Κακά τα ψέματα, από όλους όσους προσπάθησαν να δοκιμάσουν την εκδοχή τους στην φόρμουλα της From Software, η Team Ninja ήταν ανάμεσα σε αυτούς που όχι μόνο το έκαναν καλά, αλλά κατάφεραν να βάλουν και την προσωπική τους πινελιά στο τελικό αποτέλεσμα. Κάτι που ενώ ήταν προφανές από που αντλεί έμπνευση, δεν προσπαθεί να το μιμηθεί τυφλά, δημιουργώντας κάτι που έχει τον δικό του χαρακτήρα, εστιάζοντας σε συγκεκριμένα σημεία και αφήνοντας πίσω οτιδήποτε δεν δουλεύει. Το NiOh λοιπόν έκανε ακριβώς αυτό, με το κοινό και τους κριτικούς να συμφωνούν και να δίνουν thumbs up στην Team Ninja. Μετά από 10 χρόνια, το δεύτερο sequel είναι εδώ, κουβαλώντας όχι μόνο την εμπειρία από τους δύο πρώτους τίτλους της σειράς, αλλά και τα μαθήματα από ότι μεσολάβησε στο ενδιάμεσο. Nioh 3, λοιπόν, σε μια νέα γενιά όχι μόνο συστημάτων οικιακής ψυχαγωγίας, αλλά και ολόκληρης της βιομηχανίας γενικότερα.
Για κάθε τίτλο -και δη βασισμένο σε συγκεκριμένη εποχή και θεματολογία- χρειάζεται μια υποτυπώδης ιστορία και πλοκή για να δώσει το σκηνικό και τους μηχανισμούς για τοποθετηθεί και εν συνεχεία να εμβαθύνει σταδιακά το gameplay και οι μηχανισμοί του. Αν το Nioh 3 δεν είναι ο ορισμός της προχειροδουλειάς σε αυτόν τον τομέα, η ιστορία και η πλοκή είναι ελάχιστα περισσότερο από μια δικαιολογία για οτιδήποτε συμβαίνει στην οθόνη. Τα πραγματικά πρόσωπα μπερδεύονται με τα φανταστικά, και η μετάβαση ανάμεσα σε χρονικές περιόδους μπορεί να ενθουσιάσουν όποιον αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά με την πλοκή, αλλά είναι κάτι περισσότερο προφανές ότι δεν ήταν το σημείο που αποφάσισε να εστιάσει η ομάδα ανάπτυξης.
Και πάλι καλά, γιατί το Nioh είναι γνωστή για την δράση, την αμεσότητα του χειρισμού, και το βάθος του gameplay του. Κάτι που ευτυχώς δεν έχει αλλάξει εδώ – μάλλον έχει ενισχυθεί και εμπλουτιστεί με ιδιαίτερο τρόπο. Σε πρώτη φάση, πέρα από τα stances και τις τεχνικές, ο πρωταγωνιστής χρησιμοποιεί δύο διαφορετικές σχολές, αυτήν του Samurai και του Ninja. Στην πρώτη τα πράγματα ακολουθούν την γνώριμη οδό, με τη διαχείριση του Ki, τις επιθέσεις και τα parries να μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Στην δεύτερη οι σκιές κυριαρχούν και ο χαρακτήρας μας υιοθετεί μια πιο stealth προσέγγιση, με γρηγορότερη κίνηση, μεγαλύτερη ρευστότητα στις κινήσεις, backstabs, ενώ τη θέση του Ki Pulse παίρνει ένα αστραπιαίο dodge που αφήνει στην θέση του μια σκιά για να ξεγελάσει τους αντιπάλους. Το πιο εντυπωσιακό δεν είναι η εισαγωγή ενός νέου playstyle αλλά ο τρόπος με τον οποίο τα δύο δουλεύουν σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους, με κινήσεις που επιτρέπουν την εναλλαγή ανάμεσα στα δύο προσφέροντας ταυτόχρονα κάποιο απτό αποτέλεσμα (όπως για παράδειγμα parry εχθρικών επιθέσεων).
Σίγουρα, μεγάλο ρόλο στην εισαγωγή και την απρόσκοπτη λειτουργία ενός ολόκληρου playstyle έπαιξε η εμπειρία της ομάδας ανάπτυξης όχι μόνο με τα Nioh αλλά και με τα Wo Long: Fallen Dynasty και Rise of the Ronin. Σε αυτούς τους τίτλους η Team Ninja ήταν ελεύθερη να πειραματιστεί πιο ελεύθερα, και φαίνεται πως κράτησαν τα καλύτερα κομμάτια από αυτές τους τις προσπάθειες. Έτσι λοιπόν, το Nioh 3 σε αντίθεση με τους προκατόχους δεν ακολουθεί την συνηθισμένη ροή με τις αυτοτελείς αποστολές, αλλά πρακτικά μοιράζει έναν μεγάλο ανοιχτό κόσμο σε μικρότερες ενότητες, γύρω από τις οποίες χτίζονται οι αποστολές, το looting, αλλά και οι ευκαιρίες για να σπάσει σε μικρότερα κομμάτια ένα σύστημα μάχης και gameplay γενικότερα με πολύ, πολύ βάθος (και πλάτος). Με αυτόν τον τρόπο οι παίκτες μπορούν να «χωνέψουν» καλύτερα και με τον ρυθμό που οι ίδιοι επιθυμούν το περιεχόμενο, αλλά και να εξασκηθούν σε οτιδήποτε τους δυσκολεύει, ούτως ώστε εν καιρώ να ανταπεξέλθουν σε όλες τις προκλήσεις. Μεμονωμένες, αυτοτελείς αποστολές σαν αυτές του παρελθόντος ακόμα υπάρχουν, αλλά είναι λιγότερες σε αριθμό, και ο ανοιχτός κόσμος είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής εδώ.
Και πραγματικά, θα χρειαστεί αρκετός χρόνος για να έρθει η απαραίτητη εξοικείωση με τους μηχανισμούς του Nioh 3, αφού έχει τόσα πολλά είδη όπλων, τεχνικές και στυλ, που το καθιστά σχεδόν αδύνατο για κάποιον να γίνει πραγματικός βιρτουόζος σε όλα. Δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. Έχοντας αναφέρει αυτό, βέβαια, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι απολύτως πιθανό να τερματίσει κανείς τον τίτλο αφιερώνοντας τον χρόνο του αποκλειστικά σε ένα playstyle (και όπλο), αλλά θα χάσει την συντριπτική πλειοψηφία της εμπειρίας με αυτόν τον τρόπο. Και δεν είναι τόσο ότι είναι ένα μεγάλο παιχνίδι σε όρους ωρών που χρειάζεται για να φτάσουμε στα credits (και όλοι ξέρουν ότι εκεί δεν είναι το τέλος παρά η αρχή για τους περισσότερους), αλλά γιατί υπάρχουν τόσες πολλές εναλλακτικές, που είναι πραγματικά αμαρτία να αγνοήσει κανείς όλο αυτό το περιεχόμενο και την ελευθερία που προσφέρεται στους παίκτες.
Τεχνικά δεν έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που θα μείνει χαραγμένος στις αναμνήσεις μας για το οπτικό του αποτέλεσμα. Τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα από το Rise of the Ronin, αλλά δεν είναι ότι το PlayStation 5 (η έκδοση που χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες αυτού του κειμένου) δεν μπορεί να παρουσιάσει κάτι πολύ πιο εντυπωσιακό από αυτό. Κάτι που προκαλεί ακόμα περισσότερα ερωτηματικά γύρω από τα frame drops και το πως ο τίτλος δυσκολεύεται να κρατήσει σταθερά fps ακόμα και στο performance mode. Ο ήχος από την άλλη είναι καλός, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί πως το ιαπωνικό dub είναι μονόδρομος, αφού το αγγλικό voice over είναι σαν να βλέπεις κακή μεταγλωττισμένη b-movie των 70s.
Εν τέλει το Nioh 3 είναι ένα sequel με όλη την έννοια της λέξης. Εμπλουτίζει το gameplay του ουσιαστικά, ενώ ταυτόχρονα γεφυρώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το κενό ανάμεσα στους νεοεισερχόμενους και τους βετεράνους του είδους. Αυτό από μόνο του είναι αξιοσημείωτο, και ενώ θα ήταν εύκολο κάποιος να χαρακτηρίσει τον τίτλο σαν «εύκολο», αυτό που κάνει είναι να αυξάνει την δυσκολία σταδιακά με τέτοιον τρόπο, ώστε μετά τα credits η δεύτερη κατηγορία να απολαύσει αυτό που ζητάει, ενώ η πρώτη μπορεί να σταματήσει εκεί και θα είναι απόλυτα ευχαριστημένη και χαρούμενη με την εμπειρία της. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένας από τους καλύτερους τίτλους της χρονιάς, αν και με το δικό του, συγκεκριμένο κοινό.
Ριφιφί: Σε ποιο ελεύθερο κανάλι θα δείτε τη νέα σειρά της COSMOTE TV και του Σωτήρη Τσαφούλια
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity