Αν κάτι δουλεύει, δεν το πειράζεις, λένε ορισμένοι και στην περίπτωση του Borderlands 2 το παραπάνω ρητό βρίσκει τέλεια εφαρμογή. Οι developers από το Τέξας πήραν όλα όσα έκαναν τον προκάτοχο τόσο αγαπητό, και απλά το πολλαπλασίασαν x1000. Στην πορεία πρόσθεσαν και 96.5% περισσότερο WUB WUB, έτσι γιατί μπορούν. Ως αποτέλεσμα, έχουμε ένα video game σκέτο θηρίο, έτοιμο να σαγηνεύσει όποιον σταθεί στο διάβα του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πλανήτης Πανδώρα, κάποια στιγμή μετά τα τελικά γεγονότα του πρώτου Borderlands και την εύρεση του Vault από τους Vault Hunters. Ο Jack, Handsome Jack για την ακρίβεια, αφού ανακαλύπτει πως η Pandora σφίζει από Ιρίδιο, ένα άκρως πολύτιμο πέτρωμα, βάλθηκε να το εξορύξει μέχρι το τελευταίο γραμμάριο. Οι κάποτε αχανείς, ανέγγιχτες από την ανθρώπινη παρέμβαση εκτάσεις του πλανήτη, τείνουν να μετατραπούν σε ένα αχανές εργοτάξιο. Κάτι τέτοιο δε βρίσκει τους αρχικούς κατοίκους, κοινώς τους Vault Hunters σύμφωνους, και την άποψη τους δείχνουν να μοιράζεται και η ιδιαίτερη πανίδα του πλανήτη.
Η αφιλόξενη Pandora δεν αργεί να γίνει ένα πεδίο μάχης ανάμεσα σε πολλαπλά στρατόπεδα, με ένα από αυτά να 'ναι οι Crimson Raiders, κοινώς οι Vault Hunters που επαναστάτησαν ενάντια στο πλάνα του Jack. Με τους ήρωες του πρώτου τίτλου σε ηγετικό ρόλο, οι νέοι μας Vault Hunters βάλλονται να θέσουν ένα τέλος στη τυραννία του Jack, ταυτόχρονα ανατρέποντας τα σατανικά του σχέδια. Okay, μας πιάσατε. Το story του νέου Borderlands δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από μία συνεχή και ακατάπαυστη δικαιολογία για ανελέητο looting. Και τι looting... Μεγατόνων! Τα διαθέσιμα classes είναι κι εδώ τέσσερα (προς το παρόν, μιας κι αναμένονται κι άλλα μέσω DLC), με τη διαφορά ότι χωρίζονται πλέον στα δύο ήδη γνωστά, την Siren και τον Commando δηλαδή, αλλά και δύο εντελώς νέα, αυτά του Gunzerker και Assassin. Στην εκτενέστατη co-op ενασχόληση μας με τον τίτλο, επιλέξαμε τη φίλη μας Maya, Siren πολυτελείας με καταστροφικές μεταφυσικές ικανότητες, και φυσικά τον Zero, Assassίνο από τους λίγους, γεμάτο μίσος διοχετεύσιμο μέσω του katana του.
Το skill tree δίνει ξανά το «παρόν», δίνοντας μας την ικανότητα να διαμορφώσουμε κατά βούληση τον χαρακτήρα μας, πλάθοντας τη μηχανή θανάτου της αρεσκείας μας. Είστε οπαδοί της ξιφασκίας; Επικεντρώστε τα upgrade σας στις melee επιθέσεις του Zero, και σφάξτε ολόκληρα bosses στη μέση. Fans της δυναμικής χρήσης όπλων εν κινήσει; Μετατρέψτε την Siren σας σε ένα φρικιό της φύσης, σηκώνοντας εχθρούς στον αέρα, στείλτε πίσω με αφιέρωση τις σφαίρες που σας ρίχνουν, όλα αυτά τη στιγμή που το αστραπιαίο fire rate σας μοιράζει γενναιόδωρα πόνο. Στην προσπάθεια σας να φανταστείτε τα επίπεδα διασκέδασης που τα άπειρα quests του Borderlands 2 μπορούν να σας προσφέρουν, φανταστείτε έναν παιδότοπο. Σε αυτό τον παιδότοπο, προσθέστε τον κολλητό σας, κάμποσους κουβάδες αίμα, το κάφρικο χιούμορ, κάμποσα containers σφαίρες, άφθονο χρήμα, και τα όπλα των ονείρων σας - ή και εφιαλτών σας, όπως το βλέπει κανείς. Έχετε την εικόνα; Τέλεια. Τώρα προσθέστε κάμποσους τόνους σχιζοφρένειας και έχετε πάνω κάτω την εμπειρία που ακούει στο όνομα Borderlands.
Μια εμπειρία που χρωστά ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της στην αίσθηση ολοκλήρωσης που προσφέρει. Τόσο από πλευράς gunplay, το οποίο είναι άκρως εθιστικό, οργανωτικό και ταυτόχρονα καταστροφικό, όσο και επίτευξης στόχων, αφού κάθε quest και η ολοκλήρωση του, προσθέτει ένα λιθαράκι στο μεγάλο puzzle του μυστικού της Pandora.
Ας εστιάσουμε όμως στα όπλα για μια στιγμή. Ενώ στα πρώτα στάδια φαντάζουν “λίγα” ή έστω αδύναμα, δεν αργούν να δείξουν τα δόντια τους, με οπλοστάσια βγαλμένα από τους χειρότερους φόβους αυτών που αντικρίζουν. Πιστόλια με γελοιωδώς ταχύ ρυθμό βολής που διαβρώνουν κάθε τι μεταλλικό, πολυβόλα που ηλεκτρίζουν, snipers που βάζουν φωτιές -κυριολεκτικά και μεταφορικά-, RPGs ικανά να γκρεμίσουν γήπεδα, είναι μονάχα ένα λιλιπούτειο δείγμα του τι αναμένεται κάποιος να συναντήσει στο παιχνίδι. Οι συνδυασμοί είναι άπειροι -κι εδώ σοβαρολογούμε- αφού το οπλοστάσιο είναι όντως πρακτικά άπειρο, χάρη στο πανέξυπνο αλγόριθμο της Gearbox, που γεννά ένα όπλο μόνο όταν πατήσουμε το τετράγωνο για να ανοίξει ένα chest. Το να μην ξέρεις τι σε περιμένει πίσω από ένα σεντούκι ή έναν φωριαμό, προσθέτει στο σασπένς του looting, στοιχείο το οποίο επιστρέφει δυναμικά στο Borderlands 2.
Κασέλες, κουτιά, κουτάκια, σκουπίδια, ντουλάπες, ντιβανοκασέλες, κουλοχέρηδες, κάδοι, ράφια, τάφοι, χημικές τουαλέτες, όλα τους κρύβουν αντικείμενα, άλλοτε πολύτιμα και άλλοτε περιττά. Άλλοτε πάλι και τα δύο ταυτόχρονα. Συγγνώμη κιόλας, αλλά ποιος χρειάζεται ένα καταραμένο όπλο που ουρλιάζει καθώς απελευθερώνει 20 σφαίρες το δευτερόλεπτο, αυξάνοντας το σημάδι σας καθώς το recoil θα έπρεπε να ανεβαίνει, αψηφώντας κάθε νόμο της φυσικής; Εμείς απ' ότι φάνηκε, μιας και μας έβγαλε ασπροπρόσωπους ουκ ολίγες φορές. Ας μη μιλήσουμε για το τουφέκι με τον περιστρεφόμενο γεμιστήρα, που στην πραγματικότητα ήταν ζάντα αυτοκινήτου μασκαρεμένη ως θήκη πυρομαχικών. Η Unreal Engine 3 δεν είναι άγνωστη μηχανή, την έχουμε δει σε άπειρες εκδοχές της ανά τα χρόνια. Σπάνια όμως τη βλέπουμε τόσο όμορφη, σε όλο το cel-shaded μεγαλείο της. Το ιδιαίτερο look που έχει υιοθετήσει η Gearbox μπορεί σε μερικούς να φαντάζει παράδοξο, αλλά η καρτουνίστικη απεικόνιση ταιριάζει γάντι στην άπλετη βία του Borderlands 2. Το παιχνίδι εμφανισιακά είναι δυνατό ακόμα και στις κονσόλες, με την PC έκδοση για ακόμα μία φορά να ξεχωρίζει (οι κάτοχοι καρτών της Nvidia μπορούν μάλιστα να εκμεταλλευτούν και την τεχνολογία PhysX).
Δυναμικές υφές, ισχυρό outlining στους χαρακτήρες, σταθερό frame rate και άπειρο χρώμα. Χρώμα στα όπλα, χρώμα στα περιβάλλοντα, χρώμα στις εκρήξεις, χρώμα στον ορίζοντα. Χρώμα παντού. Η έντονη αντίθεση μεταξύ της ισχυρής -σε σημεία χαρωπής- χρωματικής παλέτας και της ανεξέλεγκτης βίας αποτελεί παράδοξο γάμο, αλλά σίγουρα δένει άψογα. Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι στο splitscreen co-op, τουλάχιστον στην έκδοση του PlayStation 3, παρατηρήσαμε αισθητή πτώση του frame-rate κάθε φορά που ένας από τους δύο παίκτες έμπαινε στα menus, ενώ ο άλλος πυροβολούσε. Αν αυτά συνέβαινε με δύο παίκτες, δε θέλουμε καν να φανταστούμε τι θα συνέβαινε με τέσσερις. Η ικανότητα να παίξουμε τοπικά με φίλους πάντως, είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.
Ηχητικά το παιχνίδι είναι (υπερ)φορτωμένο με script, αφού οι χαρακτήρες έχουν κάτι να πουν ακόμα και για το πιο αδιάφορο quest, ρίχνοντας έτσι μια δυνατή σφαλιάρα σε άλλες παραγωγές. Πόσο μάλλον όταν οι πλειοψηφία όσων ακούγονται από τους διάφορους χαρακτήρες είναι έξυπνα γραμμένα, με δυνατό το στοιχείο του humor. Τα ηχητικά εφέ των όπλων είναι επίσης πολύ καλά αποδοσμένα, ειδικά αν σκεφτούμε ότι τα περισσότερα αυτά είναι φανταστικές εκδοχές μη υπαρκτών πυροβόλων. Όσον αφορά το soundtrack, φαίνεται πως τη θέση των Cage The Elephant και του “Ain't No Rest For The Wicked” πήραν οι φανταστικοί The Heavy, με δύο από τα κομμάτια τους να ακούγονται στο παιχνίδι. Κατά καιρούς κάνει την εμφάνιση του κι ένα ήσυχο instrumental κομμάτι με κιθάρα, παραδίδοντας τα σκήπτρα σε δυναμικά κομμάτια όταν η δράση δίνει και παίρνει.
Σε γενικά πλαίσια έχουμε να κάνουμε με έναν πανέμορφο τίτλο, γεμάτο οπτικοακουστικά ερεθίσματα, δεκάδες gags και εκατοντάδες Easter Eggs. Πιο συγκεκριμένα, σα να μην έφτανε η τεράστια διάρκεια του, το παιχνίδι κρύβει πολυάριθμες αναφορές σε άλλα video games, τον κινηματογράφο, ακόμα και ιντερνετικά memes. Δώστε του χρόνο, και θα σας ανταμείψει με τον καλύτερο του εαυτό, αυτόν ενός τίτλου που δε τον νοιάζει το τι κάνουν οι άλλοι, αλλά χαράσσει το δικό του δρόμο, κάνοντας μία φανταστική δουλειά στο ενδιάμεσο.
Ακόμα και στο τελευταίο boss ή ακόμα και στο δεύτερο playthrough, ο παίκτης δεν παύει να βλέπει νέα πράγματα, νέα όπλα, περιοχές του τεράστιου χάρτη που του είχαν ξεφύγει, σπηλιές γεμάτες loot, νέα τέρατα προς εξόντωση και γενικά όλα τα καλά που τον κάνουν να αγαπήσεις την Pandora. Αυτό είναι και το θετικό του Borderlands 2. Το ότι με την κατάλληλη παρέα, μετατρέπεται όχι απλά σε μέσο διασκέδασης, αλλά σε σημείο συνάντησης, με τους παίκτες να επιστρέφουν σε αυτό όχι από υποχρέωση, αλλά από καθαρή διασκέδαση, κάτι που συμβαίνει σπάνια στις video gaming μέρες μας.
Επίσημο: Ανακοινώθηκε πότε ξεκινάνε οι προ-παραγγελίες του GTA 6!
"Το ότι με την κατάλληλη παρέα, μετατρέπεται όχι απλά σε μέσο διασκέδασης, αλλά σε σημείο συνάντησης, με τους παίκτες να επιστρέφουν σε αυτό όχι από υποχρέωση, αλλά από καθαρή διασκέδαση, κάτι που συμβαίνει σπάνια στις video gaming μέρες μας."
Αυτό ακριβώς είναι ένα ΠΑΙΧΝΙΔΙ διασκέδασης! Υπερβολικά λίγα το πετυχαίνουν αυτό σε τέτοιο βαθμό!
Το timing είναι κακό για εμένα (είναι πολλοί τίτλοι standby), αλλα έχει μπει ήδη στην λίστα
Και γιε εμένα θα πάει για αργότερα, όχι μόνο δεν έχω gold, αλλά πρέπει να τελειώνω με τα Deus Ex: GOTY, Wario Land: Shake It και Xenoblade Chronicles (ναι, δεν έχω τπτ για να παίξω:D:D)
πριν 15 μερες ξεκινησα το 1.Το παιχνιδι τις πρωτες 2-3 μερες δεν μου αρεσε καθολου.....ευτυχως δεν το παρατησα.Τερματισα προχτες το 1 κ εχω παραγγειλει κ την συλλεκτικη εκδοση του 2.Παιχνιδι τρελο......πραγματικα και εθιστικο!!!!!! nfs-maniac.....to timing για μια τετοια παιχνιδαρα ειναι πολυ καλο.Δες πρωτα απο ολα βαθμολογιες στο metacritic...παει παρα πολυ καλα.Και στην τελικη....ενταξει δεν βγαινει κ το Metal gear!!!!
μιχαλη ωραια τα λες ;ρ το παιχνιδι βαλτε το στην κορυφη τις λιστας σας.. οχι καποια στιγμη στο μελλον... τωρα θελει παιδια.. ειναι απλα.... επος.........
To έχω ξεκινήσει εδώ και 1 βδομάδα 10αράκι από εμένα και λίγο είναι... το παιχνίδι τα έχει ΟΛΑ διάρκεια, gameplay,γραφικά ακόμα και σενάριο!
Το περιμένω από μέρα σε μέρα,και όπως φαίνεται από το review αξίζει και με το παραπάνω.
ΑΓΑΠΑΩ!!!!!!!!!!!!! Μπάνε το καλύτερο review σου μέχρι σήμερα. Φταίει ίσως το τόσο πολύ WUB WUB; Δεν ξέρω. :P Σκοπεύω να το αρχίσω σύντομα.
Σκοπεύω να το αρχίσω σύντομα.
kouZIA χαλάρωσε λίγο φίλος, υπάρχουν κι άλλες ημέρες που ξημερώνουν. Mε την εγγραφή σου, και έχεις πάρει σβάρνα τα σχόλια :)
δεν ειμαι καθολου στη φαση που ειναι το borderlands