Το σενάριο γνωστό και αναμενόμενο: ένας μυστήριος τύπος ονόματι Bain έχει τα κονέ και τις διασυνδέσεις με όλων των ειδών τις μαφίες και αναλαμβάνει ακόμα και τις πιο δύσκολες ληστείες. Αναθέτει, λοιπόν, σε εμάς και ακόμα τρία άτομα να κλέψουμε τράπεζες, να εισβάλουμε σε μουσεία και γκαλερί τέχνης με σκοπό την «απόκτηση» μερικών πινάκων μυθικής αξίας ή ακόμα και την «εξερεύνηση», θα μπορούσαμε να το πούμε πιο… ευγενικά, κοσμηματοπωλείων που διαθέτουν σπάνια πετράδια. Φυσικά, μας δίνεται η δυνατότητα να «ψειρίσουμε» ό,τι επιθυμούμε εκτός από το βασικό στόχο, ανεβάζοντας στα ύψη τον τραπεζικό μας λογαριασμό. Αρχικά, θα πρέπει, φορώντας τα πολιτικά μας, να σκανάρουμε τον τόπο για τυχών σεκιουριτάδες, περίεργες κλειδωμένες πόρτες και φυσικά για τον τρόπο απόδρασης. Μόλις μας αντιληφθούν το μέρος θα γεμίσει από αμέτρητους αστυνόμους και θα πρέπει ο κάθε χαρακτήρας να γνωρίζει καλά το ρόλο του στη ληστεία προκειμένου να φύγουν και οι τέσσερις ζωντανοί. Κάθε αποστολή χαρακτηρίζεται από το επίπεδο δυσκολίας. Στις πιο δύσκολες θα βρεθούμε αντιμέτωποι με άρτια εκπαιδευμένους και οπλισμένους σαν αστακούς ΜΑΤατζήδες, που έχουν μοναδικό στόχο την εξολόθρευσή μας και θα κάνουν τα πάντα για να τον πετύχουν.
Έτσι, λοιπόν, θα τους δούμε να ξεπηδούν από παράθυρα, να κάνουν ντου ταυτόχρονα από όλες τις πλευρές και γενικά να προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρεθούν κοντά μας, σε έναν εξαιρετικά κατασκευασμένο μηχανισμό gameplay. Όταν μπουκάρουμε σε ένα κατάστημα μας δίνεται η επιλογή να κρατήσουμε ομήρους ώστε να έχουμε το πάνω χέρι στην εξέλιξη της ληστείας. Αν κάποιος από τους αστυνόμους καταφέρει να συλλάβει έναν από τους τέσσερις κλέφτες, τότε ο Bain αναλαμβάνει να διαπραγματευτεί και συνήθως μας ζητείται να απελευθερώσουμε μερικούς ομήρους. Από την άλλη, κάθε φορά που σκοτώνουμε έναν από αυτούς, το «αφεντικό» αφαιρεί αρκετά χρήματα από το μισθό μας.
Η κάθε αποστολή είναι και διαφορετική, με την ομάδα ανάπτυξης του παιχνιδιού να έχει εμπλουτίσει στο έπακρο το συγκεκριμένο τομέα. Τα objectives και τα κτήρια μπορεί να μοιάζουν μεταξύ τους αλλά το πώς θα κινηθούν οι αστυνόμοι ή το που θα βρίσκεται το αντικείμενο ή το χρηματοκιβώτιο που πρέπει να διαρρήξουμε αλλάζει κάθε φορά και τα γεγονότα εξελίσσονται διαφορετικά. Αρνητικά στοιχεία υπάρχουν και δυστυχώς είναι πολλά. Η Α.Ι. είναι από τις χειρότερες που έχουμε δει ποτέ σε FPS τίτλο, με τους αστυνομικούς πολλές φορές να περνούν από δίπλα μας χωρίς να μας σκοτώνουν, σαν να μην τρέχει τίποτα.
Οι φορές που τρέχουν να καλυφθούν είναι ελάχιστες, ενώ ακόμα και όταν τους πετύχουμε στο κεφάλι δε σκοτώνονται με τη μία. Εκτός αυτών, με το πέρασμα της ώρας θα διαπιστώσουμε πως πολλές ομάδες αστυνομικών απλά κάθονται ακίνητες σε ένα σημείο, χωρίς να καλύπτονται, αφήνοντας μας να τους πλησιάσουμε και να τους σκοτώσουμε. Επιπροσθέτως, δεν είναι λίγες οι φορές που ενώ έχουμε «καθαρίσει» ένα δωμάτιο, από το οποίο δεν υπάρχει καμία είσοδος εκτός από την κεντρική, εμφανίζονται ΜΑΤάδες από το πουθενά, ακριβώς από πίσω μας, με αποτέλεσμα να μας συλλάβουν. Από την άλλη, στο παιχνίδι υπάρχουν αμέτρητα όπλα και customizations τα οποία ξεκλειδώνονται στην πορεία, ανεβαίνοντας level ο χαρακτήρας μας. Το κάθε ένα από αυτά δίνει διαφορετική αίσθηση, ενώ με τα gadgets που έχουμε στη διάθεσή μας -όπως νάρκες και παγίδες για τους αστυνόμους- το παιχνίδι δίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον. Όπως προαναφέρθηκε, ο τίτλος υποστηρίζει τετραπλό co-op, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δε μπορείτε να παίξετε και offline. Τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσετε, όμως, θα σας κάνουν να αλλάξετε γνώμη αμέσως και να στραφείτε αποκλειστικά στο multiplayer.
Αυτό γιατί και στο single-player η τραγική Α.Ι. κάνει την εμφάνισή της, ακόμα και στους ίδιους μας τους συνεργούς, με αποτέλεσμα να «χαζοβολάνε» και να περιφέρονται άσκοπα χωρίς να βοηθούν ουσιαστικά στο σκοπό μας, ενώ οι αστυνομικοί επικεντρώνονται κυρίως σε εμάς. Αυτό θα κάνει το παιχνίδι πολύ δύσκολο και σε πολλές περιπτώσεις unplayable. Άλλωστε, σε τέτοιου είδους τίτλους η διασκέδαση έρχεται με τη συνεργασία των παικτών και με την σωστή διαχείριση του objective, κάτι που επιτάσσει τη χρήση in-game chat (το οποίο δυστυχώς δεν προσφέρεται). Όσον αφορά στον τεχνικό τομέα, η Overkill Software δυστυχώς δεν έχει κάνει τις απαραίτητες βελτιώσεις και το Payday 2 υποφέρει από τα προβλήματα που συναντήσαμε και στο προηγούμενο παιχνίδι της σειράς. Χαμηλής ανάλυσης textures, τραγικό screen tearing, frame drops όταν εμφανίζονται πολλοί χαρακτήρες μαζί και καθόλου λεπτομερή περιβάλλον είναι μερικά από αυτά, τα οποία δε δικαιολογούνται εν έτη 2013 σε retail κυκλοφορία. Την εικόνα έρχεται να ισορροπήσει το εκπληκτικό soundtrack, το οποίο περιλαμβάνει electro και dubstep μουσικές που εξιτάρουν και κρατούν το ενδιαφέρον του παίκτη.
Ολοκληρώνοντας, το Payday 2 βασίζεται κυρίως στη συνεργασία και την ομαδικότητα για να καταφέρουν οι παίκτες να πετύχουν το στόχο τους. Μπορεί να υποφέρει από πολλά προβλήματα αλλά οι αμέτρητες αποστολές και τα άπειρα unlockables θα κρατήσουν για αρκετές ώρες το ενδιαφέρον του παίκτη. Άμα μάλιστα έχουμε και ακόμα τρία φιλαράκια η διασκέδαση και ο χαβαλές εκτοξεύονται στα ύψη.
Το πρώτο το πήρα δωρέα από το PSplus της Αμερικής.Ήταν καλούτσικο
Στο PC πάντως είναι όλα τα λεφτά!! Τρομερό customisation και το replay factor χάρη στις random generated πίστες και τους φρουρούς είναι απίστευτο!
Κρίμα για τα θεματάκια του γιατί οι δυνατότητες του είναι εκπληκτικές.Ούτε σε ληστεία ταινίας να συμμετείχες!Κακώς δεν έχω παίξει ακόμη το πρώτο μέσω του plus.
μάλλον θα το αγοράσω σύντομα αφού η τιμή του έχει πέσει αρκετά και παρέα υπάρχει για να καούμε...