Η τριλογία κλείνει με το The Dark Knight Rises, το οποίο επαναφέρει τη Λεγεώνα των Σκιών -και την δομή του Batman Begins- στο προσκήνιο, ξεκινώντας με την πιο εντυπωσιακή απαγωγή που έχει αποτυπωθεί σε φιλμ. Με τόσο δυνατό ξεκίνημα και τρίωρη διάρκεια, οι πιθανότητες για δημιουργία «κοιλιάς» ήταν υπαρκτές, όμως ο Nolan έχει τελειοποιήσει τις σκηνοθετικές του τεχνικές σε βαθμό ώστε να μην επιτρέπει κάτι τέτοιο. Μάλιστα, για να το πετύχει αυτό δεν χρειάστηκε να διατηρήσει αμείωτη την ένταση της δράσης, αφού οι χαρακτήρες που εμπλέκονται είναι πολλοί και η εξέλιξή τους δε θυσιάζεται στο βωμό των εκρήξεων, αν και οι τελευταίες διαθέτουν κεντρικό ρόλο στην ταινία. Στην αρχή δεν υπάρχει ο Batman, παρά μόνο ο ημι-σακάτης Bruce Wayne (Christian Bale), που έχει αποσυρθεί στην έπαυλή του και δεν σκέφτεται καν την πιθανότητα επιστροφής στην ενεργό δράση, παρά μόνο όταν η επικίνδυνα σαγηνευτική Selina Kyle (Anne Hathaway) επιδεικνύει τις ικανότητές της στις κλοπές, αποσπώντας το μενταγιόν της μητέρας του Wayne και τα δαχτυλικά του αποτυπώματα κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη του, δικαιολογώντας έτσι το απόν από την ταινία προσωνύμιο “Catwoman”.
Η σχέση αγάπης-μίσους που θα αναπτύξει όμως ο σακατεμένος δισεκατομμυριούχος με την γοητευτική κλέφτρα είναι το λιγότερο από τα προβλήματά του, αφού σύντομα η Λεγεώνα των Σκιών, με επικεφαλής των ογκώδη μασκοφόρο Bane, ταρακουνά τόσο τα οικονομικά, όσο και τα οικοδομικά θεμέλια της Gotham City, κηρύσσοντας έναν πόλεμο τον οποίο ο τραυματισμένος και εκτός φόρμας Batman δεν μπορεί να διαχειριστεί. Κάπου εκεί υπεισέρχεται ο τίτλος της ταινίας και οι πιθανότητες του Batman γίνονται και πάλι διάφορες του μηδενός, όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ο Bane, αν και όχι τόσο έξυπνος και απρόβλεπτος όσο ο Joker, είναι ο ισχυρότερος εχθρός που έχει αντιμετωπίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ και το πλήγμα που έχει καταφέρει στην Gotham City είναι τόσο μεγάλο σε όλα τα επίπεδα, ώστε η κατάσταση να μπορεί να θεωρηθεί χειρότερη από όσο και στις δύο προηγούμενες ταινίες μαζί.
Παράλληλα, ο Nolan έχει χρησιμοποιήσει αυτή τη συγκυρία για να ασκήσει στοιχειώδη κοινωνική κριτική, αφού δημιουργούνται και ενθαρρύνονται συνθήκες αναρχικής επανάστασης, όπου έμμεσα αποδοκιμάζονται και η μία παράταξη και η άλλη: η άρχουσα τάξη για τη διαφθορά της και η λαϊκή μάζα για την ευκολία χειραγώγησής της. Κάπου εκεί στη μέση βρίσκεται ο Batman, προσπαθώντας να βγάλει μια άκρη.
Στην προσπάθειά του αυτή έχει αρωγούς μία πλειάδα χαρακτήρων, σταθερών από τις προηγούμενες ταινίες, αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων, που εμπλέκονται στα τεκταινόμενα με ποικίλους τρόπους, άλλοτε διευκολύνοντας και άλλοτε περιπλέκοντας την κατάσταση. Ο αριθμός τους θα μπορούσε να αποτελέσει τροχοπέδη στην συνοχή της ταινίας, όμως ο προσεγμένος κατακερματισμός των σκηνών από τον Nolan δημιουργεί μία ασταμάτητη ροή, που δεν χάνει ούτε στιγμή την εστίασή της, ακόμη κι αν εναλλάσσονται σχεδόν βουβές σκηνές περισυλλογής με σεκάνς υπερηχητικής δράσης και βάρβαρου ξύλου.
Η δράση αυτή καθαυτή χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακά sequences μεγάλης κλίμακας, αλλά και βελτιωμένες σκηνές μάχης, ειδικά όπου εμπλέκεται η Selina Kyle, με το πρωτότυπο στιλ της να κλέβει πολλές φορές την παράσταση. Παράλληλα, το Dark Knight Rises περιέχει τη μικρότερη ποσότητα «Batman δράσης», γεγονός που μπορεί να θορυβήσει κάποιους, αλλά δικαιολογείται απόλυτα από το σενάριο. Άλλωστε, όπως προαναφέραμε, από ένα σημείο και μετά ο τίτλος της ταινίας επαληθεύεται ποικιλοτρόπως. Το καστ στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, χωρίς εξαιρέσεις. Ο Bale αποτυπώνει εύστοχα την κούραση του αποσυρθέντος ήρωα, όσο και την οργή του προστάτη μπροστά στην προοπτική καταστροφής της πόλης του. Ο Tom Hardy ως Bane δεν μπορεί να συγκριθεί φυσικά σε κανένα επίπεδο με τον Heath Ledger, όμως η φύση του Bane είναι εν γένει διαφορετική.
Είναι πιο «παραδοσιακός» κακός, η επιβλητικότητα και η απειλητική φύση του οποίου αποδίδονται άψογα από τον Hardy. Ο Michael Caine έχει μικρότερο ρόλο σε σχέση με πριν, αλλά η συναισθηματική φόρτιση που καλείται να αποδώσει είναι πολύ μεγαλύτερη - και φυσικά τα καταφέρνει. Ο Gary Oldman, ως Commissioner Gordon, είναι μία οικεία πλέον φιγούρα, ταγμένη στην διάσωση της Gotham City. Η Anne Hathaway είναι μια εντελώς διαφορετική Catwoman σε σχέση με την Michelle Pfeiffer, με το παραπλανητικά χαριτωμένο της πρόσωπο να της στερεί μεν τον χαρακτηρισμό της μοιραίας γυναίκας, αλλά να προσδίδει μία ελκυστική αντίθεση σε σχέση με τις απαράμιλλες ικανότητές της στη μάχη. Η Marion Cotillard, στο ρόλο της πάμπλουτης φιλάνθρωπου διαθέτει μία διαφορετική γοητεία σε σχέση με την Anne, ανταποκρινόμενη αποτελεσματικά στον ρόλο της. Ο Morgan Freeman κερδίζει και πάλι κάθε καρέ στο οποίο εμφανίζεται, ενώ ευχάριστη έκπληξη είναι και ο πρωτοεμφανιζόμενος στην τριλογία και γνωστός από το Inception Joseph Gordon-Levitt, στο ρόλο του… ιδιαίτερου αστυνομικού.
Το Dark Knight Rises δεν διατίθεται καν σε 3D, γεγονός που από πολλούς αντιμετωπίστηκε πιο πολύ με ανακούφιση παρά με παράπονα. Αν και στη χώρα μας δεν είμαστε σε θέση να απολαύσουμε την ταινία σε IMAX format, το οποίο απαρτίζει παραπάνω από το ένα τρίτο της, η ποιότητα των πλάνων είναι τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια για παράπονα τεχνικής φύσεως. Οι σκηνές με ειδικά εφέ είναι φυσικά πολυάριθμες, όμως δεν δημιουργείται ποτέ η εντύπωση ότι έχουν ως σκοπό τους τον εντυπωσιασμό, παρ’ ότι το καταφέρουν απόλυτα. Ακόμη και στις ανεπανάληπτες σκηνές του αεροπλάνου και του γηπέδου, τα εφέ χαρακτηρίζονται από έναν μινιμαλισμό, άλλοτε ηχητικό και άλλοτε οπτικό, που καταφέρνει να μεγεθύνει τον αντίκτυπό τους. Σε αυτό συνεισφέρει και το soundtrack του Hans Zimmer, το οποίο ανταποκρίνεται αλάνθαστα σε κάθε κατάσταση που καλείται να αποδώσει, όντας ακόμη πιο αξιομνημόνευτο από πριν.
Το The Dark Knight Rises μπορεί να μην αποτελεί αποκάλυψη, όπως ο προκάτοχός του, όμως είναι ένα υπέρμετρα καλοφτιαγμένο, ταιριαστό και αντάξιο φινάλε της τριλογίας που προσέφερε τόσα πολλά στην υποκατηγορία των superhero movies, αλλά και στις ταινίες δράσης γενικότερα. Ο επόμενος σκηνοθέτης που θα αναλάβει να αποτυπώσει τον Σκοτεινό Ιππότη στην μεγάλη οθόνη, σε κάποιο πιθανό μελλοντικό reboot, θα έχει ένα πραγματικά δύσκολο έργο μπροστά του στην προσπάθειά του να προσεγγίσει τα επίπεδα ποιότητας του έπους του Nolan.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity