Το πακέτο λοιπόν περιλαμβάνει το Hitman 2: Silent Assassin, Contracts και Blood Money, με μοναδική (και ίσως αδικαιολόγητη) απουσία αυτή του πρώτου τίτλου. Παίρνοντας τους τίτλους με τη σειρά που αυτοί κυκλοφόρησαν, το πρώτο στη λίστα είναι το Silent Assassin, η συνέχεια του “Agent 47” που βελτίωσε τον προκάτοχό του σχεδόν σε όλους τους τομείς. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι μπορεί για την εποχή του να ήταν πράγματι ένα μεγάλο βήμα μπροστά για τη σειρά και ένας πραγματικά αξιόλογος τίτλος, κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να ειπωθεί πλέον. Οι λόγοι είναι αρκετοί. Αρχικά έχουμε τον προβληματικό και δύσκολο (χωρίς λόγο) χειρισμό. Αν το παραπάνω συνδυαστεί με το… παρανοϊκό και άκρως προβληματικό Α.Ι., έχουμε ήδη μπροστά μας έναν λόγο που θα κάνει τους περισσότερους να αποθαρρυνθούν από τα πρώτα κιόλας λεπτά ενασχόλησης, ακόμα και αν στο παρελθόν είχαν ξοδέψει ώρες με τον τίτλο.
Εν συνεχεία έχουμε το Contracts, το οποίο σε σχέση με το Silent Assassin αποτελεί μια αλματώδη εξέλιξη. Ο τίτλος κάνει μια αναδρομή στις παλαιότερες αποστολές του Hitman, δίνοντας την ευκαιρία στους παίκτες να ξαναζήσουν αρκετές από τις αποστολές του πρώτου μέρους της σειράς με επανασχεδιασμένα επίπεδα, σε μια αρκετά ομαλότερη εμπειρία. Με αυτόν τον τρόπο ίσως, η IO Interactive βρήκε τον τρόπο να αποφύγει την προσθήκη του “Agent 47” στο πακέτο. Από μια οπτική ίσως και να είναι σωστή κίνηση, γιατί αν σκεφτεί κανείς το πως φαίνεται το Silent Assassin σήμερα, τότε μόνο να φανταστεί μπορεί πως θα είναι ο προκάτοχός του με βάση τα σημερινά standards. Εξετάζοντας το από πλευράς gameplay, τα πράγματα εδώ είναι σαφώς βελτιωμένα, με πιο ρευστή κίνηση και αρκετά καλή χρήση του χάρτη και του περιβάλλοντος, αν και δεν λείπουν τα προβλήματα, με σημαντικότερο αυτό της A.I.
Μέχρι στιγμής είναι προφανές πως (κυρίως) το Silent Assassin και το Contracts δεν μπορούν να σταθούν στο πέρασμα του χρόνου σε όρους gameplay. Τι γίνεται όμως με τον τεχνικό τομέα και το “HD” που αναγράφεται και στον τίτλο της συλλογής; Δυστυχώς και εδώ τα πράγματα δεν είναι καλά, αφού (χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη) το μόνο που έκανε η IO Interactive είναι ένα upscaling των γραφικών, ούτως ώστε να είναι δυνατή η απεικόνιση σε HD. Βέβαια, αυτό έχει ως αποτέλεσμα η ηλικία των τίτλων και το πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα σε αυτόν τον τομέα να είναι εμφανέστερα από ποτέ.
Και φτάνουμε στο Blood Money, για πολλούς η καλύτερη στιγμή της σειράς, που κλείνει την τριλογία - και ίσως σώζει την παρτίδα για την Square Enix και την IO Interactive. Η λέξη «ίσως» δε χρησιμοποιείται τυχαία όμως, αφού εδώ πρέπει να αναφερθούν μερικά πράγματα. Σαν τίτλος πρόκειται για μια κορυφαία παραγωγή, που με μοναδική εξαίρεση τον τεχνικό τομέα θα μπορούσε άνετα να σταθεί και σήμερα, με πληθώρα επιλογών, εμπνευσμένο σχεδιασμό και καταπληκτικά set pieces. Η «γοητεία» του μπορεί να μην μαγνητίζει από το πρώτο λεπτό και τα μικροπροβλήματα να εξακολουθούν να υπάρχουν, όταν όμως όλα αρχίζουν και μπαίνουν στη θέση τους, το αποτέλεσμα είναι απλά εξαιρετικό. Το πρόβλημα είναι πως στο πακέτο το Hitman: Blood Money μεταφέρεται αυτούσιο, χωρίς τη παραμικρή προσθήκη ή αλλαγή.
Αξίζει λοιπόν η επιστροφή στις παλαιότερες αποστολές του Agent 47; Δεν θα ήταν υπερβολή ίσως να πει κανείς πως το Blood Money είναι το δυνατό σημείο όλου του πακέτου - και ο σημαντικότερος παράγοντας που θα καθορίσει την αγορά του ή όχι. Για τους κατόχους Xbox 360 που δεν έτυχε να ασχοληθούν μέχρι στιγμής με τον τίτλο, το Hitman HD Trilogy αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία να το κάνουν τώρα. Για τους κατόχους PlayStation 3 από την άλλη, το πακέτο είναι ο μόνος τρόπος για να απολαύσουν μια από τις καλύτερες στιγμές της σειράς και έναν τίτλο που έχει γράψει τη δική του ιστορία. Και στις δύο περιπτώσεις, μπορεί να θεωρηθεί σαν μια επανέκδοση με δύο πολύ καλές προσθήκες, σε μια ελκυστική τιμή.
Όσοι από την άλλη οδηγούνται από τη νοσταλγία να ξαναζήσουν ακόμη μια φορά τρεις τίτλους που καθόρισαν ένα ολόκληρο είδος, σίγουρα δε θα απογοητευτούν. Παρά τα χρόνια που έχουν στην πλάτη τους, το Silent Assassin και το Contracts δείχνουν πόσο καλή δουλειά είχε κάνει η IO Interactive και εντυπωσιάζουν μέχρι και σήμερα με την πληθώρα των επιλογών που προσέφεραν στον παίκτη, αλλά και πόσο «μπροστά» βρισκόταν σε σύγκριση με τους υπόλοιπους τίτλους της εποχής που προσπαθούσαν να ακολουθήσουν στα ίδια μονοπάτια. Το Blood Money… είναι το Blood Money - και δε χρειάζεται να πει κανείς κάτι παραπάνω. Σίγουρα, ένα πλήρες remake από την αρχή θα ήταν η κίνηση-ματ, αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την ποιότητα και την προσφορά των τίτλων αυτών στην σύγχρονη gaming σκηνή.
Ούτε ένας ψυχρός εκτελεστής σαν τον Σιωπηλό Δολοφόνο δεν μπόρεσε να ξεφύγει από το «τρένο» των HD remakes που έχουν γίνει μόδα τον τελευταίο καιρό. Αν αυτό είναι για καλό ή για κακό, εξαρτάται από τα… κίνητρα του καθενός.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity