Η Nintendo βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο γιατί από τη μία έχει το Wii να παραμένει τεχνολογικά το πιο ανίσχυρο σύστημα και να χάνει σημαντικές κυκλοφορίες που θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν τη γκάμα τίτλων του (αλλά, αναπληρώνονται τρόπον τινά από τις αποκλειστικότητες της Nintendo και των συνεργατών της) και από την άλλη, το Nintendo DS/DSi/DSi XL έχει φτάσει σε ένα σημαντικό σημείο της πορείας του. Το φυσιολογικό ερώτημα είναι πλέον αν θα εγκαταλείψει η ιαπωνική εταιρία κάποιο από τα δύο τρέχοντα formats της. Η απάντηση είναι φυσικά και «όχι», μιας και η τεράστια εγκατεστημένη βάση (ακόμη και για τα ελληνικά δεδομένα) είναι ικανή να συνεχίσει να της προσφέρει πολλά κέρδη σε βάθος χρόνου.
Τι επιδιώκει με το Nintendo 3DS; Σαφέστατα να μπει σε… ξένα χωράφια με την εισαγωγή της έννοιας «application», αλλά και να τονίσει για άλλη μια φορά πως στην αγορά της ψυχαγωγίας σε φορητές συσκευές παραμένει πρωτοπόρος, παρά τους πολλούς και μεγάλους ανταγωνιστές (με μεγαλύτερη εμπειρία στις τεχνολογίες προβολής πχ.) που φαίνεται πως θα βρει μπροστά της τα επόμενα χρόνια. Η απόφαση για την προβολή 3D περιεχομένου χωρίς γυαλιά σε φορητό σύστημα είναι πρωτοποριακή, ωστόσο δεν ξενίζει όσους γνωρίζουν ή αρχίζουν να μαθαίνουν τον τρόπο σκέψης του Iwata (και του team του). Ο Ιάπωνας κατάφερε μέσα στα τελευταία χρόνια να αλλάξει κατά πολύ τη φιλοσοφία της εταιρίας και να προσπαθεί να προσεγγίζει εντελώς διαφορετικά το gaming, πάντα με γνώμονα, μη γελιόμαστε, την κερδοφορία.
Από την άλλη πλευρά, το 3DS αποτελεί και ένα πολύ μεγάλο στοίχημα, για το πόσο έτοιμη είναι η Nintendo να υποστηρίξει σθεναρά ένα νέο σύστημα, χωρίς να αγνοήσει το υπάρχον, αλλά και πως θα πείσει τους συνεργάτες της να μην στραφούν μονομερώς στο κοινό που θα προμηθευτεί το 3DS. Θα υπάρχουν εκδόσεις για το 3DS και το DS σε όλους τους μελλοντικούς τίτλους; Θα υπάρχει αναλογία που θα δικαιολογεί μεν την ενίσχυση μιας νέας προσπάθειας, αλλά θα υπενθυμίζει τον Νο1 «παίκτη» στην αγορά των φορητών συστημάτων; Τα πρώτα ασφαλή συμπεράσματα θα μπορούν να βγουν πάντως μετά το τέλος της συνέντευξης Τύπου στη φετινή Ε3.
Όσον αφορά στο θέμα της τιμής, αυτό παραμένει ζωτικής σημασίας, όχι μόνο από πλευράς hardware (το οποίο ούτως η άλλως αγοράζεται μία φορά), αλλά και από πλευράς software. Δικαιολογούν τα 45€ (στην καλύτερη των περιπτώσεων) την αγορά τους; Η άποψή μου είναι πως όχι, ωστόσο θα πρέπει να δούμε αν η ιαπωνική εταιρία έχει κάποιον άσσο στο μανίκι. Καλό και χρυσό το 3D περιεχόμενο από παρόχους όπως ο Sky, αλλά ας μη γελιόμαστε, δε θα αγοράσει κανείς 3DS για να παρακολουθεί τηλεοπτικές εκπομπές ή αθλητικά στην -μικρής διαγωνίου- οθόνη. Κυρίαρχος στόχος θα παραμείνει το gaming και εδώ τίθενται μεγάλα ερωτήματα στο αν η Nintendo θα παραμείνει πιστή στο hardcore κοινό της ή θα γεμίσει η αγορά με mini-games collections. Αν θα εκμεταλλευτεί το DSi Ware προσφέροντας πραγματικά σημαντικές κυκλοφορίες, καθώς και το πόσο θα επενδύσει σε νέες εφαρμογές…
Τέλος, πολύ μεγάλο ρόλο στην διεύρυνση του κοινού που θα σπεύσει να προμηθευτεί Nintendo 3DS είναι η πρόθεση συμμετοχής του Hollywood στη διάθεση 3D περιεχομένου. Μπορεί η Nintendo να έχει κερδίζει ήδη την εμπιστοσύνη της Warner, της Disney και της DreamWorks, ωστόσο αν θέλει να συνεχίζει να «πουλάει» τη συσκευή και ως portable 3D movie player θα χρειαστεί να δώσει κίνητρα στη βιομηχανία να της προσφέρει μακρόχρονη υποστήριξη. Αν θα τα καταφέρει; Η άποψή μου είναι πως ναι, ωστόσο όλα θα ξεκαθαρίσουν όταν περάσουν οι πρώτοι μήνες…
Σχετικά με το σχόλιό σου...
1) Θέλω να πιστεύω ότι η Nintendo θα κρατήσει μία ισορροπία ανάμεσα σε hardcore και casual γιατί ακόμη με πονάνε τα μάτια μου από την περσινή Press Conf της Microsoft στην Ε3, όπου από τη hardcorιλα του Milo στο Kinect, πήγαμε στα Kinect Sports, Kinectimals κτλ.
2) Οι AR Cards δεν είναι πρώτη φορά που εμφανίζονται. Για μένα θα παίξουν ρόλο μόνο αν η ίδια η Nintendo τις έχει πιστέψει ως μοντέλο. Η Sony έκανε το ίδιο και με πολύ ενδιαφέρον software, αλλά από εκεί και πέρα, οι κάρτες παραμένουν σε ντουλάπια. Εμπορικά, ακόμη και σε μεγάλες χώρες δεν πήγε εξαιρετικά.
3) Η Nintendo του Iwata ΕΥΤΥΧΩΣ δεν είναι η Nintendo που γνώρισα μικρός (και εσύ φαντάζομαι) και είμαι πραγματικά χαρούμενος που αυτός ο άνθρωπος έχει αναλάβει τις τύχες της. Οι όποιες αντιρρήσεις μου πλέον έχουν να κάνουν με τον Shibata που πραγματικά δίνει την εικόνα του στελέχους-βιτρίνας. Θα προτιμούσα τη δυναμική παρουσία ενός τύπου σαν τον Reggie, ωστόσο δεν ξέρω μετά πως θα κόλλαγε με τον Fisher.
Μπερδεμένα πράγματα :D
Μεταξύ μας, ο Reggie είναι και λίγο θεατρίνος. Δεν ξέρουμε στο παρασκήνιο τι συμμετοχή έχει ο Reggie και τι συμμετοχή ο Shibata στο τι συμβαίνει στις αγορές τους (αν και σαν κλασική Ιαπωνική εταιρία, μάλλον όλα τα σοβαρά θέματα αποφασίζονται στο Kyoto).
Προσωπικά με ξενίζει λίγο η εικόνα του προέδρου-performer. Όπως λες, ας είναι καλά ο Iwata.
Σε ότι αφορά όσα λες για apps, ταινίες και τα συναφή, νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για μία γέρο γάιδαρο να μάθει νέα περπατησιά. Όπως λέει και ο Fisher στη συνέντευξη και όπως είπαν και στην παρουσίαση (νομίζω) η Nintendo δεν παύει να είναι κατά βάση "εταιρία παιχνιδιών". Αυτό ξέρουν. Αυτό έχουν στο DNA τους. Αυτό κάνουν.
Θεωρώ ότι εκεί ξεκινά και τελειώνει και το 3DS. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά μπιχλιμπίδια και όχι ουσία.
H Nitendo πηρε ενα μεγαλο ρισκο εδω περα αλλα και εγω ειμαι τις γνωμης οτι θα εχει καποιον ασο στο μανικι ... Δεν νομιζω να εκανε μια τετοια κινηση χωρις να ειναι σιγουρη οτι θα επιτυχη .