Το gameplay του XCOM: Enemy Unknown, όπως συνέβαινε και με τον ένδοξο προκάτοχό του από τις Mythos/Microprose, βασίζεται σε δύο πυλώνες: διαχείριση βάσης και αποστολές. Ως “Commander” της κεντρικής (και μοναδικής, σε αντίθεση με τον προκάτοχο) βάσης του προγράμματος αντιμετώπισης εξωγήινης απειλής XCOM, ο παίκτης καλείται να προχωρήσει σε μια σειρά ενεργειών που θα επιτρέψουν στις συγκριτικά παλαιολιθικές δυνατότητες της τεχνολογίας μας να εξισορροπηθούν σταδιακά με τις αντίστοιχες των εξωγήινων, ώστε να καταστεί εφικτή η αποτελεσματική εξουδετέρωση της επίθεσής τους. Η βάση διαθέτει στρατιωτικά, επιστημονικά και μηχανολογικά τμήματα, ενώ δε λείπει η αίθουσα επιχειρήσεων και το κλασσικό Geoscape, την υδρόγειο πάνω στην οποία πραγματοποιείται η αναζήτηση επιθέσεων των εξωγήινων. Σε πολύ γενικές γραμμές, ο παίκτης-διοικητής δίνει εντολές για έρευνα και ανάπτυξη τεχνολογιών στο επιστημονικό προσωπικό, οι οποίες υλοποιούνται από το μηχανολογικό τμήμα.
Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας καρπώνονται οι στρατιώτες, οι οποίοι χρησιμοποιούν όλο και πιο βελτιωμένο εξοπλισμό στη μάχη. Αν και λείπει το εξονυχιστικό micromanagement του παλαιού XCOM, το διαθέσιμο φάσμα επιλογών παραμένει ιδιαίτερα ευρύ και ταιριάζει με τη λογική ότι ο παίκτης διαθέτει το υψηλότερο αξίωμα στην ιεραρχία. Το επιστημονικό τμήμα ερευνά νέα όπλα, πανοπλίες και αντικείμενα, που σταδιακά εκμεταλλεύονται την τεχνολογία των εξωγήινων. Έτσι, για παράδειγμα, ύστερα από αρκετές αποστολές, τα όπλα που χρησιμοποιούν συμβατικά πυρομαχικά αντικαθίστανται από laser και plasma rifles, ενώ αναπτύσσονται νέες πανοπλίες, πιο ανθεκτικές, που διαθέτουν δυνατότητες προσωρινής πτήσης ή αορατότητας. Παράλληλα, η εξουδετέρωση νέων ειδών εξωγήινων οδηγεί σε νέες ανακαλύψεις, ενώ η αιχμαλώτιση ζωντανών δειγμάτων προσφέρει μείωση στο χρόνο έρευνας συγκεκριμένων νέων τεχνολογιών. Το μηχανολογικό τμήμα αναλαμβάνει την υλοποίηση των ευρημάτων των επιστημόνων, ενώ προσφέρει τη δυνατότητα βελτιώσεων σε όπλα και τεχνολογίες, αλλά και επέκτασης της βάσης μέσω της κατασκευής νέων εγκαταστάσεων, σε ένα προκαθορισμένου μεγέθους υπόγειο πλέγμα, όπου εγκαταστάσεις ίδιου τύπου χτισμένες δίπλα-δίπλα προσφέρουν επιπλέον παραγωγικότητα.
Το τμήμα των μηχανικών είναι αυτό που θα επισκεφθείτε προκειμένου να κατασκευάσετε δύο από τα πιο χρήσιμα πράγματα στο παιχνίδι: μαχητικά αεροσκάφη και δορυφόρους. Τα πρώτα, όταν εντοπίσουν εξωγήινο σκάφος εμπλέκονται σε ένα απλό mini-game, η επιτυχής έκβαση του οποίου οδηγεί σε αποστολή εξουδετέρωσης του εναπομείναντος πληρώματος. Οι δορυφόροι είναι απαραίτητοι ώστε να είναι εφικτός ο εντοπισμός των UFO και η συνακόλουθη αποστολή των μαχητικών αεροσκαφών προς κατάρριψή τους. Χωρίς δορυφόρους τα περιστατικά απαγωγών πολλαπλασιάζονται και ο πανικός ανά την υφήλιο αυξάνεται. Επιπλέον, πρόκειται για μία από τις βασικές πηγές εσόδων του προγράμματος XCOM, αφού οι χώρες που καλύπτονται δορυφορικά καταθέτουν μηνιαίως ένα ποσό, ενώ η πλήρης κάλυψη μιας ηπείρου προσφέρει σημαντικά bonus, όπως, για παράδειγμα, επιτάχυνση της έρευνας κατά 50%, στην περίπτωση της Ευρώπης.
Σε ό,τι αφορά συνολικά τον τομέα των αναβαθμίσεων, η έμφαση δίνεται στην σειρά πραγματοποίησής τους, αφού προς το τέλος θα είναι όλες ξεκλειδωμένες, τουλάχιστον στο Normal επίπεδο δυσκολίας. Με βάση την συνολική δομή του παιχνιδιού όμως, κάθε απόφαση του παίκτη σε ό,τι αφορά την πορεία του R&D είναι κρίσιμη, αφού τα λάθη είναι συνήθως μη αναστρέψιμα. Οι τεχνολογικές εξελίξεις αποτελούν και τον μοχλό κίνησης της ιστορίας του παιχνιδιού, αφού συγκεκριμένες αποστολές οδηγούν σε ανακαλύψεις που προωθούν το σενάριο. Δεν πρόκειται φυσικά για τον πυρήνα του XCOM, όμως τα voice-over των τριών κεντρικών χαρακτήρων, της φιλόδοξης επιστήμονα, του έμπειρου μηχανικού και του πειθαρχημένου υποδιοικητή, είναι εκφραστικά και προσεγμένα. Μάλιστα, δεν λείπουν και οι περιστασιακές διατυπώσεις σημαντικών φιλοσοφικών ερωτημάτων, ιδίως από την πλευρά του ρεαλιστή μηχανικού. Η πραγματική ιστορία όμως του XCOM εκτυλίσσεται στην ανάγνωση των αναφορών που συνοδεύουν τις νέες ανακαλύψεις.
Πρόκειται για μακροσκελή και εξαιρετικά καλογραμμένα κείμενα, που περιγράφουν με επιστημονική αρτιότητα το εκάστοτε νέο εύρημα και βάζουν τον παίκτη στο κλίμα καλύτερα από κάθε διάλογο ή σεναριακή εξέλιξη. Από εκεί και πέρα, η γενικότερη εικόνα του πλανήτη φαίνεται στο Situation Room, το χώρο όπου προβάλλεται το επίπεδο πανικού κάθε χώρας, η δορυφορική κάλυψη ανά χώρα και τα οικονομικά στοιχεία του οργανισμού. Αν κάποια από τις δεκαέξι χώρες παραμείνει σε μέγιστο επίπεδο πανικού για μερικές μέρες, αποσύρεται από το πρόγραμμα XCOM. Πέρα από τις οικονομικές απώλειες που προκύπτουν, χάνονται έτσι τα πιθανά bonus κάλυψης των ηπείρων όπου ανήκουν οι συγκεκριμένες χώρες και η οθόνη “game over” έρχεται πιο κοντά: αν φύγουν από το XCOM οκτώ χώρες, το πρόγραμμα XCOM παύει να υφίσταται.
Ο τελικός προορισμός μετά από κάθε ενασχόληση με την διαχείριση της βάσης, είναι η αίθουσα Mission Control, όπου διεξάγεται η αναζήτηση εξωγήινης δραστηριότητας μέσω των διαθέσιμων δορυφόρων και εμφανίζεται η πορεία της έρευνας και της κατασκευής εξοπλισμού και η εκκίνηση της εκάστοτε νέας αποστολής. Θα χρειαστεί να απενεργοποιήσετε βόμβες, να σώσετε πολίτες, να εξουδετερώσετε τα πληρώματα κατεστραμμένων ή απλά προσγειωμένων UFO, να προστατέψετε υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και να επιλέξετε ανάμεσα από πολλαπλά σημεία απαγωγών, χρησιμοποιώντας ως οδηγό των δείκτη πανικού των αντίστοιχων περιοχών. Ο κοινός παρονομαστής σε όλα τα προαναφερθέντα είδη αποστολών είναι η ανάγκη εξουδετέρωσης κάθε εξωγήινου που υπάρχει στον χάρτη.
Πριν ξεκινήσει η εκάστοτε αποστολή, απομένει μία ακόμη οθόνη: εκείνη της διαχείρισης του στρατιωτικού δυναμικού. Μέχρι και έξι στρατιώτες βρίσκονται στην διάθεση του παίκτη-διοικητή, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από το αξίωμά τους, το class στο οποίο ανήκουν (Heavy, Assault, Support, Sniper) και τις ικανότητες που έχουν επιλεχθεί από το skill tree που αντιστοιχεί σε κάθε class. Πριν τη μάχη θα πρέπει να καθοριστεί ο εξοπλισμός του κάθε στρατιώτη, ενώ η ολοκλήρωση αποστολών επιτρέπει προαγωγές, που οδηγούν στο ξεκλείδωμα νέων ζευγών ικανοτήτων στο skill tree του προαχθέντος, από τα οποία θα πρέπει να επιλεχθεί μία. Το customization των στρατιωτών επεκτείνεται και σε αισθητικό επίπεδο, αφού μπορείτε να τροποποιήσετε την εμφάνιση, την εθνικότητα και το όνομα του καθενός. Μοιάζει σαν κάτι ασήμαντο, όμως πρόκειται για ένα τρικ που ενισχύει ακόμη περισσότερο τον δεσμό του παίκτη με τις μονάδες του, δεδομένου ότι οι απώλειες στο XCOM είναι μόνιμες και δίνει ιδιαίτερο χρώμα στα emergent narratives που προκύπτουν από τα τεκταινόμενα των αποστολών.
Και φτάνουμε στην ουσία του XCOM και το λόγο για τον οποίο έχει προηγηθεί όλη αυτή η -αναμφίβολα εθιστική- γραφειοκρατία: στη μάχη. Μέχρι και έξι στρατιώτες τίθενται αντιμέτωποι με ποικίλους αριθμούς εξωγήινων σε μια σειρά ανακυκλούμενων χαρτών που περιλαμβάνουν διάφορες παραλλαγές αστικών και φυσικών τοποθεσιών, αλλά και το εσωτερικό εξωγήινων σκαφών. Κάποια κτίρια διαθέτουν ταράτσες στις οποίες μπορούν να ανέβουν οι Snipers προκειμένου να αποκτήσουν το βέλτιστο οπτικό πεδίο, ενώ συγκεκριμένα τμήματα του περιβάλλοντος μπορούν να καταστραφούν. Υιοθετείται ένας πλήρως turn-based μηχανισμός, στο πλαίσιο του οποίου η κίνηση των στρατιωτών χωρίζεται σε δύο επίπεδα, ενώ δίνεται μέγιστη έμφαση στην τοποθέτηση ως προς τον εχθρό και στην κάλυψη. Το πιο συνηθισμένο δίλημμα αφορά στο αν θα προχωρήσετε λίγο και θα πυροβολήσετε ή αν θα τοποθετηθείτε όσο πιο μακριά μπορείτε, ξοδεύοντας και τις δύο κινήσεις σας με αντάλλαγμα την πλεονεκτικότερη θέση στον επόμενο γύρο, αυξάνοντας όμως το ρίσκο να πλαγιοκοπηθείτε από τους εξωγήινους. Από εκεί και πέρα, κάθε τοποθέτηση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ποιότητα της κάλυψης και της γωνίας βολής που προκύπτει και το αν ο στρατιώτης μπορεί να επωφεληθεί άμεσα από την βοήθεια των υπολοίπων, σε περίπτωση που τραυματιστεί ή δεχθεί πυρά καταστολής.
Η βοήθεια αυτή συνήθως προκύπτει μέσω του Overwatch, μιας μανούβρας που επιτρέπει το αυτόματο άνοιγμα πυρ σε περίπτωση που οι εξωγήινοι βγουν από την κάλυψή τους για να μετακινηθούν σε άλλο σημείο. Όταν οι εξωγήινοι είναι σε απόσταση βολής, καθορίζεται ένα συγκεκριμένο ποσοστό επιτυχίας αυτής, με βάση την απόσταση, την διαφορά ύψους του εδάφους, τον βαθμό κάλυψής τους και το όπλο του στρατιώτη. Ακόμη κι αν μια βολή έχει πιθανότητα επιτυχίας, ας πούμε, 85%, είναι πολύ πιθανό να μην βρει το στόχο της, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα έντονο αίσθημα αγωνίας λίγο πριν πατηθεί το πλήκτρο του πυροβολισμού. Ειδικά αργότερα μέσα στο παιχνίδι, όπου οι στρατιώτες έχουν ανέβει level και ο χαμός τους είναι πραγματικά οδυνηρός, μην απορήσετε αν πιάσετε τον εαυτό σας να κάνει ασυναίσθητα τον σταυρό του λίγο πριν από μια βολή που θα καθορίσει το αν θα ολοκληρώσετε την αποστολή ή αν ο πιο έμπειρος στρατιώτης σας πέσει στο πεδίο της μάχης. Μπορεί να υπάρχει η φθηνή λύση του load σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως αν έχετε επιλέξει το Ironman mode, όπου το save file είναι ένα και δεν επιτρέπει την δυνατότητα overwrite, θα νιώσετε για πρώτη φορά ύστερα από καιρό σε παιχνίδι πραγματικό άγχος πριν από κάθε απόφαση.
Εξαίρεση στην λογική της ενεργοποίησης εντολών αποτελούν οι χειροβομβίδες και οι ρουκέτες, οι οποίες απαιτούν κανονική στόχευση και μπορούν να καταστρέψουν μέρος του περιβάλλοντος, επαναπροσδιορίζοντας on the fly τις δυνατότητες κάλυψης εξωγήινων, αλλά και συμμάχων. Για παράδειγμα, μπορείτε να καταστρέψετε έναν τοίχο με έναν εκτοξευτή ρουκετών, ώστε να ανοίξετε το οπτικό πεδίο του Sniper. Αναλώσιμη είναι και η κάλυψη που παρέχεται από τα σταθμευμένα οχήματα, τα οποία αν βρεθούν στη γραμμή πυρός εκρήγνυνται ύστερα από ένα γύρο, προκαλώντας φυσικά παράπλευρες απώλειες. Σημαντικότατο ρόλο παίζουν και οι διαφορετικές ικανότητες κάθε class, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη σε κάθε σας κίνηση. Ένας Assault εξοπλισμένος με Alloy Cannon και τη δυνατότητα Run and Gun, που επιτρέπει τον πυροβολισμό ακόμη και μετά από δύο κινήσεις, είναι ιδανικός για τις πρώτες γραμμές, ενώ ένας Sniper με Squadsight μπορεί να τοποθετηθεί σε ασφαλές σημείο και να πυροβολεί με βάση το ορατό πεδίο των συντρόφων του.
