Το Planet of Lana II: Children of the Leaf ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών τα οποία, αν κάποιος αποφασίσει να τα κρίνει με βάση την αρχική εντύπωση, τότε θα έχει δώσει βάση μόνο στο δέντρο και θα χάσει το δάσος. Την πρώτη ώρα δίνεται η εντύπωση πως δεν πρόκειται παρά κάτι που μοιάζει με ένα walking simulator, με ψήγματα από puzzles, η λύση των οποίων δεν θα δυσκολέψει τον οποιονδήποτε. Αν όμως επιμείνετε, τότε θα ξετυλίξετε το κουβάρι μιας μοναδικής εμπειρίας, δυστυχώς, θα λέγαμε, one- off μιας και κατόπιν της ολοκλήρωσής της δεν έχει και πολλά να προσφέρει. Τουλάχιστον, δημιουργείται η εντύπωση ότι θα υπάρχει και συνέχεια, οπότε αναμένουμε ένα ακόμα κομμάτι στο μωσαϊκό της άκρως ενδιαφέρουσας ιστορίας της Lana.
Η πρωταγωνίστρια, μαζί με τη γάτα Mui πρέπει να υπερασπιστούν τον πλανήτη καθώς μια σειρά από απειλές για τον τόπο και τους κατοίκους του αναδύονται από τα βάθη της ιστορίας και παράλληλα να βοηθήσει την αδερφή της που έχει προσβληθεί από μία ασθένεια η οποία απειλεί να πάρει τη ζωή της. Δύο στόχοι τρέχουν παράλληλα. Ο ένας η σωτηρία του μικρού κοριτσιού, ο άλλος μια εταιρεία εξορύξεων με αδίστακτα στελέχη και καμία διάθεση υποχώρησης απέναντι στα συμφέροντα που προστάζει ο πλούτος. Μια ιστορία ελεύθερα πλασμένη, ως ένα βαθμό στο μυαλό των παικτών, αφού εκτός από μη κατανοητούς διαλόγους, υπάρχει μόνο η γλώσσα του σώματος για να δείξει κάθε φορά τη σοβαρότητα ή όχι κάθε κατάστασης, ενώ απουσιάζουν παντελώς οι υπότιτλοι. Το γενικό πλαίσιο είναι σίγουρο πως θα γίνει κατανοητό από όλους και η «ασάφεια» μόνο θετικά μπορεί να προσφέρει σε όσους αναζητούν την αφηγηματική ελευθερία.
Κάθε τι νέο στο gameplay αντιμετωπίζεται αρχικά με πολύ σκεπτικισμό. Όπως το μοντέλο χειρισμού της Mui. Όμως οι απαντήσεις έρχονται πολύ γρήγορα και λύνεται η κάθε απορία. Ο συντονισμός είναι κομβικής σημασίας. Μάλιστα σε όχι λίγες περιπτώσεις θα πρέπει να είναι απόλυτος. Η παραμικρή καθυστέρηση στοιχίζει, ευτυχώς όμως το κόστος δεν είναι υψηλό, μιας και η ομάδα ανάπτυξης έχει φροντίσει να υπάρχουν πάρα πολλά checkpoints, οπότε δεν απαιτείται να επαναλάβετε μεγάλα κομμάτια της πορείας προς το σημείο που είτε η Lana είτε η Mui είχαν χάσει προηγουμένως τη ζωή τους. Κάθε οθόνη κάτι κρύβει. Είτε από πλευράς ομορφιάς, είτε πληροφορία, είτε ένα puzzle. Puzzles που βάζουν το μυαλό σε εγρήγορση με τη λύση να μην είναι σχεδόν ποτέ προφανής και να απαιτείται μη συμβατική σκέψη. Αν μας ρωτούσε κανείς ποιο κομμάτι απολαύσαμε περισσότερο στις περίπου 10 ώρες μέχρι να δούμε τους τίτλους τέλους, σίγουρα τα πανέξυπνα puzzles θα βρίσκονταν στην κορυφή της λίστας, με την απάντηση να είναι η πρώτη που έρχεται στο μυαλό. Σε αρκετές περιπτώσεις, στην εξίσωση θα μπει ένα drone που κουβαλάει βαριά αντικείμενα, ένα άλλο με επιθετικές ικανότητες, αλλά και ψάρια για τη δημιουργία αντιπερισπασμών και δυνατοτήτων κάλυψης των κινήσεων της Lana στο νερό και πολλά άλλα. Δόσεις stealth εμπλουτίζουν τους μηχανισμούς του gameplay, με τη φύση να παρέχει την πολυπόθητη κάλυψη σε αέρα, γη και νερό.
Ο ρεαλισμός, έχει τη θέση του ως ένα σημείο. Η Mui δεν ακουμπάει το νερό- το φοβάται όπως όλα τα πλάσματα του είδους της- άρα Lana έχει την υποχρέωση να της παρέχει το απαραίτητο μέσον μεταφοράς για να την ακολουθεί σε κάθε βήμα. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να κάνουμε αναφορά και στις στοχευμένες αναδρομές στο παρελθόν της Mui, που δείχνουν αν μη τι άλλο πως έχει προσεχθεί και η δική της πλευρά της ιστορίας και μάλιστα, λύνονται μια σειρά από απορίες για το παρόν και τον τρόπο συμπεριφοράς της. Σε λίγα σημεία όμως ο ρεαλισμός μπαίνει στην άκρη, αντικαθίσταται από μια «αληθοφάνεια» και αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα «μελανά» σημεία του τίτλου. Μαζί με τον χειρισμό που σε ορισμένες περιπτώσεις δείχνει ότι θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί ή παραληφθεί μιας σειρά από μάλλον περιττές κινήσεις. Θα ήταν καλύτερο ίσως η έξοδος της Lana από το νερό να είναι πιο απλοποιημένη και με δεδομένο πως πρόκειται για κατάσταση που επαναλαμβάνεται συχνά, δεν βοηθάει στη διαμόρφωση μιας ακόμα πιο θετικής εικόνας.
Η μουσική δίνει τον τόνο κάθε στιγμής και συμβάλει στη δημιουργίας μιας ατμόσφαιρας που ταιριάζει απόλυτα με το ύφος της αφήγησης. Σκόρπια δεξιά και αριστερά θα βρείτε και graffiti/ εικόνες, γεμάτες νόημα για τη Lana και τον πολιτισμό του τόπου της. Με λίγη φαντασία θα τα συνδυάσετε για να αποκαλύψετε όχι μόνο το παρελθόν των πρωταγωνιστών αλλά και το γιατί έχει βρεθεί σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Η χαρά διαδέχεται τη λύπη και το αντίθετο. Η επικράτηση εναντίον του εχθρού ανοίγει νέους ορίζοντες σε αυτό το συγκινητικό ταξίδι. Το μίσος έχει θέση, αλλά μόνο ως το σημείο που ολοκληρώνεται μια αποστολή εκδίκησης. Αν ρωτάτε για τα γραφικά, από τη μια μην περιμένετε κάτι το ανεπανάληπτο, από την άλλη θα λέγαμε πως κάνουν τη δουλειά τους και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κεντρικό σημείο ενός τέτοιου video game. Εδώ, προέχει η απόλαυση της πνευματικής και συναισθηματικής εμπειρίας. Όχι να χορτάσει το μάτι.
Αν σας αρέσουν τα platformers που είναι γεμάτα έξυπνους γρίφους- πηγή κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας φαιάς ουσίας- τότε το Planet of Lana II: Children of the Leaf είναι ο κατάλληλος προορισμός για να περάσετε ευχάριστα 3- 4 απογεύματα. Με αφήγηση που πλάθεται ως ένα βαθμό στο μυαλό των παικτών, η ομάδα ανάπτυξης μας προσφέρει ένα μικρό αριστούργημα το οποίο δεν πρέπει να λείψει από τη συλλογή σας, ιδιαίτερα αν ανήκετε στην κατηγορία των old school gamers. Παρά τα όποια ψεγάδια του, η εσωτερική του ομορφιά είναι ακαταμάχητη. Δώστε του την ευκαιρία και είναι βέβαιο πως θα σας αποζημιώσει και με το παραπάνω.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity