Οι εκτελεστές είναι αγαπημένο θέμα. Ο Τζέισον Στέιθαμ και ο Ρόμπερτ ντεΝίρο είναι δυο εκτελεστές και στενοί φίλοι. Όταν μια αποστολή πάει στραβά και ο Στέιθαμ εκτελεί το στόχο του μπροστά στα μάτια της μικρής κόρης του θύματος (τρώγοντας μια σφαίρα αμέσως μετά) αποφασίζει να αποσυρθεί. Ένα χρόνο αργότερα λαμβάνει ένα φάκελο με ένα εισιτήριο για το Ομάν και μια φωτογραφία του αιχμάλωτου ντεΝίρο. Δεσμοφύλακές του είναι ένας σεΐχης και ο τελευταίος του γιος, καθώς οι άλλοι τρεις δολοφονήθηκαν από πράκτορες της SAS. Με έξι μήνες ζωής, ο σεΐχης θέλει να δει τους δολοφόνους των γιων του νεκρούς και να εξασφαλίσει τη μελλοντική επιρροή της οικογένειάς του με πετρελαϊκά συμβόλαια.
Για να σώσει το φίλο και μέντορά του λοιπόν, αλλά και να κερδίσει 6 εκατομμύρια δολάρια, ο Στέιθαμ αναλαμβάνει τις δολοφονίες. Εκτός όμως από το ότι αυτοί οι άντρες είναι εξαφανισμένοι, μια μυστική ομάδα απόστρατων μελών της SAS υποπτεύεται το σχέδιο και στέλνει έναν από αυτούς, τον Κλάιβ Όουεν, να τους προσέχει. Το ενδιαφέρον μένει αναλλοίωτο μέχρι το τέλος, με ανατροπές και προδοσίες που καταφέρνουν να μη γίνουν αντιληπτές μέχρι να αποκαλυφθούν.
Αυτό που ξεχωρίζει το Killer Elite είναι οι έντονοι χαρακτήρες του και η επιμονή που κυνηγούν τους στόχους τους. Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά τους είναι ξεκάθαρες και καταδιώκουν ο ένας τον άλλο με λύσσα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Το μόνο κίνητρο του Στέιθαμ είναι να ελευθερώσει το φίλο του και να γλιτώσει το τομάρι του ενώ ο Όουεν δρα από συντροφικότητα προς το σώμα στο οποίο άνηκε. Χωρίς να γίνονται μονόπλευροι ή καρικατούρες, ακολουθούν ο καθένας το δρόμο του μέχρι τα άκρα και το μηδενιστικό πραγματικά φινάλε. Δεν υπάρχουν ιδανικά, συναισθηματισμοί, ταυτίσεις ή αμφιβολίες - και οι δύο μεριές αποτελούνται από άριστα εκπαιδευμένους φονιάδες που δε σταματούν μπροστά σε τίποτα για να ικανοποιήσουν τις εμμονές τους.
Είναι μια ταινία ωμή, γρήγορη και ρεαλιστική, χωρίς θεαματικές σεκάνς και εκρήξεις αλλά μπόλικη βία. Ειδικά οι πολλές σκηνές πάλης είναι όσο αιματηρές και άγριες πρέπει. Αξίζει να σημειωθεί πως υπάρχει ένας ευχάριστος παλιομοδίτικος αέρας, καθώς χρονικά τοποθετείται στο 1980 και βασίζεται σε (μια κάποια) πραγματική ιστορία. Σκηνοθετικά η δουλειά του πρωτοεμφανιζόμενου Γκάρυ ΜακΚέντρυ είναι επαγγελματική, με γρήγορο μοντάζ που όμως δε μπερδεύει και μουντή, ταιριαστή φωτογραφία. Δεν υπάρχει πουθενά κοιλιά στη ροή (κάτι άξιο συγχαρητηρίων) ή σεναριακό κενό, ενώ σε μερικές στιγμές εμφανίζεται και ένα μαύρο σαρδόνιο χιούμορ. Οι μπόλικες διαφορετικές προφορές από όλη τη Μ. Βρετανία προσθέτουν πολύ στο χαρακτήρα της.
Ερμηνευτικά ο Στέιθαμ είναι πάρα πολύ καλός και πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από το συνηθισμένο στυλ του. Καταφέρνει να στηρίξει την ταινία πάνω του με επιτυχία και χωρίς να γίνεται μονοκόμματος. Ο Κλάιβ Όουεν κυκλοφορεί με μουστάκι καραβανά και μια απίστευτα σκληροτράχηλη φάτσα, αποδίδοντας εξαιρετικά το ρόλο του. Ο ντεΝίρο, από την άλλη, μάλλον βρέθηκε στην ταινία περισσότερο σαν κράχτης και για τα ένσημα και λιγότερο για κάποιο ουσιαστικό λόγο. Σε δεύτερους ρόλους ξεχωρίζει ο Ντόμινικ Πάρσελ (Blade: Trinity, Prison Break), επίσης με χαρακτηριστικό μουστάκι-φαβορίτα.
Χωρίς να είναι αριστούργημα, το Killer Elite είναι μια άκρως διασκεδαστική περιπέτεια που τιμά το θέμα της. Έχει ωμή βία, γρήγορο ρυθμό, βαρύ στυλ και σενάριο χωρίς ηθικολογίες, και σίγουρα θα ικανοποιήσει κάθε φίλο του είδους. Οι πρωταγωνιστές είναι παραπάνω από κατάλληλοι και ταιριάζουν γάντι στους ρόλους τους. Σε καμία περίπτωση δεν προσφέρεται για κατανάλωση ποπ κορν όπως το Transporter ή το Shoot’em up, αλλά όσοι θέλουν να δουν μια… αντρική ταινία θα το χαρούν και με το παραπάνω. Στο κάτω κάτω, δε ποιόν δεν αρέσουν οι εκτελεστές;
Silent Hill: Townfall - Δόθηκαν στη δημοσιότητα οι απαιτήσεις συστήματος για PC
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity