Το κουτί που αποκτά κανείς δαπανώντας τα αρκετά χρήματα που ζητάει η Razer είναι στα επίπεδα που μας έχει συνηθίσει η εταιρεία. Το περιφερειακό είναι καλά δεμένο στο εσωτερικό, ενώ πέρα από αυτό, στη συσκευασία βρίσκουμε ένα redeem code για μια ειδική έκδοση του Portal 2 που περιλαμβάνει επιπλέον με μορφή δωρεάν DLC το Sixense MotionPack, καθώς επίσης και δυο φυλλάδια με τις βασικές οδηγίες χρήσης. Βέβαια, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το ίδιο το προϊόν, το οποίο είναι αρκετά διαφορετικό από οποιοδήποτε συμβατικό χειριστήριο, αλλά οι κάτοχοι Wii ή PS Move θα αντιληφθούν κάποιες ομοιότητες με τα χειριστήρια από τις κονσόλες τους.
Τo Razer Hydra αποτελείται ουσιαστικά από δυο τμήματα, με το πρώτο να είναι μια βάση που λειτουργεί σαν το κέντρο λήψεις των πληροφοριών κίνησης των χειριστηρίων και μετάδοσής τους στον υπολογιστή και το δεύτερο τμήμα είναι τα ίδια -δυο σε αριθμό- χειριστήρια, που όμως προορίζονται για χρήση από έναν και μόνο παίκτη. Η βάση θυμίζει λιγάκι κλασσικό μοχλό των coin-op της δεκαετίας του ’80, αλλά σε μεγέθυνση, και αποτελείται από ένα παχύ δίσκο πάνω στην οποία είναι τοποθετημένη μια σφαίρα. Σε μια πλευρά του δίσκου βρίσκουμε ανάγλυφο το λογότυπο της Razer και στην ακριβώς απέναντι πλευρά υπάρχουν δυο θύρες, μια proprietary και μια mini USB. Η mini USB χρησιμοποιείται για τη σύνδεση της συσκευής με τον υπολογιστή μέσω καλωδίου USB, ενώ η δεύτερη είναι η θύρα σύνδεσης των χειριστηρίων του Hydra, τα οποία προφανώς και είναι ενσύρματα. Όσον αγορά στο λογότυπο, έχει και αυτό το δικό του ξεχωριστό ρόλο, αφού πρακτικά είναι το σημάδι που ακολουθεί ο κάτοχος του χειριστηρίου για να τοποθετήσει σωστά τη βάση πάνω στο γραφείο του. Το λογότυπο πρέπει να είναι ακριβώς στην ευθεία του οπτικού πεδίου του χρήστη, ούτως ώστε τα χειριστήρια να λειτουργούν σωστά. Κάτι επιπλέον που πρέπει να αναφέρουμε έχει να κάνει με την πάνω επιφάνεια του δίσκου, η οποία δεν είναι λεία αλλά έχει καμπύλες που είναι έτσι σχεδιασμένες ούτως ώστε να μπορεί κάποιος να ακουμπήσει με φυσικό τρόπο τα δυο χειριστήρια εκεί. Μάλιστα πρέπει να υπάρχει μια μαγνητική επένδυση τόσο στη βάση όσο και στα χειριστήρια, γιατί αυτά εφαρμόζουν άριστα και δε γλιστράνε καθόλου.
Πηγαίνοντας τώρα στα χειριστήρια, έχουμε να κάνουμε με δυο όμοιες συσκευές συνδεδεμένες μεταξύ τους με καλώδιο που ακολουθεί τη γνωστή ποιότητα τη Razer που καταλήγει σε ένα βύσμα, ώστε να το συνδέσουμε στη βάση. Η σχεδίαση των μοχλών θυμίζει περισσότερο το Nunchuck του Wii σε μεγέθυνση. Είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε να μπορούν να κρατηθούν από οποιοδήποτε χέρι το ίδιο καλά, με αποτέλεσμα να μην έχουμε ξεχωριστή σχεδίαση για δεξί ή αριστερό χέρι. Κάθε χειριστήριο διαθέτει δυο σκανδάλες, με τη κάτω να είναι αναλογικού τύπου.
Στο σημείο που στηρίζεται ο αντίχειρας, συναντάμε ένα αναλογικό μοχλό που λειτουργεί και σαν πλήκτρο, ο οποίο περιτριγυρίζεται από τέσσερα αριθμημένα στρογγυλά πλήκτρα στοιχισμένα σε δυάδες και ένα πολύ μικρότερο ανάμεσά τους. Η αίσθηση που μεταφέρουν στα χέρια είναι πολύ καλή, με το πλαστικό να είναι μεν λείο, αλλά να μη φεύγει από το χέρι. Πάντως, για τις δικές μου φυσιολογικές-προς-μεγάλες παλάμες, μου φάνηκαν σχετικά μεγάλα, με τον αντίχειρα να μη φτάνει τέλεια στο μοχλό όταν το υπόλοιπο χέρι αγκάλιαζε τέλεια το χειριστήριο.
Αφού εγκαταστήσουμε τους drivers στο λειτουργικό από το site της Razer, ένα εικονίδιο εμφανίζεται στη taskbar που μας ενημερώνει για την εφαρμογή configure, μέσω της οποίας μπορούμε να δούμε τη λίστα με τα παιχνίδια που υποστηρίζονται από το σύστημα software/hardware. Η λίστα είναι πολύ μακριά και περιλαμβάνει εκατοντάδες τίτλους ενώ όσοι αποφασίσουν να εγγραφούν στα forum της Sixense θα βρουν εκεί προφίλ για ακόμα περισσότερα παιχνίδια αλλά και την εφαρμογή MotionCreator2, μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να δημιουργήσει τα δικά του προφίλ για τα παιχνίδια που θέλει. Το όσο σύστημα δημιουργίας χρησιμοποιεί αντιστοιχίες πλήκτρων και κινήσεων του mouse στα πλήκτρα και στις κινήσεις των χειριστηρίων. Χρειάζεται αρκετός χρόνος για να φτιάξει κανείς το δικό του προφίλ, όμως μπορεί να γίνει με επιτυχημένο αποτέλεσμα, ανάλογα πάντα με το εκάστοτε παιχνίδι. Δοκιμάσαμε κάποια από τα έτοιμα προφίλ τόσο σε FPS τίτλους (πχ. Borderlands) όσο και σε παιχνίδια όπως το Torchlight και το Diablo. Σε κάθε περίπτωση το χειριστήριο που κρατάμε με το δεξί χέρι είναι αυτό που κάνει τις κινήσεις στον αέρα, ενώ στο άλλο χρησιμοποιούμε κυρίως το μοχλό. Η απόκριση ήταν άριστη και η στόχευση πάντα ακριβής, καθώς η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Sixense δεν βασίζεται σε οπτική επαφή αλλά στη δημιουργία ενός μαγνητικού πεδίου που αντιλαμβάνεται τις κινήσεις των χειριστηρίων μέσα σε αυτό, θυμίζοντας κάτι σαν σόναρ. Το software της Razer προσφέρει κάποιες βασικές ρυθμίσεις παραμετροποίησης των ρυθμίσεων, αλλά είναι ελάχιστες και όχι για κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τουλάχιστον όμως εμφανίζει με μορφή εικόνων τις λειτουργίες των χειριστηρίων για κάθε τίτλο ξεχωριστά.
Όλα τα παραπάνω, αναφορικά με τις ρυθμίσεις, ισχύουν για τη λίστα τίτλων που περιλαμβάνει το Razer Hydra Configurator software, στην οποία όμως δε περιλαμβάνεται το Portal 2, ο τίτλος που βρίσκουμε στη συσκευασία. Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά το παιχνίδι της Valve προσφέρει εγγενή υποστήριξη για το περιφερειακό της Razer, μέσα στον ίδιο του το κώδικα και δε χρειάζεται να κάνουμε εξομοιώσεις και αντιστοιχήσεις πλήκτρων. Πέρα από το να παίξει κανείς όλο το Portal 2 με τα χειριστήρια της Razer, μπορεί να δοκιμάσει και τα ειδικά επίπεδα που περιλαμβάνει το ειδικό DLC pack. Πρόκειται για μια νέα σειρά από επίπεδα-γρίφους, τα οποία προσθέτουν μια ακόμα βασική λειτουργία στους μηχανισμούς του παιχνιδιού, αυτή της επέκτασης της ακτίνας που πιάνει τα αντικείμενα. Έτσι, μετακινώντας το χέρι μας προς τη οθόνη η ακτίνα μακραίνει ενώ φέρνοντάς το πάλι πίσω, κοντά στο σώμα μας, η ακτίνα μικραίνει, πάντα μετακινώντας μαζί της το αντικείμενο που κρατά. Με το νέο αυτό μηχανισμό, ο οποίος αξιοποιεί την ικανότητα του Razer Hydra να αντιλαμβάνεται τη κίνηση και στις τρεις διαστάσεις του χώρου, καταλαβαίνει κάποιος πραγματικά το πόσο καλά δουλεύει το Hydra σαν motion controller.
Γενικότερα η αίσθηση που μας άφησε ήταν πολύ καλή και σίγουρα πρωτόγνωρη για gaming στον υπολογιστή, όμως δε κάνει κάτι περισσότερο από αυτά που ήδη έχουμε συναντήσει στις λύσεις της Nintendo και κυρίως της Sony. Το ένα μόλις παιχνίδι που υποστηρίζει native τη συσκευή σε συνδυασμό με το μεγάλο κόστος αλλά και το γεγονός ότι τα χειριστήρια συνδέονται με τη βάση με καλώδιο και δεν είναι ασύρματα, κάνουν το όλο εγχείρημα να δείχνει πως δεν έχει βρει ακόμα το σωστό του δρόμο. Σίγουρα η επένδυση δε πάει χαμένη αφού κάποιος μπορεί να το αξιοποιήσει σαν κανονικό gamepad -δυο τεμαχίων- σε όλα τα παιχνίδια, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι να αξιοποιηθεί από τους developers και έτσι να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη βάση συμβατών παιχνιδιών που πραγματικά το εκμεταλλεύονται.
Ήδη ετοιμάζεται υποστήριξη για το DOTA 2, ενώ υπάρχουν πληροφορίες πως το όλο απαραίτητο SDK θα ενσωματωθεί στο ίδιο το Steam φέρνοντας έτσι όλους τους τίτλους της υπηρεσίας στο χώρο του motion gaming. Με τέτοιες κινήσεις όντως μπορούμε να φανταστούμε ότι σε μερικούς μήνες οι PC gamers που θα αξιοποιούν motion controls θα είναι πραγματικά πάρα πολλοί.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity