Το The Raid όχι μόνο δεν είναι εξαίρεση, αλλά είναι πολύ αξιόλογο δείγμα του είδους. Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας και του σεναρίου ο Ουαλός Gareth Evans, με την παραγωγή να είναι καθαρά Ινδονησιακή. Ας σημειωθεί εδώ πως ο γράφων, όσο και αν εκτιμά το Bruce Lee, το Jet Lee και τον Tony Jaa (και το John Woo πριν τον κλέψει το Hollywood), σε καμία περίπτωση δεν είναι ειδήμων στο ασιατικό σινεμά πολεμικών τεχνών. Η ματιά του κειμένου είναι «απ’ έξω». Αφού ξεκαθαρίστηκε αυτό, μιλάμε για πολύ ξύλο. Κάθε μα κάθε μπουνιά, κλωτσιά, γονατιά και αγκωνιά στην ταινία πονάει! Η μάχη πουθενά δε δίνει την αίσθηση του στημένου και του χορογραφημένου μα ακριβώς το αντίθετο -είναι εντελώς ζωώδης, βίαιη και άγρια. Αντί για χορευτικές φιγούρες και σώματα να αιωρούνται υπάρχουν αντρίκεια, ταχύτατα χτυπήματα και μόνο ελάχιστες στιγμές υπάρχει το υπερβολικό κάτι παραπάνω.
Οι κακοί δεν είναι μπουνταλάδες σάκοι του μποξ και οι καλοί δεν είναι στιλάτοι ματσό. Οι πρώτοι είναι αιμοβόροι και άγριοι και οι δεύτεροι μάχονται διαρκώς για τη ζωή τους με κάθε μέσο. Η ατμόσφαιρα το αποτυπώνει αυτό πλήρως. Όλη η ταινία διαδραματίζεται σε ένα ετοιμόρροπο, σκοτεινό και στενό κτίριο, είναι έντονα κλειστοφοβική.
Ο ρυθμός είναι τέλειος. Η δράση ξεκινά από το πρώτο δεκάλεπτο και ουσιαστικά δε σταματά ποτέ, με εξαίρεση τους απολύτως απαραίτητους διαλόγους και τα εμβόλιμα διαστήματα αγωνίας όπου οι αστυνομικοί κρύβονται ή τρέχουν. Σε γενικές γραμμές, πέφτει συνέχεια άψογα κινηματογραφημένο βρωμόξυλο, με καθαρά b-movie αισθητική και κινηματογράφηση. Η κάμερα τρέμει ελαφρά -στο χέρι γαρ- αλλά και τραβάει από απόσταση με τρόπο που δε συνηθίζεται στις δυτικές ταινίες δράσης, με σταθερά κάδρα που αποπνέουν μεγάλη ένταση. Ο Evans εδώ έδειξε άριστη γνώση και του είδους και του τεχνικού κώδικά του με το τελικό αποτέλεσμα να είναι καταπληκτικό. Απρόσμενες λήψεις και πλάνα, σωστό μοντάζ που αναδεικνύει τη δράση αντί να προσπαθεί να κρύψει κενά, και ιδρώτας με αίμα σε κάθε πλάνο.
Το σενάριο ουσιαστικά περιγράφηκε ήδη, με τις αναμενόμενες προδοσίες και αποκαλύψεις να είναι το συνηθισμένο αλατοπίπερο, και είναι ο μόνος τομέας που θα μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο όχι τόσο στο θέμα της πλοκής (αδιάφορο) ή των χαρακτήρων (ακόμα πιο αδιάφορο) αλλά στους διαλόγους και τις ατάκες. Ο πρωταγωνιστής Iko Uwais, δάσκαλος της ινδονησιακής πολεμικής τέχνης silat, τραβάει με την τεχνική του τα βλέμματα κάπως περισσότερο, αλλά και οι υπόλοιποι ηθοποιοί ταιριάζουν γάντι εμφανισιακά με τους ρόλους τους (ειδικά ο αρχιμπράβος του βαρόνου, που χαίρεται τη δουλειά του όσο δεν πάει). Δίνουν πραγματικά την εικόνα σκληρών μπάτσων και αιμοσταγών εγκληματιών, συν έναν ψυχοπαθή νονό.
Με λίγα λόγια, όσοι αρέσκονται στο είδος καλά θα κάνουν να σπεύσουν. Πρόκειται για κρυφό διαμάντι, ανώτερο από πάρα πολλές ακριβότερες παραγωγές. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι η συνεχής, ωμή βία. Ο θεατής θα νιώσει κάθε χτύπημα και θα γίνει πραγματικά ένα με τη δράση. Η χορογραφία πουθενά δε γίνεται εμφανής και επαναλαμβανόμενη, καθώς περιέχει από κλασσικές κινήσεις και σκηνές μέχρι το παραδοσιακό κοπάνημα του κεφαλιού στον τοίχο. Αν είχε δοθεί λίγο μεγαλύτερο βάρος στο σενάριο και τις ατάκες θα ήταν η διασκεδαστικότερη περιπέτεια της χρονιάς.
Κι όμως, αποκαλύφθηκε νέο horror game για το Dreamcast, 25 χρόνια μετά το τέλος ζωής του (trailer)
Γενικότερα έχω ακούσει πάρα πολύ καλά λόγια για την ταινία. Ότι κι αν έχω διαβάσει είναι στο ίδιο μήκος κύματος με το κείμενο του Γιάννη.
Το κακό είναι ότι δεν έχω πρόχειρη αντροπαρέα για να την δω (η γυναίκα μου δεν νομίζω ότι θα μου το συγχωρέσει αν την πάω σινεμά για την συγκεκριμένη ταινία), οπότε μάλλον θα περιμένει μέχρι να βγει με το καλό σε DVD.
Κι εγώ δεν είμαι ειδήμων του είδους, αλλά τη συγκεκριμένη μάλλον δεν χρειάζεται να είσαι για να την απολαύσεις. Πρέπει να πέφτει ατελείωτο βρωμόξυλο. Είναι "καθαρτικό" με έναν ιδιαίτερο τρόπο να βλέπει κανείς μία τέτοια ταινία. Ξεμπουκώνεις (εκτός αν έχεις την ακριβώς αντίθετη αντίδραση και βγεις από το κινηματογράφο και αρχίσεις να πλακώνεσαι στα φανάρια με τον πρώτο που θα σου κορνάρει επειδή άναψε πράσινο).
Ετοιμάζοντας τη στήλη το προηγούμενο ΣΚ είπα μέσα μου "σίγουρα θα είναι φόλα περιποιημένη". Χθες που μίλησα με το Γιάννη έμεινα κάγκελο. Θα τσεκάρω να πάω με τη σύντροφο. Είμαι σίγουρος θα της αρέσει! :P
Την ειδα χθες την ταινια, 1η φορα σε ταινια ξυλου που δεν ηθελα να ανοιγοκλεισω τα ματια μου μηπως και χασω καποια δευτερολεπτα, παρα πολυ καλη!
η Αληθεια ειναι οτι ειχα ακουσει κ ειχα διαβασει τα καλυτερα κ εγω.Υπαρχει οντως αρκετη δραση αλλα περιμενα σιγουρα περισσοτερα συμφωνα με αυτα που ειχα ακουσει.7 απο εμενα.
Πρέπει να είναι ένα μικρό έπος η ταινία από αυτά που λέει ο Γιάννης αλλά και από αυτά που αναφέρουν τα παιδιά στα σχόλια! Χρειαζόταν μια τέτοια ταινία... :)
Την ειδα και εγω χτες.
Τοσα πολλα μαχαιρια ουτε στα Vefa's House.
Πολυ ξυλο, παρα πολυ καλη σκηνοθεσια.
Οχι οπως τα λεγαν τα παιδια πιο πανω αλλα παρα πολυ καλη ταινια.
Φοβερή η ταινία και με ουσιαστικά ανύπαρκτο budget. Αξίζει σίγουρα να τη δείτε.
δεν με ψηνει να την δω,ισως σε κατασταση βοτκα ζαναξ να της ριξω μια ματια.
Λοιπον την ταινια ελπιζω να τη δω με η χωρις την κοπελα μου...εγω αυτο που θα προτεινω να δειτε ειναι μια αλλη ταινια του ασιατικου κινηματογραφου (κορεατικης παραγωγης) το My Way (προσωπικα μου αρεσε)
Την ειδα και με το χερι στην καρδια μπορώ να πω τα εξης:
- Οι χορογραφημένες σκηνες δράσεις ειναι κορυφαίες
- Ωραιο σεναριο με μερικές ανατροπές
- Εξαιρετική σκηνοθεσία που σε κραταει σε εγρηγορση απο το πρωτο ως το τελευταιο λεπτο.
H καλυτερη ταινία δρασης - μαζι με την τριλογια του (" YIP MAN" -ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΜΡΟΥΣ ΛΙ- ) που εχει κυκλοφορησει ως τώρα.
10/10
ξεκινα πολυ ομορφα και πορωτικα
μετα απο τοσο ξυλο, πολλες φασεις ειναι αστειες και πολυ ψεύτικα
όντως ταινία που δεν την περιμένεις να είναι τόσο καλή.
Η ταινια τα εσπαγε!!!
πολύ καλή!
Ταινιάρα, made in Indonesia.!