Το Enternity εικάζει πως η εν λόγω κυκλοφορία επικεντρώνεται στα γεγονότα του Tekken 6, καθώς διαθέσιμο είναι σχεδόν ολόκληρο το cast που φιλοξένησε το προηγούμενο πόνημα της Namco, αλλά και πάλι δεν υπάρχει καν κάποιο boss battle (εξού και η απουσία του Azazel) που να επαληθεύει τα γραφόμενα αυτά. Αφού δημιουργήσει ο παίκτης το profile του κι επιλέξει τον αγαπημένα του ήρωα που τον αντιπροσωπεύει, θα ξεκινήσει να περιηγείται στο κεντρικό menu του τίτλου, για να ανακαλύψει με έκπληξη την απουσία modes αλλά και ικανοποιητικού περιεχομένου γενικότερα. Καταρχάς, δεν υπάρχει κάποιο Arcade ή Story Mode. Οι μόνες επιλογές που υπάρχουν είναι το Special Survival, το Quick Battle, το Versus καθώς και το Practice Mode. Η μόνη προσθήκη που θα μπορούσε να δώσει ένα βάθος στη γενικότερη απουσία modes είναι το Tekken Cards, αλλά το συγκεκριμένο mode αφορά στη συλλογή καθώς και ανταλλαγή μέσω StreetPass εκατοντάδων καρτών που απεικονίζουν τα σημαντικότερα κεφάλαια που απαρτίζουν τον ιστορικό κορμό της σειράς Tekken.
Το Tekken Cards απαιτεί άπλετο χρόνο για να συμπληρωθεί αλλά δεν προσφέρει κάτι ριζοσπαστικά συναρπαστικό για να αιχμαλωτίσει το ενδιαφέρον του παίκτη, όπως το αντίστοιχο με φιγούρες mode του SSFIV 3D. To Special Survival περιλαμβάνει μία σειρά δοκιμασιών που ζητούν από τον παίκτη να νικήσει συγκεκριμένο αριθμό μαχητών κάθε φορά, με τη χρήση μίας μπάρας ζωτικής ενέργειας, η οποία αναπληρώνεται πενιχρά με κάθε νίκη. Η πρόοδος φανερώνει επιμέρους παραμέτρους, οι οποίες πολλές φορές θα δυσκολέψουν την πολυπόθητη νίκη ενώ, άλλες φορές, θα προσφέρουν γενναιόδωρα buffs τα οποία θα προσδίδουν σημαντικά πλεονεκτήματα στον παίκτη. Το Quick Battle θέτει αντιμέτωπο τον παίκτη με 10 τυχαίους μαχητές, όπου κάθε νίκη ή ήττα συντελεί στην τελική (offline) κατάταξη κάθε χαρακτήρα. Το παράδοξο είναι πως το Enternity αντιμετώπισε χαρακτήρες με υψηλή θέση στην κατάταξη και τους νίκησε πολύ εύκολα ενώ, αντιθέτως, χαρακτήρες με την ένδειξη beginner, πάλεψαν μέχρι τελικής πτώσεως πριν εγκαταλείψουν τη μάχη και οι οποίοι στέφθηκαν - αρκετές φορές - νικητές, γεγονός που προδίδει την προβληματική τεχνητή νοημοσύνη της CPU.
To Versus Battle είναι η καρδιά του multiplayer τόσο σε offline όσο και σε online επίπεδο. Μέσω ασύρματης σύνδεσης καθίσταται εφικτό να μονομαχήσουν δύο παίκτες, οι οποίοι όμως είναι αναγκαίο να κατέχουν ο καθένας από μία game card του τίτλου. Το online κρίνεται απογοητευτικό, αφενός γιατί παρουσιάζει συνεχές lag (παρόλο που απενεργοποιείται αυτόματα η λειτουργία 3D) και, αφετέρου, διότι περιορίζει τον παίκτη στην επιλογή ενός(!) μόνο χαρακτήρα, αυτού που έχει δηλώσει ως αγαπημένο. Για να αλλάξει χαρακτήρα, θα πρέπει να εγκαταλείψει το online mode, να επιστρέψει στο κεντρικού menu και να διαμορφώσει εκ νέου το profile του, επιλέγοντας άλλον χαρακτήρα ως αγαπημένο. Το community δεν είναι μεγάλο, οπότε το να βρεθεί έστω και ένας αντίπαλος online (σε φιλικό ή σε ranked match) είναι ένα χαρακτηριστικό που θα δοκιμάσει έντονα την υπομονή κάθε επίδοξου fighting gamer.
To Practice mode, τέλος, παρέχει το ανάλογο ζέσταμα για να μάθει κανείς τις κινήσεις των αγαπημένων του χαρακτήρων. Η πρόοδος στα modes του τίτλου, εξασφαλίζει το κλειδί για τη φανέρωση ολοένα και περισσότερων καρτών. Το gameplay παραμένει το δυνατό χαρτί του Tekken, προσφέροντας ώρες ξύλου, απίστευτα γρήγορη ροή μαχών και ποικίλο ρεπερτόριο κινήσεων για κάθε χαρακτήρα, οι οποίοι στο σύνολό τους είναι 40. Κάτι που αξίζει να αναφερθεί είναι πως ο Heihachi Mishima εμφανίζεται νεότερος, κάτι το οποίο οφείλεται πιθανότατα προς τιμήν του ηθοποιού Daisuke Gōri που δε βρίσκεται πια εν ζωή και η φωνή του οποίου εκπροσωπούσε τη γηραιότερη έκδοση του χαρακτήρα... Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στην παραγωγή του τίτλου, συνέβαλε και η Arika, γνωστή για τη συμβολή της στη σειρά Street Fighter EX και ένα μεγάλο μέρος του φρενήρες gameplay καθώς και του γενικότερου σχεδιασμού, οφείλεται σε εκείνη.
Η Touch Screen φιλοξενεί τα command inputs που έκαναν την εμφάνισή τους τόσο στο Super Street Fighter IV 3D Edition όσο και στο Dead or Alive: Dimensions, τα reviews των οποίων μπορείτε να τα διαβάσετε στο Enternity. H συγκεκριμένη λειτουργία βοηθάει τους αρχάριους παίκτες στο να εκτελέσουν τις περισσότερο πολύπλοκες κινήσεις, εγκαθιστώντας 4 από αυτές στα αντίστοιχα τετράγωνα και αγγίζοντάς τα κάθε φορά που θέλουν να τις εκτελέσουν. Δυστυχώς, τα τετράγωνα αυτά δε δείχνουν ποια κίνηση φιλοξενούν (όπως στα προαναφερθέντα fighting games) και πολλές φορές μπερδεύουν τον παίκτη, αναγκάζοντάς τον να τα επιλέγει τυχαία μέχρι να απομνημονεύσει τη λειτουργία τους. Η δουλειά που έχει γίνει στον οπτικό τομέα προσφέρει σταθερή ροή των καρέ στα 60 fps, ροή που δε διακόπτεται ούτε με τη χρήση του 3D στο on, στοιχείο-επίτευγμα που είναι άξιο συγχαρητηρίων. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι εντυπωσιακά, όχι όμως και των διαθέσιμων επιπέδων, τα οποία είναι στατικά με χοντροκομμένα -χαμηλής ανάλυσης- textures, παραπέμποντας στο... Tekken 2! Συνολικά, ο οπτικός τομέας είναι κατώτερος των αντίστοιχων Tekken παραγωγών στο PSP, γκρεμίζοντας τις υψηλές προσδοκίες που δημιουργήθηκαν κατά την ανακοίνωση της κυκλοφορίας του τίτλου στο 3DS.
O ακουστικός τομέας είναι εξαιρετικός, τόσο για τα υπέροχα techno μουσικά θέματα που προσφέρει και τις ηχητικές απολήξεις των επιθέσεων κάθε χαρακτήρα όσο και για το surround effect που συμβάλλει στην αποκόμιση μίας εντυπωσιακής ακουστικής εμπειρίας. Το κερασάκι στην τούρτα του Tekken 3D Prime Edition είναι η ταινία Tekken Blood Vengeance για την οποία μπορείτε να διαβάσετε στο review του Enternity για το Tekken Hybrid. Είναι απορίας άξιο το πως κατάφερε η Namco να "στριμώξει" την ταινία στην game card αλλά αν κρίνουμε από την απουσία modes και endings του κυρίως τίτλου, τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι πιθανότατα έγιναν οι απαραίτητες θυσίες για το διαθέσιμο χώρο. Η ταινία υποστηρίζει 3D απεικόνιση, χωρίς όμως να προσφέρει κάποια ουσιαστική διαφορά στο αποτέλεσμα. Το προβληματικό menu πλοήγησης καθιστά αδύνατο να συνεχίσει ο χρήστης να παρακολουθεί την ταινία από το σημείο που την άφησε, αν αποφάσισε, για παράδειγμα, να εγκαταλείψει την προβολή. Εξάλλου, το κατά πόσο θα κάτσει κάποιος να παρακολουθήσει μία ταινία στην οθόνη του 3DS είναι συζητήσιμο.
Εν κατακλείδι, το Tekken 3D Prime Edition αποτυγχάνει να προσφέρει τη φορητή εμπειρία των DoA Dimensions και SSFIV 3D, τόσο σε επίπεδο περιεχομένου όσο και επίπεδο διασκέδασης και, με την άφιξη του BlazBlue για 3DS, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για την παραγωγή των Namco Bandai και Arika. Με την απουσία modes, το ανύπαρκτο σενάριο αλλά και το απελπιστικά φτωχό περιεχόμενο, το Tekken 3D απευθύνεται αυστηρά σε φανατικούς οπαδούς του Tekken που είτε θέλουν να εμπλουτίσουν τη συλλογή του με ένα ακόμη Tekken είτε δεν μπορούν να αποχωριστούν τον αγαπημένο τους τίτλο ακόμα και εν κινήσει. Αν υπάρχει η δυνατότητα επιλογής και ο παίκτης επιθυμεί να απολαύσει μία Tekken κυκλοφορία, τότε το Enternity προτείνει το Tekken 6 για PS3 και Xbox 360 ή -ακόμη καλύτερα- τα Tekken 5 και 6 που υπάρχουν διαθέσιμα στο PSP και τα οποία προσφέρουν καλύτερο και πιο πλούσιο περιεχόμενο. Οι υπόλοιποι μπορούν, άφοβα, να προσπεράσουν.
Είναι λες και η Namco σαμποτάρει το ίδιο της το παιχνίδι. Ούτε arcade, story modes και άθλιο online functionality.
Δεν ξέρω τι να πώ. Χαίρομαι που δεν έχω 3DS πια..