
Το PC λοιπόν είναι χτισμένο στο κλασσικό case Coolermaster Stacker 830SE, το οποίο θεωρείται σήμερα σχετικά παλιό, όμως εξακολουθεί να κάνει καλά τη δουλειά του. Ένα full tower case με αρκετό χώρο για να φιλοξενήσει πολλούς δίσκους και κάρτες γραφικών και αρκετό χώρο για να τοποθετηθεί ακόμα και υδρόψυξη με το ψυγείο μέσα στον ίδιο χώρο. Η συγκεκριμένη έκδοση έχει σίτες στο πλάι και όχι κλασσικό παράθυρο, ώστε να διοχετεύεται καλύτερα ο αέρας στο εσωτερικό.

Το πίσω μέρος του υπολογιστή έχει όλες τις απαραίτητες θύρες, οι οποίες είναι σχεδόν μονίμως γεμάτες από καλώδια, αφού εδώ συνδέονται τα πάντα, από ποντίκια και πληκτρολόγια, μέχρι εξωτερικούς δίσκους, δεύτερες και τρίτες οθόνες, iPad, iPhone και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Πηγαίνοντας τώρα στο εσωτερικό, εδώ γίνεται πραγματικός χαμός. Μη περιμένετε τακτοποιημένα καλώδια και ομορφιές, γιατί το εσωτερικό αλλάζει τόσο συχνά που δε βολεύει να τα τακτοποιούμε κάθε τρεις και λίγο. Τουλάχιστον το μέγεθος του case είναι τέτοιο που μας επιτρέπει να είμαστε κάπως άτακτοι. Σε πρώτο πλάνο είναι οι δυο κάρτες γραφικών Radeon HD6970 (2GB έκαστη) σε διάταξη Crossfire, καθώς και η ψύκτρα της Coolermaster που μειώνει τη θερμοκρασία του επεξεργαστή.

Πηγαίνοντας πιο κοντά στις δυο κάρτες, φαίνεται λιγάκι και το μοντέλο του motherboard που χρησιμοποιούμε, το οποίο είναι ένα Gigabyte P67A-UD7, ένα από τα κορυφαία της εταιρείας με chipset Intel P67 και υποστήριξη για επεξεργαστές Sandy Bridge. Όπως επίσης μπορείτε να παρατηρήσετε, οι δυο κάρτες έχουν και μια ικανοποιητική απόσταση μεταξύ τους ώστε να μην ανεβαίνει επικίνδυνα η θερμοκρασία.

Η ψύκτρα που έχουμε επιλέξει είναι μια CoolerMaster Hyper 212 Plus, στην οποία έχουμε τοποθετήσει δυο ανεμιστήρες σε διάταξη push-pull (ο εσωτερικός τραβάει αέρα και ο πίσω σπρώχνει προς τα πίσω). Μια τέτοια μεγάλη και σχετικά θορυβώδης λύση είναι απαραίτητη για να ψύξει τα 4.5Ghz του επεξεργαστή σε 24ωρη βάση. Και πάμε στο τομέα του επεξεργαστή τώρα.

Ακριβώς από κάτω από τη ψύκτρα της Coolermaster είναι ο κορυφαίος Sandy Bridge επεξεργαστής της Intel, ο Core i7 2600K. Η ονομαστική του συχνότητα είναι στα 3.4Ghz, όμως χάρη στο γεγονός ότι είναι «K» διαθέτει ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή. Για τους μυημένους, αυτό σημαίνει εύκολο overclocking. Εμείς, τον έχουμε βάλει να παίζει μονίμως στα 4.4GHz, συχνότητα που την έχει σταθερά ότι και να κάνουμε. Και τα 4.5-4.6GHz είναι εφικτά, αλλά προτιμήσαμε να μη μπλέξουμε με πιθανές αστάθειες και έτσι μείναμε μόλις στα 4.4GHz.

Τις δυο κάρτες μας δε τις έχουμε πειράξει -ακόμα τουλάχιστον- αφού σε γενικές γραμμές η ισχύς των δυο Radeon HD6970 είναι αρκετή για να παίζουμε ότι θέλουμε σε max ρυθμίσεις. Όπως φαίνεται και στην εικόνα του GPUz, λειτουργούν στα 880/1375Mhz για πυρήνα και μνήμες, με το Crossfire να είναι ενεργοποιημένο. Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε να έχουμε 2 GeForce GTX580, όμως η διαφορά κόστους και η σημαντική αύξηση στη κατανάλωση δε δικαιολογείται για το μικρό κέρδος που θα είχαμε από πλευράς επιδόσεων.

Τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν υπερβολικά για αρκετό κόσμο, όμως όταν θέλεις να παίζεις τα παιχνίδια σε Full HD με max settings και ταυτόχρονα να τραβάς ασυμπίεστο βίντεο χωρητικότητας 4GB για 1 λεπτό, καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο απαιτεί τρομερή υπολογιστική ισχύ. Άλλωστε, υπάρχουν και άλλα πράγματα στο PC που βοηθούν, όπως δίσκοι SSD, διατάξεις RAID, 8GB μνήμης, 64bit Windows 7 κτλ. Για το τέλος, αφήσαμε τα screenshots από benchmarks του υπολογιστή σε τρία παιχνίδια: Crysis 2, Dirt 3 και Metro 2033, όλα σε max settings και ανάλυση 1080p.
Dirt 3 (Average fps: 105.42, min fps: 64.51)

Crysis 2 (Average fps: 78.49, min fps: 15.76)

Metro 2033 (Average fps: 40.14, min fps: 7.37)




Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity