Ο Kutaro, ο πρωταγωνιστής του Puppeteer, έχει μετατραπεί σε μαριονέτα και έχει χάσει το κεφάλι του και χρησιμοποιώντας άλλα κεφάλια που βρίσκει στη διάρκεια του παιχνιδιού ξεκινάει αναζητώντας τον κεντρικό κακό, τον Moon Bear King, για να το πάρει πίσω. Η αισθητική του τίτλου θυμίζει κάτι από θέατρο λοιπόν και όχι μόνο λόγω των χαρακτήρων. Στην αρχή και στο τέλος κάθε πίστας βλέπουμε την αυλαία να ανοίγει και να πέφτει, το φόντο αποτελείται από αντικείμενα που θυμίζουν σκηνικά θεάτρου και ο αφηγητής περιγράφει την πρόοδο της ιστορίας του Kutaro με κάθε λεπτομέρεια. Ο χειρισμός του χαρακτήρα είναι πολύ απλός αν και σταδιακά προστίθενται νέες ικανότητες και αντικείμενα προς χρήση. Έτσι, πέρα από άλματα, ο Kutaro χρησιμοποιεί σαν βασικό όπλο ένα ψαλίδι (Calibrus) με το οποίο αντιμετωπίζει εχθρούς, αλλά επίσης το χρησιμοποιεί και για platforming σκοπούς μιας και του δίνει τη δυνατότητα κόβοντας συγκεκριμένα αντικείμενα να διασχίσει πολύ μεγάλες αποστάσεις στον αέρα. Μαζί με κάποια άλλα αντικείμενα όπως μια ασπίδα, ένας γάντζος και διάφορες βόμβες, σταδιακά αυξάνονται οι επιλογές στο gameplay. Από άποψη φυσικής ο χειρισμός θυμίζει λίγο τη floaty φύση του LittleBigPlanet και σίγουρα θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερη δουλειά για πιο άμεση απόκριση ή πιο «σφιχτό» έλεγχο γενικότερα.
O Kutaro έχει πάντα και έναν βοηθό μαζί του, αρχικά τη γάτα Ying Yang και μετά ένα ξωτικό, την Pikarina. Ο έλεγχος τους γίνεται με τον δεξί αναλογικό μοχλό, στην ουσία σαν ένα pointer, το οποίο βοηθά στο να εξετάζει ο παίκτης διάφορα σημεία της πίστας για αντικείμενα ή και για να κάνει stun εχθρούς. Το platforming κομμάτι από άποψης level design είναι σχετικά απλό, αλλά οι διάφορες πίστες είναι πανέμορφες και υπάρχει σχετικά μεγάλη ποικιλία σε σκηνικά.
O Kutaro μπορεί να έχει ανά πάσα στιγμή πάνω του μέχρι τρία κεφάλια. Στην ουσία κάθε φορά που δέχεται κάποιο χτύπημα χάνει ένα κεφάλι αν και του δίνεται κάποιος χρόνος να το ανακτήσει προτού εξαφανιστεί από την πίστα. Τα διάφορα κεφάλια χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένα σημεία της κάθε πίστας για να βρει ο παίκτης μυστικούς θησαυρούς ή bonus stages. Κάπου εδώ παρουσιάζεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα του τίτλου, καθώς τα κεφάλια λοιπόν δεν έχουν καμία άλλη χρήση. Θα μπορούσε το καθένα να δίνει στο χαρακτήρα κάποιες ξεχωριστές ιδιότητες που θα χρησιμοποιούνται τόσο στο action όσο και στο platforming κομμάτι. Απεναντίας, όχι μόνο δεν προσθέτουν τίποτα ουσιαστικό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις ποιο κεφάλι να έχεις πάνω σου σε κάθε στιγμή. Έτσι μπορεί να αλλάξει ο παίκτης ένα κεφάλι μόνο για να διαπιστώσει λίγα λεπτά μετά πως χωρίς αυτό δε θα μπορέσει να πάει στη bonus πίστα κάποιου επιπέδου.
Το κομμάτι των boss fights πάλι ευτυχώς είναι πολύ καλό. Οι αρχηγοί ίσως να είναι υπερβολικά πολλοί, άλλα ως επί το πλείστον οι μάχες είναι αρκετά έξυπνες και διασκεδαστικές. Γυρνώντας στο θέμα της παρουσίασης πρέπει να πούμε πως το άλλο λάθος του τίτλου είναι οι πάρα πολλοί και ιδιαιτέρως εκτενείς μονόλογοι του αφηγητή. Παρότι η δουλεία που έχει γίνει είναι πολύ καλή και υπάρχουν στιγμές που βγάζουν γέλιο, κάτι τέτοιο θα ξενίσει αρκετούς οπαδούς των κλασικών platform games που έχουν μάθει να παίζουν τέτοια παιχνίδια με μια pure gameplay προσέγγιση και όχι με άσκοπες φλυαρίες. Ευτυχώς τουλάχιστον όλα τα cutscenes μπορούν να γίνουν skip. H δυσκολία του τίτλου δεν είναι μεγάλη και τo ίδιο ισχύει για το replay value του, εκτός αν κάποιος βαλθεί να βρει όλα τα μυστικά έχοντας πάνω του τις σωστές μάχες σε κάθε πίστα. Η διάρκεια του κυμαίνεται γύρω στις 10 ώρες. Επίσης να αναφέρουμε πως μπορεί και ένας δεύτερος παίκτης να μπει στο παιχνίδι αναλαμβάνοντας το ρόλο του companion του Kutaro.
Το Puppeteer λοιπόν είναι μια πολύ τίμια προσπάθεια από μεριάς Sony και Japan Studio, γιατί προσπαθεί να κάνει κάτι διαφορετικό, ενώ φαίνεται πως οι developers δούλεψαν με πραγματικό μεράκι για να κάνουν κάτι ιδιαίτερο. Το θέμα είναι πως το εκ πρώτης πολλά υποσχόμενο gameplay είναι σαν να φτάνει νωρίς σε ένα αδιέξοδο, διότι ενώ υπήρχαν πολύ καλές ιδέες δε χρησιμοποιήθηκαν στο βαθμό που έπρεπε για να βελτιώσουν περαιτέρω το platforming στοιχείο. Επίσης, όπως αναφέρθηκε η όλη θεατρικότητα μπορεί εύκολα να κουράσει λόγω της ακατάσχετης φλυαρίας του αφηγητή. Το όλο concept όπως και να ‘χει είναι αρκετά καλό και μακάρι η Sony να δώσει το πράσινο φως για ένα sequel. Τα θεμέλια είναι πολύ καλά και αν οι developers δουλέψουν προσπαθώντας να διορθώσουν όλα τα κακώς κείμενα του παιχνιδιού, τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα πολύ αρτιότερο στο μέλλον.
Ανακοινώθηκε η GTA 6 Ultimate Edition και το preorder bonus!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity