Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η μαγική σπηλιά λοιπόν (εξ’ου και ο τίτλος, άλλωστε), προ(σ)καλεί τους ταξιδιώτες να εξερευνήσουν τα μυστικά της και να βρουν αυτό που ποθούν περισσότερο. Ελάχιστοι βρίσκουν αυτό που αναζητούν - και ακόμα λιγότεροι καταφέρνουν να φύγουν. Εν προκειμένω η σπηλιά θα μας διηγηθεί (ναι, η ίδια η σπηλιά θα το κάνει αυτό, αφού έχει την ικανότητα να μιλάει - και διαθέτει και άφθονο χιούμορ μάλιστα) την ιστορία 7 ταξιδιωτών, χαρίζοντας μας μια ματιά στις πιο σκοτεινές γωνιές της ψυχής τους. Ο τεμπέλης μοναχός, τα… goth δίδυμα, η δυναμική εξερευνήτρια, η πανούργα επιστήμονας, η ταξιδιώτης του χρόνου (έτσι απλά), ο βλάχος (ναι, βλάχος) και ο -όχι και τόσο- ευγενής ιππότης, θα προσπαθήσουν να ανακαλύψουν τα μυστικά της σπηλιάς και να καταφέρουν να ξεφύγουν από τους κινδύνους που ελλοχεύουν στους σκοτεινούς διαδρόμους της.
Αυτό που θα γίνει πολύ γρήγορα σαφές είναι πως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα κλασσικό point-and-click adventure. Πρώτα απ’ όλα, δεν υπάρχει pointing -και clicking. Αντιθέτως, οι βασικοί μηχανισμοί του είδους ενσωματώθηκαν με έναν πολύ έξυπνο τρόπο σε μια φόρμουλα που ταιριάζει περισσότερο στο σύγχρονο χαρακτήρα ενός downloadable τίτλου. Οι παίκτες καλούνται να διαλέξουν τρεις από τους επτά διαθέσιμους χαρακτήρες και εκμεταλλευόμενοι τις μοναδικές ικανότητες του καθενός, να ανταπεξέρθουν στις προκλήσεις, λύνοντας μια σειρά από γρίφους που βασίζονται κυρίως στα αντικείμενα που βρίσκονται στο χώρο. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί πως οι εν λόγω γρίφοι σε καμία περίπτωση δεν φτάνουν τα επίπεδα adventure, αφού λίγες φορές θα χρειαστεί περισσότερο από μερικά λεπτά η εύρεση της λύσης. Σε αυτό βοηθάει και το γεγονός ότι οι χαρακτήρες μπορούν να έχουν μόνο ένα αντικείμενο επάνω τους, ενώ και η γεωγραφική θέση του κάθε γρίφου συνήθως παίζει σημαντικό ρόλο στην επίλυσή του.
Έχοντας αναφέρει αυτό, θα πρέπει να τονιστεί πως όσοι δε συμπαθούν ιδιαίτερα το backtracking μάλλον δε θα περάσουν ευχάριστα την ώρα τους στη μυστηριώδη σπηλιά, αφού πολλές φορές θα αναγκαστούμε να επισκεφτούμε ξανά και ξανά τις ίδιες τοποθεσίες ούτως ώστε φτάσουμε στη πολυπόθητη λύση.
Δε θα ήταν υπερβολή μάλιστα να αναφέρει κανείς πως στην όλη διαδικασία της επίλυσης των γρίφων, η σκέψη απαιτεί λιγότερο χρόνο από τη προετοιμασία των χαρακτήρων και την σωστή «τοποθέτησή» τους στο χώρο. Το The Cave όμως, όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι ένας αποκλειστικά puzzle τίτλος, αλλά και ένα platformer, με τον χαρακτήρα του gameplay να μοιράζεται ίσα ανάμεσα στα δύο. Δυστυχώς, το platforming δε προσφέρει κάποια ιδιαίτερη πρόκληση στους παίκτες, αφού σπάνια θα βρούμε κάποιο σημείο που θα χρειαστεί εκπληκτική ακρίβεια κινήσεων. Αυτό δε θα μπορούσε να γίνει ούτως η άλλως, αφού ο χειρισμός δεν έχει την απαραίτητη αμεσότητα και ακρίβεια που χαρακτηρίζει ένα καλό platformer. Επιπρόσθετα, κανείς χαρακτήρας δε μπορεί να… πεθάνει, αφού απλά μεταφέρεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα στην αρχική του θέση.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το άφθονο backtracking, καθιστούν την περιήγησή μας στη σπηλιά μια ίσως ανιαρή διαδικασία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι περιπέτειες μας δεν κρύβουν το παραμικρό ενδιαφέρον. Πιο συγκεκριμένα, η σπηλιά διαθέτει «κοινούς» χώρους στην αρχή, τη μέση και το τέλος της περιπέτειας, αλλά και χώρους «αποκλειστικούς» για τον κάθε χαρακτήρα. Εδώ θα γνωρίσουμε καλύτερα τον καθένα από τους εξερευνητές, χρησιμοποιώντας τις αποκλειστικές τους ικανότητες σε μια σειρά από δοκιμασίες φτιαγμένες αποκλειστικά στα μέτρα τους. Οι διαφορετικές περιοχές της σπηλιάς αφήνουν χώρο στην φαντασία και το ταλέντο της ομάδας ανάπτυξης να δημιουργήσει ένα πολύχρωμο και καλοσχεδιασμένο περιβάλλον. Η καρτουνίστικη προσέγγιση θα θυμίσει σε αρκετούς κάτι από… Monkey Island, ενώ διάσπαρτα είναι και… αναμνηστικά παλιότερων τίτλων του Gilbert (όπως τα αυτόματα μηχανήματα που προμηθεύουν τους χαρακτήρες με Grog).
Από ηχητικής πλευράς έχει γίνει μια εξίσου καλή δουλειά, με όμορφη ατμοσφαιρική μουσική και προσεγμένα εφέ. Την παράσταση κλέβει το voice-over των χαρακτήρων - και πιο συγκεκριμένα αυτό της… σπηλιάς (αφού οι πρωταγωνιστές δεν είναι ιδιαίτερα -ή μάλλον καθόλου- ομιλητικοί), με την ζεστή ερμηνεία και το άφθονο χιούμορ. Άρα λοιπόν τι μπορεί να περιμένει κανείς από το “The Cave”; Από τη μία έχουμε το –πάντα πετυχημένο- χιούμορ και την γραφή του Gilbert, η οποία αν και δεν είναι από τις καλύτερα δείγματα παραμένει πολύ έξυπνη και αδιαμφισβήτητα ένα από τα δυνατά χαρτιά του τίτλου.
Η καλλιτεχνική προσέγγιση είναι επίσης πολύ προσεγμένη και θυμίζει σε αρκετούς τομείς το παρελθόν, παραμένοντας όμως πάντα καθαρή και «σύγχρονη». Τέλος, οι διαφορετικοί πρωταγωνιστές δίνουν πόντους στο replayability, αφού θα χρειαστούν τρία playthroughs για να μάθουμε την ιστορία του καθενός - αν το backtracking και ο «χαλαρός» χειρισμός δεν πτοήσουν τον παίκτη. Ίσως όμως το πιο αδύναμο σημείο του τίτλου είναι πως δεν υπάρχει εκείνο το σημείο που του επιτρέπει να «λάμψει». Καταφέρνει να πει μία (ή μάλλον επτά) όμορφη ιστορία με την έξυπνη γραφή του Gilbert να είναι πάντα παρούσα, αλλά μέχρι εκεί. Η έλλειψη του “wow factor” είναι αυτή που του στερεί μια θέση στο Hall of Fame.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
θα το δω σιγουρα ......μπραβο ωραιο review !!! κατατοπιστικοτατο ..........
Πολύ ωραίο review φαίνεται ενδιαφέρον,αλλά μάλλον απογοητεύει η προσπάθεια του Gilbert να φτιάξει κάτι πολύ καλό που θα ταράξει τα νερά.Αν δεν πάει καλά στις πωλήσεις δεν νομίζω να μπορέσει ξανά να βάλει project στο kickstarter.
...έλλειψη του “wow factor” είναι αυτή που του στερεί μια θέση στο Hall of Fame.(και το Trine 2 θα έλεγα κι εγώ).
Επειδή βλέπω ένα μπέρδεμα, το the Cave ΔΕΝ είναι το Double Fine Adventure που χρηματοδοτήθηκε μέσω Kickstarter. Εκείνο λέγεται πλέον Reds.
Τρόμαξα και εγώ,λέω δεν παίζει να το έβγαλε αυτό από το kickstarter τόσο γρήγορα.Δικό μου λάθος.
Δεν ειναι κακο... θα το παιξω καποια στιγμη.
συμπαθητικουλι και το trailer του ειναι ΑΠΙΘΑΝΟ εαν το δειτε σας κερδιζει με την μια..
το 'χα λιωσει ;π αν και πιστευω 7 ειναι λγ χαμηλο.. εγω θα τ βαζα 8 με 8.5!
τρομερο....οντως για 8αρακι ειναι ;)