Όσοι έχουν ασχοληθεί έντονα με τη γνωστή σειρά θα θυμούνται ότι στις τελευταίες παραγωγές της σειράς υπήρχε διαθέσιμο ένα mode με την ονομασία Mercenaries, όπου και ο παίκτης καλούταν να εξοντώσει το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό εχθρικών ζόμπι μέσα στο χρονικό διάστημα που του δινόταν. Αυτή είναι και η κεντρική ιδέα του Mercenaries για το Nintendo 3DS, με μοναδική διαφορά την ενίσχυση του οπτικού τομέα με την τρισδιάστατη απεικόνιση. Σε αυτή τη νέα (αλλά όχι «φρέσκια») παραγωγή ο παίκτης έχει στη διάθεσή του τους Chris Redfield, Albert Wesker, Hunk, Claire Redfield, Jack Krauser, Jill Valentine, Barry Burton και Rebecca Chambers, με τον κάθε ένα να έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά και όπλα. Ακόμη και αυτή η διαφοροποίηση όμως δεν καταφέρνει να προσφέρει μεγάλη ποικιλία στο gameplay, κυρίως γιατί ο ίδιος ο τίτλος εγκλωβίζει τον εαυτό του.
Κεντρικό story mode δεν υπάρχει και ο τίτλος δείχνει να το αγνοεί παντελώς. Αντ’ αυτού, ο παίκτης έχει στη διάθεσή του έξι βασικά σετ αποστολών, που χωρίζονται σε υπο-ενότητες. Το αντικείμενο, ωστόσο, κάθε μίας από αυτές δεν αλλάζει: βασικός στόχος παραμένει η εξόντωση οποιουδήποτε εχθρού εμφανιστεί, η συλλογή αντικειμένων και ειδικών power-ups και η εκμετάλλευση του περιβάλλοντος προς όφελός μας. Το ενδιαφέρον του παίκτη, δε, περιορίζεται απλά και μόνο στο πόσο καλό σκορ θα πετύχει στο τέλος κάθε αποστολής.
Η κάμερα προσφέρει τις κλασικές οπτικές γωνίες (first person και over the shoulder), ενώ οι ήρωες μπορούν να κινούνται όσο στοχεύουν τον αντίπαλο. Ταυτόχρονα, το reload δε διακόπτει την πορεία ενός χαρακτήρα, αφού μπορεί να επιτευχθεί σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Οι δύο οθόνες χωρίζουν το χάρτη, από τη δράση με την οθόνη αφής να παρουσιάζει όλη την περιοχή και στα αριστερά να φέρνει όλα τα αντικείμενα του inventory, έτσι ώστε ο ήρωας να τα έχει άμεσα στη διάθεσή του (αν έχει ξεχάσει κάποιο συνδυασμό πλήκτρων που ενεργοποιεί αυτόματα την κατανάλωση ενός item). Ο έλεγχος επιτυγχάνεται με τον αναλογικό μοχλό, ο οποίος οδηγεί τον ήρωα σε όλο το διαθέσιμο χώρο κάθε πίστας. Η στόχευση επιτυγχάνεται με το δεξί shoulder button, ενώ με το πάτημα του αριστερού πίσω πλήκτρου, ο χαρακτήρας μπορεί ταυτόχρονα να κινείται.
Σε γενικές γραμμές, οι διαθέσιμες επιλογές είναι αρκετές και ακόμη και μετά τα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά, τα πλήκτρα που πρέπει να πατηθούν σε κάθε περίπτωση εμφανίζονται στο κέντρο της οθόνης για να βοηθήσουν περαιτέρω τον παίκτη. Η μοναδική δυσκολία σε αυτό τον τομέα είναι να κάνει ο παίκτης κτήμα του τα διάφορα shortcuts, για να μη χρειάζεται να ανατρέχει -την ώρα που τον κυνηγούν τα zombies- στην οθόνη αφής του συστήματος.
Όσο προχωράει η δράση, ο παίκτης έχει τη δυνατότητα (με τις επιδόσεις του) να φανερώσει έξτρα δυνατότητες για κάθε ήρωα, καθώς και να τον κάνει πιο ισχυρό με μία σειρά από αναβαθμίσεις που ποικίλουν από τη δυνατότητα άμεσου reload, μέχρι και την αντοχή στα χτυπήματα των αντιπάλων. Ακόμη, σε μεταγενέστερο στάδιο υπάρχει η δυνατότητα για αλλαγή οπλισμού, η οποία ωστόσο δεν επιφέρει καμία απολύτως δραματική αλλαγή στα του gameplay.
Στα του τεχνικού τομέα τώρα, ο τίτλος καταφέρνει να προσφέρει την καλύτερη απεικόνιση που έχουμε δει μέχρι στιγμής στο νέο φορητό της Nintendo. Η προσφερόμενη ανάλυση μας δείχνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σύγχρονο video game, ενώ και το 3D effect είναι αυτό που πρέπει για να αποδοθεί σωστά η δράση με βάθος. Από εκεί και πέρα, τα ηχητικά εφέ περιορίζονται πολύ από τα ηχεία του Nintendo 3DS, ενώ σε πάρα πολλές περιπτώσεις η μείξη των εντολών που μας δίνονται για το τι πρέπει να κάνουμε στη συνέχεια, με τα εφέ των πυροβολισμών και τις φωνές των ζόμπι δημιουργεί έναν… αχταρμά και σε κάθε περίπτωση μπερδεύει. Σημαντικό πρόβλημα υπάρχει και με τους εχθρούς που βρίσκονται σε απόσταση, αφού για κάποια δευτερόλεπτα μπορεί να τους δείτε να εξαφανίζονται ή ακόμη και να ολοκληρώνουν τις κινήσεις τους με animation που μας γυρίζει σε εποχές... Atari. Αντιθέτως, όσο βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής, η κίνησή τους είναι ιδιαίτερα λεπτομερής.
Όσοι αρέσκονται στο να διασκεδάζουν με φίλους τους, θα βρουν στο Resident Evil: The Mercenaries 3D τη δυνατότητα να απολαύσουν co-op τις αποστολές, είτε τοπικά, είτε μέσω WiFi σύνδεσης. Ωστόσο, για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτό το τμήμα απαιτείται και από τους δύο παίκτες να έχουν αγορασμένο τον τίτλο. Δυστυχώς, η προσθήκη αυτή δεν προσθέτει κάτι το παραπάνω αφού ο αριθμός των εχθρών και το επίπεδο δυσκολίας δεν αλλάζουν., Ίσα-ίσα που είναι προβληματική και σε ορισμένα σημεία, αφού κατά περιόδους μπορεί να εντοπίσετε χρόνους φορτώματος κατά τη διάρκεια της δράσης(!). Όσοι τώρα θέλουν να απολαύσουν πραγματική Resident Evil εμπειρία, δεν έχουν παρά να μεταβούν στον ειδικό τομέα του τίτλου και να πάρουν μια πρώτη γεύση από το Resident Evil: Revelations, αφού ένα ολιγόλεπτο demo του έχει συμπεριληφθεί στον τίτλο.
Το Resident Evil: The Mercenaries 3D είναι μία παραγωγή που μπορεί να προσφέρει διασκέδαση, ωστόσο δεν είναι αυτό που θα περίμεναν οι φίλοι της σειράς ως πρώτη προσέγγιση της Capcom στο νέο φορητό σύστημα της Nintendo. Η ιαπωνική εταιρία ανάπτυξης πήρε ένα κομμάτι που στο παρελθόν θεωρούταν bonus mode σε πλήρεις εκδόσεις, το εμπλούτισε με τρισδιάστατη απεικόνιση, πρόσθεσε και ένα υποτυπώδες co-op τμήμα και το προσφέρει ως full price τίτλο. Αν ο στόχος της Capcom ήταν να προπονήσει το κοινό για το Revelations, το πέτυχε. Απλά, σε λάθος τιμή…
Για μεγάλη παπάτζα μιλάμε
50 ευρω δηλαδη για ενα bonus game xaxa
Για 50ευρώ δεν πιστεύω ούτε εγώ ότι αξίζει. Για 25ευρώ (που το βρήκα εγώ) ναι.
δν νομιζω να ξιζει κ πολυ