Ο Support, από την άλλη, καλό θα ήταν να βρίσκεται κοντά σε άλλους προκειμένου να τους θεραπεύσει αν χρειαστεί, ενώ ο Heavy σπέρνει τον όλεθρο από μεσαία απόσταση και αποτελεί τον εφιάλτη κάθε μηχανικού κατασκευάσματος μέσω της δυνατότητας HEAT, που αυξάνει τη ζημιά προς robot κατά 100%. Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο πολύπλοκα και ενδιαφέροντα όταν καθίσταται διαθέσιμη η δυνατότητα χρήσης Psi abilities από τους στρατιώτες σας, με το Mind Control να αποτελεί απώτατο στόχο.
Ένας ακόμη από τους παράγοντες που καθορίζουν τις αποφάσεις σας είναι η τοποθέτηση των εχθρών, η οποία προσδιορίζεται από την πολύ καλή τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού και ο τύπος εξωγήινου που έχετε να αντιμετωπίσετε. Τα πρώτα Sectoids δεν πρόκειται να σας δυσκολέψουν ιδιαίτερα, παρά μόνο αν τα συναντήσετε σε μεγάλους αριθμούς, όμως όταν αρχίσουν να εμφανίζονται τα ανατριχιαστικά αραχνόμορφα Chryssalids, οι ζωώδεις Mutons, τα υπερβολικά ανθεκτικά Sectopods και τα τρομακτικά Ethereals, που μπορούν να καταλάβουν το μυαλό των συντρόφων σας και να τους στρέψουν εναντίον σας για τρεις γύρους, τα πράγματα θα αρχίσουν να ζορίζουν πάρα πολύ, ειδικά από στο Classic επίπεδο δυσκολίας.
Τα είδη εξωγήινων διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους ώστε να απαιτούν εντελώς διαφορετική προσέγγιση στην αντιμετώπισή τους και όχι απλή ιεράρχηση στόχων. Για παράδειγμα, η δυνατότητα Area-of-Effect δηλητηρίασης που διαθέτουν οι Thin Men και η πιθανότητα χρήσης χειροβομβίδων από τους Mutons σημαίνει ότι οι στρατιώτες σας δε θα πρέπει να τοποθετούνται ο ένας δίπλα στον άλλο όταν βρίσκονται σε απόσταση βολής από τους συγκεκριμένους εχθρούς. Αντίστοιχα, η τάση του Berserker να ακολουθεί τον τελευταίο στρατιώτη που τον χτύπησε, ώστε στον επόμενο γύρο να τον σκοτώσει με ένα πανίσχυρο melee χτύπημα σημαίνει ότι θα πρέπει να εξοντωθεί πριν το τέλος του γύρου επίθεσης, με ό,τι ρίσκο συνεπάγεται κάτι τέτοιο όταν τον συνοδεύουν πολλαπλοί Muton Elites.
Τα παραπάνω υλοποιούνται μέσω ενός user interface που έχει προσαρμοστεί άψογα στις κονσόλες, με τη χρήση ενός πλήκτρου να φέρνει στο προσκήνιο το μενού εντολών και τον αναλογικό μοχλό να φροντίζει για την τοποθέτηση των στρατιωτών, μέσω της μετακίνησης ενός κέρσορα. Εύχρηστα και λειτουργικά είναι και τα μενού της βάσης, όπου καμία σχεδόν επιλογή δεν βρίσκεται πιο μακριά από δύο, το πολύ τρία, πατήματα πλήκτρων. Παρά την turn-based φύση του, το XCOM διατηρεί την ζωντάνια του μέσω scripted σκηνών που προκύπτουν από συγκεκριμένες ενέργειες των στρατιωτών, όπως το σπάσιμο ενός παραθύρου για να μπουν σε ένα κτίριο, αλλά κυρίως μέσω των ιστοριών που δημιουργούνται από τον ίδιο τον παίκτη, σε συνάρτηση με την αυξημένη προσκόλληση στους στρατιώτες του. Ο ψάρακας που έσωσε τον βετεράνο τελευταία στιγμή, ο ηρωικός Assault που θυσιάστηκε για να σώσει την αποστολή, η βολή του 10% που βρήκε τον στόχο της, ενώ πιθανή αποτυχία θα σήμαινε την σφαγή ενός στρατιώτη από έναν Berserker και πολλές άλλες καταστάσεις που δημιουργούνται καθαρά μέσω των μηχανισμών gameplay, δίνουν ιδιαίτερο χρώμα στο XCOM και δημιουργούν στον παίκτη συναισθήματα που δυσκολεύονται να εκμαιεύσουν ακόμη και γραμμικά story-driven παιχνίδια, ειδικά αν έχουν δοθεί ονόματα οικείων προσώπων στους στρατιώτες.
Από τεχνικής άποψης, το art direction ακολουθεί ρεαλιστικό ύφος, αλλά με απλοποιημένες γραμμές, που αποφεύγουν συνειδητά να υπερφορτώσουν την οθόνη με λεπτομέρεια. Η ισομετρική άποψη δεν αφήνει πολλά περιθώρια για εντυπωσιασμούς, αν και οι λήψεις του Skyranger εν πτήσει και οι περιοχές όπου βρέχει σίγουρα συγκαταλέγονται στα θετικά του οπτικού τομέα, σε αντίθεση με τα εμφανή θέματα με το texture streaming, τουλάχιστον στην έκδοση για Xbox 360. Όπως θα περίμενε κανείς από έναν τίτλο της Firaxis, το soundtrack έχει τύχει ιδιαίτερης προσοχής, αποτυπώνοντας εύστοχα την αίσθηση της εξωγήινης απειλής και την φουτουριστική, sci-fi ατμόσφαιρα του endgame. Κι αν τα ακούσματα σας θυμίσουν το Deus Ex: Human Revolution, δεν κάνετε λάθος: ο συνθέτης είναι και σε αυτή την περίπτωση ο Michael McCann. Σε μια εποχή όπου ακόμη και το πιο απλό FPS μαστίζεται από bugs, το XCOM δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα, αν και η κατάσταση είναι καλύτερη από όση προδιέθετε η πολυπλοκότητά του. Το πιο συχνό ατόπημα είναι οι πυροβολισμοί μέσα από τοίχους, ενώ κάποιες φορές μπορεί να παγώσει το παιχνίδι κατά τη διάρκεια του γύρου των εξωγήινων και να παρουσιαστεί flickering και αδυναμία τοποθέτησης των στρατιωτών όταν προσπαθείτε να προσεγγίσετε τους πάνω ορόφους ενός κτιρίου ή σκάφους.
Σε περίπτωση που θεωρήσετε ότι δεκάδες ώρες συνεχούς ενασχόλησης με το campaign του παιχνιδιού δεν είναι αρκετές, υπάρχει και online multiplayer mode, το οποίο είναι σχετικά απλό, αλλά εξίσου ή και περισσότερο εθιστικό με το single player mode. Δύο παίκτες βρίσκονται αντιμέτωποι σε ένα απλό skirmish και μπορούν να επιλέξουν για την ομάδα τους τόσο ανθρώπους όσο και εξωγήινους, με μοναδικό περιορισμό τους πόντους που βρίσκονται στη διάθεσή τους για την επιλογή μονάδων και εξοπλισμού. Φυσικά, κάθε γύρος διαθέτει χρονικό περιορισμό, για την ομαλή λειτουργία του online session. Από εκεί και πέρα, ισχύουν όσα αναφέραμε για τις single-player μάχες, με την επιπλέον διάσταση του ανθρώπινου παράγοντα, ενώ η δυνατότητα της Firaxis να «πειράξει» τα στατιστικά χωρίς την ανάγκη patches και hotfixes εγγυάται ότι οι όποιες ανισορροπίες προκύψουν θα αντιμετωπιστούν γρήγορα. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότερες επιλογές στον τομέα αυτό, όμως το βάθος των κεντρικών μηχανισμών του παιχνιδιού εγγυάται ότι τα «απλά» αυτά skirmishes είναι σε θέση να επεκτείνουν ακόμη περισσότερο την ήδη τεράστια διάρκεια ζωής του, με μόνη παραφωνία τον εκνευρισμό που μπορεί να προκύψει από την εμφάνιση κάποιου από τα bug στη διάρκεια ενός ranked match.
Η υλοποίηση ενός νέου XCOM και μάλιστα στις κονσόλες, εκτός από τα PC, έμοιαζε σαν ένα ακατόρθωτο εγχείρημα. Αν υπήρχε μία εταιρεία που θα μπορούσε να φέρει εις πέρας αυτή την αποστολή, αυτή ήταν η Firaxis, όπως αποδείχθηκε. Οι δημιουργοί του Civilization χρησιμοποίησαν την εμπειρία τους σε όλα τα επίπεδα για να προσφέρουν έναν ασύλληπτα εθιστικό τίτλο στρατηγικής, που ναι μεν δεν διαθέτει την πολυπλοκότητα και το βάθος του ένδοξου προκατόχου του, όμως προσαρμόζεται άψογα στα σημερινά δεδομένα, φλερτάροντας με την κορυφή του είδους, ειδικά στις κονσόλες. Φροντίστε μόνο να τσεκάρετε συχνά το ρολόι σας όσο παίζετε, γιατί η επίδραση του XCOM στην συνεπή τήρηση του προγράμματός σας μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική…
ΞΕΡΟ GOTY για μένα, ούτε καν Τorchlight 2 ή Dishonored (τα καλύτερα παιχνίδια για φέτος). Ασύλληπτη διάρκεια και ένταση, βάθος, """ξεχασμένο""" gameplay ξανά στο προσκήνιο. Μακράν το κορυφαίο παιχνίδι της χρονιάς και πάω στοίχημα αυτό που διασκέδασε περισσότερο ο γράφων.
Μακράν ένας από τους καλύτερους τίτλους της χρονιάς και ένα must για κάθε κάτοχο PS3 που του αρέσουν τα turn-based games.
Η παιχνιδάρα, της παιχνιδάρας, την παιχνιδάρα, Ω! Παιχνιδάρα!!!
Αυτό με το Dishonored έκανα την διαφορά!
Εμενα που δεν με τρελαινουν τα turn-based πρεπει να πω οτι αυτο μου άρεσε παρα πολυ!Το ευχαριστήθηκα με τη ψυχή μου! Και ειναι σωστο το άρθρο,για πλακα χανεσαι και δεν ξερεις τι ωρα ειναι..
Σιγουρα η εκπληξη της χρονιας!
@G3n3raL86: Ξέχασες την δοτική!
Πάντως αυτό το video game έκανε αυτή την season πολλή πιο ενδιαφέρουσα, μαζί με το Dishonored φυσικά.
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ απλα μοναδικο μακαρι να δουμε και αλλα τετοια παιχνιδια στο μελλον!!
Καταπληκτικό αφιέρωμα για ένα καταπληκτικό παιχνίδι.Η τακτική στην προεργασία της μάχης αλλά και στην μάχη καθεαυτή σε όλο της το μεγαλείο.Και χίλια μπράβο που αν και περίπλοκο παιχνίδι το έκαναν λειτουργικό στις κονσόλες.
Υ.Γ. Ηλία στο κείμενο σου χρησιμοποίησες τις λέξεις αποκυήματα-επιτίθενται-εξισορρόπηση-παλαιολιθικές-καρπώνονται-εναπομείναντος-διατυπώσεις-ιστάμενα-προαχθέντος-τεκταινόμενα-ποικίλους-βέλτιστο-υιοθετείται-επαναπροσδιορίζοντας-εκρήγνυνται-καθίσταται-εύχρηστα-προσκόλληση-εκμαιεύσουν-συγκαταλέγονται-αποτυπώνοντας-μαστίζεται-προδιέθετε-ατοπήματα-εγγυάται-παραφωνία-ασύλληπτα...
...προσκυνοκλαίω...... :D
Tο πρωτοτυπο ηταν ισως το παιχνιδι που κατεστρεψε τη ζωη μου πιο πολυ απο ολα. σε κρισιμη για τις σπουδες μου περιοδο (Β και Γ Λυκειου) δε διαβαζα και δε πηγαινα σχολειο και ξενυχταγα με αποτελεσμα οι βαθμοι μου να πεσουν κατακορυφα. Δεν ειναι υπερβολη να πω οτι αν δεν υπηρχε αυτο το παιχνιδι ισως σημερα να ηταν διαφορετικη η ζωη μου. Καλο δειχνει αλλα με ξενερωσε ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ το οτι εχεις μονο 6 στρατιωτες. Χανει τεραστιο μερος απο τη στρατηγικη του πρωτοτυπου επισης με ξενερωνει που εχεις μια μονο βαση αρα παει η διαχειρηση και η πολυπλοκοτητα του πρωτοτυπου. 6 στρατιωτες μονο.... πφφφφ. Ποσο επικες μπορει να ειναι οι μαχες. Επισης ας πει ο αρθρογραφος εχει καθολου μοναδες εγγυς υποστηριξης οπως το πρωτοτυπο (μινι αρματα μαχης κτλπ). Για μενα η αγορα που θα κανω φετος μαζι με ΝΒΑ2κ13 και ισως Rome 2
vonzuchter, αν εννοείς τα S.H.I.V., ναι έχει. Οι μάχες του όντως δε μπορούν να χαρακτηριστούν επικές, αλλά το επίπεδο τακτικής που απαιτείται δε θα σε απογοητεύσει.
6 stratiotes mono... kamia sxesh me to palio loipon.
Έλιωσα με αυτό το παιχνίδι, απίστευτο σασπένς! Είχα παίξει και τα UFO: Enemy Unknown και XCOM: Terror from the Deep πριν καμιά 15ετία και πραγματικά αυτό το remake είναι 100% επιτυχημένο, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Βέβαια υπάρχει τεράστια διαφορά δυσκολίας ανάμεσα στο Normal και στο Classic (για το ακόμα πιο δύσκολο μπορώ μόνο να φανταστώ!). Το Normal είναι δύσκολο, αλλά δίκαιο, το Classic είναι και δύσκολο και άδικο και 3-4 φορές που το ξεκίνησα κατέληξε σε τραγωδία ήδη από τα εύκολα αρχικά επίπεδα!
το οτι εχεις μονο 6 στρατιωτες σε ενοχλησε linguist.? εχει τη βαθος και τη τακτικη και τη στρατηγικη των παλιων? Εχει το ιδιο θριλερ συναισθημα με τα παλια? το οτι εχεις μονο μια βαση να διαχειριστεις σημαινει οτι ειναι πιο ρηχο στο μανατζμεντ? ποσες μερες σου πηρε να το τελειωσεις?
vonzuchter κανείς δεν είπε ότι το νέο XCOM είναι καλύτερο από το παλιό και το τονίζω και στο κείμενο. Δεν είναι απαραίτητο να μπαίνουμε κάτω από τα σχόλια όσων διασκέδασαν με το παιχνίδι και να τους τονίζουμε τα ίδια πράγματα.
ρωταω φιλε πως του φανηκε. φραγκα θα δωσουμε μη ξενερωσουμε. μιας και εχει παιξει τα παλια θελω την αποψη του
δεν το εχω παιξει αλλα ακουω αρκετα θετικα σχολια