Hellblade: Senua's Sacrifice: Anti - Review

Συζήτηση για το gaming γενικότερα

Hellblade: Senua's Sacrifice: Anti - Review

Δημοσίευσηαπό PORTAL » 23 Ιαν 2019, 19:09

Το Hellblade είναι ο,τι χειρότερο έχω παίξει σε αυτή τη γένια και ένα από τα χειρότερα "παιχνίδια" που έχω παίξει ποτέ. Απεικονίζει τέλεια την τρέλα που επικρατεί στους κύκλους των gaming journalists και game awards τα τελευταία χρόνια.

Το να βαφτίσει κάποιος το Hell blade παιχνίδι, είναι σαν να βάλει λίγη σαντιγί πάνω στην κούραδα του σκύλου του και να την σερβίρει ως τούρτα σοκολάτα.

To Hellblade είναι ένα Walking Simulator με σποραδικό combat και γρίφους. Το combat είναι χειρότερο από οποιοδήποτε mobile game υπάρχει στο google store και οι γρίφοι είναι γουατ δε φακ σφαλιάρες στον εγκέφαλο.

Τι σημαίνει Walking Simulator; Είναι ένας ολίγον ειρωνικός όρος, για μια κατηγορία "παιχνιδιών" με λίγο έως ανύπαρκτο gameplay. Κατά κύριο λόγο, το μόνο που μπορεί να κάνει ο παίκτης είναι να προχωράει τον χαρακτήρα. Εξού και Walking Simulator. Ο όρος υπάρχει για να διαχωρίζει αυτό το είδος interactive entertainment από τα video games, και εφευρέθηκε από αγανακτισμένους gamers που τους πλασάρανε αυτά τα.. interactive experiences για παιχνίδια.

Μερικά παραδείγματα Walking Simulators είναι τα What Remains of Edith Finch, The Vanishing of Ethan Carter, Journey, Dear Esther κ.α.

Όπως είναι λογικό, οι περισσότεροι gamers σιχαίνονται τα Walking Simulators. Ο λόγος είναι πολύ απλός, ότι απουσιάζει το βασικό στοιχείο των video games, το gameplay δηλαδή.

Όμως πολλές φορές τα αγοράζουμε κατά λάθος, επειδή τα περνάμε για κανονικά παιχνίδια. Ακόμα και έμπειροι gamers την πατάνε, και πως να μην την πατήσουν άλλωστε; Δεν υπάρχει κάποια ένδειξη που να διαχωρίζει το προϊόν. Τα μαρκετάρουνε και τα πλασάρουνε ως video games. Βλέπεις το trailer στην Ε3, βλέπεις Ninja Theory που μέχρι τώρα έβγαζε κανονικά games, και λες οκ, θα αγοράσω το καινούργιο παιχνίδι της Ninja Theory. Μόνον εάν κάτσεις και δεις playthrough πριν την αγορά θα καταλάβεις το λάθος που πας να κάνεις.

Δυστυχώς, στον πυρήνα αυτού του προβλήματος είναι οι gaming δημοσιογράφοι. Διότι προφανώς η κάθε Ninja Theory θα αποφύγει τον όρο Walking Simulator όπως ο διάολος το λιβάνι, αλλά κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον gamer για την έλλειψη gameplay. Τα review στα site όχι μόνον δεν σου λένε ΠΡΟΣΕΧΕ ΕΙΝΑΙ WALKING SIMULATOR, αλλά εκθειάζουν το Hellblade για το πόσο immersive είναι, πόσο καλή παρουσίαση έχει, πόσο ωραία textures έχει κτλ.

Εγώ δεν πιστεύω ότι και στους ίδιους τους δημοσιογράφους αρέσουν τα Walking Simulators. Κάνεις δεν έπαιξε Hellblade και είπε "πω πω τι φοβερό παιχνίδι". Τουλάχιστον κανείς που ξέρει από βιντεοπαιχνίδια. Κάθε στιγμή που παίζεις Hellblade είναι και μια αιωνιότητα. Η βαρεμάρα και η αίσθηση ότι δεν κάνεις απολύτως τίποτα, όχι μόνον δεν περνούν απαρατήρητες, αλλά σου ουρλιάζουν στα αυτιά σαν τις φωνές που ακούει η Senua και σου τρυπάνε το δέρμα σαν χιλιάδες καρφίτσες ποτισμένες με βαρεμάρα. Κάθε δευτερόλεπτο που παίζεις Hellblade σε φέρνει ένα βήμα πιο κοντά να εγκαταλείψεις το gaming για πάντα.

Άρα γιατί τα εκθειάζουν οι δημοσιογράφοι και αυτοί που δίνουν βραβεία; Είναι ένα τεράστιο θέμα με πολιτικές ρίζες κυρίως, που δεν θα αναλύσω εδώ, αλλά θα αναφέρω ένα βασικό στοιχείο.

Τα video games στη Δύση περνάνε κατά κάποιο τρόπο μια εφηβεία. Υπάρχει μια συλλογική ανάγκη να αποδείξουμε ότι τα games είναι ένα ώριμο μέσο ψυχαγωγίας και όχι παιχνιδάκια με αυτοκινητάκια και όπλα και υδραυλικούς. Αυτή η ανασφάλεια είναι πάρα πολύ έντονη στους δημοσιογραφικούς κύκλους. Λογικό, ίσως, αφού για αυτούς είναι το επάγγελμά τους και όχι μόνον ένα χόμπι. Για να καταφέρουν να περάσουν το μήνυμα αυτό, χρειάζονται παιχνίδια με σοβαρό προφίλ. Βαθιά νοήματα, ρεαλιστικά γραφικά, σενάρια που θα ζήλευε το Hollywood. Μόνον έτσι, πιστεύουν, θα μας πάρουν στα σοβαρά.

Κάπως έτσι, gaming εκτρώματα τύπου Hellblade παίρνουν τις καλύτερες κριτικές και γεμίζουν βραβεία. Εάν κρίνει ένας δημοσιογράφος το Hellblade με καθαρά gaming κριτήρια, αποκλείεται να του βάλει πάνω από 2/10.

Αυτή την αρρώστια ευτυχώς δεν την συναντάμε στην Ιαπωνική μεριά του gaming, αφού εκεί έχουν ξεπεράσει την εφηβεία, τους φόβους και τη σοβαροφάνεια προ πολλού, λόγω πολλών ετών εμπειρίας, κουλτούρας αλλά και θρύλους του χώρου όπως ο Shigeru Miyamoto. Αλήθεια, πόσο πούλησε το Hellblade στην Ιαπωνία; Τίποτα; Μα νόμιζα ότι τα αριστουργήματα έχουν παγκόσμια εμβέλεια.

Δεν είναι αυτό το gaming. Όσα βραβεία κι αν δώσουν. Όσο τα Hellblade θα μας πλασάρονται ως αριστουργήματα του gaming, τόσο εγώ και κάθε ο καθένας θα έχουμε δικαίωμα να γκρινιάζουμε. Ξέρω ότι είναι κουραστικό, αλλά αγαπάω το gaming και αυτό δεν είναι gaming. Ας βρούνε έναν ωραίο marketing όρο, όποιον θέλουν, που τουλάχιστον να διαχωρίζει αυτά τα προϊόντα από τα video games.

Βαθμολογία: Στο λάκκο με τα κ*λοδάχτυλα, που έλεγε και το Metal Hammer.

Walking Simulator must play. Σαν να λέμε πιάσ' το αυγό και κούρευ' το.
Άβαταρ μέλους
PORTAL
 
Δημοσιευσεις : 83

Επιστροφή στο Gaming



Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


cron

Copyright © 2011. All rights reserved. Powered by phpBB

powered by 9