Παραμένοντας πιστό στο original, η συνταγή παραμένει η ίδια. Δύο χρόνια έχουν περάσει από τα γεγονότα στο Las Vegas, και ο Stu (λατρεμένος Ed Helms) ετοιμάζεται να νοικοκυρευτεί ξανά, αυτή τη φορά παίρνοντας για σύζυγο του την αξιαγάπητη Lauren (Jamie Chung), σε μία τελετή που θα λάβει μέρος στη Ταϊλάνδη. Μη έχοντας ξεχάσει τι συνέβη στο Vegas, κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να αποφευχθεί το χάος. Αρνείται το bachelor party που του προσφέρει ο Phil (Bradley Cooper, aka ο πιο cool άνθρωπος στον πλανήτη), και φυσικά παραβλέπει να καλέσει στο γάμο του την «πηγή του κακού», Alan, τον οποίο υποδύεται για ακόμα μία φορά ο τιτανομέγιστος Zach Galifianakis.
Τυπικά, μία ροή γεγονότων που δε θα αποκαλύψουμε ελέω spoilers, έχει ως αποτέλεσμα την πρόσκληση του Alan στο γάμο. Και κάπου εδώ ξεκινά η ξεκαρδιστική, δίχως φραγμούς τρέλα. Αυτό που ξεκίνησε ως μία ήσυχη νύχτα στην παραλία γύρω από τη φωτιά με μπύρες και marshmellows, μετατρέπεται σε ένα αινιγματικό πρωινό ξύπνημα σε ένα από τα αισχρά motels της Bangkok. Ω ναι, συνέβη ξανά. Δίχως την παραμικρή ανάμνηση του τι συνέβη το προηγούμενο βράδυ, οι τρεις φίλοι θα πρέπει για μία ακόμα φορά να παίξουν το παιχνίδι των detectives, ώστε να ανακαλύψουν γιατί η κεφαλή του Alan είναι ξυρισμένη, γιατί ο μικρός αδελφός της Lauren λείπει, γιατί ο Stu έχει το χαρακτηριστικό tattoo του Mike Tyson στο πρόσωπο του, και πως ο αγαπημένος γυμνός ασιάτης όλων, Mr. Chow, βρέθηκε στο δωμάτιο τους παρέα με μία μαϊμού/βαποράκι.
Όπως καταλαβαίνετε, δεν έχουν αλλάξει πολλά, τουλάχιστον όσον αφορά στη σεναριακή δομή. Μάλιστα, κανείς θα μπορούσε να πει πως η δομή μοιάζει επικίνδυνα με αυτή της πρώτης ταινίας. Και θα είχε δίκιο. Ενώ στη περίπτωση οποιασδήποτε άλλης ταινίας κάτι τέτοιο θα αποδεικνύονταν το λιγότερο καταστροφικό, στο Hangover Part II, όλως παραδόξως, δουλεύει άψογα. Ο Todd Philips δεν είναι κανένας τυχαίος, και γι' αυτό φρόντισε να κρατήσει τα πράγματα φρέσκα, παρά τις όποιες ομοιότητες. Η Bangkok δίνει ένα νέο αέρα στο όλο concept της εξερεύνησης και της αναζήτησης στοιχείων, με την παρέα να έρχεται σε επαφή με ένα μεγάλο κομμάτι της πολυπολιτισμικότητας της πόλης, από μουσουλμάνους ιδιοκτήτες strip clubs/πωλητές όπλων, transexual χορευτές, Ρώσους εμπόρους ναρκωτικών, μέχρι Βουδιστές μοναχούς, tattoo artists, τις ομάδες καταστολής της τοπικής αστυνομίας, γιατί όχι και την Interpol.
Ενώ η αίσθηση του deja vu λοιπόν είναι κάτι παραπάνω από ισχυρή, έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τη λογική του “bigger and better”, δημιουργώντας μία γλυκόπικρη εμπειρία, που άλλες στιγμές θα σας κάνει να πασχίζετε να ακολουθήσετε τις εξελίξεις και άλλες να λυγίζετε από τα γέλια. Για το τελευταίο κύριος υπεύθυνος δεν είναι άλλος από το καλύτερο πράγμα που έχει συμβεί στο Hollywood εδώ και καιρό. Ο λόγος για τον Zach Galifianakis, που όχι μόνο κλέβει την παράσταση, αλλά στηρίζει όλη την επιτυχημένη μαγιά της ταινίας στις πλάτες του.
Βάρος έχει δοθεί και στο ρόλο του Ed Helms, η ερμηνεία του οποίου είναι το λιγότερο ξεκαρδιστική, αλλά είναι οι ατάκες και η συμπεριφορά του Alan (Galifianakis) που κάνουν την όλη εμπειρία να προσφέρει την απαραίτη διασκέδαση. Αν δεν ήταν για αυτόν, το Hangover Part II θα ήταν μία πολύ πιο δυσάρεστη ιστορία ενός sequel που προσπάθησε πολύ, αλλά δε τα κατάφερε. Ευτυχώς που κάτι τέτοιο δεν ισχύει λοιπόν.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity