Οι ήρωες αυτοί είναι η Andriel, ο Eradan και ο Farin και τα γεγονότα που εξελίσσονται λαμβάνουν χώρα στα βόρεια εδάφη του κόσμου που έπλασε ο Tolkien. Ουσιαστικά, η υπόθεση εξυπηρετεί το σκοπό του ίδιου του gameplay, που είναι στην πραγματικότητα ένα ανελέητο button mashing hack 'n slash action RPG, το οποίο οδηγεί με τη σειρά του σε μία πεζή παραγωγή με φτωχές ιδέες, επαναλαμβανόμενους μηχανισμούς και ανούσια ενασχόληση. Από την αρχή, ο παίκτης καλείται να επιλέξει τον ήρωα της αρεσκείας του, ενώ στην πορεία μπορεί να τον αλλάζει πριν προχωρήσει στο επόμενο κεφάλαιο ή επίπεδο. Οι 3 ήρωες που αναφέρθηκαν διαφέρουν σχετικά με τις δυνατότητές τους και αντιπροσωπεύουν την κλασική τριάδα που μπορεί να συναντήσει κανείς σε οποιοδήποτε απλοϊκό RPG: Witch/Healer, Warrior/Tank και Rogue/Archer. Η Andriel είναι η μάγισσα της παρέας, ο ρόλος της οποίας είναι να κρατάει ζωντανή την ομάδα αλλά, παράλληλα, μπορεί και να ριχτεί με ορμή στη μάχη αν το απαιτήσουν οι συνθήκες. Ο Eradan αρέσκεται στο να επιτίθεται με τόξα αλλά και να κρύβεται στο σκοτάδι, χτυπώντας τους εχθρούς με τις διπλές του λεπίδες, ενώ ο νάνος Ferin είναι ο πολεμιστής της παρέας, ο οποίος μπορεί να δεχτεί πολλά χτυπήματα, να λούσει τους συμμάχους του με buffs αλλά και να κρατήσει μεγαλύτερα όπλα και ασπίδες.
Οι ήρωες δύνανται να διαμορφωθούν όπως επιθυμεί ο παίκτης μέσα από 3 διαφορετικά skill trees, τα οποία επηρεάζουν σημαντικά τη συμπεριφορά τους στη μάχη. Δυστυχώς, τα περισσότερα skills που προσφέρονται είναι παθητικά, ενώ αυτά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μάχη είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Επιπροσθέτως, τα skills και τα spells δε χαρακτηρίζονται από ποικιλία ούτε και συνοδεύονται από εντυπωσιακά εφέ, αντιθέτως επικεντρώνονται μόνο σε έναν καμβά, αποχρωματίζοντας κάθε είδος ανυπομονησίας για φανέρωση ειδικών επιθέσεων. Εξάλλου, κανένα από αυτά δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και, μάλιστα, απαιτεί πολύ mana αλλά και μεγάλο regeneration time προκειμένου να μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκ νέου και, ως αποτέλεσμα, ο παίκτης θα βαρεθεί κυριολεκτικά να πληκτρολογεί τα 2(!) μονάχα πλήκτρα επίθεσης.
Οι απλές επιθέσεις διχοτομούνται στην απλή αλλά και στην πιο δυνατή, οι οποίες διαφέρουν αισθητά όσον αφορά στην αμεσότητα που πραγματοποιούνται, χωρίς όμως να μπορούν να δημιουργήσουν combos. Αν όλα αποτύχουν, κάθε χαρακτήρας διαθέτει και μία ranged επίθεση, η οποία απαιτεί είτε βέλη (για τα τόξα) είτε recharge (για τα ραβδιά) προκειμένου να εκτελεστεί. Κάθε φορά που η ενέργεια ενός εχθρού φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα, εμφανίζεται ένα κίτρινο βέλος πάνω από τη φιγούρα του, το οποίο σηματοδοτεί την ευκαιρία του παίχτη να επιτύχει ένα ισχυρό critical hit ή να επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα, εισπράττοντας περισσότερο experience. Αξίζει να προστεθεί πως τα μέλη του σώματος των εχθρών αποκόπτονται, ενώ και το αίμα ρέει άφθονο, χωρίς περιορισμούς, στοιχείο που δικαιολογεί την ηλικιακή κατεύθυνση της παραγωγής. Ακόμα, την εμφάνισή του κάνει και το summon στοιχείο, όπου επιτρέπει στον παίκτη να επικαλεστεί ένα γεράκι που θα μπορέσει να τον βοηθήσει στη μάχη με τα orcs.
Ένα από τα στοιχεία που επικρατούν είναι ο μηχανισμός reviving, της επαναφοράς κάποιου ήρωα στη μάχη όταν τερματιστεί η μπάρα της ενέργειάς του. Κατά τη διάρκεια του reviving, κάθε δευτερόλεπτο είναι κρίσιμο, αφού ο παίκτης ή η τεχνητή νοημοσύνη είναι αναγκαίο να κατευθυνθεί επιτόπου στον τραυματισμένο ήρωα και να κρατήσει πατημένο το πλήκτρο που του ζητείται. Αν δεν τα καταφέρει έγκαιρα ή εμποδιστεί από εχθρούς, ο χρόνος τελειώνει και ο τραυματισμένος ήρωας πεθαίνει. Η δράση εξελίσσεται σε dungeons, σπηλιές, βουνά, κατακόμβες αλλά και σε ανοιχτούς χώρους ενώ η προσέγγιση και πρόοδος σε κάθε νέο σημείο και κεφάλαιο πραγματοποιείται μέσω του χάρτη. Τα επίπεδα χαρακτηρίζονται γραμμικά ενώ τα κύματα των εχθρών διακατέχονται από ένα έντονο respawning στοιχείο ενώ, παράλληλα, απουσιάζει σημαντικά η ποικιλία στα μοντέλα των εχθρών, κάνοντας τον παίκτη να αισθάνεται πως πολεμάει συνέχεια τους ίδιους εχθρούς.
Η επαναλαμβανόμενη μάχη, το συνεχές πάτημα των ίδιων πλήκτρων και η μονοτονία είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις περισσότερες αναμετρήσεις. Ακόμα και οι boss battles δεν έχουν κάτι ξεχωριστό να προσφέρουν και, γενικότερα, το όλο στήσιμο της μάχης μοιάζει να δημιουργήθηκε χωρίς κανένα απολύτως ίχνος φαντασίας... Στην όλη δράση παρεμβάλλονται έκτοτε quests αλλά και διάλογοι, το μοντέλο των οποίων θυμίζει αρκετά το μηχανισμό του Mass Effect αλλά και του Dragon Age 2. Το loot, η συλλογή δηλαδή ολοένα και περισσότερης λείας, είναι από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του τίτλου, προσφέροντας στον παίκτη όπλα αλλά και κάθε λογής αντικείμενα που διαφέρουν ανάλογα τον ήρωα, την ειδικότητα αλλά και τις ανάγκες του. Δυστυχώς, το μικρό inventory, θα αναγκάζει τους παίκτες να διακόπτουν συχνά τη δράση για να πραγματοποιήσουν micro managements για να χωρέσουν τα πιο σημαντικά αντικείμενα. Ευτυχώς, σε κάθε επίπεδο, πέρα από εμπόρους, υπάρχουν και... δέσμες φωτός που προσφέρουν τη δυνατότητα της αγοραπωλησίας ή της επιστροφής στο χάρτη. Επιπλέον, υπάρχει και η δυνατότητα trade, τόσο μεταξύ AI όσο και μεταξύ χρηστών.
Προηγουμένως, αναφέρθηκε πως δύναται να αλλάζει ήρωα ο παίκτης κάθε φορά που ξεκινάει ένα νέο επίπεδο. Κάτι που παρατήρησε το Enternity είναι πως η CPU δε διατηρεί τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης κάθε ήρωα που έχει επιλέξει ο παίκτης αλλά ούτε και τον εξοπλισμό ή την τοποθέτηση των διάφορων skills... Πολλές φορές, οι χαρακτήρες που ελέγχονται από τη CPU, φαίνεται να έχουν πρόσβαση σε μεταγενέστερα skills που δεν είναι τη δεδομένη στιγμή διαθέσιμα στον παίκτη! To War in the North μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 2 παίκτες στο ίδιο σύστημα αλλά η χρήση Split Screen θα συγχύσει αρκετά τους δύο παίκτες μιας και δείχνει να περιορίζει αισθητά την ορατότητα αλλά και την ποιότητα της διασκέδασης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, στο offline co-op είναι πως αν κάποιος παίκτης θελήσει να συνοδεύσει τον κυρίως παίκτη, θα πρέπει να το κάνει από την αρχή, καθότι αν εισέλθει σε μεταγενέστερο κεφάλαιο, δε θα έχει το ίδιο επίπεδο (level), κάτι που σημαίνει ότι θα συναντήσει μεγάλη δυσκολία.
Εκεί που διακρίνεται μία μικρή λάμψη στην παραγωγή είναι στο online multiplayer τμήμα. Ο τίτλος δείχνει έντονα το διαδικτυακά συνεργατικό του χαρακτήρα, αφού όλα δείχνουν να ρέουν πιο ομαλά και πιο διασκεδαστικά. Υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας κάποιου lobby ή η είσοδος σε lobby κάποιου άλλου παίκτη. Αν ο παίκτης ολοκληρώνει κεφάλαια στο online, τότε αποθηκεύεται αυτόματα και η πρόοδός του και μπορεί να συνεχίσει μόνος του από το τελευταίο σημείο που ολοκλήρωσε online. Βέβαια, χρειάζεται και εδώ προσοχή καθότι αν συμμετάσχει σε κεφάλαια αρκετά πιο προχωρημένα από τη δική του πρόοδο, τότε δε θα μπορεί να συμβαδίζει με το επίπεδο των άλλων παικτών, αντιμετωπίζοντας δυσκολίες στην επιβίωση. Αντιθέτως, αν συμμετάσχει σε lobby προηγούμενων κεφαλαίων, τότε θα... σπέρνει!
Ο τεχνικός τομέας του War in the North, πήγε το Enternity μία με δύο πενταετίες πίσω, μιας και η μηχανή γραφικών που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του τίτλου είναι, στην καλύτερη, ξεπερασμένη και, στη χειρότερη... συλλεκτική! Πραγματικά, τα γραφικά μοιάζουν να προέρχονται από την προηγούμενη γενιά, όπως και τα ειδικά (;) εφέ που χρησιμοποιήθηκαν για να στολίσουν τις επιθέσεις. Ευτυχώς, υπάρχουν κάποιες μετρημένες πινελιές που αποπνέουν μία HD αίσθηση όπως και τοπία που κόβουν την ανάσα και ταξιδεύουν σε μαγικούς κόσμους που καλπάζουν στη φαντασία των νοσταλγών και των ονειροπόλων αλλά μέχρι εκεί... Κατά γενική ομολογία, ο κόσμος του War in the North δε θυμίζει σε τίποτα το έπος του Tolkien, με εξαίρεση το Rivendell όπου είναι συγκεντρωμένοι όλοι οι ήρωες που αγαπήσαμε, βγαλμένοι κυριολεκτικά από τις ταινίες του Peter Jackson! Οι Gandalf, Arwen, Aragorn, Legolas και πολλοί ακόμη μοιάζουν να ξεπήδησαν από την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και να εμφανίστηκαν την παραγωγή της Snowblind Studios.
Πέρα, όμως, από το αισθητικό πλήγμα που προσφέρουν τα γραφικά, ο τεχνικός τομέας επηρεάζει σημαντικά και το gameplay, γεμίζοντάς το με lag, bugs, glitches καθώς και προβληματικό collision detection. Αν οι όροι αυτοί είναι άγνωστοι στους αναγνώστες, αρκεί να αναφέρουμε πως κάποια από τα σημαντικότερα προβλήματα στο χειρισμό εντοπίζονται στην αίσθηση που αφήνουν τα όπλα όταν αγγίζουν τους αντιπάλους καθώς και στην καθυστέρηση που εμφανίζεται πολλές φορές από το πάτημα του πλήκτρου μέχρι την εκτέλεση της κίνησης. Επιπλέον, υπάρχουν αόρατα "τείχη" που εμποδίζουν τον παίκτη να χτυπήσει έναν εχθρό ακόμα κι αν βρίσκεται μπροστά του! Προβληματικό είναι και το revival, ειδικά στο online mode, αφού πολλές φορές ενώ ο ήρωας μας ήταν υγιής, οι άλλοι παίκτες έτρεχαν να τον βοηθήσουν και, αντιθέτως, ενώ κάποιος χρειαζόταν άμεσα τη βοήθειά μας, φαινόταν υγιής και ξαφνικά εξαφανιζόταν ή πέθαινε! Προβλήματα υπάρχουν και στο save system.
Ενώ γίνεται αυτόματα σε κάθε check point (στερώντας τη δυνατότητα να αποθηκεύσει ο παίκτης όποτε το επιθυμεί εκείνος), τυγχάνουν στιγμές που δεν αποθηκεύει την πρόοδο ή "κολλάει" αν εκκινήσει ο παίκτης save file προερχόμενο από online co-op. Το σημαντικότερο, όμως, πρόβλημα που εντόπισε το Enternity (και συνέβη κατά τη διάρκεια του playthrough που πραγματοποιήθηκε για το review) και είναι ικανό να καταστρέψει ολόκληρη την εμπειρία, είναι σε κάποιο επικίνδυνο bug/ glitch που αποτρέπει τον παίκτη από το να συνεχίσει την πρόοδό του, αναγκάζοντάς τον να αρχίζει ολόκληρη την παραγωγή από την αρχή...! Κατά αυτόν τον τρόπο δεν καταφέραμε να δούμε το New Game Plus αλλά, ουσιαστικά, προσφέρει μία πιο δύσκολη εμπειρία με όλα, όμως, τα skills που απέκτησε ο παίκτης φανερωμένα από την αρχή. Ο τομέας του ήχου κρίνεται ικανοποιητικός, με το soundtrack να συμβαδίζει με την ατμόσφαιρα του τίτλου, προσπαθώντας να σταθεί αξιοπρεπώς στο soundtrack της ταινίας. Εκεί που τα καταφέρνει εξαιρετικά το War in the North είναι στα πολύ καλά voice overs των ηρώων όλης της παραγωγής.
Από τους 3 κεντρικούς ήρωες μέχρι και το υπόλοιπο αγαπημένο cast, οι συνομιλίες μοιάζουν σάν να ακούγονται από ένα επεισόδιο που αφορά στην κινηματογραφική τριλογία του έπους. Οι χαρακτήρες από την ταινία είναι τόσο ζωντανοί που το Enternity αναρωτήθηκε για ποιο λόγο δε βασίστηκε η παραγωγή στη δική τους ιστορία, αφού άνετα προκαλούν στον παίκτη την επιθυμία να τους ελέγξει... Είναι κρίμα να αμαυρώνεται το σύμπαν του Lord of the Rings με κυκλοφορίες-αρπαχτές όπως το War in the North, το οποίο φωνάζει από μακριά ότι πρόκειται για μία cash in επένδυση. Αν μπορούσε να διατεθεί μέσω ψηφιακών υπηρεσιών ως ένας low budget τίτλος, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά και σίγουρα δε θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για αμαύρωση της φήμης του LOTR.
Όπως και να έχει, σε αυτή την παραγωγή μπορούν να επενδύσουν όσοι ακολουθούν πιστά το έπος σε κάθε του βήμα ή όσοι αρέσκονται σε γραμμικά και απλά multiplayer co-op sessions. Κυκλοφορώντας σε μία περίοδο όπου το Skyrim και το Reckoning στέκονται στην κορυφή των δυτικών RPGs αλλά και τα Final Fantasy XIII-2 και The Last Story φαίνονται να πλησιάζουν ως το ιαπωνικό αντίδοτο στη φτωχή αυτή δυτική παραγωγή, η πολεμική εκστρατεία στο Βορρά μάλλον θα πρέπει -στην καλύτερη- να θεωρείται λήξασα.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity