Μια νεανική αστυνομική σειρά, με βάση της τη δράση αλλά και αρκετό χιούμορ, που αγαπήθηκε πολύ. Η κινηματογραφική μεταφορά δεν έχει τίποτα από τα παραπάνω. Είναι μια καθαρή κωμωδία με αρκετά στοιχεία παρωδίας που στρέφονται κατά των νεανικών σειρών του ’80 και του ’90 (και ειδικά της ομώνυμης), διάφορων σχολικών κλισέ και της σύγχρονης νεανικής κουλτούρας. Θυμίζει έντονα το «Rush Hour» και ανάλογες κωμωδίες δράσης. Το πιο αξιοπρόσεκτο είναι το άπειρο κάφρικο, χοντρό χιούμορ (και βωμολοχίες) που καταφέρνει να μη φαίνεται στημένο ή χαμηλής ποιότητας, μα να προκαλεί γέλιο στον καθένα.
Δεν υπάρχουν εξυπνακίστικες ή πονηρές ατάκες μα άφθονη πλάκα και χαβαλές, όπως και διαρκείς αναφορές στη σειρά αλλά και σε άλλες ταινίες με παρόμοιο θέμα. Αν και η ταινία ξεκινά πολύ χλιαρά, όσο περνά η ώρα γίνεται όλο και πιο ευχάριστη μέχρι το γεμάτο πυροβολισμούς φινάλε που περιέχει και μερικές απρόσμενες μεταμφιέσεις και αποκαλύψεις.
Η πλοκή είναι παρόμοια με αυτή της σειράς. Δύο άπειροι νέοι αστυνομικοί και παλιοί συμμαθητές, ο ατσούμπαλος Schmidt (Jonah Hill) και ο δημοφιλής Jenko (Channing Tatum) βρίσκονται λόγω της ανώριμης συμπεριφοράς τους σε μια μονάδα καταπολέμησης του σχολικού εγκλήματος, και υποδύονται τους μαθητές ψάχνοντας τον εγκέφαλο ενός κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών. Η χημεία μεταξύ τους γίνεται όλο και καλύτερη όσο περνάει η ώρα και προσφέρουν μερικές πολύ αστείες σκηνές. Από δεύτερους ρόλους, όλοι έχουν επιλεγεί πολύ σωστά και ειδικά ο Ice Cube στο ρόλο του βρωμόστομου επικεφαλής Cpt Dickson.
Οι Phil Lord και Chris Miller στο τιμόνι της σκηνοθεσίας κάνουν τη δουλειά τους με κέφι και επαγγελματισμό, αφήνοντας χώρο στους συγγραφείς και τους ηθοποιούς να παίξουν με το υλικό τους και φροντίζοντας να υπάρχει ο κατάλληλος ρυθμός και εναλλαγή στα τεκταινόμενα χωρίς κοιλιές. Χωρίς να είναι κάτι το εξωπραγματικό, είναι πιθανότατα η καλύτερη κωμωδία της χρονιάς ως τώρα. Πειρακτική, ευχάριστη και χωρίς καθωσπρεπισμούς, αξίζει πραγματικά τον κόπο ειδικά για όσους αρέσκονται σε παρόμοιο χιούμορ.
Όσοι θελήσουν κάτι παρόμοιο με τις αναμνήσεις τους θα απογοητευτούν, γιατί όχι μόνο έχει αλλάξει τελείως η ουσία μα και το στυλ δεν έχει καμία σχέση. Από την άλλη όμως μερικά πράγματα δε γίνεται να αναπαραχθούν και είναι καλύτερα να αντιμετωπίζονται με κάποια περιπαικτική διάθεση, λίγο πολύ σαν τα ρούχα και τα μαλλιά του ’80. Και το περιπολικό που πηδάει.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity