Όσο ο Alan φτάνει πιο κοντά στο να αντιμετωπίσει τον ψυχοπαθή δίδυμο εχθρό του Mr. Scratch, έρχονται στην επιφάνεια περισσότερες λεπτομέρειες για την ιστορία. Στον πρώτο τίτλο του franchise, η Remedy δημιούργησε ένα τεράστιο μυστήριο γύρω από τι πραγματικά συμβαίνει στο κόσμο του σκληροτράχηλου αυτού συγγραφέα, χωρίς κανένας να γνωρίζει τελικά αν αυτά που βίωσε εξελλίσονταν στη πραγματικότητα ή αν ήταν παγιδευμένος μέσα στην παράνοια του ίδιου του του εαυτού. Βέβαια, για την κατανόηση των περισσότερων ανεξήγητων γεγονότων που διαδραματίζονται στο συγκεκριμένο Night Springs επεισόδιο, πρέπει να είναι στραμμένη η προσοχή των παικτών καθ´όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού στα γεγονότα που εξελίσσονται στην οθόνη τους. Αν βρίσκεστε στην ομάδα όσων δεν έτυχαν να ζήσουν την πρώτη περιπέτεια του Alan, η ομάδα ανάπτυξης έχει φροντίσει για εσάς, τοποθετώντας διάσπαρτα στα άγονα εδάφη της Arizona χειρόγραφες σελίδες, οι οποίες περιέχουν σημαντικές πληροφορίες για την πλοκή του πρώτου Alan Wake αλλά και του American Nightmare. Το ταλέντο των Φινλανδών δεν ξεδιπλώνεται μόνο στην βιομηχανία των video games, αλλά και στο χώρο της ηθοποιίας, όπου ο Ikka Villi αποδίδει μία… κινηματογραφική ερμηνεία. Ο συγκεκριμένος ηθοποιός κάνει την εμφάνιση του σε live action videos, τα οποία έχουν άμεση σχέση με το σενάριο και προβάλλονται από τις τηλεοράσεις που βρίσκει στη διαδρομή του ο Alan.

Ο εμπλουτισμός του οπλοστασίου γίνεται αντιληπτός αρκετά νωρίς, όταν ο ήρωας ανακαλύψει το πρώτο ειδικό κιβώτιο μέσα στο οποίο βρίσκονται νέα όπλα για τα δεδομένα της σειράς, όπως το Uzi. Οι χειρόγραφες σελίδες που αναφέραμε νωρίτερα, βοηθούν και εδώ, καθώς για το άνοιγμα ενός weapon crate, απαιτείται ένας συγκεκριμένος αριθμός (σελίδων). Η μικρή πρόκληση όμως που προσφέρει η παραγωγή δεν καταφέρνει να ωθήσει τους πάντες στο να ψάξουν τα χειρόγραφα σε κάθε επίπεδο και θα αφήσει αυτή τη διαδικασία «αναγκαία» μόνο σε όσους ενδιαφέρονται για το σενάριο. Εδώ να σημειώσουμε πως δεν υπάρχει διαθέσιμη επιλογή για αλλαγή του επιπέδου δυσκολίας, καθώς αυτό είναι προαποφασισμένο από την ομάδα ανάπτυξης. Τα χαμηλά επίπεδα πρόκλησης γίνονται αντιληπτά από τα σημεία στα οποία ο Alan ξαναγεμίζει τα όπλα του με σφαίρες. Όσα όπλα κουβαλάει ο ήρωας γεμίζουν, σε αντίθεση με τον προηγούμενο τίτλο, όπου αυτή η δυνατότητα περιοριζόταν στο handgun και τις φωτοβολίδες.

Σε ότι αφορά το σύστημα μάχης, ουσιαστικά έχει παραμείνει ίδιο με ελάχιστες (έως μηδαμινές) διαφορές. Όπως πάντα, σύμμαχος σε όλα αυτά τα τρελά και παράξενα πράγματα που συμβαίνουν στον Alan είναι ο φακός του, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη λύση των περισσότερων προβλημάτων. Σε αυτό το χρήσιμο εργαλείο του ήρωα είναι που παρατηρείται μία από τις αλλαγές. Πλέον, η απλή στόχευση κατά των εχθρών δεν αρκεί για να αφαιρέσει την σκοτεινή αύρα τους περιβάλλει. Αντιθέτως, οι παίκτες θα πρέπει να ενισχύσουν το φως που εκπέμπει ο φακός πατώντας το LT.
Ως αποτέλεσμα του παραπάνω, οι μάχες αποδεικνύονται περισσότερο αγωνιώδεις λόγω του άγχους του reload, ενώ ταυτόχρονα η ενέργεια των μπαταριών ολοένα και μειώνεται. Μία ακόμα απόδειξη ότι το φως είναι το καλύτερο όπλο του Alan είναι τα safe heavens, με τα οποία ο Alan μπορεί να ξεκουραστεί και να αναπληρώσει την υγεία του. Αξίζει, επιπλέον να αναφερθούμε στη προσθήκη νέων μορφών Taken από τη Remedy, όπως οι Splitters που χωρίζονται στα δύο όταν εκτεθούν στο ορατό φως, οι Birdmen που μεταμορφώνονται σε σμήνος πουλιών και τέλος αρκετές αράχνες!

Ένα από τα παράπονα που ειπώθηκαν για τον πρώτο τίτλο από πολλούς παίκτες ήταν τα επαναλαμβανόμενα μοντέλα χαρακτήρων, τα οποία όπως προαναφέραμε είναι εμφανέστατα περισσότερα και παρουσιάζουν μεγαλύτερη ποικιλία στο American Nightmare. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τα γραφικά του τίτλου, όπου τα ζωντανά χρώματα, τα αληθοφανή εφέ φωτισμού και σκίασης καθώς και ο πεντακάθαρος ουρανός της Αριζόνα κλέβουν την παράσταση. Το συνολικό μέγεθος του τίτλου που φτάνει τα 1.33GB και φυσικά κάποιες μικρο-ατέλειες δεν λείπουν, όπως το φαινόμενο του tearing. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να λυθεί με τον κάθετο συγχρονισμό των καρέ, ωστόσο αυτή η επιλογή είναι ικανή να «ζορίσει» την μηχανή γραφικών και να ρίξει αρκετά το ρυθμό ανανέωσης των καρέ. Το American Nightmare συνεχίζει την παράδοση που έχει η σειρά με τα ατμοσφαιρικά σκηνικά, μόνο που εδώ το pop culture στοιχείο μαρτυρά την επιρροή που δέχθηκε η Remedy από ταινίες τρόμου της δεκαετίας του 80'. Η παρουσία των Kasabian στο soundtrack με το κλασσικό Club Foot, αλλά και τα νέα singles των Poets Of The Fall επιβεβαιώνουν ότι το κομμάτι της μουσικής ενορχήστρωσης είναι και εδώ υψηλών προδιαγραφών.

Ο χρόνος που θα αφιερώσει ένας χρήστης στο story mode του American Nightmare μπορεί να φτάσει τις 5 ώρες. Στην ίδια διάρκεια κυμαίνεται το Fight Till Dawn, κάτι καινούργιο για τα δεδομένα της σειράς, το οποίο παραπέμπει στο ύφος του Horde Mode της σειράς Gears Of War. Ο Alan αντιμετωπίζει ορδές εχθρών που έρχονται προς το μέρος του μέσα στα 10 ατμοσφαιρικά επίπεδα (όπως ένα νεκροταφείο), που αντλούν την θεματολογία τους από κλασσικές ιστορίες τρόμου. Ενώ το συγκεκριμένο mode είναι σε θέση να αναπληρώσει τις λίγες ώρες που προσφέρει η ιστορία, εμφανίζει ένα πρόβλημα στο σύστημα μάχης. Η αποφυγή μίας επίθεσης από έναν εχθρό παρουσιάζει προβλήματα, καθώς δεν εκτελείται πάντα σωστά και έχει ως αποτέλεσμα το multiplier του Alan να χάνεται και ο παίκτης να έχει χάσει ένα σημαντικό παράγοντα που θα του αποφέρει περισσότερους πόντους. Παρόλα αυτά, το Fight Till Dawn είναι σε θέση να παραδώσει την απαραίτητη διασκέδαση, ενώ τα leaderboards προσφέρουν φιλικό ανταγωνισμό με τη βοήθεια παικτών από τη λίστα φίλων.
Η Remedy Entertainment προετοίμασε με την κυκλοφορία του American Nightmare το έδαφος για το Alan Wake 2 με έναν ιδεατό τρόπο. Αν και το δεύτερο μέρος της σειράς μάλλον απέχει αρκετό καιρό ακόμα από την ανακοίνωση του -ίσως να μην το δούμε καν σε αυτή τη γενιά- το σίγουρο είναι ότι η νέα περιπέτεια του Alan λειτουργεί αυτή τη στιγμή ως ο καπνός πριν το ξέσπασμα της φωτιάς...



Πολύ καλό review!
Αν και ήμουν επιφυλακτικός με όλα τα action trailers που είχαν κυκλοφορήσει, τελικά το παιχνίδι με ικανοποίησε απόλυτα! Η Remedy αξιοποίησε αριστουργηματικά τον περιορισμένο χώρο που είχε, με διάφορες τεχνικές.
Πράγματι ήταν αρκετά εύκολο, δεν θυμάμαι να έχω ολοκληρώσει άλλο παιχνίδι χωρίς να χάσω ούτε μία φορά. Θα ήθελα την επιλογή ενός ακόμα επιπέδου δυσκολίας και επιπλέον manuscripts, για να με ωθήσει σε ένα δεύτερο playthrough. Το Arcade Mode μου φάνηκε αδιάφορο.
Απαραίτητο στην συλλογή κάθε fan της σειράς. Από μένα 8.5/10
Μάλιστα μόλις τελείωσα το διάβασμα από το ωραίο review του Δημήτρη , και φυσικά το παιχνίδι το κατέβασα σε μια μέρα και το τελείωσα την ιδία
πολυ καλο..βεβαια πηρε αλλη τροπη η σειρα τωρα πιο blockbuster επιβιωσης δειχνει.
Ε τον καημένο το Δημήτρη.Μόλις 3 σχόλια για την παιχνιδάρα,ενώ όλη πήγαν να σχολιάσουν το πορνό. :D
Το διάβασα το Review(αν και καθυστερημένα) και με τα γραφόμενά σου,το 7,5 είναι μια χαρά. Βέβαια,και 10 να του έβαζες,πάλι μια χαρά θα ήταν. Αφού είναι αλάνι ! ;)