Κάθε λεπτό υπάρχει μια έκπληξη, κάτι απρόσμενο που θα κάνει το θεατή να αναφωνήσει, να γελάσει και να πει «ω ρε μάγκα μου!». Μια κλασσική περιπέτεια με χαλαρό, κοινότοπο σενάριο που ρέπει ώρες ώρες προς το event movie (συρραφή εντυπωσιακών σκηνών), αλλά αυτό καθόλου δεν ενοχλεί γιατί ΕΤΣΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. Όταν βέβαια το σενάριο αφορά πέντε τόνους πυρηνικών σε ένα ορυχείο στη… Βουλγαρία που τα κλέβει ένας σατανικός κακός (πιο κλισέ πεθαίνεις), δεν υπάρχουν περιθώρια για υπαρξιακές ερμηνείες, στοχαστικούς χαρακτήρες και βαθιά ψυχογραφήματα.
Κυρίως όμως γίνεται ένα διαρκές παιχνίδι με τις περσόνες των πρωταγωνιστών, γεμάτο αυτοσαρκασμό. Δεν πρόκειται για το Μισθοφόρο Α, το Μισθοφόρο Β και το Μισθοφόρο Γ αλλά για το Stallone, το Statham και το Ludgren - η παραγωγή και οι ηθοποιοί το γνωρίζουν πολύ καλά και ακριβώς εκεί πατάνε για να δώσουν αυτό που περιμένει το κοινό. Ο καθένας παίζει με τη φήμη και τους ρόλους του με πολύ διασκεδαστικό τρόπο - ο Schwarzenegger λέει «I’m back!», ο Ludgren παριστάνει το χημικό μηχανικό (στην πραγματικότητα έχει μεταπτυχιακές σπουδές και εκεί και σε άλλα πεδία), ο Chuck Norris είναι απλά o CHUCK NORRIS και η σκηνή που εμφανίζεται ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΟΥ και η τρέλα συνεχίζεται.
Κερασάκι στην τούρτα ο Van Damme σε ρόλο ψυχοπαθή σαδιστή απάνθρωπου κακού, που όπως όλοι το καταχαίρεται. Φαίνεται ξεκάθαρα πως όλοι το διασκεδάζουν, πειράζουν ο ένας τον άλλο, αυτοσαρκάζονται και παίζουν με την εικόνα και το παρελθόν τους. Για τη δράση, είναι πραγματικά τέλεια. Αυθεντικές σκηνές ταινιών δράσης με μισθοφόρους και πρώην φαντάρους, μεγάλα όπλα, ΑΨΟΓΗ σκηνοθεσία καθαρού αντρικού action movie χωρίς λέιζερ, κωλοτούμπες και μελοδραματισμούς και μάχες και ξύλο με την οκά.
Όσο για τις ατάκες, τσακίζουν κόκκαλα. Από Chuck Norris fact μέχρι κλασσική αντρίλα και άγριο χιούμορ, ό,τι ακούγεται στην ταινία είναι για σεμινάριο. Ο θεατής λοιπόν βγαίνει από την αίθουσα και αναρωτιέται τι ακριβώς είδε, μόνο που είναι από τις περιπτώσεις που 1) δε μπορεί να συλλάβει το μεγαλείο του Expendables 2 και 2) δε μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Μια αφάνταστα feelgood ταινία, κορυφαία στο είδος της, χωρίς χαζές σοβαροφάνειες ή επιδειξιομανίες, με την απαιτούμενη νοσταλγία αλλά και σύγχρονα στοιχεία, και κυρίως μια εμπειρία που σπάνιζε και ισορροπεί ανάμεσα στο cult και το mainstream.
Αν το Expendables 1 ήταν περισσότερο «ταινία», η συνέχειά του έχει βρει τα πατήματά της και προσφέρει ακόμα περισσότερα. Η απόλυτη επιτομή ενός κινηματογραφικού είδους και μιας κατηγορίας ηθοποιών, και μια τρομερά διασκεδαστική ταινία που σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity