέφει σημαντικά βελτιωμένο σε σχέση με πέρυσι, κυρίως όσον αφορά στην αρχή του. Πλέον δε θα σπαταλήσουμε πολύ χρόνο για να παίξουμε το πρώτο μας μας παιχνίδι στο NBA, ενώ οι τύπου συνεντεύξεις που δίνει ο παίκτης που δημιουργούμε στις ομάδες που ενδιαφέρονται γι αυτόν, δίνουν ένα νέο τόνο στο τίτλο. Από εκεί και μετά, έχουμε τα ίδια πράγματα με το NBA 2K11, όπου σε κάθε αγώνα καλούμαστε να ολοκληρώσουμε συγκεκριμένα ζητούμενα για να κερδίσουμε πόντους τους οποίους θα δαπανήσουμε για τη βελτίωση των στατιστικών του παίχτη μας. Επίσης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και χρήματα, από αυτά που κερδίζουμε παίζοντας, είτε για να αγοράσουμε XP είτε για να κάνουμε φιλανθρωπίες και έτσι να ανεβούμε στα μάτια του κόσμου. Γενικά το My Player είναι ίσως το πλέον ενδιαφέρον κομμάτι του NBA 2K12, γιατί πολύ απλά μπορεί να κρατήσει τον gamer για πολύ καιρό, προσπαθώντας να βάλει το δημιούργημά του στο NBA Hall of Fame. Κάτι που -βέβαια- απαιτεί πολύ υπομονή, επιμονή και φυσικά... δεκάδες ώρες ενασχόλησης.
Δεν είναι όμως το My Player ο λόγος που κάποιος θα αποκτήσει τη νέα έκδοση του τίτλου, αλλά οι 15 αγώνες μεταξύ θρυλικών ομάδων του NBA από το παρελθόν. Πρόκειται για το NBA’s Greatest mode, το οποίο παίρνει τη σκυτάλη από τα περυσινά Jordan Challenges και μας βάζει να παίξουμε μερικούς από τους πλέον ιστορικούς αγώνες του NBA. Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον game mode, στο οποίο η ομάδα ανάπτυξης έχει δώσει ιδιαίτερη προσοχή. Για παράδειγμα, παίζοντας έναν αγώνα των Lakers της εποχής των Wilt Chamberlain και Jerry West, η εικόνα αλλάζει ανάλογα προσφέροντας μια ρετρό απεικόνιση. Φυσικά το γήπεδο δεν έχει γραμμή τριπόντου, ενώ στην αρχή του κάθε quarter γίνεται τζάμπολ, διαδικασία που πλέον έχει καταργηθεί. Γενικά, η όλη παρουσίαση που πετυχαίνει το NBA 2K12 σε αυτούς τους παλιούς αγώνες είναι εντυπωσιακή, με τους παίχτες να φορούν τις εμφανίσεις της εποχής και φυσικά να μοιάζουν με τους αντίστοιχους αθλητές. Δε λείπουν βέβαια και ορισμένες οπτικές παραφωνίες, όπως ο Bird που μερικές φορές μοιάζει να έχει βγεί από το «Ψυχώ» και ο Magic Johnson, το κεφάλι του οποίου ώρες-ώρες θυμίζει εξωγήινου.
Η «τηλεοπτική» κάλυψη σε αυτούς του «παλιούς» αγώνες είναι αντίστοιχη της εποχής, ενώ το σπορτς κάστιν της ομάδας των τριών γίνεται σαν οι τρεις τους να ρίχνουν μια ματιά στο παρελθόν, μιλώντας ταυτόχρονα για τα κατορθώματα των μεγάλων αθλητών που βρίσκονται κάθε στιγμή στο παρκέ. Συνολικά υπάρχουν 15 τέτοιοι αγώνες, ο κάθε ένας αφιερωμένος σε έναν αστέρα, μεταξύ των οποίων έχουμε φυσικά τον Jordan αλλά και τους Larry Bird, Magic Johnson, Kareem Abdul Jabbar, Wilt Chamberlain, Hakeem Olajuwon και άλλους. Βέβαια, σε αντίθεση με τα Jordan Challenges, όπου κάθε challenge ήταν ξεχωριστό, φέτος το μόνο που καλούμαστε να κάνουμε είναι απλά να νικήσουμε την αντίπαλη ομάδα. Δεν υπάρχουν επιμέρους στόχοι όπως πχ να βάλει ο Jordan 45+ πόντους ή να πάρει ο Wilt 20 ριμπάουντ. Οπότε και το NBA’s Greatest είναι αρκετά πιο εύκολο σε σχέση με τα Jordan Challenges, τα οποία απαιτούσαν μερικές φορές και αρκετή τύχη για να ολοκληρωθούν. Κάθε μας νίκη πάντως, μας επιβραβεύει με το ξεκλείδωμα των δυο ομάδων που συμμετείχαν στον αγώνα, τις οποίες μπορούμε να επιλέξουμε για οποιοδήποτε φιλικό αγώνα.
Ένα ακόμα mode που επιστρέφει είναι το Association, το οποίο μας βάζει στο ρόλο του προπονητή της ομάδας της επιλογής μας. Ελάχιστες είναι οι αλλαγές εδώ, με το παιχνίδι απλά να δίνει ρέστα, βάζοντάς μας βαθιά μέσα στο μαγικό κόσμο του NBA. Μάλιστα φέτος υπάρχει και αντίστοιχο online mode, όπου καλούμαστε να δημιουργήσουμε το δικό μας Association προσκαλώντας φίλους να συμμετέχουν σε αυτό. Η προσθήκη είναι ευπρόσδεκτη αν και το... κάψιμο που μπορεί να προκαλέσει είναι σίγουρα μεγάλο. Φυσικά υπάρχουν και άλλα online modes, τα οποία όμως δε διαφοροποιούνται σε σχέση με το NBA 2K11. Στο τομέα τώρα του ίδιου του gameplay, η ομάδα ανάπτυξης δεν είχε και πολλά πράγματα να κάνει, αφού ήδη το NBA 2K11 προσέφερε κορυφαία εμπειρία. Ωστόσο, έχουν υπάρξει βελτιώσεις σε βασικά σημεία, όπως για παράδειγμα στο τομέα του ελέγχου του σουτ. Πλέον, οι μοχλοί του χειριστηρίου προσφέρονται και για νέα κόλπα, αφού μπορούμε να έχουμε ακόμα καλύτερο έλεγχο κατά τη διάρκεια της τελικής προσπάθειας.
Για παράδειγμα μπορούμε σε ένα λέι-απ να αλλάξουμε χέρι στον αέρα ή να «σπάσουμε» τη μέση. Καλύτερος έλεγχος υπάρχει επίσης και στα ποσταρίσματα στη ρακέτα όταν είμαστε με πλάτη στη μπασκέτα. Πάντως, όλα αυτά τα νέα καλούδια απαιτούν χρόνο και προπόνηση από πλευράς μας για να τα συνηθίσουμε. Αν και αφιερώσαμε αρκετές ώρες στον τίτλο, δε διστάζουμε να παραδεχτούμε ότι ακόμη μαθαίνουμε… Σημαντική δουλειά έχει γίνει και στο τομέα της αμυντικής στάσης του αντιπάλου και της ομάδας μας, η οποία πλέον είναι περισσότερο αληθοφανής αν και δε λείπουν μερικά έκτροπα, ειδικά σε μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολία, όπου πραγματικά υπάρχει έντονο το συναίσθημα της αδικίας. Από πλευράς animation, δε μπορούμε να πούμε ότι παρατηρήσαμε σημαντικές διαφορές, πέραν από κάποιες λεπτομέρειες σε καρφώματα και φάουλ. Στα μακρινά του πλάνα, το NBA 2K12, μοιάζει περισσότερο με εσωτερικό γηπέδου ομάδας του NBA την ώρα διεξαγωγής ενός κανονικού αγώνα.
Για τους πολύ φανατικούς του μπάσκετ που δε παίζουν έτσι απλά ,αλλά αρέσκονται στο να στήνουν την ομάδα τους ανάλογα με τον αντίπαλο, το NBA 2K12 προσφέρει υποστήριξη για πολλά συστήματα, τουλάχιστον όσον αφορά στην επίθεση. Όταν λέμε πολλά, εννοούμε πάρα πολλά, καθώς υπάρχουν πάνω από δέκα συστήματα σε κάθε ομάδα και παραλαγές αυτών προσαρμοσμένες σε κάθε παίκτη, με αποτέλεσμα αν κάποιος από εσάς θέλει να το παίξει Ομπράντοβιτς και Ίβκοβιτς, να έχει αυτή τη δυνατότητα. Στο σταυρό κατευθύνσεων έχουμε από οκτώ διαθέσιμα αμυντικά και επιθετικά συστήματα, με την οκτάδα της επίθεσης να χωρίζεται σε δυο τετράδες: αυτή των ομαδικών συστημάτων (όπου δεν έχει σημασία ποιοι παίζουν) και αυτή που διαφοροποιείται ανάλογα με τη πεντάδα που βρίσκεται στο παρκέ και αποτελείται από συγκεκριμένα συστήματα ανά παίκτη. Φυσικά μπορούμε να επιλέγουμε ποια ακριβώς θα είναι αυτά τα τέσσερα.
Συνολικά, ο τίτλος είναι άριστος και ένα από τα καλύτερα όχι μόνο basket simulators, αλλά συνολικά sports simulation games που έχουν κυκλοφορήσει. Οι φανατικοί του μπάσκετ πραγματικά θα βρουν αμέτρητα πράγματα να ασχοληθούν, ενώ και οι casual παίκτες αθλητικών τίτλων θα το ευχαριστηθούν στο έπακρο. Πραγματικά πρόκειται για ένα πλήρες πακέτο που μας κάνει να αναρωτηθούμε τι μας περιμένει την επόμενη χρονιά.
me ptwsh timhs tha to tsimphsww
Αφού δεν βλέπουμε ΝΒΑ, ας παίξουμε....
(Καρέτσο, βλέπω να έρχονται μηνύσεις έτσι όπως έγραψες τους Kareem Jabbar και Hakeem Olajuwon! XD )
Ψιτ, εσύ ο από πάνω, διορθώθηκ! :P
Άντε Γιάννη, τι περιμένεις; Ξέσκισε το...
Παίζει μπάλα μόνη της ΚΑΙ φέτος η σειρά NBA 2K.
Ένα χρόνο δεν είχαν πει οτι θα έλειπε το Live (ή όπως ονομάστηκε)? Ούτε φέτος να φανταστώ θα κυκλοφορήσει?
Ούτε φέτος basket τιτλος από ΕΑ, 100%
Κορυφαίο !
ΝΒΑ 2Κ...........δίνει ρέστα !
Καρέτσο άντε και με δαχτυλίδι ! :D
τουλάχιστον 2 three-peat πρέπει να κάνω!!
Mην τον βλέπετε έτσι. Πέρσι έκανε προετοιμασία με Ίβκοβιτς, φέτος πηγαίνει συχνά πυκνά στον Ομπράντοβιτς και του χρόνου τον χάνουμε!!! damn! :P
δυνατό φαίνεται και φέτος!!
@Dimcar ,Πάντως το ξανθό μαλλί τα σπάει !
Τρέμε Kobe Bryant, έρχεται το ''Blonde Mamba'' ! :D
king is back..
Εγω προσωπικα παιχνιδια με rubber banding λογικη εχω να σταματησει να παιζω χρονια. Δεν μπορω να ζηταω ρεαλισμο απο το φιφα και το forza για τα θεματα που ασχολουντε και να εχω παιχνιδια οπως το 2k να περιμενω να παει το 3 μερος για να χανω καρφωματα, να χανω ελευθερα σουτ, να τρωω ταπες και να σουταρει ο αντιπαλος με 90% απλα για να με πιασει το σκορ.. Δεν ειναι οτι δεν μπορω να το νικησω.. Με χαλαει.. Μου θυμιζει λογικη παιχνιδιων περασμενων δεκαετιων.. Να εχω ενα προιον τοσο συγχρονο τοσο ομορφο και λεπτομερες και να εχουμε το rubber banding...
Δεν βγαζω αχριστο το παιχνιδι μπορει καποιος να το διασκεδαζει ετσι οπως ειναι.. Εγω απλα δεν μπορω να ασχοληθω με τετοια παιχνιδια πλεον.. Γιαυτο και αμφισβητο την ποιοτητα του παιχνιδιου ως ΚΑΘΑΡΟ basket sim.
Διαβασα φορουμ κτλ γιατι με ενδιεφερε το παιχνιδι και ολοι συμφωνον οτι ο μηχανισμος αυτος υπαρχει σε μεγιστο βαθμο. Κριμα
Και μια μικρη σημειωση σε περιπτωση που καποιος δεν γνωριζει τι ειναι το rubber band. Ειναι ενας μηχανισμος που εχει το παιχνιδι να αυξανει η να μειωνει μονο του το βαθμο δυσκολιας ωστε να κανει το παιχνιδι ανταγωνιστικο.
Πχ.
Στα racing games κυρως οταν ασχετα απο ποσες τουμπες φας εσυ η ασχετα απο το ποσο καλα οδηγεις ειτε θα εισαι λιγο μπροστα ειτε λιγο πισω. (πχ Mario Kart)
Οταν στο χαμηλο επιπεδο δυσκολιας στο φιφα βγαινει ο ΑΙ τετ-α-τετ και τα πεταει στην εξεδρα.
Πολύ καλό Review,θα το αγοράσω το παιχνίδι όταν πέσει η τιμή του.
Έχει ξεφύγει πλέον η σειρά. Το ενδιαφέρον όμως, είναι πως ενώ παίζει μόνη της(και με το Live στη αγορά, ο ανταγωνισμός είναι θεωρητικός), συνεχίζει και παίρνει ρίσκα, εμπλουτίζεται, και ο κόσμος καταλαβαίνει πως είναι και θα είναι ΜΙΑ η επιλογή. Εύγε στην 2K, που κάνει απίστευτη και τίμια δουλειά.