Όταν ο εκπαιδευτής του βρεθεί δολοφονημένος, ο Geron μαζί με τη νεράιδα Nuri και ένα κοράκι που μιλάει ξεκινά ένα μεγάλο ταξίδι για να βρει απαντήσεις και, τελικά, να σώσει όχι μόνο τον κόσμο του αλλά και κάθε κόσμο. Το σενάριο εξελίσσεται όμορφα με προφανή πρόθεση να ταξιδέψει τον παίκτη. Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα και προσπαθεί να ενσωματώσει αρκετές εκπλήξεις, πότε με τη σχέση ανάμεσα στο Geron και τη Nuri, πότε με ανατροπές και πότε με κάποιους ξεχωριστούς χαρακτήρες. Το πρώτο πράγμα που προσέχει ο παίκτης είναι τα πανέμορφα γραφικά. Η Daedalic πάντα έδειχνε μεγάλο μεράκι στις δημιουργίες της αλλά εδώ έφτασε νέα επίπεδα. Κάθε τοποθεσία, από τη μικρότερη ως τη μεγαλύτερη, είναι γεμάτη λεπτομέρειες και απίστευτα προσεγμένη και ζωντανή. Η αισθητική είναι κλασσική μεσαιωνική, με low fantasy στοιχεία, και ταιριάζει πολύ στον κόσμο και το ύφος του τίτλου. Το πιο εντυπωσιακό είναι ο τεράστιος αριθμός περιοχών και οθονών, που χαρακτηρίζονται από τεράστια ποικιλία και πολύ προσεγμένη σχεδίαση.
Πόλεις, δάση, σπήλαια, κτίρια, βουνά, καταυλισμοί Ορκ, νεραϊδοχώρες και άλλες τοποθεσίες συνηθισμένες σε RPG παρελαύνουν διαρκώς στην οθόνη, και το ότι αποτελούν σκηνικό για adventure game τους δίνει εντελώς νέα φρεσκάδα. Αυτό το στοιχείο τονώνει και την αφήγηση καθιστώντας το ακόμα σημαντικότερο κίνητρο από το σενάριο και προσθέτει πολλά και στην ατμόσφαιρα. Δυστυχώς δε μπορεί να κριθεί από πλευράς πιστότητας ως προς στο setting, αλλά σαν αυτόνομο adventure είναι άκρως ικανοποιητικό. Δυστυχώς, το δεύτερο πράγμα που προσέχει είναι το κάκιστο animation στους διαλόγους, αν μπορεί να χαρακτηριστεί καν τέτοιο. Οι κινήσεις, όταν υπάρχουν, αποτελούνται από καρέ, ενώ τα στόματα ανοίγουν και κλείνουν σε άσχετες χρονικές στιγμές. Το αποτέλεσμα είναι τραγελαφικό και ταιριάζει σε παιχνίδι 20 ετών, όχι σε σύγχρονη κυκλοφορία.
Τουλάχιστον η μετακίνηση στις τοποθεσίες είναι ομαλή και όμορφη, αν και τα animations συλλογής αντικειμένων και αλληλεπίδρασης είναι τα γνωστά ξεκομμένα καρέ με χεράκια να πετάγονται από το πουθενά και σώματα να γυρίζουν σα χάρτινες μαριονέτες. Όσον αφορά τον ήχο, τα άχρωμα voice overs του A New Beginning έχουν αντικατασταθεί από πιο ζωντανή ηθοποιία, ενώ η μουσική δένει όμορφα. Στο θέμα των γρίφων υπάρχει και εδώ σημαντική απόκλιση από το παρελθόν αλλά όχι προς το χειρότερο. Καταρχάς η καμπύλη εκμάθησης είναι πιο ομαλή, με τους πρώτους γρίφους να είναι σχετικά εύκολοι αλλά από τη μέση και μετά οι απαιτήσεις και οι περιπλοκές να αυξάνονται. Η ιδιαιτερότητα είναι πως τα καθαρά puzzles και οι trial-and-error γρίφοι είναι ελάχιστοι και απλοί.
Επίσης οι γρίφοι βασισμένοι σε διαλόγους υπάρχουν και είναι αρκετά ευχάριστοι, αλλά όχι ιδιαίτερα συχνοί. Η ίδια η φύση τους επίσης είναι ιδιόμορφη, καθώς πρόκειται ουσιαστικά για εξερεύνηση ενός dialogue tree όπου στο τέλος η σωστή απάντηση θα βρεθεί έτσι κι αλλιώς, μα σαν υλοποίηση δεν είναι κακή ή τουλάχιστον έχει μόνο αυτό το φυσιολογικό περιορισμό. Οι γρίφοι λοιπόν σε πολύ μεγάλο βαθμό βασίζονται στη χρήση και συνδυασμό αντικειμένων στο περιβάλλον και το inventory, και μέσα σε αυτά τα πλαίσια έχουν πολύ μεγάλη γκάμα. Χρειάζεται φαντασία, που όμως δε φτάνει μέχρι τον παραλογισμό, και παρατηρητικότητα. Για οποιοδήποτε γρίφο υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις, είτε σα σχόλια είτε με την εξέταση αντικειμένων και σημείων αλληλεπίδρασης, ενώ μερικοί είναι αρκετά ευρηματικοί. Pixel hunting δεν υπάρχει καθώς όλα είναι σαφώς σημασμένα, απλά κάποια αντικείμενα είναι πολύ μικρά σε μέγεθος ή δεν ξεχωρίζουν πολύ καλά από το background. Σα φαινόμενο δεν είναι συχνό, ενώ παρέχονται και hints. Αν κάτι λείπει είναι γρίφοι συγχρονισμού -ο παίκτης να πρέπει να παρατηρήσει μια επαναλαμβανόμενη κίνηση ή ένα ρυθμό και να βρει τη σωστή χρονική στιγμή για να κάνει κάτι.
Από πλευράς μηχανισμών λοιπόν πρόκειται για στιβαρό δημιούργημα, γραμμικό, που ικανοποιεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Με λίγα λόγια το The Dark Eye: Chains of Satinav είναι ένας ακόμα πολύ αξιόλογος τίτλος adventure από ένα έμπειρο studio που παρουσιάζει ολοένα και μεγαλύτερη βελτίωση. Φαίνεται έντονα πως πρόκειται για μια καθαρή, παλιομοδίτικη περιπέτεια στον κόσμο ενός RPG και αυτό δίνει ένα ασυνήθιστο βάθος, ενώ η συνεχής εναλλαγή και η ποιοτική απεικόνιση κρατά τον παίκτη στην καρέκλα του μόνο και μόνο για να δει την επόμενη περιοχή και να αλλάξει παραστάσεις. Όσο και αν κάποιοι τεχνικοί τομείς είναι πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου ακόμα και για ανεξάρτητη ομάδα (έχουμε δει εξαιρετικές δουλειές από ανάλογους developers οπότε δεν υπάρχουν δικαιολογίες) το τελικό αποτέλεσμα είναι υψηλού επιπέδου.
Από πλευράς ύφους δεν υπάρχει πολύ χιούμορ πέρα από κάποιες ανάλαφρες στιγμές και χαρακτήρες. Έχει γίνει προσπάθεια να απεικονιστεί ένας ζωντανός κόσμος, με τα καλά και τα κακά του, και όχι καρικατούρες, κάτι που επιτυγχάνεται πλήρως και, παρά το φανταστικό στήσιμο, δίνει μερικές φορές ένα βαρύ, σχεδόν μελαγχολικό, αέρα στο παιχνίδι. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες έχουν και αυτοί τις στιγμές τους, με κάποιους να εντυπωσιάζουν περισσότερο από άλλους και κάποιους να μένουν αδιάφοροι, αλλά το πλήθος τους καλύπτει κι εδώ τις αδυναμίες. Όλοι όσοι αγαπούν τα adventures επιβάλλεται να ασχοληθούν!
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity