Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Volgarr the Viking

*
Παλιά, όταν το κρύο ατσάλι και ένα στιβαρό μπράτσο κυβερνούσε τον κόσμο, τα scrolling hack 'n' slash κάθονταν ψηλά στο θρόνο τους. Rastan, Black Tiger (ααααχχχχ...) και πολλά άλλα παιχνίδια κατανάλωναν αμέτρητα εικοσάρικα - τα ασημένια, με το κεφάλι του Περικλή - και τσάκιζαν άφθονα νεύρα με τη δυσκολία τους, σε μια εποχή που παίζαμε για να δούμε τα γραφικά της επόμενης πίστας. Ένα είδος που άνθισε στους home υπολογιστές και κονσόλες του τέλους της δεκαετίας του '80 και έμεινε στην ιστορία για την ανελέητη δυσκολία του αλλά και τα διαμάντια που γέννησε, όπως το Ghosts 'n' Goblins. Η indie σκηνή του σήμερα έχει στρέψει για τα καλά το ενδιαφέρον της στις βάσεις της τότε εμπειρίας, δείχνοντας πως οι λόγοι δεν είναι μόνο η νοσταλγία μα μια ουσιαστική αντιπρόταση στη νοοτροπία των σημερινών mainstream τίτλων. Το Volgarr the Viking είναι ακριβώς αυτό: ένας σύγχρονος κλώνος του Rastan που προέκυψε μέσα από το Kickstarter, με εμφάνιση 16-bit και αντίστοιχη δυσκολία. Χωρίς πολλά πολλά, ο παίκτης αντί για το ρόλο του βάρβαρου που όλοι ξέραμε πως ήταν ο Conan αναλαμβάνει το Viking απόγονό του και ξεκινά να σφάζει ορδές τεράτων. Ωραία, απλά και όμορφα, όπως τότε.

Volgarr the Viking Image 01

Το "τότε" όμως χρήζει αρκετή συζήτηση, καθώς πρόκειται όχι για ένα γενικότερο "old school" παιχνίδι αλλά προσφέρει μια πολύ συγκεκριμένη εμπειρία ταυτόσημη με αυτή του 1987. Αυτό σημαίνει όχι μπάρες ενέργειας, όχι checkpoints, όχι save points, ούτε καν κωδικοί για επίπεδα. Ο παίκτης πεθαίνει με ένα χτύπημα εκτός αν έχει κάποιο power up, αν χάσει ξεκινά από την αρχή το επίπεδο και αν κλείσει το παιχνίδι την επόμενη φορά πρέπει να το ξεκινήσει από την αρχή. Αν προχωρήσει αρκετά, εμφανίζεται μια επιλογή να περάσει ήδη ολοκληρωμένους κόσμους στερώντας όμως το καλύτερο διαθέσιμο φινάλε. Το σύστημα αυτό βασίζεται αφ' ενός στη λογική κέρδους των coin-ops της εποχής και αφ' ετέρου σε τεχνικούς περιορισμούς που ξεπεράστηκαν τα αμέσως επόμενα χρόνια. Σα να μην έφτανε αυτό, η Crazy Viking έχει αναπαράγει και το χειρισμό της εποχής, ειδικά στο άλμα. Από τη στιγμή που θα πατήσει το πλήκτρο, ο παίκτης δε μπορεί να κατευθύνει το χαρακτήρα μέχρι να προσγειωθεί. Αν θέλει να αλλάξει φορά πρέπει να κάνει διπλό άλμα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι απλά εκνευριστικό και τουλάχιστον δύσκαμπτο. Μετά από αρκετές ώρες ο παίκτης συνηθίζει, ασφαλώς, αλλά αυτό το παρωχημένο σύστημα ήταν ξεπερασμένο 20 χρόνια πριν και ταίριαζε στα μεταλλικά Tomahawk joysticks της Amiga και τις coin-op καμπίνες, όχι στα σημερινά πληκτρολόγια.

Volgarr the Viking Image 02

Οι άλλες ενέργειες, ευτυχώς, δεν πάσχουν από ανάλογα προβλήματα. Ο παίκτης επιτίθεται με σπαθί και ακόντιο (πατώντας το πλήκτρο του πάνω και το πλήκτρο επίθεσης), σκύβει, κυλάει προς μια κατεύθυνση και μπορεί να καρφώσει τα ακόντια σε τοίχους για να τα μετατρέψει σε πλατφόρμες. Γενικά, καμία ενέργεια του παίκτη δεν πάσχει από πρόβλημα ανταπόκρισης, ενώ και τα hitboxes είναι σαφέστατα. Τα animations και οι κινήσεις των εχθρών από την άλλη είναι ξεκάθαρα, προβλέψιμα και προκαθορισμένα από πριν. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν ύπουλα χτυπήματα και με σωστή απομνημόνευση ο παίκτης περνά τη διαδρομή εντελώς μηχανικά - πράγμα που θα πρέπει να κάνει πάρα μα πάρα πολλές φορές...
Από θέμα δυσκολίας, αν μπει δίπλα δίπλα σε ένα παιχνίδι του τότε, το Volgarr the Viking είναι πιο εύκολο, έχει λιγότερο προκλητικό level design και πιο απλό gameplay. Μην ξεγελαστεί κανείς όμως: για τα σημερινά δεδομένα, ο τίτλος είναι τιτάνιας δυσκολίας και απαιτεί πολλή υπομονή και εξάσκηση. Τα power ups αποκτούνται με συγκεκριμένη σειρά όσο ο παίκτης ανοίγει μπαούλα. Περιλαμβάνουν ξύλινη και σιδερένια ασπίδα (η δεύτερη μόνιμη μέχρι να χτυπηθεί ο παίκτης) και φλεγόμενο σπαθί, που κάνει διπλή ζημιά. Δεν υπάρχουν άλλα όπλα ή εξοπλισμός ούτε και κάποιο νόμισμα για αγορά αντικειμένων. Τα platform τμήματα επίσης δεν είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένα και η δυσκολία τους προκύπτει καθαρά από το δυσλειτουργικό άλμα. Η ποικιλία τους είναι μικρή και περιλαμβάνει βασικά στοιχεία (δημιουργία πλατφόρμας, διπλά άλματα και σε λίγες στιγμές συγχρονισμός), χωρίς να ενσωματώνει, πλην λίγων εξαιρέσεων, πιο περίπλοκους μηχανισμούς όπως αλληλουχίες αλμάτων, αποφυγή βλημάτων, πλατφόρμες που κινούνται ή πέφτουν και άλλα γνώριμα στοιχεία. Αποτέλεσμα είναι η επανάληψη. Απεναντίας, η ποικιλία των εχθρών και των αντιδράσεών τους είναι ικανοποιητικά, οπότε το ενδιαφέρον του παίκτη διατηρείται μέχρι το τέλος.

Volgarr the Viking Image 03

Η μάχη απαρτίζεται από ανελέητο σφάξιμο και, χωρίς να ξεφεύγει από τις νόρμες του είδους, είναι αρκετά διασκεδαστική κυρίως επειδή επιτρέπει κάποια δημιουργικότητα. Η εναλλαγή ανάμεσα σε σπαθί και ακόντιο καθώς και το διπλό άλμα (με το οποίο ο χαρακτήρας επιτίθεται ταυτόχρονα) είναι ευχάριστη και αφήνει περιθώρια για πειραματισμό. Επιπλέον υπάρχουν μυστικά, πολλαπλά φινάλε ανάλογα με τη δεξιότητα του παίκτη και replay value για να ξεκλειδωθεί το καλύτερο ending. Η κοινότητα έχει επιδοθεί σε αρκετά speed runs ενώ και τα leaderboards δείχνουν κινητικότητα και υψηλά σκορ. Καταλήγοντας, το Volgarr the Viking είναι γνήσιος τίτλος της σχολής gameplay "λίγο παραπέρα" - παίζεις όλο το παιχνίδι μέχρι ένα σημείο που χάνεις συνέχεια για να καταφέρεις να το περάσεις και να χάσεις λίγα βήματα πιο δίπλα, ξεκινώντας μετά από την αρχή. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που τιμωρεί υπέρ του δέοντος τον παίκτη, με την πρόοδο να βασίζεται όχι στην ικανότητα, τα αντανακλαστικά ή τη δημιουργικότητα όσο στο muscle memory και την απομνημόνευση. Ένας παλιός παίκτης θα παρατηρούσε, και σωστά, πως οι τίτλοι εκείνης της εποχής έτσι ήταν, και άρα το Volgarr the Viking κάνει αυτό ακριβώς που υποσχέθηκε στο Kickstarter campaign του.

Volgarr the Viking Image 04

Το ζήτημα εδώ όμως είναι πως ούτε ο διάκοσμος ούτε ο σχεδιασμός των περιοχών (ο ρυθμός και οι εναλλαγές του gameplay με άλλα λόγια) είναι τέτοια που να κάνουν ευχάριστη τη συνεχή επανάληψη των ίδιων περιοχών. Από ένα σημείο και μετά γίνεται αγγαρεία και κουραστικό, καθώς δε χρειάζονται αντανακλαστικά και ικανότητα μα μνήμη και μηχανικό παίξιμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πάντως, ο τίτλος λειτουργεί πάρα πολύ καλά και προσφέρει ικανό επίπεδο πρόκλησης και αναμνήσεων για τους παλιότερους. Έχει μεταφέρει αυτούσια την ουσία του Rastan (βασικότατη επιρροή) με όλα τα θετικά και αρνητικά της σημεία, αλλά δεν έχει προσθέσει ούτε λιθαράκι. Αν σκεφτεί κανείς πάντως την πρόοδο του είδους μετά το...1987 και το πώς εμπλουτίστηκε η βασική συνταγή χωρίς να μειωθεί ο βαθμός πρόκλησης (Ghosts 'n' Goblins κανείς;), παρά την πιστότητά του θα διαπιστώσει ελλείψεις.



Η διάρκεια κάθε πίστας κυμαίνεται από 3 ως 6 λεπτά αν παιχτεί τέλεια, αλλά η συνολική διάρκεια του τίτλου είναι πολύ σχετική έννοια. To Volgarr the Viking είναι, αν μη τι άλλο, ένα τίμιο και ειλικρινές παιχνίδι φτιαγμένο με μεράκι που προσφέρει μια αυθεντική εμπειρία της παλιάς σχολής, χωρίς κανένα από τα καλούδια που έχουμε συνηθίσει στο σύγχρονο gaming. Όσοι είναι διατεθειμένοι να κινηθούν σε αυτά τα πλαίσια, είτε επειδή αναζητούν μια διαφορετική πρόκληση είτε για να θυμηθούν τα νιάτα τους, θα περάσουν όμορφες στιγμές. Η υπερβολική του ακρότητα όμως ίσως απωθήσει κάποιους άλλους, και όχι αδικαιολόγητα.


 

7

ENTERNITY SCORE
ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ
Διαβάστε πρώτοι όλα τα νέα του Enternity.gr στο Google News, στο Facebook και στο Twitter
8 ΣΧΟΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • nkav64
    • Φαίνεται πολύ ωραίο...πολύ καλή επιλογή, μου θύμισε τις παλιές, όμορφες εποχές...πάντως ως περήφανος κάτοχος C=64 θα ήθελα να σημειώσω ότι εμφάνιση 8-bit δεν έχει με τίποτα...μάλλον προς Amiga game πλησιάζει...

    • Kostasmav
    • Στο βίντεο παίρνει 5 και στο γραπτό παίρνει 7; άρα μέσος όρος 6 !! Εντάξει πέρα απο το χιούμορ, είναι πολύ καλό review, μπράβο στο Γιάννη, είναι ένα παιχνίδι που εμάς τους μεγαλύτερους σε ηλικία θα μας θυμήσει τα νεανικά μας χρόνια τότε που ξεκινάγαμε το gaming !!!!!!!

    • Tobajaras
    • Πολύ σωστή η παρατήρηση για τα μπιτ, διορθώθηκε - και να σκεφτείς πως είχα στο νου μου Amiga 1200...

      Αν είχε περισσότερο platforming και ποικιλία στο level design θα ήταν παιχνιδάρα, αλλά και έτσι το Βόλγκαρ είναι μεγάλη oldschoolιά.

    • DrManolo
    • Α ρε Tobajaras, είσαι ο old school rockstar των reviewers του enternity!

    • NinteNikos
    • Με την ρετρό αισθητική του παιχνιδιού νόμισα ότι πέρασα χρονοδιαστασιακή πύλη όταν είδα το review

    • T_K_L_L_LUIGI
    • Γιάννη δεν έχεις καλό pc και σου δίνουν όλα τα παλιά-απλά; :P

    • Amiga500
    • Αυτα ειναι παιχνιδια!!!!!

      Παω να παιξω Torvak the warrior στην Amiga μου για να τιμησω τον Volgarr..!!!!!

    • dimidour
    • Ότι πρέπει για να θυμηθούμε τα παλιά ε; Ποιος είπε άλλωστε ότι εμείς οι gamers του '80-'90 μεγαλώσαμε τελικά;

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!