Βασικός σκοπός του παίκτη στο Career mode είναι να βοηθήσει στην προώθηση μιας νέας διοργάνωσης αγώνων αυτοκινήτου παγκόσμιας εμβέλειας, προσελκύοντας οπαδούς με τις νίκες του ενάντια σε γνωστά racing clubs, αρχικά σε ανεξάρτητους αγώνες και μετά στα πλαίσια του ίδιου του World Series Racing. Η διοργάνωση ξεκινάει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και όσο μεγαλώνει ο αριθμός των οπαδών γίνονται διαθέσιμοι νέοι αγώνες σε Ευρώπη και Ασία, ενώ οι χορηγοί παρέχουν στον παίκτη καινούρια αυτοκίνητα διαφόρων τύπων. Στο τέλος κάθε σεζόν, από τις πέντε συνολικά, υπάρχει κι ένα video από το ESPN που επιχειρεί να προσδώσει μια ρεαλιστική διάσταση στην πρόοδο του παίκτη και στη μεγέθυνση του WSR.
Το συνάλλαγμα λοιπόν του Career mode είναι οι fans και είναι εκ φύσεως fixed, χωρίς να μπορεί να «ξοδευτεί» κάπου όπως γινόταν με τα χρήματα που κέρδιζε ο παίκτης στο πρώτο Grid, ενώ τα νέα αυτοκίνητα έρχονται είτε ουρανοκατέβατα μετά από κάποια πρόοδο στο παιχνίδι, είτε μέσω συμμετοχής σε time trials όπου θα πρέπει να επιτευχθεί συγκεκριμένος χρόνος για να κρατήσει ο παίκτης το νέο όχημα. Οι διαθέσιμες δυνατότητες customization περιορίζονται στο χρώμα του αμαξώματος και στην προσθήκη λογοτύπων από τους χορηγούς. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει η αίσθηση ιδιοκτησίας των οχημάτων και της συμμετοχής σε racing team όπως στο Grid, ενώ οι όποιες απόπειρες για εγκαθίδρυση ρεαλιστικού υποβάθρου και αυξημένου κινήτρου για την συμμετοχή στους αγώνες δεν επιτυγχάνουν τον σκοπό τους. Από την άλλη, υπάρχει ευελιξία στη δομή των αγώνων και -κυρίως- πολύ μεγάλη ποικιλία, που εκφράζεται μέσω της ύπαρξης πολλών διαφορετικών events. Μπορεί έτσι να «θολώνει» αρκετά η ταυτότητα του franchise, το οποίο πλέον ταυτίζεται με οποιονδήποτε αγώνα μπορεί να λάβει χώρα σε άσφαλτο και όχι μόνο με τα Touring Cars, όμως η διαθέσιμη ποικιλία παραμένει καλοδεχούμενη.
Πιο συγκεκριμένα, οι αγώνες λαμβάνουν χώρα σε κλειστούς δρόμους πόλεων, σε επαρχιακές διαδρομές που θυμίζουν ασφάλτινα ράλι, αλλά και σε κανονικές αγωνιστικές πίστες και τα (περίπου 50) αυτοκίνητα ξεκινούν από αμερικανικά muscle cars και ευρωπαϊκά αγωνιστικά sedan και hatchbacks και καταλήγουν σε εξωτικά super cars, όπως η Bugatti Veyron. Δυστυχώς τα DLC-exclusive οχήματα είναι πολλά από την πρώτη κιόλας μέρα, γεγονός που θα εκνευρίσει αρκετά, ειδικά όσους παίξουν online και κληθούν να βρεθούν αντιμέτωποι με αυτοκίνητα όπως το Nissan GTR, οδηγώντας οι ίδιοι «μπρίκια», στην αρχή τουλάχιστον. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν αρκετοί τύποι αγώνων που θα συναντήσετε στη διάρκεια του career mode, που εξαρτώνται συνήθως από την εκάστοτε διαδρομή. Για παράδειγμα, στις κλειστές πίστες έχουμε αγώνες με γύρους και στις επαρχιακές διαδρομές έχουμε αγώνες point-to-point, ενώ υπάρχουν και παραλλαγές που αφορούν στον αριθμό των αντιπάλων, που μπορεί να είναι 12, 8, ένας ή κανένας αν πρόκειται για time trial.
Τέλος, υπάρχουν τα drift events, αλλά και κάποιοι νέοι τύποι αγώνων, όπως εκείνος όπου ο παίκτης καλείται να προσπεράσει μια σειρά αργά κινούμενων αυτοκινήτων με όσο πιο σταθερό και γρήγορο ρυθμό γίνεται. Πρόκειται για μία αθόρυβη, αλλά πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη, που απαιτεί από τον παίκτη οδήγηση εξαιρετικής ακρίβειας, αφού οποιαδήποτε επαφή με κάποιο από τα οχήματα ή με το περιβάλλον σταματάει τον πολλαπλασιαστή που αυξάνεται με κάθε προσπέραση. Το πιο πολυδιαφημισμένο νέο χαρακτηριστικό του Grid είναι τα Liveroutes, που είναι διαθέσιμα μόνο στις πίστες των πόλεων και χαρακτηρίζονται από την αλλαγή της διαδρομής από γύρο σε γύρο. Η απρόβλεπτη φύση των διαδρομών που προκύπτουν καθιστά τα Liveroutes ενδιαφέροντα από άποψης οδήγησης, όχι όμως και από άποψης racing, γιατί στη διάρκειά τους η τεχνητή νοημοσύνη μάλλον… αποχαυνώνεται, καθιστώντας κάθε σχετικό αγώνα εύκολο. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν πρόκειται για συνειδητή απόφαση για εξισορρόπηση της δυσκολίας που εισάγει ο απρόβλεπτος παράγοντας ή αν απλώς η AI δεν μπορεί να προσαρμοστεί καλά σε random αλλαγές διαδρομών, όμως το αποτέλεσμα είναι κάθε φορά η πολύ πιο εύκολη κατάληψη της πρώτης θέσης σε σχέση με τα υπόλοιπα events.
Η αλήθεια είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη κάνει «νερά» γενικότερα, με ποικίλους τρόπους. Με εξαίρεση τα Liveroute events, που είναι όλα εύκολα, τα υπόλοιπα events χαρακτηρίζονται από απρόβλεπτο και εντελώς τυχαίο κατά τα φαινόμενα επίπεδο δυσκολίας, που συνήθως κινείται είτε σε χαμηλό, είτε σε υψηλό επίπεδο, χωρίς να υπάρχει κάποιου είδους σταδιακή και λογική εξέλιξη. Είναι πολλές οι φορές που θα επικαλεστείτε τα Θεία με απρεπή τρόπο σε κάποιο event, αναγκαζόμενοι να το επαναλάβετε πολλές φορές μέχρι να τα καταφέρετε, ενώ στο αμέσως επόμενο μπορεί να βγείτε πρώτοι έχοντας οδηγήσει μέτρια.
Αλλά αυτό καταπίνεται. Αυτό που δεν χωνεύεται με τίποτα και αποτελεί με διαφορά το πιο σημαντικό πρόβλημα του Grid 2 είναι η επιθετικότητα της τεχνητής νοημοσύνης, σε συνδυασμό με την ευκολία με την οποία μπορεί το αυτοκίνητό σας να βγει εκτός πορείας. Δεν είναι ό,τι καλύτερο για τις σχέσεις του χειριστηρίου σας με τον απέναντι τοίχο το να οδηγείτε μια χαρά, ακολουθώντας με κόπο την αγωνιστική γραμμή και ξαφνικά να δέχεστε χτύπημα από πίσω που σας βγάζει από την πορεία σας, με μόνη λύση για επιστροφή στην διεκδίκηση της πρωτιάς τη χρήση του Flashback. Το χαρακτηριστικό που πρώτα εισήχθη στο πρώτο Grid είναι λοιπόν απαραίτητο στο sequel, περισσότερο όμως για διόρθωση αδικιών του παιχνιδιού, παρά για διόρθωση λαθών του παίκτη. Πολλές φορές λοιπόν τα πέντε διαθέσιμα Flashbacks δεν αποδεικνύονται αρκετά, ειδικά σε στενές πίστες, ενώ ο παίκτης δεν μπορεί να κάνει το ίδιο, αφού τα αντίπαλα αυτοκίνητα δεν είναι το ίδιο ευαίσθητα με το δικό σας στα «τζαρτζαρίσματα». Το κερασάκι σε αυτή την πικρή τούρτα είναι τα events που τιμωρούν την επιθετική οδήγηση, αφού δεν έχει γίνει καμία διάκριση στο ποιος οδηγεί επιθετικά. Για παράδειγμα, στους αγώνες τύπου “Touge” θα αποκλειστείτε ακόμη κι αν είστε ο αποδέκτης ενός χτυπήματος, χωρίς φυσικά να φταίτε σε τίποτα.
Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς να υπάρχει ενθάρρυνση για επιθετική οδήγηση τύπου Burnout. Πρόκειται απλώς για εντελώς λάθος διαχείριση ενός επιθυμητού χαρακτηριστικού, της προσπάθειας δηλαδή εξάλειψης του φαινομένου των «αυτοκινήτων-τοίχων» των περισσότερων racing games, πάνω στα οποία οι παίκτες συγκρούονται στις στροφές χωρίς συνέπειες, καταφέρνοντας έτσι να τις πάρουν χωρίς τη χρήση φρένου. Έχει εξαλειφθεί επίσης και το απεχθές φαινόμενο του wall riding, όπου η επαφή του αυτοκινήτου με τα τοιχώματα στο πλάι του δρόμου δεν τιμωρούνταν με ανάλογη μείωση ταχύτητας, οδηγώντας και πάλι σε σχετικό abuse στις στροφές. Σε αυτή την περίπτωση όμως έχουμε και πάλι πρόβλημα στο Grid 2, αφού άλλες φορές το αυτοκίνητο θα φέρει 10 σβούρες με ελάχιστη επαφή με το περιβάλλον και άλλες θα συνεχίζει την πορεία του χωρίς πολλά προβλήματα. Εξυπακούεται ότι αν ενεργοποιήσετε την δυνατότητα να φαίνεται ο αντίκτυπος της ζημιάς στην οδήγηση, θα πρέπει να αποχαιρετίσετε την ηρεμία σας… Πάντως το φαινόμενο του rubber banding δεν είναι έντονο σε σύγκριση με τίτλους όπως τα πρόσφατα Need for Speed, γεγονός που συνεπάγεται σχετικά ρεαλιστικούς ρυθμούς στις ανακατατάξεις θέσεων και αρκετό ιδρώτα -και καλά drifts- για επίτευξη της πρώτης θέσης αν έχετε μείνει λίγο πίσω.
Τόσο χάλια λοιπόν; Αντιθέτως, κατά τα άλλα πρόκειται για ένα πολύ καλό arcade racer με ρεαλιστικά στοιχεία που πολλές φορές προσεγγίζει κορυφαία επίπεδα ποιότητας. Το γεγονός αυτό καθιστά ακόμη πιο εκνευριστικές τις προαναφερθείσες παρασπονδίες, υποδεικνύοντας ότι αυτή τη στιγμή η ομάδα της Codemasters απαρτίζεται από game designers που δεν ξέρουν τι θέλουν, marketing managers που αναμειγνύονται υπερβολικά στο development και πραγματικά καλούς προγραμματιστές. Το τελευταίο αποδεικνύεται από την συμπεριφορά των οχημάτων και τον χειρισμό γενικότερα. Στα πλαίσια της λογικής “Truefeel”, που αποτελεί την ετικέτα των δύο προαναφερθέντων στοιχείων, έχουν αφαιρεθεί τα βοηθήματα που υπάρχουν στα περισσότερα racing games, οδηγώντας σε μία πιο φυσική racing εμπειρία. Εννοείται ότι το Grid 2 παραμένει ένα arcade racer, κάτι που φαίνεται περισσότερο από τα εκτεταμένα drifts, όμως θα διαπιστώσετε ότι είναι πολύ πιο εύκολο να χάσει κάποιος τον έλεγχο του οχήματός του στις στροφές, όπου απαιτείται σωστός συγχρονισμός στα φρένα, συνεχείς αναπροσαρμογές στο γκάζι και ανάποδα τιμόνια για ευθυγράμμιση όποτε χρειάζεται.
Η μείξη ρεαλιστικών και arcade στοιχείων έχει ως εξής: Το φρενάρισμα μπορεί να καθυστερήσει χωρίς πολλές συνέπειες, αρκεί να εκτελέσετε drift με το όχημά σας, κάτι που είναι εφικτό ακόμη και με FWDs, αλλά φυσικά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τις παραδοσιακές «πισωκούνες». Το drift στο Dirt 2 έχει αναχθεί σε κυρίαρχο skill που θα πρέπει να μάθει ο παίκτης, γιατί η χρήση του -σε αντίθεση με την πραγματικότητα- διατηρεί την ταχύτητα του αυτοκινήτου στις στροφές, ενώ μοιάζει να οδηγεί σε… επιβράδυνση των αντιπάλων. Ο υπερβολικά θετικός αντίκτυπος του drifting στην έκβαση των αγώνων θα μπορούσε να μετριαστεί, όμως η όλη υλοποίηση και η αίσθηση που επιτυγχάνεται καθιστούν το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό ένα από τα μεγάλα θετικά στοιχεία του παιχνιδιού, γιατί παρά τις μη ρεαλιστικές παραμέτρους που προαναφέραμε, η εκτέλεση των drifts μοιάζει απόλυτα φυσική και χρειάζεται προσπάθεια και σωστό συγχρονισμό για να βγει σωστά. Έτσι, κάθε στροφή είναι ένα διασκεδαστικό τεστ ικανοτήτων, πράγμα που αντικατοπτρίζει το πνεύμα των αγώνων αυτοκινήτων γενικότερα.
Γενικά, η αποτύπωση της συμπεριφοράς των οχημάτων στην άσφαλτο είναι από τις καλύτερες που έχουν επιτευχθεί σε επίπεδο αίσθησης. Προφανώς και δεν πρόκειται για πλήρες simulation, όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένως στο παρόν κείμενο, όμως η αίσθηση επαφής των τροχών με την άσφαλτο διέπεται από μια εξαιρετικά ανεπτυγμένη μηχανή φυσικής, που αποδίδει εκπληκτικά την πρόσφυση και τον τρόπο που αυτή χάνεται και επανακτάται. Επιπλέον, έχουμε εξαιρετική απόδοση της μεταβολής της κατανομής του βάρους των οχημάτων κατά τις στροφές, την επιτάχυνση και την επιβράδυνση, οπότε, arcade-ξεarcade, θα βρείτε τον εαυτό σας να σκέφτεται με βάση πραγματικά δεδομένα κατά την οδήγηση και μάλιστα με εντελώς διαφορετικό τρόπο για κάθε αυτοκίνητο, αφού έχει αποδοθεί όντως η ξεχωριστή ταυτότητα του καθενός με διακριτό τρόπο. Ειδικά η κατάβαση μιας ορεινής ιαπωνικής διαδρομής με ένα Mercedes SL65 AMG, η οποία συνδυάζει ένα πολύ σφιχτό time trial όριο με συνεχείς μεταβολές κλίσεων, απαιτητικές στροφές, δύσκολο έλεγχο του τερατωδώς ισχυρού οχήματος και φανταστικό τοπίο, είναι μία από τις καλύτερες ψηφιακές οδηγικές εμπειρίες που έχουμε συναντήσει οπουδήποτε.
Το multiplayer mode χαρακτηρίζεται από διαφορετική δομή σε σχέση με το career mode, αφού ενσωματώνεται ένα πιο κλασικό σύστημα leveling, όπου νέα αυτοκίνητα ξεκλειδώνονται με βάση τα experience points που κερδίζει ο παίκτης. Όταν οι συγκρούσεις είναι ενεργοποιημένες, η οδήγηση «με το σταυρό στο χέρι» δεν θα σας επιτρέψει να διακριθείτε, όπως άλλωστε συμβαίνει σχεδόν σε κάθε online racer, ενώ τα θέματα του Grid 2 με το collision detection κάνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Ωστόσο, με το Collisions στο “Off”, το online multiplayer αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο διασκεδαστικά κομμάτια του παιχνιδιού, ενώ η δυνατότητα αισθητικής και μηχανικής αναβάθμισης των οχημάτων δημιουργεί κάποιες ανισορροπίες στην αρχή, αλλά δίνει στο παιχνίδι έναν σκοπό που λείπει από το career mode. Παράλληλα, το ποιοτικό net code καθιστά την όλη εμπειρία ομαλή και απροβλημάτιστη, το matchmaking είναι γρήγορο και υπάρχει αρκετός κόσμος ώστε να βρίσκετε αγώνες εύκολα. Υπάρχει και ένα σύστημα επισήμανσης που υποδεικνύει ποιοι οδηγοί είναι επιθετικοί και ποιοι όχι, όμως ισχύουν κι εδώ τα προβλήματα του single player στον συγκεκριμένο τομέα: ακόμη κι αν δέχεστε εσείς τα χτυπήματα, δεν θα γλιτώσετε την ταμπέλα του επιθετικού οδηγού. Η πλατφόρμα Racenet, που έχει ήδη εμφανιστεί στα Dirt: Showdown, F1 2012 και F1 Race Stars, είναι πιο σημαντική από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως, αφού λειτουργεί ενιαία για όλα τα racing game της Codemasters, επιτρέποντας στους παίκτες να μαζέψουν Racenet XP και να συμμετάσχουν σε αποκλειστικό Racenet περιεχόμενο, που αναμένεται να αυξήσει τη διάρκεια ζωής του παιχνιδιού.
Από τεχνικής άποψης το Grid 2 διαπρέπει, με υψηλή λεπτομέρεια στις πίστες και τα αυτοκίνητα, εξαιρετική αίσθηση ταχύτητας και σχετικά σταθερό frame rate, που ζορίζεται μόνο όταν στην οθόνη συνυπάρχουν πολλά οχήματα με particle effects. Λείπει το έντονο κιτρινωπό φίλτρο του πρωτότυπου, ενώ έχει επιτευχθεί μία έντονη αίσθηση ζωντάνιας σε κάθε πίστα, με την προσθήκη πολλών θεατών και δυνατών ήχων. Δυστυχώς λείπει η κάμερα από τη θέση του οδηγού, η οποία ήταν εξαιρετικά υλοποιημένη στο πρωτότυπο και καμία δικαιολογία της Codemasters δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι πρόκειται για ξεκάθαρα αρνητικό στοιχείο. Η συλλογιστική διαδικασία που ακολουθήθηκε («δεν την χρησιμοποιεί πολύς κόσμος, οπότε την αφαιρούμε») είναι ατυχής, ανησυχητική για το μέλλον και ενδεικτική της υπερβολικής ανάμειξης της ομάδας marketing στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Από την άλλη, ο ήχος των μηχανών των οχημάτων είναι εξαιρετικός, ενώ στην αίσθηση ταχύτητας συνεισφέρει και ο ήχος που ακούγεται όταν ο παίκτης περνά ξυστά από το περιβάλλον, όμως ο πολυλογάς μηχανικός φλερτάρει συνεχώς με το “mute”, βουίζοντας όλη την ώρα στο αυτί σας με generic σχόλια.
Κάποιες αμφιλεγόμενες (και ενίοτε ξεκάθαρα λανθασμένες) αποφάσεις της Codemasters αποτρέπουν λοιπόν το Grid 2 από το να προκαλέσει τον αντίκτυπο του προκατόχου του και δημιουργεί έντονες ανισότητες, με ανάμειξη εκνευριστικών και κορυφαίων χαρακτηριστικών. Ευτυχώς, όμως, τα θετικά στοιχεία του παιχνιδιού αφορούν πιο ουσιώδεις τομείς και υπερισχύουν, καθιστώντας έτσι το Grid 2 άξιο αγοράς για τους οπαδούς των racing games.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity