Η ιστορία διαδραματίζεται στους (αναμενόμενα) βροχερούς δρόμους του Παρισιού του 20ου αιώνα. Το χρώμα που επικρατεί είναι το γκρι και οι διάφορες αποχρώσεις του και γενικότερα η χρωματική παλέτα του τίτλου παραμένει μουντή καθ’ όλη τη διάρκεια του τίτλου. Αυτή η αισθητική βέβαια καταφέρνει να κάνει και εν τέλει το παιχνίδι αισθητικά μοναδικό. Κάπως έτσι το πολύ καλό art direction βοηθάει στο να φαίνεται αρκετά καλό ένα παιχνίδι που καθαρά από τεχνικής άποψης σίγουρα δεν εντυπωσιάζει. Η παρουσίαση του Rain είναι γενικότερα άρτια.
Η ιστορία προχωράει με λεζάντες σε διάφορα σημεία της οθόνης όσο κινείται ο χαρακτήρας, στοιχείο που επίσης προσθέτει πόντους στην αισθητική του τίτλου, ενώ οι διάλογοι μεταξύ χαρακτήρων απουσιάζουν πλήρως. Η μουσική δένει πολύ όμορφα με το υπόλοιπο σύνολο, με διάφορα κομμάτια πιάνο να παίζουν κυρίως κατά τις πιο χαλαρές στιγμές εξερεύνησης. Μέσα σε αυτά τα κομμάτια ξεχωρίζει η διασκευή του Clair De Lune του Debussy, που αποτελεί και το κεντρικό μουσικό κομμάτι του τίτλου.
Το gameplay δε θα μπορούσε να ξεφύγει κατά πολύ από τη γενικότερη φιλοσοφία του τίτλου κι έτσι ακολουθεί παρομοίως μια αρκετά μινιμαλιστική προσέγγιση. Το βασικό στοιχείο είναι πως οι χαρακτήρες (οι σιλουέτες τους έστω) φαίνονται μόνο στη βροχή. Κοινώς, σε κλειστούς χώρους ή κάτω από υπόστεγα και τέντες ας πούμε είναι αόρατοι. Έτσι λοιπόν καλούνται να αποφύγουν τους διάφορους εχθρούς και κυρίως τον Unknown που τους κυνηγάει συνεχώς, με τον παίκτη να βλέπει μόνο τα σημάδια από τις πατημασιές τους μέσα στη βροχή. Πέραν αυτού εμφανίζονται σταδιακά περισσότεροι μηχανισμοί για να κάνουν πιο ενδιαφέρον το gameplay, χωρίς να βλέπουμε βέβαια και κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.
Συγκεκριμένα αντικείμενα χρησιμοποιούνται για παράδειγμα για να αποσπάσουν την προσοχή των εχθρών, δίνοντας έτσι μια ευκαιρία στον ήρωά μας να τους αποφύγει. Σε κάποιο σημείο αναπόφευκτα σμίγουν οι δρόμοι των δύο χαρακτήρων με αποτέλεσμα ο ένας να βοηθάει τον άλλον. Η A.I. controlled κοπέλα βοηθάει με τον τρόπο που έχουμε δει πλέον σε αρκετά άλλα παιχνίδια, ανεβαίνοντας για παράδειγμα πάνω στον πρωταγωνιστή για να φτάσει σε αρκετά ψηλά σημεία ή βοηθώντας τον να μετακινήσει αρκετά βαριά αντικείμενα. Πολλές φορές επίσης οι δύο χαρακτήρες κινούνται σε διαφορετικά μονοπάτια και ο ένας καλείται να προστατέψει τον άλλον αλληλεπιδρώντας με διάφορα αντικείμενα που βρίσκουν στο δρόμο τους.
Η διάρκεια του τίτλου είναι αρκετά μικρή - υπολογίζεται γύρω στις τρεις ώρες. Δεδομένης της διάρκειας του τα gameplay mechanics έχουν κάποια σχετική ποικιλία. Παρόλαυτα η δυσκολία του Rain είναι αρκετά χαμηλή και σίγουρα θα μπορούσε η ομάδα ανάπτυξης να ανεβάσει αρκετά τη δυκολία του puzzle σκέλους του παιχνιδιού, σκεπτόμενη κάποιες πιο πρωτότυπες ιδέες αφενός για να δυσκολέψει τον παίκτη και αφετέρου για να δείξει πως μπορεί να βελτιώσει περαιτέρω το κομμάτι του gameplay. To replay value είναι επίσης χαμηλό αν και υπάρχει νέο περιεχόμενο (διάφορα μυστικά προς ανακάλυψη) σε περίπτωση New Game+.
To Rain λοιπόν είναι μια εμπειρία που αξίζει να δει όποιος εκτιμά τους τίτλους που δίνουν έμφαση σε μια ιδιαίτερη αισθητική, αλλά κάποιος που θέλει μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία με έμφαση στο gameplay ίσως να μη συγκινηθεί από το πόνημα της SCE Japan. Όποιος το πάρει ξέροντας βέβαια τί αγοράζει τότε δύσκολα δε θα εκτιμήσει το σύντομο μεν, αλλά πολύ όμορφο και ξεχωριστό δε ταξίδι στα σοκάκια του Παρισιού μέσω του Rain.
Ωραιο Review!Αλλα 13 ευρω για μενα ειναι πολλα.Αγορα στο 5ευρω(Οποτε το "ριξουν")
Όταν το βάλουν δωρεάν.
Πανέμορφο διαμαντάκι!Αλλά όντως για τόσο μικρή διάρκεια τα 13 ευρώ είναι αρκετά.Το καλό είναι "βρωμάει" ότι θα δοθεί κάποια στιγμή δωρεάν μέσω του plus. :)
Ίσως από τη συγκεκριμένη εταιρία να περιμέναμε κάτι καλύτερο.
σαν ιδέα είναι εξαιρετική, αλλά θα μπορούσαν να το αναπτύξουν με περισσότερα adventure στοιχεία
πολυ πρωτοτυπο