Με τον Bubsy μεγαλύτερο, όχι απαραίτητα σοφότερο, και πλήρως συνειδητοποιημένο ως απομεινάρι μιας άλλης εποχής, το Bubsy 4D γρήγορα και χωρίς ιδιαίτερες περιστροφές βάζει τον παίχτη στα «βαθιά». Τα Woolies επιστρέφουν, οι μηχανικές προβατίνες Baabots μπαίνουν στη μέση, το Golden Fleece γίνεται μήλον της έριδος και ο Bubsy, που θα προτιμούσε μάλλον να μείνει μακριά από οτιδήποτε θυμίζει ευθύνη, σπρώχνεται σε μια διαστημική περιπέτεια με αρκετή δόση αυτοσαρκασμού και στεγνού χιούμορ. Η ιστορία επιχειρεί μόνο όσα χρειάζεται ένα τέτοιο platformer, λειτουργώντας απλώς ως αφορμή για να πάει τον παίκτη από πίστα σε πίστα. Εκεί που πετυχαίνει, όμως, είναι στον τρόπο που αντιμετωπίζει τον πρωταγωνιστή. Ξεπερνώντας τον αυτοσαρκασμό, που εύκολα «παλιώνει», ο Bubsy έχει πλήρη χαρακτήρα και πράγματι θυμίζει έναν ξεπεσμένο, ενοχλητικό αλλά ταυτόχρονα συμπαθή ήρωα που ψάχνει μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν κόσμο που τον έχει αφήσει πίσω.
Σε ένα platformer, και ειδικά τρισδιάστατο, ο χειρισμός είναι το Α και το Ω. Εκεί που τα παλαιότερα Bubsy ήταν, στην καλύτερη, απλώς καλά, το Bubsy 4D βάζει υποψηφιότητα για ένα από τα πιο συνολικά καλοστημένα 3D platformers της γενιάς του. Ο Bubsy κινείται γρήγορα, όμως σπάνια δίνει την αίσθηση ότι ξεφεύγει από τον έλεγχο του παίκτη, κάνοντας άλματα, glide, pounce, dash, wall jumps και δίνοντας τη δυνατότητα για εναέριες κινήσεις ώστε ακόμη και στη διάρκεια του άλματος, ο παίχτης να έχει τον έλεγχο. Όταν προσαρμοστήκαμε στο περιβάλλον και αρχίσαμε να πιάνουμε ρυθμό, το παιχνίδι κυλούσε πολύ διασκεδαστικά.
Για παράδειγμα, ο Bubsy με το πάτημα ενός πλήκτρου μπαίνει σε “hairball mode”, δηλαδή κουλουριάζεται σαν μπάλα και κυλάει με ταχύτητα, κάτι που οδηγεί σε ενδιαφέροντα άλματα και γενική επαφή με την πίστα, ειδικά όταν π.χ. κατεβαίνει ένα σωλήνα ή μια πλαγιά και εκτοξεύεται προς κάπου άλλού. Σε συνδυασμό με το glide, τα άλματα και το γάντζωμα σε τοίχους, δίνει μια ευχάριστη ισορροπία ανάμεσα στην ακρίβεια, την αδρεναλίνη όπως και τη δημιουργικότητα του παίχτη. Ένας τομέας που θα επωφελούταν από λίγη περισσότερη πολυπλοκότητα είναι η μάχη, που δεν αποτελεί βασικό κομμάτι της εμπειρίας μεν, αλλά συγκριτικά με την συνολική ποικιλία του platforming, οι «μονομαχίες» με τους εχθρούς είναι κάπως απλοϊκές με εξαίρεση τα bosses. Ο Bubsy θα επισκεφτεί διάφορους κόσμους που αποτελούνται από μεγάλα, πολύχρωμα επίπεδα που ναι μεν καθοδηγούν τον παίκτη προς τον τερματισμό, όμως εξίσου τον σπρώχνουν στην εξερεύνηση μέσα από collectibles όπως και κρυφά μονοπάτια, που αρχικά μοιάζουν απροσπέλαστα όμως αργότερα γίνονται παιχνιδάκι. Τα blueprints που βρίσκονται σε κάθε πίστα έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς χρησιμοποιούνται για να ξεκλειδωθούν νέα skills που αλλάζουν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά ο Bubsy με τον κόσμο. Για παράδειγμα, υπάρχει η δυνατότητα για drift σε μορφή hairball, η δυνατότητα για γάντζωμα στον τοίχο χωρίς περιορισμό χρόνου, και πολλά ακόμη.
Όσο μεγαλώνει η γκάμα δυνατοτήτων του Bubsy, τόσο περισσότερους λόγους έχει να επιστρέψει σε παλαιότερες πίστες ο παίχτης, και να δοκιμάσει εκείνα τα «απλησίαστα» μονοπάτια ή οτιδήποτε άλλο θέλει να προσπαθήσει. Υπάρχει ακόμη και Sandbox Mode στο διαστημόπλοιο-hub του Bubsy, για δοκιμή κινήσεων εκτός πίστας, ώστε ο παίχτης να πειραματιστεί ή να εξοικειωθεί με όσα νέα αποκτά. Κι αν η συλλογή collectibles δεν είναι το ατού κάποιου, τότε ίσως βρει ενδιαφέροντα τα time trials, που ωθούν τον παίκτη να ολοκληρώσει μια πίστα ή το Nine Lives Mode, όπου ο παίκτης μπορεί να δεχτεί ζημιά μόνο 9 φορές σε όλο το παιχνίδι προτού γίνει οριστικό game over – στο κανονικό mode, έχει μπάρα HP, οπότε η διαφορά στη δυσκολία είναι εμφανής. Αισθητικά, το Bubsy 4D φαίνεται όμορφο χάρη στο cel-shaded στυλ που ταιριάζει άψογα με τον χαρακτήρα και τον κόσμο, καθώς οι διάφοροι κόσμοι μοιάζουν είναι φτιαγμένοι με υλικά χειροτεχνίας όπως ξύλο, μέταλλο και ύφασμα, περιλαμβάνοντας χαρακτηριστικά που κάνουν κάθε περιοχή να έχει δική της ταυτότητα. Βέβαια, φαίνεται πως δεν πρόκειται για μια ακριβή παραγωγή, από σημεία όπως τα μοντέλα που δεν έχουν την πιο πλούσια εκφραστικότητα ή κάποια περιβάλλοντα που δείχνουν λίγο πιο άδεια από όσο θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, η συνολική ποιότητα κινείται προς το «καλοφτιαγμένο».
Η ηθοποιία κινείται σε αντίστοιχο μήκος κύματος, καθώς δεν είναι απαραίτητα καλοδουλεμένες με την αυστηρή έννοια, όμως ταιριάζουν στο ύφος, θυμίζοντας λίγο cult μεταγλωττισμένο animation της δεκαετίας του 1980, περιγραφή που μάλλον κολακεύει παρά προσβάλλει αυτόν τον «μοντέρνο» Bubsy. Θα ήταν, βέβαια, προτιμότερο να υπήρχαν περισσότερες ατάκες από τους ηθοποιούς στις λιγότερο σημαντικές στιγμές, αφού συχνά μεγάλα κομμάτια κειμένου είναι απλώς χωμένα σε κουτάκια κι ο παίκτης ξαφνικά πρέπει να διαβάζει. Η μουσική ταιριάζει τέλεια με τον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα του παιχνιδιού, περιλαμβάνοντας τραγούδια funk από τον Fat Bard, δίνοντας μια παιχνιδιάρικη αίσθηση που συμπληρώνει άψογα την συνολική καρτουνίστικη και χαλαρή διάθεση του παιχνιδιού
Οι διάλογοι συνολικά είναι διασκεδαστικοί, είτε ο Bubsy μιλά στον εαυτό του σπάζοντας τον «τέταρτο τοίχο», είτε μιλάει με «τη νεολαία» και δείχνει πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι. Σχολιάζει το ίδιο του το παρελθόν και κάνει αναφορές στην ποπ κουλτούρα με αυτοπεποίθηση παθιασμένου σταρ σε B-movie που είτε θα φέρει γέλια, είτε θα κουράσει, αλλά σίγουρα δεν θα περάσει αδιάφορη όμως τουλάχιστον για τα δικά μας γούστα, τα αστεία ήταν σταθερά καλά από την αρχή έως το τέλος. Παράλληλα, το χιούμορ εκτείνεται σε όλα τα μήκη του παιχνιδιού, όπως στα νομίσματα που ανταλλάσσονται για στολές οι οποίες ναι μεν δίνουν μια ευχάριστη νότα customization, αλλά περιλαμβάνουν, ας πούμε τη… «γυμνή» στολή “Hedgehog Style” με μόνο ένα ζευγάρι παπούτσια και θολά τετραγωνάκια στα επίμαχα σημεία, μια αναφορά στον αξιαγάπητο μπλε σκαντζόχοιρο.
Υπάρχουν κάποια οπτικά bugs, επαναλήψεις σε ατάκες και η γενικότερη αίσθηση ότι το budget ήταν περιορισμένο, ίσως λόγω της πειραματικής φύσης του τίτλου ως comeback και συνεπώς, ένα ρίσκο. Η διάρκεια επίσης είναι σχετικά μικρή, καθώς μέσα σε 5-6 ώρες θα δει τον τερματισμό ένας παίχτης που δεν πάει για το 100%, κι άλλες τόσες το πολύ κάποιος που κυνηγάει την πλήρη ολοκλήρωση. Βέβαια, αν κάποιος πάει για καλύτερους χρόνους, εξερευνά, ψάχνει μονοπάτια και γενικώς δεν ακολουθεί το αυστηρό μονοπάτι, σίγουρα θα περάσει περισσότερο χρόνο με το παιχνίδι.
Στο «ταμείο» λοιπόν, το Bubsy 4D αντί να προσποιηθεί πως το παρελθόν δεν υπήρξε και να πάει για ένα «αθόρυβο» reboot, αγκαλιάζει πλήρως τις ιστορικές αστοχίες της σειράς με άφθονο χιούμορ, εμφανές από τον τίτλο μέχρι και την τελευταία γραμμή διαλόγου ή επιλογή στο μενού. Κι αντί να περιοριστεί σε αυτό, προσφέρει πραγματικά καλό 3D platforming, γρήγορο, ευέλικτο, εξελίξιμο μέσα από skills, και διάφορες πίστες που αντί να βάλουν τον παίκτη σε «καλούπι», τον αφήνουν ελεύθερο να βρει την άκρη μόνος του. Δύσκολα θα περίμενε κανείς την πρόταση που ακολουθεί, εν έτει 2026, όμως η αλήθεια είναι πως το Bubsy 4D αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και καλοφτιαγμένα 3D platformers των τελευταίων λίγων ετών.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity