Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το Rambo: The Video Game είναι ένα on-rails shooter, με το ζητούμενο σε κάθε επίπεδο να είναι η επίτευξη του μεγαλύτερου δυνατού score. Σαν να λέμε ένα light gun game… χωρίς το light gun. Η στόχευση λοιπόν γίνεται είτε με τη χρήση mouse είτε με gamepad, με καμία από τις δύο επιλογές όμως να μπορεί να αντικαταστήσει την αίσθηση που θα μπορούσε να δώσει ένα light gun. Με το mouse τα πράγματα είναι εξαιρετικά εύκολα και τα headshots πέφτουν… βροχή, ενώ η αίσθηση που αφήνει η χρήση gamepad είναι εξαιρετικά άβολη, αφού είναι σαν αυτή ενός first-person shooter χωρίς τη δυνατότητα κίνησης. Όσοι αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν gamepad μπορούν να πειραματιστούν με τη δυνατότητα auto, semi-auto και manual aim, ενώ για όσους θέλουν να δυσκολέψουν κάπως τα πράγματα υπάρχει και η δυνατότητα απενεργοποίησης του crosshair (καθώς και της εμφάνισης του όπλου στην οθόνη). Σαν John Rambo λοιπόν θα περιπλανηθούμε στην μικρή πόλη Hope της Washington, το Βιετνάμ και το Αφγανιστάν, ακολουθώντας τα βήματα του εμβληματικού πρωταγωνιστή. Σαν ένα on-rails shooter, ο χαρακτήρας κινείται στο χώρο πάντα στη προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ και οι εχθροί βρίσκονται -και εμφανίζονται- πάντα στα ίδια σημεία. Οι σκηνές όπως αυτή της απόδρασης από το αστυνομικό τμήμα στη πρώτη ταινία ή ορισμένα stealth σημεία γίνονται μέσα από QTE, στα οποία θα μπορούσε να δοθεί περισσότερη προσοχή όσον αφορά την ευαισθησία τους. Όσοι πάλι θέλουν να ακολουθήσουν πιστά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, πέραν των QTE, στα shooting σημεία μπορούν να προβούν σε disarms στοχεύοντας τα πόδια και τα χέρια των αστυνομικών - όταν επιτρέπει και το σύστημα hit detection, το οποίο πολλές φορές κάνει… τα δικά του.
Σε όλα τα υπόλοιπα σημεία τα πράγματα είναι πολύ απλά, χωρίς κάτι παραπάνω. Ο John Rambo εκτελεί οτιδήποτε κινείται, χωρίς πολλά πολλά. Στις σπάνιες περιπτώσεις που θα χρειαστεί, υπάρχει η δυνατότητα χρήσης κάλυψης (όπου και πάλι πολλές φορές υπάρχει άμεση οπτική επαφή με τους εχθρούς), ενώ η ομάδα ανάπτυξης προσέθεσε και μια νότα… Gears of War στη συνταγή, με τα reloads να καθορίζονται από μία μπάρα και τα perfect reloads να εξασφαλίζουν τις διπλάσιες σφαίρες στο γεμιστήρα - χωρίς να τελειώνουν ποτέ στο σύνολό τους, κατά τα άλλα. Με την εξόντωση των εχθρών αυξάνεται η μπάρα του Wrath, η ενεργοποίηση της οποίας προσφέρει θερμική εικόνα, αργή κίνηση, μεγαλύτερο damage, ενώ το κάθε kill αναπληρώνει την ενέργεια του πρωταγωνιστή.
Κατά τη διάρκεια της δράσεις απονέμονται πόντοι σχεδόν για το οτιδήποτε, όπως τα kills, headshots, perfect reloads, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της τελικής βαθμολογίας σε κάθε επίπεδο, καθώς και τα xp points του Rambo. Με κάθε level ξεκλειδώνονται μια σειρά από abilities και perks που προσφέρουν μια σειρά ικανοτήτων/βελτιώσεων όπως γρηγορότερο «χτίσιμο» της μπάρας Wrath, αναπλήρωση ενέργειας με κάθε headshot και μεγαλύτερο damage. Τέλος, οι επιδώσεις κάθε παίκτη καταγράφονται στα online leaderboards, τα οποία λειτουργούν αθροιστικά, προσθέτοντας το μεγαλύτερο σκορ κάθε επιπέδου, ενώ εφικτή είναι και η απεικόνιση του σκορ σε κάθε κατηγορία. Για να φανερωθούν όλες οι δυνατότητες του Rambo θα χρειαστούν περισσότερα από ένα playthroughs, κάτι όχι ιδιαίτερα χρονοβόρο, αφού ο χρόνος του κάθε playthrough δύσκολα ξεπερνάει τις 3 ώρες. Για τους… completionists προσφέρονται και τα «Trautman’s Challenges», με ένα συγκεκριμένο objective (όπως για παράδειγμα αριθμός headshots) σε κάθε επίπεδο, η επιτυχής ολοκλήρωση των οποίων προσφέρει ένα διαφορετικό δευτερεύον όπλο διαθέσιμο προς επιλογή.
Από τεχνικής άποψης, ο τίτλος μαρτυρά τον low budget χαρακτήρα του από τα πρώτα κιόλας λεπτά, αφού από οπτικής πλευράς ο τίτλος θυμίζει περισσότερο την προ-τελευταία γενιά, με κακοσχεδιασμένα μοντέλα και χαμηλής ανάλυσης textures. Το μοντέλο του John Rambo θυμίζει περισσότερο μια δύσμορφη κούκλα, πάντα με το ίδιο ανέκφραστο βλέμμα και το πιο «ζωντανό» πράγμα επάνω του να είναι η ατίθαση… χαίτη. Τα πρόσωπα των εχθρών είναι όλα ίδια ανάλογα με τον τύπο στρατιώτη, έχοντας ως αποτέλεσμα στιγμές όπου ο πρωταγωνιστής σκοτώνει ορδές πανομοιότυπων κλώνων. Το μεγαλύτερο ποσό της παραγωγής μάλλον πρέπει να δαπανήθηκε στην απόκτηση των δικαιωμάτων από την StudioCanal για τα δικαιώματα. Τα ηχητικά clips των Sylvester Stallone και Richard Crenna, καθώς και κάποιων σκηνών έχουν μεταφερθεί αυτούσια από τις ταινίες, με το αποτέλεσμα να είναι… προφανές, ιδίως στους διαλόγους ανάμεσα στον πρωταγωνιστή και τους voice-over αντικαταστάτες.
Η αλήθεια είναι πως το Rambo: The Video Game δε στοχεύει ιδιαίτερα ψηλά. Ακολουθεί πιστά των πνεύμα των ταινιών, κάτι που θα ευχαριστήσει τους fans. Από την άλλη όμως, δεν έχει πολλά να προσφέρει σε όλους τους υπόλοιπους, πέραν της συνεχούς προσπάθειας για το μεγαλύτερο σκορ. Τις στιγμές που όλα τα κομμάτια μπαίνουν στη θέση τους το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό, οι στιγμές αυτές όμως είναι λίγες. Από την ανακοίνωση του ακόμα, κανείς δεν περίμενε πολλά πράγματα - και από αυτήν την άποψη η ομάδα της Teyon δεν απογοητεύει τόσο πολύ. Σε μια άλλη εποχή (και σε ένα arcade cabinet), το Rambo: The Video Game θα μεσουρανούσε. Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει…
To review έγινε πάνω στην έκδοση για το Xbox 360
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity