Το Gears of War: Judgment είναι εδώ και τα «γρανάζια» του πολέμου γυρίζουν ακόμη μια φορά, προσφέροντας μια εμπειρία διαφορετική από αυτή που μας έχουν συνηθίσει. Αλήθεια όμως, πόσο μπορεί να αλλάξει η μηχανή του πολέμου; Σε αντίθεση με την αναμενόμενη κίνηση, το Judgment δεν αφηγείται τα γεγονότα που οδήγησαν στην αποφυλάκιση του Marcus Fenix, αλλά μεταφέρει τη δράση ένα μήνα μετά την E-Day και 14 χρόνια πριν από τα γεγονότα του πρώτου Gears. Αυτή τη φορά τον ρόλο του πρωταγωνιστή αναλαμβάνει ο Damon Baird με τον Augustus Cole ως μέλη της Kilo Squad, καθώς η ομάδα δικάζεται για προδοσία από τον Συνταγματάρχη Ezra Loomis. Στο έκτακτο στρατοδικείο που συστήνεται εν τω μέσω της μάχης, το κάθε μέλος της ομάδας απολογείται εξιστορώντας το τι τους οδήγησε στην παράβαση των εντολών τους και την κλοπή πειραματικής τεχνολογίας, ούτως ώστε να αποτραπεί ο θάνατος χιλιάδων από τον Karn, τον τρομακτικό αρχηγό των Locust. Η ιστορία μπορεί χάνει το ενδιαφέρον της πολύ γρήγορα, ωστόσο καταφέρνει να «κλείσει» αρκετά κενά και να απαντήσει σε αρκετές ερωτήσεις.
Επιπρόσθετα, διαθέσιμο (μέσα από συγκεκριμένες προϋποθέσεις) είναι και το “Aftermath”, ένα mini-campaign που αφηγείται την πορεία των Baird, Cole και Carmine, μετά το τέλος της πολιορκίας του Anvil Gate, αφότου οι δρόμοι τους χώρισαν από τον Marcus Fenix και την υπόλοιπη ομάδα. Το σκηνικό λοιπόν δίνεται μέσα από την απολογία του κάθε μέλους της Kilo Squad, με τη δράση να εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο από τους ίδιους τους παίκτες. Μέσα από αυτήν την έξυπνη κίνηση, η ιστορία χωρίζεται σε έξι κεφάλαια, με το καθένα από αυτά να χωρίζεται με τη σειρά του σε υποκεφάλαια. Οι «βετεράνοι» της σειράς θα συνειδητοποιήσουν από το πρώτο λεπτό πως το Judgment μπορεί να μοιράζεται το όνομα και ορισμένους βασικούς μηχανισμούς του Gears of War, ωστόσο πρόκειται για έναν τίτλο που δύσκολα μπορεί κανείς να τοποθετήσει δίπλα στους προκατόχους του. Αρχικά έχουμε την δομή των ίδιων των επιπέδων, που έχουν ξεκάθαρη αρχή, μέση και τέλος. Δε θα ήταν υπερβολή να πει κανείς πως το campaign του είναι η εξέλιξη του Arcade mode που είχαμε συναντήσει στον τελευταίο τίτλο.
Το κάθε επίπεδο μας προετοιμάζει για την μάχη που έχουμε μπροστά μας, κατά τη διάρκεια της οποίας μας επιβραβεύει με πόντους μέσα από ένα σύστημα βαθμολογίας και όταν αυτή τελειώσει μας οδηγεί στην επόμενη με το πάτημα ενός κουμπιού. Επιπρόσθετα, στην αρχή του κάθε επιπέδου μας δίνεται η επιλογή της «ανεπίσημης» εκδοχής των γεγονότων. Αυτός είναι ακόμη ένας έξυπνος τρόπος για την ομάδα ανάπτυξης να εισάγει modifiers, βάσει των οποίων οι παίκτες αναγκάζονται να αλλάξουν τον τρόπο που ασχολούνται με την παραγωγή. Έτσι, σε άλλα επίπεδα οι Gears είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιήσουν συγκεκριμένα όπλα, έχουν περιορισμένη ορατότητα, χρονικό περιθώριο να ολοκληρώσουν το επίπεδο κ.ο.κ.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από σύντομες, γρήγορες αποστολές που κρατούν το ενδιαφέρον των παικτών ψηλά, πάντα αναζητώντας τον τρόπο που θα φέρει τη μεγαλύτερη βαθμολογία και τα πιο ευφάνταστα kills - με την αδρεναλίνη μονίμως στα ύψη. Σε αυτό συμβάλλει και το smart spawn system, ένας μηχανισμός που φροντίζει ούτως ώστε το spawning των αντιπάλων να είναι πάντοτε διαφορετικό και πάντα να εξαρτάται από τον τρόπο παιχνιδιού που ακολουθείται. Έτσι μπορεί σε ένα επίπεδο να αντιμετωπίζουμε ορδές από tickers και την επόμενη φορά τη θέση τους να έχουν πάρει Theron Guards με Boomers. Παραδόξως, με αυτόν τον τρόπο η ροή της δράσης είναι αρκετά πιο ομαλή από τους προηγούμενους τίτλους, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως δεν έχει και μειονεκτήματα. Το μεγαλύτερο αυτών είναι το γεγονός ότι ο αριθμός των Locust που κάνουν spawn σε κάθε επίπεδο τις περισσότερες φορές είναι τόσο μεγάλος που λειτουργεί σε βάρος της AΙ. Όσοι περίμεναν την παραμικρή τακτική μάχης θα απογοητευτούν, αφού οι αντίπαλοι συνήθως ορμούν κατά κύματα προς τη θέση των παικτών, χωρίς καμία κάλυψη ή σειρά.
Βέβαια, αυτό για όσους βρουν τον χρόνο να παρατηρήσουν κάτι τέτοιο, αφού ο ρυθμός της δράσης είναι φρενήρης μέχρι να πέσει και ο τελευταίος εχθρός του κάθε επιπέδου. Αυτές οι αλλαγές δε θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς και το ανάλογο… «πείραγμα» των μηχανισμών κίνησης και μάχης, με τους χαρακτήρες να έχουν χάσει λίγο από τον όγκο και το «βάρος» τους, δίνοντας μια πιο «ελαφριά» αίσθηση. Για την ακρίβεια, όσον αφορά τον χειρισμό τα πάντα έχουν σχεδιαστεί γύρω από την αμεσότητα και την γρήγορη δράση. Η επιλογή των όπλων μέσω του D-Pad αποτελεί παρελθόν, αφού οι Gears πλέον μπορούν να έχουν μόνο δύο επάνω τους και να αλλάζουν με το πλήκτρο “Y”. Το ίδιο άμεση είναι και η ρίψη χειροβομβίδων, η οποία επιτυγχάνεται με το πάτημα του “LB” (με επιλογή για όσους θέλουν να υπολογίσουν την τροχιά της), ενώ αλλαγή έχει γίνει και στη χρήση ασπίδων (ανθρωπίνων και μη), όπου πλέον επιτρέπεται η χρήση οποιουδήποτε όπλου. Ταυτόχρονα, οι χαρακτήρες είναι πλέον σε θέση να σκαρφαλώσουν σε μεγαλύτερα ύψη αλλά και να κατέβουν από περβάζια και υπερυψωμένες πλατφόρμες γρήγορα και απρόσκοπτα, επιτρέποντας τους να βρίσκονται μονίμως εν κινήσει.
Όλα τα παραπάνω φανερώνουν τις προθέσεις της People Can Fly και δε θα μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο το σημαντικότερο κομμάτι του τίτλου, το multiplayer. Μετά το πέρας της περιπέτειας του Baird και της Kilo Squad (η οποία διαρκεί περίπου 6-7 ώρες μαζί με άλλες 1-2 για το Aftermath), το πεδίο της μάχης είναι έτοιμο να υποδεχτεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους online. Όπως είναι λογικό, οι προαναφερθείσες αλλαγές στους μηχανισμούς gameplay μεγεθύνονται όταν έρχεται η ώρα του multiplayer, έχοντας ως αποτέλεσμα οι νέοι παίκτες να βρουν την εμπειρία αρκετά εύκολη και ευχάριστη, ενώ οι θιασώτες της σειράς να χρειάζονται σίγουρα κάποια εξοικείωση. Ο τακτικός χαρακτήρας των προηγούμενων τίτλων πλέον δίνει τη θέση του στην γρήγορη δράση και τα άφθονα kills, με τα αντανακλαστικά να αναλαμβάνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και την ομαδικότητα να μην αποτελεί τον κυρίαρχο τρόπο παιχνιδιού. Ενδεικτικά πλέον δεν υπάρχει Perfect Active Reload, Executions και DBNO, ενώ στα competitive modes (πλην ενός) όλοι οι παίκτες είναι χαρακτήρες των COG, χωρίς ομάδα Locust. Οι… ανταγωνιστικοί παίκτες θα προτιμήσουν τα Team Deathmatch, Domination και Free For All (ή αλλιώς και Gnasher/Frag fest), το οποίο κάνει την εμφάνισή του για πρώτη φορά στη σειρά.
Από την άλλη, έχουμε και δύο νέα modes, τα OverRun και Survival, τα οποία αποτελούν μια εξέλιξη/μίξη των Horde και Beast, εμπνευσμένα από το “Rush” της σειράς Battlefield. Εδώ, οι παίκτες είναι χωρισμένοι σε δύο ομάδες (των Gears και Locust), με τους μεν να υπερασπίζονται και τους δε να επιτίθενται μια σειρά από σημεία. Το Survival αποτελεί ουσιαστικά την co-op εκδοχή του OverRun, με το AI να χειρίζεται την ομάδα των Locust. Και τα δύο modes είναι class-based, με τους μηχανισμούς του Beast mode να μεταφέρονται σχεδόν αυτούσιοι για τους Locust, ενώ οι Gears πλέον διαθέτουν Medic, Engineer, Soldier και Scout, με τη κάθε class να έχει διαφορετικές ικανότητες και όπλα. Τα επίπεδα έχουν σχεδιαστεί με κύριο γνώμονα τις υψομετρικές διαφορές και τα “hot spots” που ευνοούν την γρήγορη πρόσβαση στη δράση, ενώ κάποιες λεπτομέρειες δίνουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα στο καθένα από αυτά (όπως η δυνατότητα χρήσης πολυβόλου πάνω σε ελικόπτερο).
Από πλευράς όπλων, οι καραμπίνες εξακολουθούν να κυριαρχούν, αν και φαίνεται πως έχει μειωθεί η δύναμή τους, ενώ τα νέα όπλα προσφέρουν ακόμα περισσότερες επιλογές σε όσους προτιμούν τις μεγαλύτερες αποστάσεις. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί πως η ποιότητα της σύνδεσης είναι αρκετά καλή, χωρίς ωστόσο να λείπουν και οι στιγμές που το πλεονέκτημα της καλύτερης σύνδεσης εγγυάται ορισμένους εξαιρετικά δυσάρεστους αγώνες. Τέλος, εμφανής είναι η εστίαση στο multiplayer όσον αφορά την μελλοντική επέκταση του τίτλου, αφού εξ’αρχής υπάρχουν μόνο οκτώ χάρτες διαθέσιμοι, τέσσερις για competitive και τέσσερις για OverRun/Survival. Επίσης, διαθέσιμο εξ’αρχής είναι και το VIP Pass, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά μια προ-αγορά όλων των μελλοντικών DLC, αλλά εξασφαλίζει και πρόσβαση σε ειδικά VIP lobbies που προσφέρουν περισσότερα XP points στους συμμετέχοντες.
Τέλος, για όσους το επιθυμούν, ο τίτλος δίνει τη δυνατότητα αγοράς πακέτων double XP για ένα προκαθορισμένο αριθμό αγώνων, καθώς και μια ευρεία ποικιλία από skins για αγορά. Από τεχνικής άποψης, ο πόλεμος στη Sera είναι πιο όμορφος από ποτέ. Με την Unreal Engine στα καλύτερά της, ο φωτισμός, η σκίαση και τα ειδικά εφέ να κλέβουν την παράσταση. Δεν είναι λίγες οι στιγμές που η ομάδα ανάπτυξης έχει δημιουργήσει ειδικές σκηνές απλά και μόνο για να δείξει τις δυνατότητες της μηχανής-σήμα κατατεθέν της σειράς και πως αυτή καταφέρνει να φτάσει το Xbox 360 στα όριά του, ακόμα και τώρα που το σύστημα φτάνει στο τέλος του κύκλου του. Ο ηχητικός τομέας ακολουθεί στο ίδιο επίπεδο, με εντυπωσιακά εφέ και εξαιρετικό voice acting. Είναι λοιπόν το Gears of War: Judgment ένας άξιος συνεχιστής της επιτυχημένης σειράς; Η απάντηση δεν είναι τόσο εύκολη όσο θα περίμενε κανείς. Σε κάθε πτυχή του τίτλου είναι εμφανής η πρόθεση από πλευράς ομάδας ανάπτυξης να χαράξει μια διαφορετική πορεία από την υπόλοιπη σειρά. Ο κεντρικός χαρακτήρας παραμένει, όλα τα άλλα όμως φαίνεται να έχουν αλλάξει.
Η φρενήρης δράση, η αμεσότητα, ο γρήγορος, pick-up-and-play χαρακτήρας και η ίδια η δομή των επιπέδων φανερώνουν πως αν κάποιος θέλει να ανακαλύψει τον πυρήνα του τίτλου, την «καρδιά» του, θα πρέπει να ανατρέξει στον προηγούμενο τίτλο της People Can Fly, το Bulletstorm. Οι επιρροές του είναι εμφανέστατες και φαίνεται πως Πολωνοί developers βρήκαν τον ιδανικό τρόπο να ενσωματώσουν τα βασικά στοιχεία του στην κλασσική φόρμα του Gears of War, χρησιμοποιώντας σαν «καταλύτη» ίσως το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό του, το Horde. Το αποτέλεσμα δείχνει να δουλεύει, προσφέροντας μια φρεσκάδα που δύσκολα θα μπορούσε να επιτευχθεί με την παλιά συνταγή. Η ίδια η Epic εξάλλου είχε αναφέρει πως ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του Gears είναι το πώς δεν «συγχωρεί» τους νέους παίκτες και απαιτεί αρκετή εξοικείωση - και αυτό ακριβώς φαίνεται πως έχει καταφέρει η People Can Fly.
Από την άλλη, αυτή η νέα προσέγγιση σίγουρα θα ξενίσει τους θιασώτες της σειράς, αφού απομακρύνει αρκετά τον τίτλο από τις φόρμες που το ίδιο είχε καθιερώσει. Εξακολουθεί να αφήνει αυτή τη συγκεκριμένη «γεύση» του Gears, παραμένει το ίδιο απαιτητικό, κατορθώνοντας όμως ταυτόχρονα να είναι πιο διασκεδαστικό από ποτέ. Η διαφορά είναι πως σε κάθε του πτυχή, ο τίτλος δείχνει πως είναι ένας πειραματισμός της Epic, ένα στοίχημα για να αποκαλύψει το τι τραβάει τους παίκτες, τι δουλεύει και τι όχι, πάντα με το βλέμμα στην επόμενη γενιά συστημάτων. Το κατά πόσο το Gears of War: Judgment θα πετύχει το στοίχημα που έχει βάλει, θα το διαπιστώσουμε σύντομα. Ο πήχης πάντως είναι πολύ ψηλά.
6-7 ωρες οχι πολυ λιγοτερες μεσα σε ενα απογευμα στο normal και ψαχνωντας ολα τα dog tags με το ζορι εκανα 5 ωρες στο judment δεν με ικανοποιησε το αποτέλεσμα ηταν κορυφαιο αλλα πολύ λιγο....
πλεον ολα τα παιχνιδια action-FPS δυστυχως κρατανε πολυ λιγο,καλο review btw
ειναι αποστευτη γυφτια η 4(!) χαρτες στο competitive multiplayer,νταξει αρπαχτη αλλα οχι κ τοσο φανερα
Έχει να προσφέρει ο τίτλος αρκετή online διασκέδαση αλλά θα περιμένω κανά 2μηνο γιατί την μάθαμε πως δουλεύει η EPIC.
Δεν την ξαναπατάω.....
Ακόμα να ασχοληθώ με το Gears 3, οπότε θα πάει πολύ πιο μετά αυτό.
ενταξει μωρε τι ειναι 60 ευρουλακια για 5 ωρες? τα δικα μου λεφτα για τα πειραματα σου epic μια φορα δεν τα παιρνεις.
Μονο για multiplayer πλεον τετοια παιχνιδια... το single αρχιζει να σπανιζει!
Οταν πεσει η τιμη, θα ασχοληθω!
Το περίμενα πως δεν θα έφτανε τα προηγούμενα.. Αλλά όχι και τόσο κάτω..
ta grafika einai poly kala...
πλεον αυτου του ειδους τα παιχνιδια μονο online εχουν να προσφερουν
Πολύ καλό review!
Στα του παιχνιδιού..Ακόμα μια αρπαχτή! Κρίμα γιατί το συγκεκριμένο prequel "καταστρέφει" αντί να προσφέρει στη σειρά! Από που να το "πρωτοπιάσει" κανείς..Ο χειρισμός? οι λίγες επιλογές για multi παιχνίδι? που είναι το horde κύριοι της People Can Fly? που είναι το execution? οι λίγοι χάρτες στο multi? το ότι πολεμάς πλέον μεταξύ κόκκινων και μπλέ ανθρώπων και όχι εναντίον locust? MΕΓΑ ΦΑΟΥΛ το συγκεκριμένο, και άντε πολεμάς μεταξύ ανθρώπων, τουλάχιστον κύριοι της People Can Fly θα έπρεπε να είχατε περισσότερους και σίγουρα διαφορετικούς χαρακτήρες για επιλογή κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου Mode, η μικρή διάρκεια στο single? από όπου και να το "πιάσεις" ΔΥΣΤΥΧΩΣ "βρωμάει" αρπαχτή! ΔΥΣΤΥΧΩΣ! η σειρά θα κλείσει στη "σημερινή" γενιά ΧΒΟΧ με μια ανόητη κίνηση για "άρμεγμα" χρημάτων "χρησιμοποιώντας" για να πουλήσει, ένα όνομα θρύλο πια μέσα στη μεγάλη ιστορία των videogames!!
wraia grafika kai gameplay!!