Όλα αυτά είναι παραπάνω από γνώριμα, και το πρόβλημα είναι πως κινούνται σε αυτό το πλαίσιο σε όλη την ταινία. Ανιαρή και χιλιοειπωμένη εξέλιξη, που μοιάζει κράμα άλλων φιλμ και δεν τραβάει το θεατή, ο οποίος περιμένει κάτι να του εξάψει το ενδιαφέρον αλλά… φευ. Η ίντριγκα είναι προβλέψιμη, συμβατική και καμιά φορά ανόητη, με τα κενά να είναι αρκετά. Τα όποια σεναριακά ευρήματα γίνονται αντιληπτά από την αρχή, οπότε το στοιχείο της έκπληξης απουσιάζει. Η δράση είναι καλούτσικη, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο κι εδώ αλλά τουλάχιστον σε ποσότητα είναι ικανοποιητική για να μη βαρεθούν όσοι θέλουν ξύλο.
Η σκηνοθεσία του Σουηδού Daniel Espinoza ακολουθεί τη μόδα της εποχής με handheld camera, τρεμάμενη, κοκκώδη λήψη και σκοτεινή φωτογραφία. Προσπαθεί να ζωντανέψει την ταινία με γρήγορο μοντάζ αλλά από το τελικό αποτέλεσμα λείπει και η ουσία και η έμπνευση.
Από θέμα χαρακτήρων, ο Washington κινείται μάλλον ανόρεχτα στη γνωστή μανιέρα του όταν υποδύεται κακοποιούς και γενικά χαρακτήρες με όπλα. Ενώ όμως στο Public Enemy ή στο Training Day έλαμπε, εδώ είναι απλά μέτριος. Ο Reynolds κάνει ό,τι μπορεί αλλά δεν τα καταφέρνει καλύτερα. Η χημεία μεταξύ τους αναζητείται, ακόμα και όταν είναι στο ίδιο πλάνο μοιάζουν σα να παίζουν σε διαφορετικές ταινίες. Η ευθύνη δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν από τους δύο αλλά σε μεγάλο μέρος στους εντελώς χάρτινους ρόλους που υποδύονται. Εντελώς κλισέ χωρίς βάθος (ο πρώην ιδεαλιστής πράκτορας και ο νυν φιλόδοξος πλην ερωτευμένος), χωρίς ούτε καν μια ατάκα της προκοπής, και χωρίς κανένα ενδιαφέρον.
Οι δύο ηθοποιοί μπαινοβγαίνουν στο πλάνο λέγοντας κοινοτοπίες και κάνοντας πράγματα είτε αναμενόμενα είτε ανόητα (και ενίοτε και τα δυο μαζί, όπως ένας κυνηγημένος πράκτορας που φυλάει έναν κρατούμενο να πηγαίνουν στο γήπεδο). Ο Brendan Gleeson σε δεύτερο ρόλο είναι ο μόνος διασωθείς, κυρίως λόγω παρουσιαστικού.
Κοντολογίς, το Safe House είναι ένα ανέμπνευστο αναμάσημα των πιο συνηθισμένων κλισέ σε ταινίες με πράκτορες. Δεν έχει τίποτα νέο, οι πρωταγωνιστές χαραμίζονται με το χειρότερο τρόπο -ειδικά ο αποδεδειγμένων δυνατοτήτων Washington- και η σκηνοθεσία είναι χλιαρή. Μια παγερά αδιάφορη ταινία που δε διασκεδάζει ούτε το μισό από άλλες παρόμοιες και δεν έχει ούτε ένα στοιχείο που να την κάνει να ξεχωρίζει.
ωχ και αυτο φοβομουν Γιαννη , θα τη δω στο χαλαρο και αν δεν αντεξω θα βαλω κανα Unstoppable να συνελθω
Μάλιστααααα... αντε να πας να δεις την ταινία μετά από αυτόν τον ορυμαγδό του Γιάννη! :)
Οπότε περιμένουμε να βγει σε BR και την βλέπουμε σπίτι μια μερούλα που δεν θα έχει τπτ η τηλεόραση! (δλδ όποια μέρα θέλουμε :Ρ )
Κι εγώ περίμενα κάτι πολύ καλύτερο, αλλά αυτό που είδα ήταν λίγο από Assault on Precinct 13, λίγο από Training Day και πολύ κλισέ. Πάρα πολύ όμως.
Και εγώ την είδα πρόσφατα τη ταινία στο σινεμά. Σίγουρα έχουμε ξαναδεί πάρα πολλές ταινίες τέτοιου είδους όπως και επίσης έχουμε ξαναδεί την ίδια σχεδόν ερμηνεία από τον Denzel. Δε θα πρότεινα να δώσετε λεφτά για να τη δείτε στο σινεμά. (εγώ τσάμπα πήγα lol) Άλλα θα ήταν ωραίο να τη δείτε στο σπίτι σας όταν κυκλοφορήσει. Θα περάσει ευχαριστώ η ώρα σας.
ο Denzel μεγάλωσε...