Παρά την αλλαγή... διαστάσεων, η ουσία παραμένει η ίδια. Αναλαμβάνοντας μια ομάδα από Worms, τα οποία οι παίκτες μπορούν να «ντύσουν» και να τους δώσουν τα ονόματα που οι ίδιοι επιθυμούν, ο στόχος είναι η εξόντωση της αντίπαλης ομάδας. Η διαφορά είναι πως αυτή τη φορά υπάρχει η δυνατότητα της κίνησης στις τρεις διαστάσεις και αλλαγής της οπτικής σε πρώτο πρόσωπο για τη στόχευση των όπλων. Κατά τα άλλα, οι παίκτες συμμετέχουν σε σειρά, με ένα συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο, ενώ η σειρά του καθενός τελειώνει είτε με την εξάντληση του χρόνου, είτε με τη χρήση κάποιου όπλου. Όπως φαίνεται, τα πολεμοχαρή σκουλήκια είναι δεινοί χειριστές οπλισμού, καθώς στη διάθεσή τους έχουν από απλές, συμβατικές καραμπίνες και χειροβομβίδες, μέχρι βομβαρδιστικά και άλλες, περισσότερο εξωτικές επιλογές (βλ. Holy Hand Grenade). Το πρόβλημα βέβαια έγκειται στο χειρισμό αυτών, καθώς κάτι τέτοιο αποδεικνύεται δυσκολότερο απ' όσο θα περίμενε κανείς.
Σε αυτό ευθύνεται σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό η προβληματική κάμερα του παιχνιδιού που, παρά την υποτιθέμενη βελτίωσή της, δυσχεραίνει την οπτική μας. Η δε στόχευση είναι για τους... βετεράνους τους είδους, καθώς κρίνεται εξαιρετικά δύσκολη η εκτίμηση της απόστασης, ιδίως όταν χρειάζεται να λάβουμε υπ' όψιν μας και άλλες μεταβλητές, όπως ο αέρας. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στη... δύναμη του οπλισμού, καθώς η ζημιά που αυτά προκαλούν φαίνεται να έχει μειωθεί αισθητά. Στα single player modes, πέραν του quick match, υπάρχει το εκτενές tutorial, το οποίο αναλαμβάνει να κατατοπίσει τους αρχάριους στα βασικά και δύο story modes με την πλειοψηφία των επιπέδων από τα Worms 3D και Worms 4. Όσοι ψάχνουν μια επιπλέον πρόκληση μπορούν να διαλέξουν ανάμεσα στα δύο challenge modes, μια σειρά από δοκιμασίες οι οποίες βασίζονται κυρίως στην ταχύτητα και την εξοικείωση με τον χειρισμό του παιχνιδιού.
Η αλήθεια είναι πως τα δύο campaigns δεν πρόκειται να προβληματίσουν ιδιαίτερα, καθώς το ΑΙ φαίνεται να συναγωνίζεται την ευφυΐα των... σκουληκιών, με μερικές μόνο εκλάμψεις. Πιο συγκεκριμένα, δεν είναι λίγες οι φορές που τα αντίπαλα Worms θα πεθάνουν από δικά τους πυρά, ενώ αν έχουν άμεση οπτική επαφή απλά παραιτούνται της σειράς τους. Άλλες φορές καταφέρνουν εύστοχες ρίψεις χειροβομβίδων από τραγικά μεγάλες αποστάσεις, προκαλώντας εκνευρισμό. Βέβαια, η «καρδιά» κάθε τίτλου Worms ήταν το multiplayer και οι επιλογές που μας δίνονται εδώ είναι πολλές. Μέχρι τέσσερις παίκτες μπορούν να συμμετέχουν σε μια πληθώρα modes, είτε online είτε τοπικά, σε έναν μεγάλο αριθμό χαρτών, με το Deathmatch να είναι αυτό που θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον.
Εδώ ισχύουν όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, συνεπώς η εξοικείωση με το τρισδιάστατο περιβάλλον και τον καινούριο τρόπο συμμετοχής στη δράση είναι ένα μεγάλο βήμα για την απόλαυση των μαχών. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στην καταστροφή των επιπέδων -ένα στοιχείο που πάντα έπαιζε μεγάλο ρόλο- καθώς δεν είναι όσο εκτεταμένη θα περίμενε κάποιος, με κάποια σημεία του χάρτη να αρνούνται πεισματικά να αποτελέσουν παρελθόν. Δεδομένης της ηλικίας των παιχνιδιών και της σχετικά απλής δομής των επιπέδων, θα περίμενε κανείς πως οι χρόνοι φόρτωσης θα ήταν αμελητέοι. Κάτι τέτοιο φαίνεται πως δεν ισχύει, με τα loading times να είναι ανεξήγητα μεγάλα, ενώ σε αρκετές φάσεις παρατηρείται μια περίεργη καθυστέρηση όσον αφορά την εμφάνιση των damage indicators στο πέρας της κάθε σειράς.
Οπτικά, τα πράγματα δεν τα πηγαίνουν και πολύ καλύτερα, με μεγάλα πολύγωνα και βασικές, αν και «καθαρές» υφές. Αρκετά προβλήματα clipping μπορούν να χαλάσουν την εμπειρία, ενώ τα απλά οπτικά εφέ και η άσχημη σκίαση απλά συμπληρώνουν την εικόνα. Στον ηχητικό τομέα τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, με τις φωνές των Worms να έχουν ηχογραφηθεί από την αρχή, η μικρή ποικιλία φράσεων όμως πολύ σύντομα θα τα καταντήσει βαρετά, ενώ πολλές φορές θα εκνευρίσουν με τη συχνότητα των επιφωνημάτων τους.
Δυστυχώς, το Worms: Ultimate Mayhem μας υπενθυμίζει το γιατί οι δισδιάστατες εκδόσεις της σειράς ήταν και οι πιο επιτυχημένες. Η άρνηση της Team 17 να βελτιώσει ουσιαστικά τον τεχνικό τομέα, αλλά και να επέμβει στους βασικούς μηχανισμούς gameplay, λειτουργεί μόνο αρνητικά. Το πακέτο είναι αδιαμφισβήτητα πλούσιο, αλλά με την παρούσα μορφή θα προσελκύσει μόνο όσους γοήτευσαν οι αρχικοί τίτλοι και όσους έχουν την υπομονή και τη θέληση να ασχοληθούν. Το 2D παραμένει μονόδρομος για όσους θέλουν να απολαύσουν την κλασσική Worms εμπειρία.
Με το PS6 να πλησιάζει, η Sony ανακοίνωσε το τέλος εποχής για την κυκλοφορία παιχνιδιών σε Blu-ray
Σκουλήκια μόνο σε 2D. Άντε μην αμολήσω καμιά Super Banana Bomb και γίνουμε Λίβανος...
Κρίμα....
Συμφωνώ και επαυξάνω... μόνο σε 2D!
Ειναι λυπηρο το νεο της μεταφορας των πολυαγαπημενων μας σκουλικιων στην 3η διασταση...... αντε μη αφισω καμια super COW και τρεχουνε και δεν φτανουνε!
Πω πω τι θυμηθηκα τωρα.....
Θυμαμαι τα κλασικα
"Χειροβομβιδα" και "Προδοτη"
http://www.youtube.com/watch?v=leJB0vtxboI