Η αφήγηση των δύο ιστοριών εξελίσσεται παράλληλα, με τον παίκτη να χειρίζεται εναλλάξ τους δύο χαρακτήρες, μέχρι το κοινό τους φινάλε. Εκτός από τους παραπάνω, σημαντικά πρόσωπα είναι η Bryda, μια άριστη μαθητευόμενη στην Ακαδημία Μαγείας που διψάει για περιπέτεια, και το ραβδί, που θα παίξει έναν απρόσμενο ρόλο. Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να ειπωθεί είναι πως, τόσο στο σύνολο όσο και στα επιμέρους, το Memoria είναι σημαντικά καλύτερο από τον προκάτοχό του. Το πιο εμφανές σημείο βελτίωσης είναι στο animation, που στο Chains of Satinav ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτο. Εδώ όχι μόνο έχουν δημιουργηθεί 2D και 3D animations για όλες τις κινήσεις των χαρακτήρων (ειδικά τη συλλογή και χρήση αντικειμένων) μα είναι και πολύ φυσικά. Οι κινήσεις και οι περιστροφές είναι ομαλές, όμορφες και δε σπάνε, ενώ και τα τρισδιάστατα videos είναι πολύ καλαίσθητα. Το μόνο μελανό σημείο είναι κάποιοι προκάτ διάλογοι, όπου το μόνο animation είναι τα στόματα που ανοιγοκλείνουν άσχετα, μα αυτά τα σημεία είναι λίγα και δεν ενοχλούν. Οι δισδιάστατες τοποθεσίες παραμένουν πανέμορφες, γεμάτες λεπτομέρεια και ποικιλία, είναι πολυάριθμες ενώ έχουν και τη χαρακτηριστική πλέον σχεδίαση της Daedalic. Τα σχεδιασμένα στο χέρι γραφικά αποπνέουν την ονειρική αύρα του προηγούμενου τίτλου και αφήνουν μια οικεία αίσθηση, ενώ δένουν πολύ και με την αφήγηση.
Η μουσική στέκεται στο ύψος της παίζοντας το ρόλο του "χαλιού" χωρίς εξάρσεις, ενώ οι ομιλίες διαφέρουν σε ποιότητα. Ενώ οι περισσότερες φωνές, ειδικά της Sadja και του ραβδιού, είναι ζωντανές και αποδίδονται με σωστή ηθοποιία, άλλες (κυρίως της Nuri) είναι άνευρες και μονότονες. Η πλειοψηφία των voice overs ανήκει στην πρώτη κατηγορία πάντως. Αυτό που ξεχωρίζει είναι το σενάριο και τα πρόσωπα. Αν και οι κύριοι χαρακτήρες δεν είναι πολλοί, είναι δοσμένοι με τόση φροντίδα και προσοχή που συχνά θέτουν το Geron στο παρασκήνιο. Τα κίνητρα, η ψυχοσύνθεση και το παρελθόν τους παρουσιάζονται σταδιακά, αποτελώντας τον κύριο κορμό της υπόθεσης, και κυρίως καταφέρνουν να αλλάζουν με τρόπο που δεν ξενίζει την εντύπωση του παίκτη για αυτούς. Αυτές οι αποκαλύψεις φέρνουν και τις κύριες ανατροπές στην πλοκή, συμπληρώνοντας το παζλ μέχρι και το video του τερματισμού. Σα σενάριο adventure είναι ασυνήθιστο καθώς είναι προσωποκεντρικό, γεμάτο κρυφά συναισθήματα και δεν περιστρέφεται γύρω από κάποιο μεγάλο γεγονός μα, απεναντίας, καταλήγει σε ένα έξυπνο σχόλιο για τη φύση της αλήθειας και της ιστορίας.
Σε κάποια, λίγα, σημεία του ο παίκτης ίσως νιώσει χαμένος γιατί κάποια πράγματα δεν έχουν ξεκαθαρίσει ακόμα. Γενικά απαιτείται αρκετή προσήλωση και προσοχή από μέρους του για να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι χωρίς ρωγμές. Το κύριο ατού της υπόθεσης είναι πως καταφέρνει να γεννήσει αυθεντικό ενδιαφέρον και συναισθήματα για τα διάφορα πρόσωπα, σε συνδυασμό με την ωριμότητα-σήμα κατατεθέν της Daedalic. Ο Geron, η Nuri, η Sadja, η Bryda, δεν είναι χάρτινοι μα πολυδιάστατοι, εξελισσόμενοι χαρακτήρες με αρχή, μέση και τέλος. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη Sadja, μια χαρισματική, επίμονη και τρομερά φιλόδοξη κοπέλα με έντονα αρνητικές πλευρές που έχει σκοπό να μείνει στην ιστορία για τα κατορθώματά της.
Οι γρίφοι του Memoria το τοποθετούν άνετα στην πεντάδα των καλύτερων σύγχρονων adventures, και στην πραγματικότητα είναι ισάξιο με σειρές όπως τα Gabriel Knight και τα Broken Sword. Η χρήση μαγείας έχει εμπλουτιστεί με νέα ξόρκια και μηχανισμούς. Ο παίκτης μπορεί να (ξε)πετρώσει και να σπάσει (επισκευάσει) αντικείμενα, να δει μαγικές αύρες, να ενεργοποιήσει μαγικούς μηχανισμούς και, κυρίως, να υποβάλει πράξεις σε ένα χαρακτήρα με έναν ευρηματικό τρόπο. Ενεργοποιώντας το κατάλληλο ξόρκι, η Sadja επιλέγει τρία αντικείμενα από το περιβάλλον για να γεννήσει μια ιδέα στο νου ενός προσώπου, να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό για παράδειγμα. Οι υπόλοιποι γρίφοι καλύπτουν σχεδόν όλη τη διαθέσιμη γκάμα, από γρίφους διαλόγων, λαβύρινθους και συνδυασμού αντικειμένων μέχρι παρατήρησης και χρήσης μηχανισμών.
Είναι όλοι τους καλοσχεδιασμένοι, με ορισμένους να είναι ιδιαίτερα όμορφοι και κομψοί, και δε δίνουν πουθενά την αίσθηση του αναμασήματος ή του deja vu. Οι διάφοροι τύποι εναλλάσσονται συχνά, πράγμα που εξασφαλίζει φρεσκάδα στο gameplay, ενώ και ταιριάζει απόλυτα με τις διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι ήρωες. Αυτό που έχουν καταφέρει πλήρως οι developers είναι να δώσουν την αίσθηση της ενότητας - ο παίκτης δεν έχει την αίσθηση πως αντιμετωπίζει "ένα γρίφο" ή πως περνά εναλλάξ από παζλ σε αφήγηση, μα έχει ένα γενικότερο στόχο μέσα στον οποίο εντάσσονται και εκτυλίσσονται τα όσα βλέπει και κάνει. Αυτό βοηθά όχι μόνο την ένταξη του παίκτη στον κόσμο του παιχνιδιού αλλά και το σενάριο να παραμείνει ενδιαφέρον και ζωντανό. Ο παίκτης, ακόμα και σε δύσκολους γρίφους, έχει την αίσθηση πως η μη επίλυσή τους είναι δική του ευθύνη και αβλεψία και όχι του παιχνιδιού, που του αποκρύπτει στοιχεία και περιμένει κάτι υπερβολικό. Με μια μοναδική εξαίρεση κατά το γράφοντα, όλοι οι γρίφοι του Memoria λύνονται με προσεκτική παρατήρηση, συνδυαστική ικανότητα και δημιουργική σκέψη και όχι με τυχαία κλικ. Η αίσθηση επίτευξης αλλά και η ποιότητα του gameplay κάνουν τον τίτλο πραγματικά απολαυστικό και καθόλου κουραστικό. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως η δυσκολία του είναι αρκετά αυξημένη.
Το Memoria είναι ένα μεγάλο επίτευγμα για τη Daedalic. Καταρχάς δείχνει έναν developer που βελτιώνεται διαρκώς από τίτλο σε τίτλο, κρατώντας παράλληλα τα δυνατά του στοιχεία σε υψηλό επίπεδο. Είναι επίσης ένα καλύτερο παιχνίδι από τον ήδη πολύ αξιόλογο προκάτοχό του, όχι μόνο λόγω του σημαντικά βελτιωμένου τεχνικού τομέα αλλά και της εξέλιξης των κλασσικών μηχανισμών του καθώς και της δροσιάς που εξακολουθεί να φέρνει. Τέλος, είναι απλά ο καλύτερος τίτλος μιας ήδη καταξιωμένης και έμπειρης εταιρίας. Μόνες πραγματικές αβλεψίες είναι ορισμένα άσχημα voice overs και τα ανύπαρκτα facial animations σε κάποιους διαλόγους, ενώ ο τρόπος που εκτυλίσσεται η αφήγηση ίσως αφήσει τον απρόσεκτο παίκτη με κενά.
Πέρα από αυτά όμως, το Memoria προσφέρει ένα ώριμο, συναισθηματικό σενάριο που έχει κάτι ουσιαστικό να πει, σε συνδυασμό με πολύ καλογραμμένους διαλόγους και χαρακτήρες. Αν σε αυτά προστεθεί η ποιότητα του gameplay, είναι προφανές πως πρόκειται για ένα πρώτης τάξης adventure που στέκεται στην κορυφή των σύγχρονων κυκλοφοριών αλλά παράλληλα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα καλύτερα παιχνίδια του είδους - ίσως μόνο το μισό κλικ έμπνευσης που θα έφερνε την υπέρβαση και θα το έκανε αξιομνημόνευτο.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Δείχνει παιχνιδάρα. Θα το αγοράσω σίγουρα. Adventures classic style που θυμίζουν έντονα την old school εποχή των adventures εμένα προσωπικά θα με βρίσκουν σύμμαχο !!!!!!!!!!!
Μπράβο για το review Γιάννη με πώρωσες να αρχίζω να παίζω adventure.Πολύ όμορφο και προσεγμένο φαίνεται το παιχνίδι.Μπράβο στην εταιρία για τα παιχνίδια που βγάζει.
Αντε να δουμε κανα καλο adventure
Πολύ ενδιαφέρον φαίνεται...
Τα γραφικά του είναι απίστευτα!Πραγματικά πανέμορφα....δεν χορταίνεις να κοιτάς τις φώτο.Για τους adventurάδες και ειδικά για τους hardcore μοιάζει με παράδεισο.Πολύ καλό και αναλυτικό review.
Λίγα adventures games με έχουν συναρπάσει τόσα χρόνια που ασχολούμαι με ηλεκτρονικά παιχνίδια...Αυτό φαίνεται να είναι ένα από αυτά...
Εκπληκτικό παιχνίδι, μόλις το τελείωσα! Πραγματικά η Daedalic Entertainment εξελίσσεται σε σύγχρονη Lucasarts και δίνει ανάσες ζωής στο αγαπημένο είδος των adventure games που δυστυχώς δεν αγγίζουν μεγάλο ποσοστό των gamers.