Ξεκινάμε με το No 10...
No 10: Metal Gear Rex (Metal Gear Solid - 1998)
Μια από τις επικές μάχες του MGS. Ο Snake έχοντας πλέον βρει το Metal Gear Rex και μετά την αποτυχία του να το εξουδετερώσει μέσω συμβατικών μέσων, αρπάζει τον εκτοξευτή ρουκετών και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Το Rex πιλοτάρεται από τον αδερφό του, τον Liquid Snake. Laser, ριπές από μυδράλια και επιθέσεις melee από αυτόν τον μεταλλικό γίγαντα κάνουν την συγκεκριμένη μάχη όχι μόνο πολύ διασκεδαστική αλλά και από τις εντυπωσιακότερες στο PlayStation.
No 9: Sniper Wolf (Metal Gear Solid - 1998)
Η μάχη με τη σέξι Sniper Wolf παίρνει την θέση της στο Top 10 όχι τόσο επειδή ήταν απαιτητική, αλλά κυρίως για το Sniper Duel μεταξύ τους. Η Sniper Wolf μεγαλωμένη σε πεδία μαχών φέρει τόσο σωματικά όσο και ψυχικά τραύματα και η χρήση του σκοπεύτρου από το όπλο της ήταν αυτό που από παιδί την έκανε να νιώθει ότι παρατηρούσε τα πάντα “έξω από την πραγματικότητα”. Ως παρατηρητής, έμαθε να κάνει αυτό που θα μπορούσε να μάθει κανείς ζώντας σε μια χώρα σε συνεχή πόλεμο: να σκοτώνει. Πέραν του τεχνικού τομέα που είναι μια μάχη μέσα στην νύχτα με το χιόνι να πέφτει αθόρυβα στο έδαφος και τα δέντρα να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του οπτικού πεδίου του Snake, το ψυχολογικό αντίκτυπο στον παίχτη είναι αυτό που ανεβάζει ακόμα περισσότερο το συγκεκριμένο boss fight. Ο παίκτης από την μια πλευρά πρέπει να την σκοτώσει για να προχωρήσει στην ιστορία, αλλά παράλληλα την λυπάται. “I finally understand, I wasn't waiting to kill people... I was waiting for someone to kill me, a man like you... a hero. Set me free...”
No 8: Gray Fox (Metal Gear Solid - 1998)
Μια αινιγματική φιγούρα που δείχνει να γνωρίζει τον Snake από το παρελθόν. Ένας cyber ninja που θέλει να πολεμήσει hand to hand. Τα όπλα προς έκπληξη του παίκτη είναι άχρηστα καθώς οι σφαίρες εξοστρακίζονται με μια αστραπιαία κίνηση της Katana του Gray Fox. Αποτελεί πραγματικά μια πολύ διασκεδαστική μάχη, καθώς ξεκινώντας από το κλασικό σύστημα πολεμικών τεχνών, ο Gray Fox επιστρατεύει teleporting, stealth και επιθέσεις από το ταβάνι δημιουργώντας το αίσθημα του πανικού στον παίκτη. Το περιβάλλον είναι destructible, πράγμα που σημαίνει ότι μένουν πίσω σημάδια της επικής μάχης. Μικρές πινελιές που ιδίως το 1998 ήταν εντυπωσιακές.
No 7: The Sorrow (Metal Gear Solid 3: Snake Eater - 2005)
Τεχνικά θα μπορούσε να μην καταταχθεί σε boss fight, διότι σε αυτή τη μάχη ο παίκτης κυρίως αποφεύγει επιθέσεις. Ο Sorrow έρχεται στο μυαλό του Snake, όσο ο τελευταίος είναι λιπόθυμος και παίζει το ρόλο των ερινυών. Ο παίκτης μεταφέρεται σε ένα εφιαλτικό τοπίο, όπου πρέπει να διασχίσει ένα ποτάμι. Οι εχθροί όμως που αντιμετωπίζει είναι ουσιαστικά όσοι σκότωσε μέχρι εκείνο το σημείο του τίτλου. Τα νεκρά σώματά τους τον στοιχειώνουν και η λεπτομέρεια για ακόμα μια φορά ανατριχιάζει. Ο τρόπος που σκότωσε ο παίκτης τον κάθε στρατιώτη αντικατοπτρίζεται στο σώμα του νεκρού που τον πλησιάζει. Ορδές με σπασμένους λαιμούς, μέλη να λείπουν και καμένα από φλογοβόλο άκρα γεμίζουν την οθόνη προκαλώντας ψυχολογική πίεση. Ίσως όχι τόσο ενδιαφέρουσα μάχη από πλευράς gameplay αλλά σίγουρα από τις πιο ξεχωριστές στιγμές των bosses σε Metal Gear Solid games.
No 6: Liquid Snake (Metal Gear Solid - 1998)
Αν και σύντομη μάχη, η συγκεκριμένη είναι πολύ ενδιαφέρουσα διότι πέραν του γεγονότος ότι δύο αδέρφια πολεμούν μέχρι θανάτου σώμα με σώμα, αυτό που την καθιστά εντυπωσιακή είναι η ένταση που μεταφέρεται στον παίκτη κατά τη διάρκειά της. Από την μια, ο χρόνος κυλάει εναντίον του Snake με την βόμβα δεμένη πάνω στην αναίσθητη Meryl. Από την άλλη, ο παίκτης πρέπει να κρατά την συγκέντρωσή του καθώς μάχεται πάνω στο Metal Gear Rex και ένα λάθος βήμα σημαίνει αυτομάτως πτώση στο κενό. Εύκολα λοιπόν καταλαβαίνει κανείς ότι σε όλα αυτά τα στοιχεία -αν προστεθεί και η σημασία της μάχης ως προς την ιστορία- έχουμε να κάνουμε με ένα από τα πιο σημαντικά boss fights.
No 5: The End (Metal Gear Solid 3: Snake Eater - 2005)
Ίσως το μεγαλύτερο σε διάρκεια boss fight όλων των MGS games. Ο The End είναι ένας παππούς με άριστες ικανότητες στο sniping. Η συγκεκριμένη μάχη έχει μια σειρά από ενδιαφέροντα στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει. Αρχικά αν κάποιος ακολουθήσει την λογική γραμμή θα δει ότι μπορεί να πολεμάει μαζί του για αρκετή ώρα. Σε μια έκταση τριών οθονών ο Snake παίζει με τον The End ένα συνεχές κρυφτό, όπου ο παίκτης θα πρέπει να ανακαλύψει την θέση του καλά καμουφλαρισμένου αντιπάλου του. Στοιχεία της θέσης του μπορούν να ανακαλυφθούν μέσω της αντανάκλασης του σκοπεύτρου του, είτε από το παπαγαλάκι που μεταφέρει συνέχεια στον ώμο του είτε τέλος μέσω των ροχαλητών του αν για πολύ ώρα δεν ανακαλύψει ο ένας τον άλλον. Αυτό όμως που κάνει το συγκεκριμένο boss να “μυρίζει” Kojima είναι οι διαφορετικοί τρόποι που μπορεί να ηττηθεί. Πρώτον, αν κάποιος έσωζε την θέση του κατά την διάρκεια της μάχης και άλλαζε το ρολόι του PlayStation 2 κατά μια βδομάδα μπροστά, τότε ο The End ήταν νεκρός από φυσικά αίτια! Το άλλο επίσης αστείο στοιχείο αυτού του boss ήταν πως αν ο παίκτης είχε αρκετά γρήγορα αντανακλαστικά ώστε να πυροβολήσει τον The End κατά την μεταφορά του από στρατιώτες, έληγε εκεί το θέμα! Πραγματικά η ουσία της διαφοράς ενός απλού game boss και ενός Kojima boss.
Normal fight (edited)
Old age death
Pre-fight end
No 4: Metal Gear Ray (Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots - 2008)
Φτάνουμε σε μια γιγαντιαίων διαστάσεων μάχη κυριολεκτικά. Αν κάποτε ένα Metal Gear ήταν αρκετό για να γεμίσει την οθόνη, στο Metal Gear Solid 4, ο Ocelot πολεμάει τον Snake με μια “μεγάλη” διαφορά. Ο καθένας τους βρίσκεται στο πιλοτήριο ενός Metal Gear. O Snake στο παλιό Metal Gear Rex και ο Ocelot στο πιο αναβαθμισμένο Metal Gear Ray. Η μάχη είναι επικών διαστάσεων με τα δύο μεταλλικά τέρατα να εξαπολύουν και να ανταλλάζουν laser, πυραύλους, σφαίρες αλλά και μεταλλικές “κλωτσιές”. Είναι το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα κάθε fan της σειράς: να μπορεί επιτέλους να χειριστεί το τέρας που πολεμούσε τόσα χρόνια. Ο Hideo Kojima έδωσε και με το παραπάνω απόλαυση στους παίκτες με αυτήν την μάχη.
No 3: Τhe Βoss (Metal Gear Solid 3: Snake Eater - 2005)
Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να μεταφέρουν το συναισθηματικό φόρτο αυτής της μάχης. Ο μέντορας του Big Boss (Snake) η λεγόμενη Boss, πολεμάει τον ίδιο της τον μαθητή. Το φόντο της μάχης θα ζήλευαν σκηνοθέτες για την καλλιτεχνική του απλότητα και παράλληλα συμβολικότητα. Στον πρακτικό τομέα, η δυσκολία είναι λίγο πιο πάνω από τα προηγούμενα bosses του MGS 3. Αρκετό κυνήγι στα κατάλευκα λουλούδια με τα ρούχα της Boss να προσφέρουν ένα πολύ καλό καμουφλάζ και πολύ CQC (Close Quarter Combat) είναι η ουσία αυτής της μάχης με ένα φινάλε τόσο δραματικό που μόνο δάκρυα μπορεί να φέρει.
No 2: Psycho Mantis (Metal Gear Solid - 1998)
Πρόκειται ίσως για το πιο ενδιαφέρον boss που έχει υπάρξει ποτέ στο σύμπαν που δημιούργησε ο Hideo Kojima. Ο Psycho Mantis, ένας παρανοϊκός με ψυχοκινητικές δυνάμεις χρησιμοποιεί τόσο ανορθόδοξες μεθόδους που έκανε όλους τους παίκτες της εποχής εκείνης να τα χάσουν. Στην αρχή μπαίνει στο μυαλό της Meryl αναγκάζοντας τον Snake να την αφήσει αναίσθητη. Στην συνέχεια, διαβάζει την κάρτα μνήμης από το PlayStation και αναλύει -με βάσει τα στοιχεία αυτά- τις δυνατότητες του παίκτη και τέλος κάνει χρήση του κραδασμού στο χειριστήριο λέγοντας ότι μπορεί να το κινήσει με την δύναμη του νου του. Αυτό που γινόταν φανερό από την αρχή ήταν ότι ο Psycho Mantis μπορούσε να προβλέψει κάθε κίνηση του Snake. Όσοι λοιπόν σκέφτηκαν “έξω από το κουτί” και δοκίμασαν να συνδέσουν το χειριστήριο από το port 1 στο port 2, επιβραβεύτηκαν αναλόγως. Ο Psycho Mantis δεν μπορούσε πλέον να προβλέψει τις επερχόμενες επιθέσεις. Μια καταπληκτική μάχη που έφερνε τον παίκτη πιο κοντά στο παιχνίδι από κάθε άλλο boss. Ένα πραγματικό μαργαριτάρι που θα μπορούσε άνετα να είναι στην πρώτη θέση αν...
No 1: Snake vs Ocelot/ Liquid (Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots - 2008)
Πολύ λίγα λόγια μπορούν να αντικατοπτρίσουν και να περιγράψουν πλήρως το μέγεθος της συγκεκριμένης μάχης. Ιδίως σε λίγες γραμμές. Επειδή δυστυχώς δεν είμαι ποιητής θα προσπαθήσω να μείνω στα βασικά και θα αφήσω την πραγματική διάσταση της σκηνής να εκτυλιχτεί σε αυτούς που θα την βιώσουν τερματίζοντας το Metal Gear Solid 4. Ο Snake -ένα βήμα πριν την κατάρρευση- πολεμάει τον Ocelot στην κορυφή του υποβρύχιου φρουρίου Haven. Μετά από μάχες με πολυβόλα, rail guns ελικόπτερα, πυραύλους και κάθε είδους όπλου τελευταίας τεχνολογίας, ο επίλογος γράφεται όπως πρέπει. Με δύο άντρες να πολεμάνε με τις γροθιές τους και τίποτα άλλο. Ο Kojima μας αποχαιρετά με αυτό τον φόρο τιμής σε όλα τα Metal Gear Solid περνώντας ένα ένα τα στάδια της μάχης με την ανάλογη life bar των MGS 1, 2, 3 και τέλος 4 συνοδευόμενη με το ανάλογο μουσικό θέμα. Ο, τι και να πούμε είναι λίγο. Η μάχη αυτή καθαυτή, το ηλιοβασίλεμα πίσω με τους γλάρους, η μουσική, τα πάντα διαμορφώνουν ένα αριστούργημα και ένα αντάξιο κλείσιμο μιας από τις σημαντικότερες σειρές στην ιστορία των video games.
Έρχεται νέα πλατφόρμα streaming ταινιών από ελληνική εταιρεία!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity