
Η ιστορία λειτουργεί περισσότερο ως πλαίσιο για τη δράση παρά ως βασικός λόγος για να προχωρήσει κανείς. Η περιπέτεια εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με τον Negan και τους Saviors, μεταφέροντας τον παίκτη σε γνώριμες τοποθεσίες όπως η Alexandria, το Hilltop και το Sanctuary. Στην πορεία κάνουν την εμφάνισή τους χαρακτήρες όπως οι Simon, Jadis και Carl, ενώ η παρουσία του Negan και των υπόλοιπων Saviors δημιουργεί αρκετές ευκαιρίες για αναμετρήσεις που θα αναγνωρίσουν εύκολα οι φίλοι της σειράς. Δεν πρόκειται, όμως, για πιστή αναπαράσταση της τηλεοπτικής πλοκής. Η αφήγηση είναι συμπυκνωμένη, οι διάλογοι λειτουργούν κυρίως ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των αποστολών και όσοι περιμένουν μια νέα εμπειρία σε στυλ Telltale θα πρέπει να αναθεωρήσουν σημαντικά τις προσδοκίες τους. Στην καρδιά του Streets of Survival βρίσκεται φυσικά η μάχη. Η βάση είναι αυτή ενός παραδοσιακού beat ’em up: ελαφριές και δυνατές επιθέσεις, combos, κλωτσιές, αποφυγή και ειδικές κινήσεις που «φορτίζουν» καθώς εξουδετερώνουμε εχθρούς. Παράλληλα, υπάρχουν όπλα, περιορισμένα πυρομαχικά και ένας μηχανισμός adrenaline που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες όταν βρεθούμε περικυκλωμένοι. Το παιχνίδι προσπαθεί, μάλιστα, να απομακρυνθεί από το καθαρό button mashing προσθέτοντας στοιχεία survival. Μπορούμε να σκύψουμε πίσω από κάλυψη, να αναζητήσουμε αντικείμενα, να κρυφτούμε για σύντομες stealth επιθέσεις, να ψάξουμε δωμάτια και πτώματα για πυρομαχικά και θεραπευτικά αντικείμενα και να εξερευνήσουμε μικρές παράπλευρες διαδρομές.

Αυτές οι προσθήκες είναι από τις καλύτερες ιδέες του παιχνιδιού, επειδή δίνουν λίγο μεγαλύτερο βάθος σε μια κατά τα άλλα αρκετά γνώριμη φόρμουλα. Η θεραπεία, για παράδειγμα, απαιτεί χρόνο και μπορεί να διακοπεί αν δεχθούμε επίθεση, ενώ η αποφυγή απαιτεί cooldown μέχρι την εκτέλεση της επόμενης, με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερη προσοχή από ένα απλό συνεχές spam του dodge. Η εξερεύνηση επίσης έχει λόγο ύπαρξης, αφού οι παίκτες μπορούν να βρουν πυρομαχικά, αντικείμενα και collectibles, ενώ ορισμένες περιοχές διαθέτουν κλειδωμένες διαδρομές και εναλλακτικούς χώρους. Το πρόβλημα είναι ότι το σύστημα δεν είναι πάντοτε τόσο καλοδουλεμένο όσο θα ήθελε κανείς. Η μεγαλύτερη αδυναμία του gameplay βρίσκεται στην αίσθηση του χειρισμού. Οι χαρακτήρες κινούνται κάπως βαριά και η απόκριση στις εντολές δεν είναι πάντα όσο άμεση απαιτεί ένα παιχνίδι αυτού του είδους. Ιδιαίτερα ενοχλητικό είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης δεν μπορούμε εύκολα να αλλάξουμε κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε αρκετές φορές να χτυπάμε προς τη λάθος πλευρά ενώ ένας εχθρός έχει ήδη βρεθεί πίσω μας. Όταν υπάρχουν πολλοί Walkers στην οθόνη, το πρόβλημα είναι διαχειρίσιμο· όταν όμως εμφανίζονται ταυτόχρονα ένοπλοι Saviors, η κατάσταση μπορεί να γίνει ιδιαίτερα εκνευριστική.

Οι εχθροί με όπλα αποτελούν ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του The Walking Dead: Streets of Survival. Δεν είναι μόνο ότι εμφανίζονται αρκετά συχνά, αλλά μπορούν να μας πυροβολήσουν ακόμη και εκτός οθόνης, αφήνοντας ελάχιστο χρόνο αντίδρασης. Ένα χτύπημα μπορεί να μας ρίξει κάτω και, μέχρι να σηκωθούμε, είναι πιθανό να δεχθούμε δεύτερο ή και τρίτο. Το cooldown της αποφυγής κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Έτσι, μάχες που θα μπορούσαν να είναι γρήγορες και απολαυστικές καταλήγουν κάποιες φορές σε έναν κύκλο από πυροβολισμούς, πτώσεις και προσπάθειες να πλησιάσουμε τον αντίπαλο. Είναι κρίμα, γιατί όταν το παιχνίδι περιορίζεται σε walkers και melee εχθρούς, το combat μπορεί πραγματικά να γίνει διασκεδαστικό. Οι τρεις βασικοί χαρακτήρες έχουν πάντως αρκετή προσωπικότητα. Ο Rick χρησιμοποιεί το πιστόλι Magnum και επιθέσεις που βασίζονται περισσότερο στην ισορροπία μεταξύ melee και ranged combat, ο Daryl έχει τα μαχαίρια και την χαρακτηριστική του βαλλίστρα, ενώ η Michonne βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην katana της. Η διαφορετική προσέγγιση κάθε χαρακτήρα είναι ευπρόσδεκτη, παρότι το συνολικό ρεπερτόριο κινήσεων παραμένει σχετικά περιορισμένο σε σύγκριση με πιο εξελιγμένους εκπροσώπους του είδους. Με την ολοκλήρωση του campaign ξεκλειδώνεται και ο Negan, με τη Lucille φυσικά, δίνοντας έναν καλό λόγο για δεύτερο playthrough.

Η αναβάθμιση των χαρακτήρων είναι ένα ακόμη στοιχείο που προσπαθεί να προσθέσει στοιχεία στη συνταγή. Μέσα στις αποστολές συλλέγουμε resources και progression items, ενώ οι εξουδετερώσεις εχθρών μας δίνουν πρόσβαση σε νέα skills. Μέσα από τα ξεχωριστά skill trees μπορούμε να αυξήσουμε το damage και την ταχύτητα των επιθέσεων, να βελτιώσουμε τη χρήση των πυροβόλων όπλων, να αποκτήσουμε περισσότερα medkits ή να μειώσουμε το cooldown της αποφυγής. Οι αναβαθμίσεις είναι αισθητές και δίνουν ένα καλό κίνητρο για εξερεύνηση και επανάληψη των αποστολών. Υπάρχει όμως μια κάπως παράξενη σχεδιαστική επιλογή: η πρόοδος δεν ταιριάζει πάντα με τον τρόπο που το παιχνίδι μας αναγκάζει να χρησιμοποιούμε τους χαρακτήρες. Σε ορισμένες αποστολές επιλέγουμε ελεύθερα ή μπορούμε να αξιοποιήσουμε διαφορετικούς ήρωες, ενώ σε άλλες το παιχνίδι μάς επιβάλλει συγκεκριμένο χαρακτήρα. Έτσι, μπορεί να έχουμε επενδύσει σε upgrades για τον Rick και αμέσως μετά να βρεθούμε να παίζουμε με τη Michonne, χωρίς να απολαμβάνουμε τις ίδιες βελτιώσεις. Η ιδέα του progression είναι καλή, αλλά η εφαρμογή της δεν είναι πάντα απόλυτα συνεπής.

Η διάρκεια επίσης δεν βρίσκεται στα δυνατά σημεία του τίτλου. Η κυρίως περιπέτεια αποτελείται από περίπου δώδεκα αποστολές και μπορεί να ολοκληρωθεί σε λίγες ώρες, ανάλογα με το πόσο θα ασχοληθεί κανείς με την εξερεύνηση. Υπάρχουν, ωστόσο, λόγοι για επιστροφή, όπως το New Game+, το ξεκλείδωμα του Negan, τα collectibles, οι υψηλότεροι βαθμοί δυσκολίας και το Walker Pit, ένα mode με διαδοχικά κύματα εχθρών. Για τους fans του The Walking Dead αυτά τα extras έχουν μεγαλύτερη αξία, αλλά δεν αλλάζουν το γεγονός ότι η πρώτη επαφή με το παιχνίδι είναι αρκετά σύντομη. Από την άλλη, η παρουσίαση είναι ίσως το σημείο στο οποίο το The Walking Dead: Streets of Survival πετυχαίνει καλύτερα τον στόχο του. Η υβριδική αισθητική 2D pixel art χαρακτήρων και εφέ πάνω σε 3D περιβάλλοντα λειτουργεί πολύ καλά, ενώ οι Rick, Daryl, Michonne και Negan είναι άμεσα αναγνωρίσιμοι. Οι χαρακτήρες έχουν αρκετά λεπτομερή animations και η ομοιότητα με τους τηλεοπτικούς ήρωες είναι αξιοσημείωτη. Οι τοποθεσίες, όπως η Alexandria, το Hilltop και το Sanctuary, επίσης μεταφέρουν αποτελεσματικά την ατμόσφαιρα της σειράς, χωρίς να χάνουν τον arcade χαρακτήρα τους.

Εκεί που το The Walking Dead: Streets of Survival αφήνει πραγματικά μια αίσθηση ανεκπλήρωτης ευκαιρίας είναι στην απουσία multiplayer. Ένα παιχνίδι που βασίζεται τόσο έντονα στην παράδοση των arcade beat ’em ups θα έμοιαζε ιδανικό για local ή online co-op, ειδικά όταν διαθέτει πολλούς χαρακτήρες και μάχες εναντίον ορδών. Η απουσία co-op δεν είναι απλώς μια προσθήκη η οποία απλά έμεινε στην άκρη· μοιάζει με χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να βελτιώσει ουσιαστικά ολόκληρη την εμπειρία.
Συνολικά, το The Walking Dead: Streets of Survival είναι ένα συμπαθητικό και αρκετά ιδιαίτερο beat ’em up που έχει περισσότερες ιδέες από όσες θα περίμενε κανείς αρχικά. Η εξερεύνηση, τα survival στοιχεία, τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των Rick, Daryl και Michonne, η προσθήκη του Negan και το σύστημα αναβαθμίσεων προσπαθούν να δώσουν μεγαλύτερο βάθος σε μια κλασική φόρμουλα. Η εξαιρετική pixel art αισθητική βοηθά επίσης σημαντικά. Ωστόσο, ο βαρύς χειρισμός, η προβληματική συμπεριφορά των ranged εχθρών, ορισμένα άδικα spikes στη δυσκολία, η σύντομη διάρκεια και κυρίως η απουσία co-op δεν του επιτρέπουν να ξεχωρίσει πραγματικά. Είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να προσφέρει μερικές ευχάριστες ώρες, ιδιαίτερα στους φίλους του The Walking Dead και του παλιού arcade beat ’em up, αλλά δύσκολα θα γίνει κάτι περισσότερο από μια αξιοπρεπής, μικρή περιπέτεια.
GTA 6: Έτσι έκλεψαν κωδικούς του PS5 μέσα από εκδόσεις του retail




Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity