Επιστρεφθήκαμε την έκθεση μία από τις ημέρες το απόγευμα, μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά. Καταφθάνοντας γύρω στις 8 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, όπου και στεγαζόταν φέτος το event, αντικρίσαμε πλήθος κόσμου στην είσοδο. Οι διοργανωτές είχαν φροντίσει, έτσι ώστε κάθε επισκέπτης να πάρει στα χέρια του μια τσάντα με διάφορα διαφημιστικά και κάρτες των συμμετέχοντων καλλιτεχνών, καθώς και το πρόγραμμα της έκθεσης. Εδώ θέλω να κάνω μια παρένθεση και να σας εκμυστηρευτώ και τοον βασικότερο λόγο που βρέθηκα στην έκθεση από την πρώτη κιόλας μέρα, ανυπόμονος σαν μικρό παιδί. Όπως και πέρσι έτσι και φέτος διάφοροι διεθνής επώνυμοι της 9ης τέχνης δίνουν το «παρών» στην έκθεση και προσυπογράφουν τα έργα τους. Φέτος όμως ανάμεσα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως Rufus Dayglo, Douglas Paszkiewich, Mike Carey, Zara Slattery υπήρχε ένας, ο οποίος έχει στιγματίσει την αισθητική μου με το μελάνι του να έχει αποτυπώσει, νομίζω, τις πιο όμορφες και ερωτικές παρουσίες στην ιστορία των κόμιξ.
Ναι λοιπόν ο Milo Manara ήταν εκεί και αν και incognito την Παρασκευή, τον βρήκα του έσφιξα το χέρι και μου χάρισε μια αφιέρωση σε ένα παλιό άλμπουμ του από τη Βαβέλ, που μου είχε χαρίσει πριν πολλά χρόνια ο πατέρας μου, μυητής μου στον θαυμαστό κόσμο της 9ης τέχνης. Στη συνέχεια επισκέφθηκα τα περίπτερα της έκθεσης, όπου είχα τη χαρά να βρω και πάλι φίλους και γνωστούς, να μιλήσω μαζί τους και να διαπιστώσω ξανά πως η φαντασία σε συνδιασμό με το ταλέντο και το μεράκι κάποιων ανθρώπων αποτελούν μαγικά όπλα, ενάντια στα πρέπει που μας επιτάσσει η σύγχρονη εποχή μας.
Στο περίπτερο της Comicworld, συνάντησα τον Μάνο Λαγουβάρδο, απ’ του οποίου τα χέρια πήρα την πολυαναμενόμενη συνέχεια της σειράς Galaxia. Ξεφυλλίζοντας γοργά τις σελίδες του εντυπωσιάστηκα με την ποιότητα του σκίτσου, το χρώμα αλλά και το συνολικό layout. Χαρακτηριστικά, τα οποία ο Μάνος εξελίσσει πια με τρομακτικούς ρυθμούς, μη θέλοντας ποτέ να βολευτεί με ένα απλά καλαίσθητο αποτέλεσμα. Εκεί επιτέλους γνώρισα και από κοντά των Ηλία Χατζούδη, γνωστό pin-up comic artist, να σκιτσάρει συνεχώς πάνω από μια Α4 με όρεξη και χαμόγελο.
Λίγο πιο δίπλα ήταν και το περίπτερο της Giganto books, με τον Τάσο Παπαιωάννου επικεφαλής one man showman για άλλη μια φορά. Από εκεί, περάν μιας όμορφης συζήτησης, αποκόμισα και 2 πολύ πρωτότυπα και δημιουργικά κόμικ του Τάσου με αφιέρωση -όπως πάντα, τα οποία αμέσως ξεφύλλισα και σαν να άκουσα τη λιγάκι μουσική που από τις σελίδες του mixtape -ενός από τα 2 κόμιξ- κάτι που έκανε να εκτιμήσω τη δουλειά του ακόμα περισσότερο. Λόγω έλλειψης περισσότερου χρόνου αλλά και περασμένης ώρας, μια κλεφτή μόνο ματιά μπόρεσα να ρίξω στο περίπτερο της Jemna, αρκετή όμως για να βρω το δεύτερο από τα 9 ή 12 τεύχη του Bone. Στη συνέχεια ένα γρήγορο ξεφύλλισμα πολυποίκιλων τίτλων από διάφορα stands με πλούσιο περιεχόμενο και η ώρα του αποχωρισμού δεν άργησε να έρθει δυστυχώς.
Η χαρά της δημιουργίας και της αναγνώρισης, διάχυτη σε όλη την έκθεση, απέπνεε ένα συνεχόμενο κλίμα αισιοδοξίας και ίσως αυτό ήταν το καλύτερο δώρο μιας τέτοιας διοργάνωσης. Μπορεί να μην πρόλαβα να δω και να γνωρίσω όλους τους καλλιτέχνες ή να παρεβρεθώ στα workshops της Comicdom, όμως το αίσθημα της ελευθερίας, της δημιουργικότητας και της φαντασίας ήταν ο δικός μου σούπερ ήρωας που ξεπήδησε μέσα από τις σελίδες της ένατης τέχνης για να μας σώσει από την αστική μονότονη ρουτίνα που μας επιβάλλουν. Περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικό πρόγραμμα της έκθεσης μπορείτε να βρείτε στο site της, εδώ.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity