Κανονικά, στην περίπτωση του The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered θα έπρεπε να ξεκινήσουμε με τη μυθική υπόσταση του τίτλου και της σειράς, αλλά στην περίπτωση της έκδοσης του Nintendo Switch 2 θα εστιάσουμε αλλού. Η κυκλοφορία αυτή είναι από τις περίεργες περιπτώσεις που αναδείχθηκε και συγκέντρωσε hype όχι μόνο για τα προφανή πλεονεκτήματα («Elder Scrolls on the go!»), αλλά και για παράπλευρα στοιχεία, όπως το γεγονός ότι θα ήταν ένα full physical release. Ζούμε σε μία εποχή όπου το all-digital μέλλον τρομάζει και σηκώνει αρκετές συζητήσεις εντός του gaming community, οπότε το νέο ότι το Elder Scrolls: Oblivion Remastered θα ερχόταν στην πλατφόρμα της Nintendo ως κανονικό physical κασετάκι και όχι σαν game key card, του έδωσε το καλοκαίρι που μας πέρασε μία αναπάντεχη ώθηση.
Εννοείται πως αυτά τα στοιχεία είναι προφανώς αδιάφορα για εκείνους που θέλουν να εστιάσουν μονάχα στο παιχνίδι ως περιεχόμενο και προϊόν και συμφωνούμε ότι, στο τέλος της ημέρας, η ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο αξίζει ένα φορητό Elder Scrolls: Oblivion σαν port. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να πούμε λίγα πράγματα για τον τίτλο ως βιντεοπαιχνίδι, για εκείνους που ενδεχομένως δεν έτυχε να ασχοληθούν ποτέ μαζί του. Το Oblivion είναι ένα open-world action RPG και αποτελεί το τέταρτο βασικό κεφάλαιο της σειράς The Elder Scrolls. Η ιστορία μάς μεταφέρει στην επαρχία του Cyrodiil, όπου, μετά τη δολοφονία του αυτοκράτορα, ανοίγουν πύλες προς το Oblivion και καλούμαστε να σταματήσουμε την εισβολή των Daedra. Φυσικά, η βασική ιστορία είναι μόνο ένα μικρό μέρος της εμπειρίας, αφού μπορούμε να δημιουργήσουμε τον χαρακτήρα μας από το μηδέν, επιλέγοντας race, class και skills, και στη συνέχεια να ακολουθήσουμε όποιον δρόμο θέλουμε. Side quests, εξερεύνηση, dungeons, κρυμμένα αντικείμενα και ένας τεράστιος ανοιχτός κόσμος συνθέτουν ένα RPG που από τη φύση του αφήνει μεγάλο περιθώριο στον παίκτη να αποφασίσει πώς θέλει να παίξει και τι θέλει να κάνει.
Έχοντας, λοιπόν, μία εικόνα του παιχνιδιού, πρέπει να τονίσουμε ότι όσο περνούσαν οι ώρες, τόσο πιο εύκολα βυθιζόμασταν στον κόσμο του. Σε αυτό βοηθάει το καταπληκτικό του soundtrack, το οποίο είτε ανεβάζει είτε κατεβάζει την ένταση, παραμένει ένα πανέμορφο μουσικό χαλί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας. Ένας κόσμος τεράστιος, με πολλά πράγματα να κάνεις, αλλά που από την άλλη, όσο περνούσε ακόμη περισσότερο ο χρόνος, μας υπενθύμιζε φυσικά ότι το παιχνίδι έχει ως βάση μία άλλη δεκαετία. Και αυτό γίνεται εμφανές κυρίως στον τρόπο που παίζεται. Το combat παραμένει αρκετά κοντά στη λογική του 2006, με το ένα χέρι κρατάμε το όπλο μας και με το άλλο να είναι ουσιαστικά δεσμευμένο για ξόρκια, με αποτέλεσμα οι μάχες να καταλήγουν αρκετές φορές σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο χτυπήματος και casting μέχρι να αδειάσει η μπάρα ζωής του αντιπάλου. Παράλληλα, η AI εξακολουθεί να δημιουργεί μερικές από τις πιο περίεργες συμπεριφορές από NPCs, όπως και στο αρχικό παιχνίδι. Οι κάτοικοι των πόλεων μπορούν ακόμη να επιδοθούν σε εντελώς παράλογους διαλόγους ή να ακολουθήσουν αλλόκοτες πορείες ή οι εχθροί να κολλήσουν και να μας κοιτάνε. Κανένα από αυτά τα θέματα δεν είναι μεγάλης σημασίας, δεν χάσαμε κάποιο quest ή μας χάλασε το παιχνίδι, απλώς σκεφτόμασταν ότι κάτι που σήμερα μπορεί να μοιάζει με bug, τότε αποτελούσε κυριολεκτικά ένα κομμάτι της ιδιαίτερης ταυτότητας της σειράς.
Το ίδιο ισχύει και για τη δομή του χάρτη. Παρά το γεγονός ότι ο κόσμος παραμένει εντυπωσιακός σε μέγεθος και γεμάτος πράγματα να κάνουμε, οι περιορισμοί της εποχής του γίνονται αισθητοί και εδώ. Οι μεταβάσεις από τη μία περιοχή στην άλλη μπορούν να συνοδεύονται από μικρά κολλήματα, ενώ η είσοδος στις πόλεις ή σε διάφορους εσωτερικούς χώρους μάς υπενθυμίζει ότι κάτω από το εντυπωσιακό περιτύλιγμα του Remaster βρίσκεται ένα παιχνίδι που σχεδιάστηκε σχεδόν 20 χρόνια πριν. Εδώ είναι ίσως και μία καλή στιγμή για να πούμε ότι η παρουσία του Elder Scrolls: Oblivion Remastered στο Nintendo Switch 2 και, κατά συνέπεια, η μεταφορά του Unreal Engine 5 απαίτησε κάποιες θυσίες. Κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης, βλέπουμε αρκετά συχνά περιβαλλοντικές λεπτομέρειες και σκιές να εμφανίζονται αργοπορημένα μπροστά στα μάτια μας, ενώ το παιχνίδι στοχεύει σε κλειδωμένα 30 FPS. Παρότι χρησιμοποιείται DLSS upscaling, όταν καβαλούσαμε το άλογο για αρκετή ώρα και περιφερόμασταν στο open-world κομμάτι του κόσμου, υπήρχαν αρκετά drops στα frames και μπόλικο stuttering.
Σε εσωτερικούς χώρους και στα κάστρα τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα, ενώ στο combat επίσης δεν αντιμετωπίσαμε κανένα θέμα, με εξαίρεση μονάχα μία στιγμή σ’ έναν συγκεκριμένο χώρο, όπου το παιχνίδι έμοιαζε να πέφτει στα 5 καρέ για 2-3 λεπτά και πιστεύαμε ότι πάμε για ολικό restart του τίτλου. Ένα άλλο καθαρά τεχνικό κομμάτι που σίγουρα θα ξενίσει τους νέους gamers είναι το θέμα των loading screens, το οποίο προφανώς και επηρεάζει όλες τις πλατφόρμες. Τα loading screens κάνουν κυριολεκτικά πάρτι στο Elder Scrolls: Oblivion Remastered, είτε κατά την είσοδο σε εσωτερικούς χώρους, όπως σπίτια, κάστρα και dungeons, είτε κατά την είσοδο στις μεγάλες πόλεις. Αυτό συμβαίνει επειδή το πρόβλημα δεν είναι το hardware της εκάστοτε κονσόλας, αλλά η αρχιτεκτονική του ίδιου του παιχνιδιού. Η Virtuos και η Bethesda έχτισαν τον τεχνικό τομέα της Unreal Engine 5 πάνω στον πηγαίο κώδικα του 2006. Σε αυτά τα “θεμέλια”, ο εξωτερικός κόσμος και οι εσωτερικοί χώροι είναι σχεδιασμένοι ως εντελώς διαφορετικά, απομονωμένα κομμάτια, οπότε το παιχνίδι πρέπει να “σταματήσει” για να κάνει, για παράδειγμα, unload το μεγάλο open-world κομμάτι και να φορτώσει τους εσωτερικούς χώρους, τα αντικείμενα και τις κινήσεις των NPCσ που βρίσκονται μέσα στο μαγαζί που θέλουμε να μπούμε. Προφανώς και τα loading times είναι μεγαλύτερα στο Nintendo Switch 2 συγκριτικά, για παράδειγμα, με το PlayStation 5 Pro, αλλά αυτό είναι και λογικό.
Το παιχνίδι, είτε στα 900p στην οθόνη του Switch 2 είτε στα 1080p σε μία τηλεόραση, τρέχει ουσιαστικά με τον ίδιο στόχο, αλλά στο μάτι το portable είναι καλύτερο. Η ανάλυση προφανώς και δείχνει πιο όμροφη στη μικρή οθόνη συγκριτικά με αυτό που βλέπουμε σε μία 65άρα τηλεόραση, ενώ κάποια από τα θέματα που αναφέραμε δεν κάνουν τόσο μπαμ όταν βρισκόμαστε σε portable mode. Επίσης, οι developers έχουν βρει αρκετά πραγματάκια για να εμπλουτίσουν τη συγκεκριμένη έκδοση. Τα Joy-Con μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε mouse mode, κάτι που κάνει αρκετά πιο εύκολη την πλοήγηση στα μενού και, κυρίως, το σημάδεμα με τόξο, ενώ υπάρχουν και πλήρη motion και gyro controls για επιθέσεις, άμυνα, stealth κτλ. Η touchscreen λειτουργία βοηθάει επίσης στην πλοήγηση στα menus και στο inventory, ενώ οι επιλογές για μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε portable mode. Παράλληλα, το UI έχει δεχθεί τις απαραίτητες αλλαγές ώστε να είναι πιο κοντά στη σύγχρονη εμπειρία και να λειτουργεί καλύτερα και με τα Joy-Con.
Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι όλα τα γενικά QoL που υπάρχουν σε αυτό το Remaster αναδεικνύουν αυτή την έκδοση ως μία από τις καλύτερες επιλογές για κάποιον που θέλει να δοκιμάσει το Elder Scrolls: Oblivion για πρώτη φορά. Το leveling έχει εκσυγχρονιστεί ώστε να είναι πιο εύκολο να χτίσουμε τον χαρακτήρα μας χωρίς να χρειάζεται να ασχολούμαστε τόσο έντονα με κουραστικά στοιχεία, ενώ έχουν γίνει και σημαντικές αλλαγές στο κομμάτι του ήχου, με νέες γραμμές διαλόγων και περισσότερη διαφοροποίηση στις φωνές των races, ώστε να περιοριστεί η χαρακτηριστική επανάληψη του αρχικού παιχνιδιού. Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο ενεργοποιούνται ορισμένα quests έχει βελτιωθεί, καθώς αρκετά από τα πρόσθετα και DLC quests δεν πέφτουν πλέον όλα μαζί πάνω στο κεφάλι μας αμέσως μετά την έξοδο από την αρχική περιοχή. Αντίθετα, εμφανίζονται πιο φυσικά μέσα από την εξερεύνηση και τις συζητήσεις με τους NPC. Και φυσικά, μιλάμε για ένα παιχνίδι που προσφέρει πάνω από 100 ώρες περιεχομένου, οπότε υπάρχει πραγματικά αρκετό υλικό για να δικαιολογήσει κανείς την επιστροφή του στο Cyrodiil.
Στο τέλος της ημέρας, η έκδοση του Nintendo Switch 2 συνοψίζεται σε μία απλή ερώτηση: “Θέλετε να ταξιδέψετε στον κόσμο του Oblivion ξαπλωμένοι στο κρεβάτι σας;”. Αν η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ναι, τότε θα πρέπει να αποδεχθούμε τις εκπτώσεις που έχουν γίνει για να μπορέσει αυτό το behemoth να τρέξει σε αυτό το hardware.
Θεωρούμε ότι τεχνικά θα μπορούσε να έχει λιγότερα προβλήματα, τουλάχιστον στο θέμα των framedrops και του stuttering, και σίγουρα υπάρχουν στιγμές που η απόδοση μας υπενθυμίζει ότι ζητάμε πολλά από το Switch 2. Το Oblivion παραμένει ένα τεράστιο RPG με έναν κόσμο στον οποίο μπορείς πραγματικά να χαθείς, και το γεγονός ότι μπορούμε πλέον να το έχουμε μαζί μας και να το απολαμβάνουμε on the go, σχεδόν 20 χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία, έχει τη δική του ξεχωριστή γοητεία. Δεν είναι η πιο άρτια τεχνικά έκδοση του Remaster, είναι όμως μία εξαιρετικά βολική και απολαυστική εκδοχή ενός παιχνιδιού που, παρά την ηλικία του, εξακολουθεί να έχει κάτι να πει.
Titan Quest 2: Ανακοινώθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας (trailer)
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity