Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, είχαμε τη τύχη και χαρά να βρεθούμε στην επίσημη αποκάλυψη της νέας φορητής κονσόλας της Nintendo, το Nintendo 3DS. Μπορεί μέχρι σήμερα να γνωρίζαμε αρκετά στοιχεία, ωστόσο χθες μάθαμε όλες τις λεπτομέρειες για το ευρωπαϊκό λανσάρισμα. Η παρουσίαση κράτησε περίπου μια ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας η εταιρία έδειξε τις δυνατότητες της συσκευής και αρκετοί 3rd party συνεργάτες ανακοίνωσαν τα παιχνίδια που θα διαθέσουν. Η παρουσίαση ήταν σίγουρα ενδιαφέρουσα, αυτό όμως που ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρον, ήταν το hands on session που είχαμε αμέσως μετά. Σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο, περίπου 300 Nintendo 3DS ήταν διαθέσιμα για gaming και φυσικά ο υπογράφων δεν έχασε την ευκαιρία να δοκιμάσει όσο το δυνατόν περισσότερα.
Συνολικά, 20 τίτλοι ήταν διαθέσιμοι για gaming ενώ πέντε ακόμα βρίσκονταν στο χώρο με τη μορφή trailer. Πριν ξεκινήσω να σας γράφω τις εντυπώσεις μου για τα παιχνίδια, πρέπει πρώτα να αναφερθώ στην ίδια τη κονσόλα. Σχεδιαστικά, μοιάζει ιδιαίτερα στο Nintendo DS, το οποίο ουσιαστικά έρχεται να αντικαταστήσει. Η κεντρική οθόνη, στο πάνω μέρος της συσκευής, η οποία είναι αυτή που μπορεί να απεικονίζει 3D, είναι αρκετά φωτεινή και με απενεργοποιημένο το 3D, οι γωνίες θέασης είναι εξαιρετικές. Η οθόνη λειτουργεί σε ανάλυση 800x240 pixels (400x240 για κάθε μάτι) και τα γραφικά που είδα στα περισσότερα παιχνίδια, είναι σαν να έχουν βγει από οικιακά συστήματα, ξεπερνώντας άνετα σε ποιότητα και αναλυτικότητα τόσο τα DS/DSi όσο και το PSP. Το slider που βρίσκεται δεξιά από την οθόνη καθορίζει το πόσο έντονο θα είναι το 3D effect στο κάθε παιχνίδι και η αλήθεια είναι ότι ανάλογα με το παίκτη και τον τίτλο, η ρύθμιση αυτή θα βρίσκεται σχεδόν πάντα σε διαφορετική θέση.
Στο κάτω μέρος έχουμε τη κλασική οθόνη αφής και στα αριστερά, επιτέλους, έναν αναλογικό μοχλό, ακριβώς πάνω από το σταυρό κατευθύνσεων. Σε τίτλους όπως το Pro Evolution Soccer 3DS αλλά και άλλους παρόμοιας συλλογιστικής στον τομέα ελέγχου, η χρησιμότητά του φάνηκε άμεσα. Όσον αφορά στην ποιότητα κατασκευής, μου φάνηκε εξαιρετική, χωρίς να νιώθω μέτρια πλαστικά ή κακή συναρμολόγηση. Γενικότερα, η αίσθηση που μας άφησε μετά από 3 ώρες gaming, ήταν εξαιρετική. Πηγαίνοντας τώρα στον τομέα video games, σε γενικές γραμμές έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος, τόσο από τα games της Nintendo όσο και από αυτά των συνεργατών της. Η πρώτη γεύση από το μηχανισμό προβολής και αίσθησης του 3DS ξεκίνησε από το νέο Kid Ikarus και η πρώτη αντίδραση ήταν ένα μακρόσυρτο επιφώνημα. Το εφέ του 3D στο συγκεκριμένο shooter ήταν άκρως εντυπωσιακό, αν και τα γραφικά του παιχνιδιού δεν ήταν αυτό που θα έλεγε κανείς, εκπληκτικά. Παρόλα αυτά, μετά από 10 λεπτά gaming, είχα μείνει με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Επόμενη στάση ήταν σε ένα άλλο booth το Super Monkey Βall της SEGA, ένα τίτλο που δεν παρουσιάζει ουσιαστικά καμία διαφορά σε σχέση με άλλες εκδόσεις του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η υλοποίηση του 3D ήταν κακή και μετά από 1-2 λεπτά, αναγκάστηκα να γυρίσω σε 2D. Επόμενη στάση, το Lego Star Wars, το οποίο πραγματικά, με ενθουσίασε. Βλέποντας κανείς μόνο το εισαγωγικό πλάνο με το κείμενο που φεύγει προς το διάστημα, αντιλαμβάνεται το πόσο διαφορετική είναι η απεικόνιση με αυτά τα νέα δεδομένα για φορητό σύστημα. Ακόμη και κατά τη διάρκεια των επιπέδων, όπου ανέλαβα να χειριστώ το Yoda και δυο ακόμη troopers, η 3D εμπειρία ήταν εξαιρετική, χωρίς να βασίζεται στην υπερβολή αλλά περισσότερο στο να δώσει μια ελαφρά αίσθηση του βάθους. Εκεί όμως που τα πράγματα άρχισαν να γίνονται ενδιαφέροντα, ήταν στο booth όπου τα Nintendo 3DS είχαν "φορτωμένο" το Street Fighter IV. Ο τίτλος δείχνει εξαιρετικός και ο παίκτης μπορεί να θεωρήσει ότι έχει στα χέρια του ένα φορητό σύστημα με τεχνικές προδιαγραφές οικιακού συστήματος.
Τα γραφικά πλησιάζουν στα επίπεδα του τίτλου σε Xbox 360 και PlayStation 3, ο χειρισμός είναι πολύ απλός, ενώ η νέα κάμερα που πρόσθεσε η Capcom ώστε να αναδείξει περισσότερο το βάθος, αν και αρχικά ξενίζει, στη πορεία συνηθίζεται και τελικά μπορεί να γίνει η μόνιμη επιλογή. Άλλωστε, η ποιότητα του 3D ήταν η καλύτερη που είχα δει μέχρι το σημείο εκείνο. Επόμενο παιχνίδι στη σειρά, το Pro Evolution Soccer της Konami, για το οποίο μάλιστα παρακολούθησα και μια ξεχωριστή παρουσίαση σε ένα διπλανό χώρο. Παρατηρώντας αρχικά τα γραφικά του σε 2D, καταλαβαίνει κανείς πόσο ισχυρό είναι από πλευράς hardware το Nintendo 3DS. Τόσο το γήπεδο, όσο και οι παίκτες χαρακτηρίζονται από μεγάλο επίπεδο λεπτομέρειας. Το demo που προσφερόταν στους δημοσιογράφους δεν επέτρεπε την αλλαγή κάμερας, έχοντας προ-ρυθμισμένη την οπτική ακριβώς πίσω από τον παίκτη. Ενεργοποιώντας το 3D, η κάμερα αυτή δείχνει την αξία της καθώς το γήπεδο αποκτά βάθος και ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να κινηθεί καλύτερα στο χώρο. Παρόλα αυτά, κατάφερα να δεχτώ δύο «τεμάχια» από τη Ρεάλ, έχοντας τον έλεγχο της Μπαρτσελόνα (άτιμε Μουρίνιο!). Ο συγκεκριμένος τίτλος, εκτιμώ, είναι ένα από τα καλύτερα tech demos που μπορεί να δει κάποιος και ταυτόχρονα ένα από τα παιχνίδια που θα αγαπηθεί άμεσα από το κοινό, καθώς το επίπεδο απεικόνισης είναι πολύ ανώτερο από κάθε άλλη mobile έκδοση.
Next stop, στο Dead or Alive, ένα τίτλο σειράς που κάνει την εμφάνισή του μετά από μακρά απουσία (αν εξαιρέσει κανείς το περσινό Paradise για το PSP). Στην έκδοση του Nintendo 3DS, τα πανέμορφα boob girls που χτυπούν και δέρνουν επιστρέφουν, προσφέροντας εξαιρετική λεπτομέρεια. Το εφέ του 3D είναι καλό, αν και λόγω της μεγάλης ταχύτητας και της μετακίνησης κάθε επιπέδου, αισθάνθηκα τα μάτια μου να κουράζονται πιο γρήγορα απ’ ότι με το Street Fighter. Το επόμενο παιχνίδι πάντως, είναι αυτό που δε θα πρέπει να χάσουν όσοι αποκτήσουν το Nintendo 3DS. Μιλάω βέβαια για το remake του Ocarina of Time, του θρυλικού τίτλου της σειράς Zelda. Τα γραφικά του είναι αντίστοιχα -αν όχι καλύτερα- από αυτά του τελευταίου Zelda game για το Wii, το 3D εφέ είναι μοναδικό, ενώ η εν λόγω παραγωγή είναι από τις λίγες που χρησιμοποιούν το σύστημα ανίχνευση κίνησης που βρίσκεται στο εσωτερικό του συστήματος. Πατώντας πάνω στην επιλογή view στην οθόνη αφής, η κάμερα στη κύρια οθόνη προσαρμόζεται στα μάτια του ήρωα και μετακινώντας το σύστημα πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά, αντίστοιχα κινείται και το βλέμμα του πρωταγωνιστή. Η συγκεκριμένη λειτουργία είναι καλύτερη και περισσότερο χρήσιμη, κυρίως σε επίπεδα όπου απαιτείται από τους διάφορους τίτλους η χρησιμοποίησή της. Ιδιαίτερα καλή χρήση της κάνει ο τίτλος Steel Diver, όπου στην επάνω οθόνη έρχεται η εικόνα του περισκοπίου και με την περιστροφή του σώματος του παίκτη στο χώρο είναι δυνατή η επιλογή στόχων και η εξόντωσή τους.
Ο… κύκλος του gaming έληξε με ένα 5λεπτό Resident Evil: The Mercenaries 3D, με γραφικά που με έκαναν να γουρλώσω τα μάτια, πολύ αίμα και εξαιρετική 3D απεικόνιση, που έδειχνε ακόμα καλύτερη όταν χρησιμοποίησα το sniper για να εξοντώσω με headshots τα zombies που κυκλοφορούσαν ελεύθερα. Αποτέλεσμα; Τα κεφάλια τους να ανατινάζονται και τα αίματα να έρχονται προς την οθόνη. Ο τίτλος είναι πραγματικά εθιστικός και αναμένεται να αγαπηθεί ιδιαίτερα τόσο από τους φίλους της σειράς, όσο και από όσους αρέσκονται στο να διασκεδάζουν με action games. Το άρθρο με τις συνολικές εντυπώσεις από το event της Nintendo στο Amsterdam κλείνει εδώ και θα έχουμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε όλες τις εξελίξεις σε μελλοντικά κείμενα και αφιερώματα. Περισσότερα για το ίδιο το σύστημα, μόλις αυτό κυκλοφορήσει, σε περίπου 2 μήνες από σήμερα.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
GIEF!!
εχω hypeαριστει ασχημα με το 3ds....το περιεργο επισης ειναι οτι θα υπαρχουν αρκετα καλα παιχνδια με τη μια!οταν κυκλοφορησε το ds πηρα το super mario 64 και το warioware touched και μετα περιμενα για μηνες !τωρα εχουμε zelda,street fighter,nintendogs,kid icarus and the list goes on......
Πολύ software στους πρώτους μήνες. Θα βοηθήσει πολύ το σύστημα αυτή η επιλογή. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να δούμε τελικές τιμές... Αν είναι στο Θεό, την κάτσαμε! :)
μονα για ενα επος θα το αγορασω mgs3 remake