Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Πού είναι η Pamela Anderson;

Η καλοκαιρινή σεζόν έφτασε πλέον στο τέλος της και οι λιγοστές μέρες που όλοι προσμένουν με λαχτάρα για να πάρουν μια ανάσα από την ρουτίνα και την καθημερινότητα κούνησαν το μαντήλι και έδωσαν ραντεβού για του χρόνου.

Στην Ελλάδα μας τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως δύσκολα στο οικονομικό τομέα και αυτό επηρεάζει σχεδόν κάθε Έλληνα. Έτσι κι εγώ, με 0 gold στα bags μου και ύστερα από ένα άκαρπο /beg στην Ομόνοια (εκεί δεν είναι και το trade channel της Αθήνας;) αποφάσισα να κάνω κάτι εναλλακτικό για φέτος. Είπα να την δω Mitch, να φορέσω την φανέλα του ναυαγοσώστη και να υπηρετήσω αυτό το υψηλό ιδανικό (ποιος γελάει;). Φέτος θα κάνω πληρωμένες διακοπές -είπα μέσα μου- και για να πω την αλήθεια, η εν λόγω εμπειρία μου άνοιξε τα μάτια σε αρκετούς τομείς.

Πρώτα από όλα, αντιλήφθηκα πόσο κακό κάνουν οι λεγόμενες «διακοπές της άδειας». Αυτές οι 5-10 μέρες όπου έχεις εναποθέσει ΟΛΕΣ τις ελπίδες σου τον χρόνο που πέρασε. «Πρέπει να περάσουμε φοβερά», «Πρέπει να δούμε κάθε παραλία», «Πρέπει να την πέσουμε σε 20 διαφορετικές/ούς και να επιτύχουμε», «Πρέπει να γίνουμε κουρούμπελα από το ποτό, «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΦΟΒΕΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ». Όλα αυτά μέσα σε μια μικρή χρονική περίοδο τελικά βλέπω ότι πιο πολύ μας αγχώνουν, παρά μας χαλαρώνουν.

Μέσα σε τρεις μήνες βλέπεις κάθε λογής άτομο να έρχεται κουβαλώντας την ιστορία του και τα θέλω του, την βλακεία του και την ιδιαιτερότητά του. Βλέπεις τους δήθεν surfer. Άτομα τα οποία είναι συνήθως κουρεμένα γουλί, με γυαλιά γυναικεία του 1950, που κάθονται μέχρι το γόνατο στη θάλασσα κοιτώντας το απέραντο γαλάζιο και μετά από 30 λεπτά βγαίνουν έξω καταπονημένοι από το τίποτα. Οι πραγματικοί surfer όμως είναι οι χειρότεροι. Θεωρούν ότι επειδή καβαλάνε μια σανίδα είναι μια βαθμίδα πιο πάνω από τους άλλους κοινούς λουόμενους και φροντίζουν να το δείχνουν πάντα με την λεγόμενη «είσοδο λαιμητόμο». Πρόκειται για την είσοδο από τα βαθιά με ταχύτητες κρις κραφτ, περνώντας ξυστά από κεφάλια παιδιών, ηλικιωμένων και ολόκληρων οικογενειών. Φυσικά υπάρχουν και πολλοί που σέβονται και προσέχουν αλλά αυτοί είναι βαρετοί και δεν θα ασχοληθώ με αυτούς.

Έμαθα φέτος τι σημαίνει να εργάζεσαι με σύμβαση στο Δημόσιο και ότι η αμοιβή θεωρείται πολυτέλεια. Ιδίως όταν εργάζεσαι 7 μέρες τη βδομάδα. Έμαθα από τον προϊστάμενό μου, όταν με χαρά μου είπε 20 μέρες μετά την προσυμφωνημένη ημέρα πληρωμής «Τάξε μου! Αύριο πληρώνεσαι...» ότι πρέπει να χαίρομαι που πληρώθηκα, γιατί όπως φαίνεται κάποιοι άλλοι στη γη δουλεύουν για την πλάκα τους και εμείς οι προνομιούχοι όχι μόνο εργαζόμαστε άλλα ΚΑΙ πληρωνόμαστε. «Παιδιά ξέχασα να σας αναφέρω ότι με την δουλειά αυτή θα πληρώνεστε κι όλας»!



Έμαθα ότι ο Στέλιος Γιαννακόπουλος παίζει εξίσου καλές ρακέτες με ποδόσφαιρο, αν και δυο μπαλιές ήταν ένα χιλιοστό από το να με στείλουν νοσοκομείο. Επίσης, έμαθα φέτος τι σημαίνει να ζεις μακριά από την Αθήνα σε ένα κυκλαδίτικο νησί και τελικά πόσο ανθυγιεινή είναι η πρωτεύουσα για το νου και το σώμα μας. Έμαθα επίσης ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι πολύ διαφορετικοί από εμάς με το που πατάνε το πόδι τους στον τόπο αυτό. Δουλεύω σε παραλία γαλάζιας σημαίας η οποία απαγορεύει (δυστυχώς) τα τετράποδα. Βλέπω λοιπόν ένα ζευγάρι Γερμανούς να βολτάρουν το σκυλί τους μέσα στο νερό. Τους λέω ευγενικά ότι απαγορεύεται, δείχνοντας και την ταμπέλα και η απάντηση που πήρα περιληπτικά ήταν: «Τότε δε θα ξαναέρθουμε στην Ελλάδα να σας τα ακουμπήσουμε». Εκεί του απάντησα και εγώ περιληπτικά: «Έρθεις δεν έρθεις, εσύ που είσαι Γερμανός και με πρήζεις εμένα τον Έλληνα ότι δε ξέρω να ακολουθώ νόμους, εσύ ο ίδιος είσαι τρις χειρότερος». Για να πω την αλήθεια, του ευχήθηκα απλά καλά μπάνια του χρόνου στην ηλιόλουστη Γερμανία.

Έμαθα πολλά φέτος αλλά αν έμαθα κάτι πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο είναι το εξής: Δεν έχω καμία μα καμία θέση σε γραφείο. Δεν θέλω κανένα αφεντικό πάνω από το κεφάλι μου. Δεν θέλω να μου λένε «κούμπωσε το πάνω κουμπί του πουκαμίσου σου κύριε Δαδινόπουλε». Έχουμε ίσως μπει στο τρυπάκι ότι οι μόνες ασφαλείς δουλειές είναι αυτές στις οποίες θα βρούμε μια θεσούλα για να βγάζει κάποιος κάπου δισεκατομμύρια από τον κόπο μας. Όσο περνάει ο καιρός αντιλαμβάνομαι ότι θα φτιάξω ένα μπαράκι στην Καραϊβική με τρεις σανίδες και δέκα ρούμια και θα ζω από αυτό. Είναι πολλές και σκόρπιες οι σκέψεις και το κείμενο αυτό το έγραψα στο μπαλκόνι μου με το που ξύπνησα στην Παροικιά, λίγο πριν πάω στον ναυαγοσωστικό μου πύργο. Καλή νέα χρονιά σε όλους και ας ελπίσουμε ότι οι Maya είχαν δίκιο για το 2012 μπας και δούμε και τίποτα spectacular. Τα λέμε από Οκτώβριο!
 
17 ΣΧΟΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • majorfox
    • η καλυτερη δουλεια ειναι αυτη του Ζιγκολο.

    • DrManolo
    • Πεσ τα ρε φίλε κι εγώ κάνω τα αδύνατα δυνατά μήπως με στείλουνε σε καμια θέση σε κανά νησάκι να βρω την υγειά μου

    • dameko-doubutsu
    • Εγω παλι οταν παω εξωτερικο ειναι σιγουρο οτι θα περασω απιστευτα χωρις να εκβιασω καποια κατασταση .

    • Artisan3
    • Ακριβώς τα ίδια συναισθήματα είχα και εγώ ειδικά φέτος. Σιγά σιγά καταλαβαίνω πόσο απάνθρωπη είναι η ζωής της πρωτεύουσας. Είναι εκπληκτικό πόσο εύκολα χάνεις τη ξεγνοιασα και την καλή διάθεση με το που θα πατήσεις το πόδι σου στην όμορφή μας πόλη που πλέον πιστεύω ως έχει κάποιας μορφής κακή ενέργεια, μαύρο σύννεφο και με το που πλησιάζεις ξεκινούν τα νεύρα, οι φωνές, η κούραση κτλ. Τουλάχιστον σε μένα αυτό έγινε 2 φορές φέτος που ξέφυγα για λίγες μέρες από την πρωτεύουσα. Τι να πω δεν ξέρω. Κάπως πρέπει να κάνουμε τις συνθήκες ζωής μας πιο ανθρώπινες, ή να φύγουμε για επαρχία χωρίς φόβο. Όσους έχω ακούσει να το χουν κάνει του έχει φύγει ένα απροσδιόριστο βάρος που έχει αλλάξει όμως τη ζωή τους. Θα μου πεις και που να πας, όταν όλες οι μεγάλες επαρχιακές πόλεις είναι ατάκτως και προχείρως πολεοδομημένες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Όπως είχα διαβάσει παλιότερα σε κάποιο φόρουμ σαν tag κάποιου:
      "Να τα παρατήσουμε όλα και να αρχίσουμε να τρέχουμε γυμνοί στα λιβάδια"

    • dameko-doubutsu
    • "Προχείρως πολεοδομημένες" μπορει να ειναι αλλα σιγουρα ειναι πολυ καλυτερα . Χιλιες φορες Ηρακλειο που μενω κεντρο ,παρολαυτα εχω ησυχια, και ειναι ολα στα ποδια μου παρα Θεσσαλονικη που εχει χαλια κλιμα καυσαεριο και παρακμη λογο οικονομικης κρισης που αλλιως την βιωνει η βορεια Ελλαδα .

    • Alda
    • Και να σκεφτείς ότι εγώ ο Αθηναίος πάω Θεσσαλονίκη και νιώθω ότι βρίσκομαι σε ησυχαστήριο...

    • dameko-doubutsu
    • Alda καλα Αθηνα πολυ δυσκολα να ζησω . Μονο απο αναγκη . Οι ελληνικες πολεις ειναι φτιαγμενες για μισο με 1 εκατομμυριο το πολυ .Δεν υπαρχουν οι υποδομες για κατι παραπανω . Δεν ειναι Τοκιο η Αθηνα κιας εχει μετρο και τραμ ;)

    • Shepard
    • ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΤΑΤΟ αρθρο! Έχεις πιάσει τον παλμό φίλε μου! Το πως νιώθουμε δλδ όταν πάμε διακοπές, πως όταν γυρνάμε και ότι συνειδητοποιούμε πως η ζωή στην πόλη είναι για τα πανηγύρια!

    • majorfox
    • @Alda ''σε ησυχαστήριο'' πλάκα κανεις ετσι ? που να ερθεις να κάτσεις εδω που μενω εγω, θα ακους μονο τις αλεπούδες τη νυχτα ! ;)

    • retronostalgos
    • και που να ζεις ομως..δυσκολη η ελληνικη επαρχια για πολλους λογους..βεβαια και στης μεγαλες πολεις εχει περιοχες που ειναι σαν επαρχια οποτε βολευεσαι αν μπορεις οικονομικα εκει.

    • Leeonardo
    • Ήρθα εδώ για να μάθω την τύχη της Anderson. Τι έπαθε και πού βρίσκεται αυτή η κοπελιά; Τελικά άλλα έμαθα...


      Αλίμονο σε εμάς που ενώ έχουμε αυτές τις 5 μερούλες άδεια, δεν μπορούμε ούτε στο αυθαίρετο να πάμε γιατί η τύχη είναι μια σκύλα με τριάντα ουρές. Φυσικά, παραμένουμε στην απάνθρωπη Αθήνα, περιμένοντας να χτυπήσει το τηλέφωνο για κάποια δραστηριότητα. Έχοντας ζήσει 6 χρόνια στην Μυτιλήνη για σπουδές, αυτό με σκοτώνει σιγά-σιγά.

      Επίσης, καλά το είπες στους Γερμανούς. Αφενός μας έχει πρήξει η καγκελάριος και οι δημοσιογραφίσκοι του γερμανικού τύπου οτι είμαστε ραχάτηδες και παράνομοι, αλλά οι ίδιοι είναι αφενός πιο τεμπέληδες (έχουν περισσότερες ημέρες διακοπών και αργιών) και αφ' εταίρου σέβονται λιγότερο τους νόμους στις άλλες χώρες.

    • Jedah
    • Μετα χαράς διαπίστωσα κι εγώ φέτος, ότι εκεί που έκανα διακοπές είναι κάποιοι νέοι συμπολίτες μας που εδώ και 2-3 χρόνια ζούνε μόνιμα και εργάζονται εκεί. Το λεκανοπέδιο της Αττικής δεν χωράει άλλους και μακάρι όλοι να βρούν αυτό που γουστάρουν.

    • Altair
    • Πολύ καλό άρθρο Άλκη.
      Κι εγώ από του χρόνου με βλέπω να τη βγάζω όλο το καλοκαίρι σε νησάκια για δουλειά.Πήγα φέτος για 5 μέρες κι έκατσα ένα μήνα επειδή δούλευα παράλληλα.Σιγά τα χρήματα που έβγαζα βέβαια,αλλά τλχ έκανα διακοπές και είχα μισθό.Ενώ εδώ είμαι άνεργος...

    • Fantomias
    • Συνχαριτιρα φιλε μου για το πολυ ωραιο αρθρο σου!! Αν θες βοηθεια για εκεινο το μπαρακη στην Καραϊβικη στειλε μου ενα μηνυμα γιατι και γω κατι τετοιο σκεφτομαι! Οσο για τις διακοπες εχεις ενα πολυ μεγαλο δικιο!! Αντι να χαλαροσουμε και να περασουμε "φυσικα" καλα πιεζουμε τον εαυτο μας να διασκεδασει στο τελος γυρναμε πιο κουρασμενοι απο οταν ξεκινισαμε!!

    • Lazyfish
    • Ψυχραιμία. 40 χρόνια και σήμερα, για τη σύνταξη (λέμε τώρα) .

    • DrManolo
    • Ο μόνος σοβαρός λόγος που σκέφτομαι να μετοικήσω στο εξωτερικό είναι η σύνταξη

    • OxidE
    • Ωραίο γκρινιάρικο άρθρο,μάλλον θέλεις να απολυθείς :P

Αφόρητοι: “Forget Cyberpunk 2077”

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!

Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity