Οι όποιες επιφυλάξεις μας κάμφθηκαν από το γεγονός ότι πίσω από την κάμερα ήταν ο God-gifted Darren Aronofsky και μπροστά από αυτή, η λατρεμένη μας Natalie Portman. Η ταινία αποτελεί ένα αμάλγαμα όπου συμβιώνει αρμονικά η γαλήνη και η τελειότητα με την παράνοια και τη φρίκη. Μία μοναδική συνύπαρξη(;) του Λευκού και του Μαύρου (Κύκνου), ένα επικό κινηματογραφικό Yin και Yang. Σημείο αναφοράς η Λίμνη των Κύκνων (1875 - 1876) του Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840 - 1893), ένα από τα σημαντικότερα έργα της Ρομαντικής εποχής. Την παράσταση αποφασίζει να ανεβάσει στο New York City Ballet Company, ο σκηνοθέτης/χορογράφος Thomas Leroy (Vincent Casell).
Αθεράπευτα ερωτύλος και παθιασμένος με το μπαλέτο. Βρίσκεται σε αναζήτηση της νέας Βασίλισσας των Κύκνων. Επικρατέστερες υποψήφιες για το διπλό ρόλο του Λευκού/Μαύρου Κύκνου είναι η ταλαντούχα, εύθραυστη αλλά στρατιωτικά πειθαρχημένη Nina Sayers (Natalie Portman) καθώς και η χαρισματική, άκρως ερωτική αλλά απείθαρχη Lily (Mila Kunis). Η φαινομενικά αυτή αθώα ιστορία όμως εξελίσσεται σε ένα εφιαλτικό ταξίδι, όπου τα όρια του πραγματικού από την ψευδαίσθηση δεν είναι ορατά. Η παράνοια καραδοκεί και αναδύεται απειλητικά. Κάπως έτσι μας προετοιμάζει για ένα ανέλπιστα τραγικό φινάλε οδηγούμενο από μία ανατροπή της τελευταίας στιγμής.
Η Nina Sayers αποτελεί τον ιδανικό Λευκό Κύκνο. Γλυκύτατη, αθώα, αέρινη αλλά χωρίς ίχνος πάθους. Στον αντίποδα η Lily υπολείπεται σε τεχνική αλλά έχει τον απαραίτητο ερωτισμό και το μπριο που απαιτεί ο Μαύρος Κύκνος. Ο ρόλος όμως είναι μόνο ένας. Η τεχνική αρτιότητα της Nina τελικά επικρατεί και αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα της δεσποτικής/τυραννικής/υπερπροστατευτικής μητέρας της Erica Sayers (Barbara Hershey). Μοναδικό εμπόδιο της Nina είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Πρέπει να σπάσει τα δεσμά της και να απελευθερώσει τα πιο ζωώδη ένστικτα της ώστε να ενσαρκώσει πιστά το ρόλο του Μαύρου Κύκνου. Η ερωτική πολιορκία του μέντορά της, ο χρόνια καταπιεσμένος ερωτισμός της, οι λεσβιακές αποκλίσεις της, η ψυχαναγκαστική μητέρα της, ο πειρασμός/απειλή της Lily και η τραγική παρουσία της παλιάς και ξεπεσμένης μούσας της Beth Macintyre (Winona Ryder) συνθέτουν ένα ασπρόμαυρο καμβά όπου φλερτάρει συνεχώς η ψύχωση με την άσβεστη επιθυμία για επιτυχία.
Προετοιμαστείτε για ένα μοναδικό ταξίδι των αισθήσεων καθώς η λεπτεπίλεπτη και άσπιλη Nina βυθίζεται σε μία σκοτεινή διάσταση ζηλοφθονίας, ερωτικών (και όχι μόνο) παραισθήσεων, ίντριγκας και φόνων… άνευ προηγουμένου. Ο Λευκός Άγγελος αυτοανακηρύσσεται ως Έκπτωτος και σταδιακά μεταμορφώνεται σε μορφή Καταραμένη. Τα παιχνίδια με τους καθρέφτες, η συνεχής εναλλαγή του άσπρου και του μαύρου στα πλάνα, οι εμμονές, το βαθύτατα ερωτικό στοιχείο αποτελούν ορισμένες μόνο από τις ψηφίδες που χρησιμοποιεί περίτεχνα ο Aronofsky για να συνθέσει ένα άρτιο αισθητικά παζλ που ιντριγκάρει συνεχώς το μυαλό μας από την πρώτη έως και την τελευταία στιγμή.
Ειδικά στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας ξεκινάει ένα απίστευτο κρεσέντο όπου ο σκηνοθέτης μας βομβαρδίζει ανελέητα με εικόνες και ήχους, η δραματουργική του αφήγηση απογειώνεται και μας προετοιμάζει για την Έλευση του Τραγικού. Η σκηνή της Μεταμόρφωσης του Λευκού Κύκνου αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τη μαεστρία του Darren να οπτικοποιεί τα αισθήματα αποδίδοντάς τα με τόση ένταση ώστε να στοιχειώνει τον θεατή. Αναμφισβήτητα, ρόλος καριέρας και Οσκαρική ερμηνεία για τη Natalie Portman που δίνει ρεσιτάλ. Έξοχος ο Vincent Casell ως ο σάτυρος μέντορας/χορογράφος σκηνοθέτης. Άκρως αισθησιακή και ανατρεπτική η ερμηνεία της Mila Kunis. Συγκλονιστική η ερμηνεία της Winona Ryder ως ξεπεσμένης μπαλαρίνας που καταλήγει σε αξιολύπητο ναυάγιο της ζωής. Ρεαλιστική ερμηνεία πολλαπλών αναγνώσεων αυτή της Barbara Hershey ως πρώην αποτυχημένη μπαλαρίνα γεμάτη ιδεοληψίες που καταπιέζει αφόρητα την πρωταγωνίστρια Nina.
Ξεχωριστής αναφοράς χρήζει η μουσική επένδυση της ταινίας, δια χειρός Clint Mansell που ανυψώνει και φορτίζει κυριολεκτικά τις αισθήσεις συνεισφέροντας τα μέγιστα στη δραματουργική κορύφωση. Μη γελιέστε, το Black Swan δεν είναι απλά μία ιστορία για το μπαλέτο. Πρόκειται για ένα στιλιζαρισμένα εφιαλτικό ταξίδι του μυαλού που αναδύει τα πιο τρομακτικά και αρχέγονα ένστικτά μας.
Η ανθρώπινη ζωή χάνει την αξία της και το μακελειό αναλαμβάνει τα ηνία της εξέλιξης. Η γλυκόπικρη γεύση που θα σας αφήσει η ταινία θα ταλανίζει το μυαλό σας για ώρες (αν όχι για μέρες). Γιατί τελικά το Λευκό και το Μαύρο δεν μπορούν να συνυπάρχουν… αρμονικά! Η ταινία της χρονιάς για το 2011. Τελεία και Παύλα!!!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity