Οι εκδόσεις των 2 τίτλων είναι η απευθείας μεταφορά τους από τις αντίστοιχες arcade και όχι από τα Dreamcast και Saturn αντίστοιχα (ορόσημα των 2D games), όπως είχαμε αρχικά φανταστεί. Σίγουρα, θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν στο PSN και ως PSone Classics αλλά, ευτυχώς, κάτι τέτοιο δε συνέβη αφού η έκδοση του MvC: Clash of Super Heroes στο PSone υπέφερε από τη μικρή μνήμη του πρώτου οικιακού συστήματος της Sony και δε διέθετε αυτόνομο 2 vs 2 tag match. Το μοναδικό μειονέκτημα της επιλογής των arcades ως μεταφορά εντοπίζεται στην ιδιαίτερα μεγάλη δυσκολία που θα συναντήσουν οι παίκτες, αφού η CPU είναι πραγματικά πανίσχυρη ακόμη και στο πιο εύκολο επίπεδο. Εξετάζοντας ξεχωριστά τους δύο διαθέσιμους τίτλους, διαπιστώνει κανείς πως το gameplay αλλά και το γενικότερο σύστημα μάχης δεν είναι σε καμία περίπτωση δραματικά διαφορετικό από τις αντίστοιχες σημερινές κυκλοφορίες.
Στο Marvel vs Capcom, o παίκτης καλείται να επιλέξει δύο αγαπημένους χαρακτήρες μέσα από ένα cast 15 διαθέσιμων ηρώων καθώς και 7 κρυφών, οι οποίοι εκπροσωπούν τόσο το σύμπαν της Capcom (Chun Li, Ryu, Megaman, Morrigan, Captain Commando, Strider Hiryu, Zangief και Jin) όσο και της Marvel (Wolverine, Gambit, Spider-Man, Venom, Hulk, War Machine και Captain America) και να αντιμετωπίσει την υπέρτατη απειλή που ακούει στο όνομα Onslaught. Σε κάθε μάχη επιλέγεται τυχαία ένας ακόμη bonus χαρακτήρας από ένα σύνολο 22 guest χαρακτήρων, ο οποίος μπορεί να επικαλεστεί σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή κατά τη διάρκεια της μάχης και να βοηθήσει τον παίκτη, έχοντας όμως και κάποιο περιορισμό στις φορές που μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Οι δύο μαχητές μπορούν να συνδυάσουν τις δυνάμεις τους και να εξαπολύσουν καταστρεπτικά combos στον αντίπαλο ενώ, παράλληλα, μπορούν να εμφανιστούν και οι δύο για περιορισμένο χρόνο στην οθόνη πραγματοποιώντας απεριόριστες ειδικές κινήσεις!
Στο Marvel Super Heroes, το gameplay είναι πιο απλό και προσιτό, αφού ο παίκτης καλείται να επιλέξει μονάχα ένα χαρακτήρα μέσα από ένα cast 8 βασικών χαρακτήρων (Blackheart, Captain America, Hulk, Iron Man, Juggernaut, Magneto, Psylocke, Shuma-Gorath, Spider-Man και Wolverine) καθώς και 3 κρυφών, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τα σατανικά σχέδια του Thanos σε μία υπόθεση που θυμίζει πολύ το comic Infinity Gauntlet. Κι εδώ, το σύστημα μάχης βασίζεται στα αλυσιδωτά combos και στη χρήση ειδικών κινήσεων, την παράσταση όμως κλέβουν τα Gems (σας θυμίζει κάτι;), η χρήση των οποίων μπορεί να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη όπως αναπλήρωση της χαμένης ενέργειας, περισσότερη δύναμη, ταχύτητα και άμυνα.
Ως επανακυκλοφορία, το Origins δεν έτυχε ειδικής αναβίωσης όπως το Super Street Fighter 2 Turbo HD Remix, αλλά προσφέρει πολύ περισσότερα από το πρόσφατα αναγεννημένο Jojo's Bizarre Adventure, ακολουθώντας έτσι τη λογική της επανακυκλοφορίας του Street Fighter III θέτοντας στον παίκτη μία σειρά από Challenges που πρέπει να εκπληρώσει προκειμένου να κερδίσει Vault Points και να αγοράσει υλικό όπως extra χαρακτήρες, artwork και ending videos από το αντίστοιχο mode. Οι προσθήκες αυτές αποδεικνύονται για ακόμη φορά εθιστικές και αν υπολογιστεί το γεγονός πως πολλές από αυτές συνδέονται άμεσα με την απόκτηση Trophies και Achievements, τότε οι παίκτες που ενδιαφέρονται να ανεβάσουν το level ή το gamerscore τους, θα απασχοληθούν για αρκετό καιρό.
Αν και η κυκλοφορία αυτή δε διακατέχεται από HD πινελιές, η Capcom φρόντισε να συμπεριλάβει αρκετές επιλογές οπτικής οι οποίες διαμορφώνουν την οθόνη και την απεικόνιση των δύο τίτλων σύμφωνα με τις προτιμήσεις των παικτών. Ειδικά φίλτρα, τέντωμα της οθόνης, retro απεικόνιση που θυμίζει τις οθόνες των… "ουφάδικων"/ "μπλιμπλικίων" καθώς και μία οπτική over the shoulders, η οποία θα μοιράσει ανατριχίλες στους μεγαλύτερους σε ηλικία και, κατά συνέπεια, στους νοσταλγικούς παίκτες αφού θα θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια όταν στέκονταν πίσω από εκείνους που έπαιζαν στο arcade σύστημα και παρακολουθούσαν (κοινώς χάζευαν) τη ροή κάθε μάχης!
Η πιο σημαντική, ίσως, προσθήκη είναι το online mode, o κώδικας του οποίου βασίζεται στο διάσημο GGPO (Good Game Peace Out), ένα διάσημο διαδικτυακό σύστημα δημιουργημένο από τον Tony Cannon, συνιδρυτή του τουρνουά EVO και του Shoryuken, του διάσημου δηλαδή site της fighting κοινότητας των παικτών. Το GGPO λειτουργεί ουσιαστικά ως ένας lag-free κώδικας που υπόσχεται να παραδώσει την όσο το δυνατόν καλύτερη διαδικτυακή εμπειρία μεταξύ των παικτών, αρκεί φυσικά ο δείκτης σήματος να είναι ισχυρός. Οι επιλογές για τις ρυθμίσεις κάθε match είναι ικανοποιητικές, προσφέροντας τόσο ranked matches όσο και απλά player matches, δίνοντας τη δυνατότητα στους παίκτες να αποκλείσουν τη χρήση κάποιων πανίσχυρων χαρακτήρων (όπως Thanos, Anita και Red Venom) προκειμένου να διεξάγονται πιο ισορροπημένοι αγώνες, μιας και ως αυτούσια μεταφορά και χωρίς patches, το Marvel vs Capcom Origins λανθάνει οποιουδήποτε balance μεταξύ των χαρακτήρων… Επιπλέον, ένα σημαντικό αρνητικό εντοπίζεται στην εύρεση διαθέσιμων αντιπάλων, αφού ο τίτλος δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γράφονταν οι γραμμές αυτές.
Τα γραφικά θα θεωρηθούν από την πλειοψηφία των gamers ξεπερασμένα και αδύναμα να υποστηρίξουν τη θέση τους στη σημερινή γενιά, μιας και η απουσία κάποιας HD επένδυσης στον τεχνικό τομέα, σίγουρα θα απομακρύνει τους νεότερους παίκτες. Ωστόσο, η επαναφορά στο προσκήνιο της retro και, συνάμα, ελκυστικής αισθητικής των sprites, το animation που εξακολουθεί να γοητεύει ακόμα και σήμερα, το art direction που θυμίζει comic αισθητική, ο καταιγισμός των ειδικών επιθέσεων με τα εντυπωσιακά εφέ καθώς και τα όμορφα ηχητικά θέματα, συντελούν στην αποκόμιση μιας νοσταλγικά δυνατής εμπειρίας που δείχνει να μην έχει υποστεί σημαντική φθορά από το πέρασμα του χρόνου.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μάλλον μία απρόσμενη αναβίωση, η αξία της οποίας μπορεί να εκτιμηθεί μονάχα από τους λάτρεις του retro και των 2D fighting games γενικότερα και με μία τιμή περισσότερο προσιτή από το αδικαιολόγητα ακριβό Jojo's Bizarre Adventure HD, ίσως παρακινήσει κάποιους να προβούν στην αγορά της μόνο και μόνο για να ξαναζήσουν τη χρυσή εποχή τόσο των arcades όσο και των δισδιάστατων fighting games. Αν στη συλλογή υπήρχε και το X-Men: Children of the Atom τότε η προτροπή για αγορά θα ήταν σίγουρα μεγαλύτερη. Ωστόσο, δεν αποκλείεται να δούμε σύντομα τα Χ-Men vs Street Fighter και Marvel Super Heroes vs Street Fighter ως παρόμοιες επανακυκλοφορίες. Παρόλα αυτά, σίγουρα αξίζει τον κόπο να ανακαλύψει κανείς τις απαρχές ενός από τα πιο δημοφιλή cross over franchises στην ιστορία των video games αρκεί να γνωρίζει τι πρέπει να περιμένει.
Καλά τι μου θύμισες τώρα. Πόσα κατοστάρικα έχουμε φάει σε αυτά τα παιχνίδια; Μια περιουσία. Και αυτή η over the shoulder camera... Θυμάμαι όταν με κοιτούσαν εμένα οι από πίσω στην ουρά αγχωνόμουν :)
αθανατες εποχες..
Τέλειο παιχνίδι όμως άλλα προέρχουν.
Προτιμώ τις εκδόσεις του Dreamcast αλλά σαν ''πακετάκι'' είναι μια χαρά.