Στο σύγχρονο αυτό re-telling της ιστορίας, ο ρεαλισμός έχει δώσει τη θέση του στα ταξίδια στο χωροχρόνο, και κάθε υπερβολή του σεναρίου δικαιολογείται από το concept της πειραματικής ιατρικής. Ως απόγονος μίας εκ των πιθήκων στο εργαστήριο, ο Caesar βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι του Will, χαρακτήρα που ενσαρκώνει ο James Franco. Αυτό που αρχικά δε γνωρίζει ούτε και ο ίδιος ο Will, υπεύθυνος για τα φαρμακευτικά πειράματα ενάντια στη νόσο του Alzheimer, είναι πως η επίδραση του φαρμάκου στον εγκέφαλο της κατάφερε και πέρασε στα γονίδια του γιου της, κάνοντας τον εκ γενετής εξυπνότερο και διαυγέστερο από το μέσο πίθηκο. Από εκεί και πέρα ένα πολύχρονο ταξίδι ξεκινά, μέχρι που αρκετά χρόνια αργότερα, μία σειρά γεγονότων πυροδοτεί το αναπόφευκτο, τη συνειδητοποίηση από πλευράς Caesar ότι δεν είναι απλά ένας ακόμα χιμπατζής.
O Andy Serkis, συνεργαζόμενος με την κορυφαία στο χώρο των visual effects Weta Digital -εξάλλου είναι υπεύθυνη για την τριλογία Lord of the Rings, τα Avatar, District 9, King Kong, I, Robot, X-Men: First Class, καθώς και τα επερχόμενα The Hobbit-, κατάφερε να καταργήσει την ανάγκη για κουστούμια, πρόβλημα που μάστιζε όλες τις προηγούμενες παραγωγές μέχρι και το “meh” remake του Tim Burton το 2001, αξιοποιώντας εντυπωσιακές CGI τεχνικές. Ως αποτέλεσμα ο θεατής έρχεται σε επαφή με άκρως ρεαλιστικά σχεδιασμένους και rendered πιθήκους, που όχι απλά δείχνουν πιστευτοί, αλλά προβάλλουν χαρακτήρα μέσω της εκφραστικότητας τόσο στις κινήσεις του όσο και στα facial animations τους. Η παρουσία του Andy Serkis δεν είναι τυχαία, αφού ο λατρεμένος Βρετανός ηθοποιός κουβαλά όλη την πολυετή εμπειρία μαζί του, από το ρόλο του ως Gollum αλλά και αυτού ως King Kong, από το remake του Peter Jackson το 2005.
Ελέω της ανικανότητας του να αρθρώσει λέξεις, δίνεται η ευκαιρία στον πάντα επικό Serkis να επιστρατεύσει όλο του εκφραστικό ταλέντο, παραδίδοντας μία ερμηνεία που καθηλώνει, αν και βασισμένη αποκλειστικά στη γλώσσα του σώματος, στις εκφράσεις του προσώπου του (για τις οποίες δε θέλουμε καν να φανταστούμε πόσες… πράσινες τελίτσες του φόρεσαν) και στη νοηματική, για όσους την κατέχουν. Θα ακουστεί υπερβολή, αλλά υπήρξαν στιγμές που το μυαλό μας κατηγοριοποίησε την ερμηνεία του στο Rise of the Planet of the Apes υψηλότερα από αυτή στα Lord of the Rings.
Πριν σπεύσετε να φωνάξετε “ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ!”, επιτρέψτε μας να δικαιολογηθούμε. Ο τρόπος με τον οποίο ο Serkis χειρίστηκε τον χαρακτήρα του είναι τόσο αγνός, τόσο... πρωτόγονος, που συγχρονίζεται με το υποσυνείδητο του θεατή και ως συνέπεια τον κάνει να συμπάσχει στην περιπέτεια του. Πιάσαμε τον εαυτό μας να χαμογελά κάθε φορά που ο Caesar διασκέδαζε, ανατριχιάσαμε όταν ο κόσμος που τόσα χρόνια είχε μάθει να αγαπά του στερήθηκε, οργιστήκαμε όταν τον είδαμε να πέφτει θύμα κακομεταχείρισης, και προβληματιστήκαμε κατά την εσωτερική σύγκρουση μεταξύ της ανθρώπινης και ζωικής του ταυτότητας.
Από την πλευρά των ανθρώπων, ο James Franco αποδεικνύεται χαρισματικός, δίχως όμως να καταφέρει να μας αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Η σχέση του με τον Caesar είναι το λιγότερο ιδιαίτερη, και στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές, κάτι τέτοιο γίνεται ακόμα πιο εμφανές. Εκεί είναι και που ο Franco διαπρέπει. Το ίδιο ισχύει και για τον πατέρα του, υποδυόμενος από τον John Lithgow, ο οποίος πληροφοριακά πάσχει κι αυτός από Alzheimer. Υπάρχει μία σκηνή, κατά την οποία ο αποπροσανατολισμένος από τη νόσο πατέρας του Will, κρατάει ανάποδα το πιρούνι του. Ο Caesar του το παίρνει, το περιστρέφει και το τοποθετεί πίσω στο χέρι του, στη σωστή θέση. Αυτές οι μικρές ανθρώπινες πινελιές στο χαρακτήρα του Caesar είναι που κάνουν κάθε αλληλεπίδραση με τους αγαπημένους ανθρώπους του τόσο ευχάριστα ανατριχιαστική.
Κι όλα αυτά, τη στιγμή που με το πέρας των χρόνων, μιας και το storyline εκτείνεται σε βάθος χρόνου μεγαλύτερο των δέκα ετών, η πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη γίνεται πραγματικότητα. Όσοι είστε γνώστες του plot twist των κλασσικών κι ενός από τα μεγαλύτερα mindf*cks στην ιστορία του κινηματογράφου, έχετε καταλάβει ήδη περί τίνος μιλάμε. Για τους υπόλοιπους, απλά θα αναφέρουμε πως ο άγνωστος “πλανήτης των πιθήκων” που οι άνθρωποι επισκέπτονται βαθιά στο μέλλον, δεν είναι άλλος από την ίδια τη Γη. Με έναν ιό που ενώ σχεδιασμένος να εξαλείψει τη νόσο του Alzheimer ή ακόμα και να βελτιώσει τη νοημοσύνη κάποιου, στην πράξη είναι θανάσιμος για τους ανθρώπους, η ταινία αφήνει υπονοούμενα εξάλειψης του ανθρώπινου είδους εδώ κι εκεί.
Με τουλάχιστον 90 εκατομμύρια δολάρια ως budget, έναν εξαίσιο στο ρόλο του Andy Serkis και όλως παραδόξως ένα Hollywoodιανό σενάριο που όμως έχει κάτι να πει, το Rise of the Planet of the Apes κατάφερε να μας κερδίσει. Ξεκίνησε ως μία αδιάφορη επιστροφή ενός ιστορικού franchise, μα εν τέλει θέτει τις βάσεις για ένα άκρως ενδιαφέρον comeback της αγαπημένης σειράς. Ανυπομονούμε.
Η Ubisoft προσφέρει δωρεάν το Tom Clancy’s Ghost Recon: Future Soldier!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity