Όντας ουσιαστικά αθάνατος, ο Bryce, δεν μπορεί να πεθάνει κατά τη διάρκεια της παραγωγής και, αντί αυτού, διαμελίζεται και γίνεται -κυριολεκτικά- κομμάτια! Όσο του επιτίθενται οι εχθροί αντί για ενέργεια, αρχίζει και χάνει τα άκρα του καθώς και το ίδιο του το κεφάλι. Το παράδοξο είναι πως ακόμα και πεσμένα στο πάτωμα, τα χέρια έχουν την ικανότητα να ελέγξουν τα πιστόλια και να πυροβολήσουν τους εχθρούς με κόστος, μονάχα, τη δύναμη πυρός, η οποία μειώνεται στο ήμισυ της αρχικής. Ο ήρωας μπορεί να κινηθεί ακόμα και με το ένα πόδι ή να σέρνεται στα δύο του χέρια. Πραγματοποιώντας την κίνηση roll, ο παίκτης μπορεί να συλλέξει τα χαμένα του άκρα και να επαναφέρει τον Bryce στην αρχική του υπόσταση ενώ αν έχει γεμίσει η ειδική μπάρα άμεσης ανασύνθεσης, πατώντας απλώς τον αριστερό αναλογικό μοχλό, ο ήρωας συναρμολογείται πλήρως. Αν αυτό ακούγεται παράξενο, το «μακάβριο» είναι πως ο παίκτης μπορεί να χειριστεί το κεφάλι του ήρωα και να το χρησιμοποιήσει προκειμένου να επιτεθεί στους δαίμονες ή να το οδηγήσει σε περάσματα που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο να περάσει αρτιμελής ο ήρωας.
Μπορεί σαν ιδέα να είναι πανέξυπνη, στην πράξη όμως καταντάει κουραστική και επαναλαμβανόμενη, ενώ δε λείπουν και τα προβλήματα. Δυστυχώς, ο ήρωας είναι αρκετά ευάλωτος και μπορεί να διαμελιστεί με το παραμικρό, αναγκάζοντας τον παίκτη να προσπαθεί να ενώσει τα χαμένα του κομμάτια, χάνοντας σημαντικά τη ροή της μάχης ενώ, πολλές φορές, η λειτουργία αυτή κολλάει, ειδικά αν τα άκρα είναι σκορπισμένα σε σκάλες. Το οπλοστάσιο του ήρωα χαρακτηρίζεται από λεπίδες, αλλά και όπλα που αναλόγως τις περιστάσεις και τους εχθρούς, απαιτείται στρατηγική χρήση προκειμένου να διατηρηθεί... ολόκληρος! Βέβαια, ο Bryce δεν είναι εξολοκλήρου αλώβητος. Υπάρχουν τέρατα που μπορούν να καταπιούν το κεφάλι του, δημιουργώντας ένα υποτυπώδες mini game που αν δεν ολοκληρωθεί σωστά τότε οδηγεί τον παίκτη πίσω στο τελευταίο checkpoint.
Στην πραγματικότητα, όμως, το μέγιστο αδύνατο σημείο του ήρωα είναι η σύντροφος που τον βοηθάει στην αποστολή, η Arcadia, μία ειδική πράκτορας που έχει σταλεί από την κυβέρνηση για να υποστηρίξει την προσπάθεια του Bryce να εξοντώσει και να αφανίσει τους δαίμονες. Η τεχνητή νοημοσύνη της δείχνει ικανοποιητική και μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της, αλλά αν δεχτεί πολλή ζημιά και δεν καταφέρει ο Bryce να τη σώσει, τότε πεθαίνει σηματοδοτώντας ουσιαστικά το game over. H Arcadia δεν αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο στην όλη δράση, καθώς δε χαρίζεται στους εχθρούς και τους γεμίζει σφαίρες ενώ σε κρίσιμα σημεία βοηθάει τον κεντρικό ήρωα να προχωρήσει στην πίστα λύνοντας γρίφους. Οι υποτυπώδεις γρίφοι είναι κάπως επαναλαμβανόμενοι και πεζοί στην υλοποίησή τους μια και, ως επί το πλείστον, απαιτούν από τον παίκτη να διαμελίσει τον ήρωα προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε δύσβατα σημεία.
Όντας ένα καθαρόαιμο action shooter, η πρώτη αίσθηση που δίνει το NeverDead είναι πως έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από το Devil May Cry και αυτό διακρίνεται από τις κινήσεις του Bryce, τα fragments που συλλέγει σε κάθε επίπεδο, το οπλοστάσιό του καθώς και τις αναβαθμίσεις που προφέρει, τους δαίμονες που κυνηγάει, αλλά και τον τρόπο που εμφανίζονται οι τελευταίοι σφραγίζοντας ουσιαστικά τις εξόδους με ένα δαιμόνιο πλέγμα που διαλύεται μόνο όταν ηττηθούν όλοι οι εχθροί. Το Enternity συνάντησε 3 κυρίαρχα μοντέλα εχθρών, τα οποία επαναλαμβάνονται σε επικίνδυνο βαθμό, ενώ -πολλές φορές- οι δαίμονες εμφανίζονται μέσω ειδικών φωλιών που πρέπει να καταστραφούν για να σταματήσει το ανελέητο respawn. Ο τεχνικός τομέας είναι ικανοποιητικός αλλά χρήζει περισσότερης βελτίωσης, καθώς σε ορισμένα σημεία οι υφές προδίδουν χρήση γερασμένης μηχανής γραφικών, ενώ και ο φωτισμός δείχνει να μην τα καταφέρνει τόσο καλά σε ορισμένα σημεία.
Το soundtrack, ενώ είναι άγριο με metal διαθέσεις και κορυφώσεις (αξίζει να σημειωθεί πως το μεγαλύτερο μέρος του έχει επιμεληθεί από τους Megadeth!), ακούγεται υπερβολικό και σε σημεία κουραστικό, ειδικά όταν στο προσκήνιο βρίσκονται οι εχθροί. Οι χαρακτήρες των Bryce και Arcadia δείχνουν αρκετά υποσχόμενοι και το Enternity ξεχώρισε το έντονο χιούμορ που αναδύεται από τη στιχομυθία τους! Ο αυτοσαρκασμός του ήρωα οδηγεί σε ένα comic relief στοιχείο, το οποίο δύσκολα περνά απαρατήρητο. Ο preview κώδικας αφήνει το Enternity με ανάμεικτες εντυπώσεις, αλλά το σίγουρο είναι πως έπεσε τρελό γέλιο με τις κωμικοτραγικές καταστάσεις στις οποίες υπόκεινται οι πρωταγωνιστές. Ας ελπίσουμε πως οι παραγωγοί θα προσέξουν λίγο περισσότερο τον τεχνικό τομέα, την ποικιλία και συχνότητα των εχθρών, αλλά και πως θα ισορροπήσουν το συνεχή διαμελισμό του Bryce προκειμένου να μη διακόπτεται η ροή της δράσης κάθε αναμέτρησης. Μέχρι τότε, stay whole!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity